Lucas 4

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zon Gumgi Ruai Guma Zisas ruagim, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara zav Zisas vhen vergap, guigira ana vhen kim, ana Zordan mbɨ thav taagia vui. Ana vuim, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar, ana rugap anan kov gumgi ki fhuv ŋanen vugi.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Ana vugap 40 rarir mba ŋanen kim, Satan anan mpari. Mba tugen Zisas mba thaneŋ mbegi fhu. Mba 40 rari vhɨzgim, ana guigira thɨ mbatɨk anan hegi.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Ana thɨhegim, Satan zav khaŋ ana nzuai, “Ndu guigira Fhe Bakɨmen Kam, ndu kha kɨma suaŋrim, ana viktuma gegɨri.”
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Ana maaŋ Zisas ga nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap khaŋ nzuai, ‘Gumgi gu mbigi mbara nzuav ŋkasŋkagiap ki fhuvara.’ ”
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Ana maaŋ nzuaim, Satan mbaram ana kov ndav vov, vun mbar ndagi ŋanen ndav, mba tuga tɨvaneŋra ana za kha nuianan ki ŋgui ŋkasŋkagir ana khɨvigi.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ana ntan ana khɨvav khaŋ ana nzuai, “Gu kha bigi ganɨnga ŋkasŋkar ndun nɨɨŋgirga, ndu za kha nuianan ki bigi vhuuiŋ ganɨnga. Ndu nta ganɨv guigira zɨ bakɨme kɨrga. Kha bigi, nta za na farven ki. Gu ntan guma then nɨɨn saŋv, gu ntan anan nɨɨnga.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Ndu maaŋ muuŋgip ntige thɨpanani phɨrgip na nɨman fav, na zɨ ndiv vun kuamkuav, nan ndikndigɨp, nan piin kɨrga, gu ntige kha nuianan ki bigi, gu za ntan ndun nɨɨŋgirga.”
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Ana maaŋ nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap khaŋ nzuai, ‘Ndu Guma Bakɨme, ana nduara ndu Fhe Bakɨme ma! Ndu ana zɨra ndiv vun kuamkuav, anan ndikndigɨp, anan piin kɨri!’ ”
8 Mas Jesus respondeu:
9 Zisas ne ana suaŋgim, Satan mbaram anan kov vov Zerusareman Fhe Bakɨme Phena vun ndagi. Ana anan kov ndav khaŋ ana nzuai, “Ndu Fhe Bakɨmen Kama guar, ndu khaŋ thɨgɨp fegɨ mbarav ŋgirɨ.
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Kha kameŋ, ne Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Mbe ndu suirav ndu vun fegɨrga, ndu mba ŋkɨɨr wo ŋkarveni ndi darga tuktɨgi fhuvara.’ ”
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Ana ne nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap khaŋ nzuai, ‘Ndu won Fhe Bakɨmen panɨv fhura ana ŋkasŋka ganɨ saŋ muuŋ thari.’ ”
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Satan kha panpanin Zisas ga muuŋgia thav, ana thav vui. Ana zumgum harigi tugar ana wom anan panɨnga.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Zisas taagia vov Gariri fhain hɨgap, mbaram Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ŋkasŋkan panan won ŋaara khavgiap ana mbuim, mba kameŋ za mba Gariri fhain ki ŋgui bakɨvi gum ŋgui bisarire ga ruigi.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Ana Garirin kav, ana mbe Fhe Bakɨme buni mbararagi pheni vhen verap, Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuaim, gumgi gu mbigi za ana zɨ ndi vun kuamkuagi.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Zisas taagia vov Nasaretan vergi. Ana niamuuŋ gu ndia Nasaretan kim, ana maaŋ kava vhuuŋgi. Ana vergap, Sabatar ana won tɨva zɨn vov, mbaram vov Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen vergap, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan, ana buna mueŋ ganɨ zav khavgia thɨgi.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Mbe Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Aisaia khergi buni ki gavan ana nɨɨŋgi. Ana ana fhogap kha kameŋ gangi. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaar na nɨɨŋgim, ana na phorga ki. Ana khaŋ muuŋgiap, ana won buni vhuuiŋ bun bigi sosuagi gumgi ga suan zav nan farasarigi. Ana vhɨra mba gumgi gu mbigi mben pana gumgi mbe suigiap, mbe ndim bɨna suegi, ana mbe suaŋrim, mbe mba bɨna thav kɨrar hɨr zav, ana na sarigim, gu zɨgi. Ana vhɨra mba rɨmgi pɨngi gumgi, ana vhɨra mbe suan zav na sarigim, gu zɨgi. Gu mbe suaŋrim, mbe rɨmgi taaŋv taagiap ganɨnga. Ana vhɨra gumgi simtɨgir harigi ntɨɨri ga ndɨɨi, ana vhɨra mbe tɨn mba simtɨgi vhɨzɨ zav na sarigi gu zɨgi.
18 “O Espírito do Senhor
19 Ana vhɨra khueŋ bun suan zav na sarigi gu zɨgi. Fhe Bakɨme ntige tɨvar vhuun wo gumgi gu mbigir muunga mparive hɨgi.”
19 e proclamar o ano aceitável
20 Zisas mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gava gangia thugap, ana taagia ana dɨmgiap, ana ndim mba gavi garav nta vhuvi guma ga nɨɨŋgiap, mbaram buni suan zav perigi. Ana perav, mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen ki gumgi gu mbigi, mbe zam khɨra Zisasra gari.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Mbe khɨrav Zisas garim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Nde ntige kha Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gaven kegi buneŋ, gu ne garav nde suaŋgi. Nde ne mbararagi. Ne ntige guigira khar hɨgi.”
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Ana nen mbe nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe ana suaŋgi kameŋ, mbe ne mbararagiap, mbe guigira mba kaman vhuueŋ ga nzuav anan ndikndigap, mbe vhɨra ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ndɨkndɨgi vhɨrver ana mbuav, khaŋ ana nzuai, “Nza kaŋgi, khe Zozevan kamara. Ana ram muuŋgiap kha khesharigi buni kaŋgip nta suaŋrie?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Mba gumgi gu mbigi mba suambarar ana mbuim, Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nde zumgum khara muuŋgip nan vhunama sɨv suanga. Nde khaŋ suanga, ‘Ndu rɨɨi phenan ŋgari guma, ndu fharav nduara won fhavan muuŋgirim ana nzerari.’ Nde maaŋ suaŋv khaŋ suanga, ‘Nza ndu Kaperneaman ka muuŋgi bigi, nza nta mbararagi. Maaŋ muuŋgip, ndu ntigem won ŋgu nɨɨŋgera, ndu mba khesharigi bigira muuŋgiri.’ ”
23 Então Jesus disse:
24 Ana nen mbe suaŋgiap khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, Fhe Bakɨme kamthooŋ guma ŋgu nɨɨŋgera ki gumgi gu mbigi, mbe ana nzuai buni piin ki fhu.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Gu guigira khar nde nzuai, fhum Iraiza Isreran ki tugen mani rimgi mbigi vhɨrve, mbe Isreran ki. Mba tugen Fhe Bakɨme mbok thɨvigim, mpari mpuveni khegntɨrive, mpora thɨgi kɨnin mbok nzigi fhu. Mba tugen mba Isrer fhain, mbe guigira mba tɨvgiap, gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe thir vhɨzi.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 “Mba tugen Fhe Bakɨme Iraiza ga sarigim, ana mba Isrera mbiga the kurkura zav, ana han vugi fhuvara. Ana ana sarigim, ana Saidon ŋgu bakɨme fhain ki ŋgu bisaneŋ Zaraparan mana rimgi mbiga mbe, ana anan kurkura zav ana han vugi.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Mba Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Iraiza ki tugen, vhɨra ŋkari gum fari goreri rɨmrɨm ki gumgi vhɨrve, mbe Isrerar ki. Mbe rɨgar, mbe guma the rɨmrɨm vhɨzgi fhuvara. Neman Siria guma, ana ndurara Fhe Bakɨme ana rɨmrɨm vhɨzgi.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Zisas mba bunin mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen ki gumgi gu mbigi ga suaŋgim, mbe mba buni mbararagiap, mbe guigira Zisas ga nzuav ndav shigi.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Mbe ana ndav shigap, mbaram Zisas ga vhegap, ana bɨrbɨrav ana ŋgɨrgav mba ŋgu bakɨme thav ana ndi kɨrar mbarigi. Mbe ŋgu mbɨkshɨman ki. Mbe Zisas ndiga vov mba mbɨkshɨman ŋana mbatɨgeŋra ndav ana fusur zav mbui.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Zisas mbaram mbe thav vov, fhura mbe kɨtɨgɨra shɨrav vugi.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Zisas vera vov Garirin Kaperneaman ŋgun vergi. Ana vergap Sabatar ana Fhe Bakɨme buni mbararagi phenan Fhe Bakɨme buni vhuuin gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuai.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Ana Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuaim, mba gumgi gu mbigi ana buni mbararav, ŋgava mbatɨga mbui. Mbe khaŋ muuŋgiap, ana mbe khɨvav mbe nzuai buni, nta zɨ ki guma mbe khɨvav mbe nzuai buni fara muuŋgi.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Ana mba bunin mbe nzuav kim, ŋina mbatɨk vhen ndagi guma mbe, ana mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen kegap, kama bakɨme rugap nzɨɨv khaŋ nzuai,
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 “Ai, kha Nasaret guma Zisas, ndu ram nzan muun za zɨgi? Ndu nzan farfa za zɨgire? Gu ndu kaŋgi, ndu Fhe Bakɨmen Guman Ŋaar ma.”
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Ana ne nzuaim, Zisas mbaram mba ŋina mbatɨga vhegap khaŋ ana nzuai, “Ndu thɨni mpɨrav, mba guma thav, kɨrar hɨgɨri.” Zisas nen ana nzuaim, mba ŋina mbatɨk mba guma shogim, ana za mba gumgi gu mbigi vhɨrve rɨgara rɨgim, ana fhura ana thav kɨrar hɨgi. Ana bigɨna mbatɨga thuen ana muuŋgi fhuvara.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Zisas maaŋ muuŋgim, mba gumgi gu mbigi za mba bigeŋ gangiap ŋgava mbatɨga muuŋgiap khaŋ wari ga nzuai, “Ai, kha guma ram mbui khesharigi bunin nza khɨvi? Kha guma, ana zɨ kav, ŋkasŋka kav, kama havharan ŋiniŋgi mbatɨgi ga nzuaim, nta gumgi thamthav kɨrar hav vui.”
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Mbe maaŋ nzuav, mba Zisas muuŋgi bigeŋ, mbe za ne bun nzuaim, mba kameŋ za mba fhain ki ŋgui ga ruigi.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Zisas mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena thav kɨrar hɨgav, Saimon phorgav ana phenan vugi. Saimon samuuŋ fhav ana gurgurgim, ana rɨmrɨm mbatɨga mbuav ki. Mbe ana kurkura zav Zisasan nzarigi.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Zisas mbaram vov ana han thɨgav, mbaram mba rɨmrɨma ruma mbuav ana nzuaim, mba rɨmrɨm fhura ana thav vugi. Ana rɨmrɨm vhɨzavra thav, khavgiap, mbe nzuav mba shai.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Mba Sabatar ra vera vhɨzim, gumgi gu mbigi mbe mbarkɨrga rɨmrɨɨ ki gumgi gu mbigi ndiav Zisas han zim, ana won farven za mba rɨɨi ntɨɨri ga suim, mben rɨmrɨɨ vhɨzi.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Ana vhɨra gumgi vhɨrve tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigim, nta mbe thamthav kɨrar hegi. Mba ŋiniŋgi mbatɨgi mbe thamthav kɨrar hav kaav khaŋ nzuai, “Ndu Fhe Bakɨmen Kam ma!” Mbe maaŋ nzuaim, ana mbe vhegap, buni suangen mbe thɨvi. Ana khaŋ muuŋgi ne nzuav mbe thɨvi, mbe ana kaŋgi, ana mba Fhe Bakɨme taagi wo gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap fara sarav sarigi guma ma.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Mba mɨtimanera Zisas maaŋra khavgiap Fhe Bakɨme phorgɨv suan zav gumgi ki fhuv ŋanen vugi. Ana vugim, mba gumgi gu mbigi ana nzuav gara rui. Mbe ana nzua gara vov, ana ki ŋanen ana gangiap, ana thɨvi, ana mbe thav ŋgɨrga fhu.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Mba gumgi gu mbigi ana thɨvim, ana khaŋ mbe nzuai, “Gu vhɨra mbu harigi ŋguir ŋgɨv Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga bunin vhuuiŋ bun mbe suanga. Fhe Bakɨme mba ŋaarar muun zav na sarigim, gu zɨgi.”
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram mba Zudia fhain ki ŋgui ga ruav, mbe Fhe Bakɨme buni mbararagi pheni vhen verap Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe khɨvav mbe nzuai.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.