Lucas 2

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Erisabet Zon Gumgi Ruai Guma ruagim, ana hɨgap ki. Mba tugivigen Sisar Agastas, ana mba Roman guman pan ki. Ana mbe gari guman pan kav, ana kha kama havhareŋ ndi tɨgi. Mba kameŋ khaŋ nzuai, “Nde kha Roman guman pan gari ŋguir ki gumgi gu mbigi, Rom gari guman pan zɨv za nde zɨri ndirga.”
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Mbe mba tugen Sisar Kuairinias ndim fagim, ana Siria fhaiŋ gari guman pan ki. Ana Siria gari guman pan kim, mbe fhara guarara, mba gumgi gu mbigi zɨri ndigi.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Mba Rom gari guman pan mba kama havhareŋ ndi tɨgav khaŋ nzuai, “Nde kha Roman guman pan gari ŋguir ki gumgi gu mbigi, nde ŋgɨp tamtam harigi ŋguir kɨv, nde taagi ŋgɨp wari wo nzɨgi gum ndegi kegi ŋgu nɨɨŋgera ŋgegɨrim, Rom gari guman pan zɨv nde zɨri ndirga.” Mbe maaŋ suaŋgim, mbe taagia wari wo ŋguir vui.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Maaŋ muuŋgiap, Zosep Garirin ŋgu bisaneŋ Nasaretan kegap, khavgiap, Zudian won nzɨga Devita ŋgu bisaneŋ Betreheman ndai. Ana Devitan shɨk ma. Ana maaŋ muuŋgiap Betreheman ndai.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Ana khavgiav ndav, ana vhɨra mbe ana ndim fagi muuŋ Maria, ana ndavar ki, ana vhɨra anan kov mani ndai. Maria vhɨra mba ndavar ki tara tɨrga tuk han mbarigi. Zosep maaŋ muuŋgiap anan kov mani ndai.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Mani ndav Betreheman kav, Maria mba ndavar ki tar ana mbuim, ana ana ruagi.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Maria maam won kama bara ruagiap, shagi fɨgir ana zigap, ana ndim mbe tor daa ndim vhazɨgi ndi suim, mbe pi kovsɨga khɨngi. Mani khaŋ muuŋgiap, vov mba tor daa phena kui. Mbe mba harigi ŋgui ndav Betreheman kui pheni za givigi.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Mba tugen sipsivi gari gumgi mbari, mbe maan wo sipsivi garav, mba ŋgu bakɨme gaar mba tugi kɨrin ki.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Mbe wo sipsivi garav kim, Fhe Bakɨmen enser mbe mben hɨgi. Ana mben hɨgim, Fhe Bakɨmen ŋkasŋka vhava ŋaara fara muuŋgiap mbe shɨrav za mbe behuigi. Mbe mba vhava ŋaar mbe shɨrigim, mbe guigira rɨrɨva mbatɨga muuŋgi.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Mbe rɨvim, mba Fhe Bakɨme enser khaŋ mbe nzuai, “Nde rɨvɨ thari. Gu buna vhuuŋ goreŋra ndiga nde ndi zi. Mba buna vhuueŋ za kha gumgi ga nzuai buneŋ ma. Kha buneŋ za kha gumgir muuŋgirim, mbe za guigira ndikndigɨrga.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Nde na mbarara, ntige kha maan Devit ŋgu bisaneŋ Betreheman, taagi nde ndiv nden kurkurarga guma, ana niamuuŋ ana ruagi. Ana Fhe Bakɨme taagiv kha nuianan ki gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarav sarigi guma ma, ana Guma Bakɨme ma.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Nde ŋgɨp ana ganɨv, nde khaŋ muuŋgip gangip kaŋgirga. Nde ŋgɨp ganɨnga, tara mbe, ana niamuuŋ ntigera ana ruagiap, shagi fɨgir ana zigap, ana ndim tor daa ndim vhazɨgi ndi suim, mbe pi kovsɨga khɨngim, ana rɨga ka kui.” Fhe Bakɨme enser Zisas niamuuŋ ana ruagi ne bun sipsivi gari gumgi ga nzuai. (2.8)|src="LB00013C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="2.8"
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Mba Fhe Bakɨme enser mba kamen mbe suaŋgiap gorovra thagi, mbarkɨrga mbarkɨrga enseri, mbe Fhe Bakɨme han Hevenan kegap hav ana phorgap, mbe Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuagi.
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Mbe Fhe Bakɨme zɨ ndiv vun kuamkuav khaŋ nzuai,
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Mba Fhe Bakɨme enseri, mbe Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuagia wari taagiap Hevenan ndagim, mba sipsivi gari gumgi, mbe khaŋ wari ga nzuai, “Aria, nde khavɨ, nza Betreheman ŋgɨv mba Fhe Bakɨme enser nza suaŋgi bigeŋ ganɨnga.”
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Mba sipsivi gari gumgi ne wari ga suaŋgiap, mbaram vhemkora khavgiav wari vui. Mbe vov Betreheman hegap garim, Maria gum Zosep ki. Mbe mani garav, mba tara garim, Maria shagir ana zigap ana ndim mbe tor daa ndim mba ndi suim mbe pi kovsɨk khɨngim, ana rɨgap ka kui.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Mba sipsivi gari gumgi, mbe ana gangiap, mbaram mbe mba Fhe Bakɨmen enser, ana mba tara bun mbe nzuav suaŋgi kameŋ bun za mbe suaŋgi.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Mbe ne bun mbe suaŋgim, mba kameŋ mbararagi gumgi gu mbigi, mbe mba sipsivi gari gumgi mbe suaŋgi kameŋ, mbe mba kameŋ mbararagiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Mbe ŋgava mbatɨga mbuim, Maria mba bigi, ana za nta mbararagiap, mba bigi ndim wo ndava vhee tɨgap, nta ndɨkndɨk suirav ki.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Mba sipsivi gari gumgi, mbe taagia vov, khueŋ nzuav Fhe Bakɨme ndikndigap ana zɨ ndiv vun kuamkuav wari vui. Mbe vov Fhe Bakɨme mba tara bun mbe nzuav suaŋgi kameŋ, mbe vov mba bigi garim, nta mba kamera zɨn vugi.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Mbe vegim, mba tar hɨgap kim, sɨgarathɨgi raa hɨgi. Mba raa hɨgim, mbe anan foon za mbuav kha zɨn ana nɨɨŋgi, Zisas. Kha zɨ, mba Fhe Bakɨme enser kha tara ndavar kɨr zav Maria ga nzuav, ana anan nɨɨnga zɨ phorga ana suaŋgi. Mbe mba zɨn ana nɨɨŋgi.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Mba tar hɨgap kim, Zosep gum Maria, mba Moses fhum mbe nzuav tɨgi tɨva zɨn vui. Maria mbirɨga suirav, ana mba tɨva zɨn vov, mani mba sarigi tugir rargap ki. Mani kav kim, mba tugi vhɨzgim, mani Maria wo nzuav Fhe Bakɨme nɨman taagiv ŋgara zav Fhe Bakɨme nzuav shaman muun zav Zerusareman ndai. Mani ndav vhɨra mba taran Fhe Bakɨmen nɨɨn zav wani ndai.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Kha tɨv Guma Bakɨme suaŋgi tɨv ma. Moses ana khergim, ana gavar ki. Mba tɨv khaŋ nzuai, “Guma, anan muuŋ fharav kam bara ruagirim, ana mba taran Fhe Bakɨmen nɨɨŋgiri.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Zosep gum Maria, mani mba tara ndiga ndav, mani vhɨra mba Fhe Bakɨme suaŋgi tɨva zɨn ŋgɨp, Maria Fhe Bakɨme nɨman taagip ŋgara zav shaman muun zav ndagi. Fhe Bakɨme muun zav mbe nzuav tɨgi tɨv khare. Mbe ana suaŋv shaman muun saŋv, mbe fhomne phunini o kora ntoga phunini, mbe maaŋ muuŋgip ndigɨv ana suaŋv shaman muunga.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Mani ndagim, guma mbe, ana Zerusareman ki, ana zɨ Simeon. Ana guigira tɨvir vhuuiŋra mbui guma ma. Ana vhɨra Fhe Bakɨme buni mbararav, ana zazera Fhe Bakɨme nzuai tɨvi zɨn vui guma ma. Ana vhɨra mba Isrerin kurkurav mben simtɨgi ndiv ndava mɨɨtɨgar mben nɨɨn zav zi guma ganɨ zav, anan rarga ki. Simeon Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar guigira ana phorga ki.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Mba Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar fhum khaŋ ana suaŋgi, “Ndu gura rimgirga fhuvara. Ndu khara muuŋgip kɨv, Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi, ana mben kurkurav taagi mbe ndir zav sarigi Guma Bakɨme, Krais, ana kha nuianan hɨgɨrim, ndu ana gangip za rɨmɨnga.”
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 — ausente —
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 — ausente —
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “O Guma Bakɨme, gu ndu ŋaara guma ma. Ndu ntigem na ganɨrim, gu ndava mɨɨtɨga ndigip ŋgɨrga.
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Gu won rɨmanira ndu taagip won gumgi gu mbigi ndiv mben kurkura zav suaŋgiap farasarigi guma gangi.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Ndu ntigem za ana bevahegim, kha gumgi gu mbigi, mbe zam ana ganɨnga.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Ana anan tuavar vhuun harigi ŋgui gumgi gu mbigi khɨvɨrga vhava ŋaar ma.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Simeon ne Zisas ga suaŋgim, an niamuuŋ gum ndia ne mbararagiap ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Maria gum Zosep ne mbararagiap ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuim, Simeon mbaram ŋgɨrkama vhuun mbe muuŋgiap, khaŋ mba tara niamuuŋ Maria ga nzuai, “Ndu mbarara, kha tar, ana zumgum Isreriŋ gumgi gu mbigi vhɨrver muuŋrim, mbe ana khɨgɨ rɨrga. Ana vhɨra taagip Isreriŋ gumgi gu mbigi vhɨrve muuŋrim, mbe taagip khavɨ thivɨrga. Mbe vhɨra ana ganɨnga, ana Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvir mbe khɨvɨrga. Mba gumgi gu mbigi vhɨrve mbe ne suaŋv buni mbatɨgir ana suanga.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Mba tar, ana vhɨra mba gumgi gu mbigi wari wo ndavi vherir zomzorgia ki ndɨkndɨgi, ana nta suirav nta ndiv kɨra khɨngirga. Ana maaŋ muunga, mba gumgi gu mbigi, mbe panan ana kegɨrga. Ndu maaŋ muuŋgip wo khɨkhɨm mbarararga, mbe kozan ndu gor ga si tɨvar muunga.”
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Mba tugen Fhe Bakɨme kamthooŋ mbiga mbe, ana vhɨra mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen ki. Ana zɨ Ana. Ana guigira mbiga vur ma. Ana ana Penuer kambik ma. Penuer anan nzɨk Aser. Ana mana tɨgap kim, harathɨgi mpari vhɨzgim, anan mana rimgi.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Ana mana rimgim, ana sɨɨŋra ka vov, ana mpari 84 thɨgi. Ana, ana zazera Fhe Bakɨme phena bɨna vhen ki. Ana kav, ana raa gu maan Fhe Bakɨmen ndikndigap ana phorga nzuav, mba thamthav ki.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Ana vhɨra mba tugera zav mba tara han zɨgap Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav, anan ndikndigap, ana phorga nzuai. Ana mba tara nzuav Fhe Bakɨme phorga suaŋgiap, mbaram maaŋ ki gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde Fhe Bakɨme taagip Zerusareman ndir zav suaŋgiap sarigi guman rarga ki gumgi gu mbigi, gu guigira nde nzuai, kha tar, ana mba guma ma.”
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Mba tugen Maria gu Zosep mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vhergap, mani mba Guma Bakɨme muun za suaŋgi tɨvi, mani za mba tɨvi ga muuŋgi. Mani mba tɨvi ga muuŋgiap, mbaram mba Fhe Bakɨme Phena thav, wani taagiap, mbe Garirin wo ŋgu bisaneŋ Nasaretan vergi.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Maria gu Zosep taagia vergap Nasaretan kim, mba tar vhuui. Ana vhuuv, guigira ŋkasŋka mbatɨga muuŋgiap, Fhe Bakɨme suaŋgi tɨvi zɨn vui. Ana nta zɨn vov, ndɨkndɨgi vhuuiŋ guigira ana ndɨkndɨgar kim, Fhe Bakɨme guigira ndɨkndɨga vhuun ana mbui.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Zisas niamuuŋ gu ndia mpari tugɨratɨgap Pasova shama bakɨmen muun zav Zerusareman ndai.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 — ausente —
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 — ausente —
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Mani khueŋ ndɨkndɨgi, Zisas ana mba mbe wari tɨgap zeri ntɨɨri, ana mbe phorga zeri. Mani ne suaŋgiap, mbe zerav kim, ra mbe vhɨzgi. Mba ra vhɨzgim, mani ana nzuav garav, mani won kɨvntogi gum mbe wo kaŋgi gumgi gu mbigi, mani mben nzai.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Mani mben nzavra thav, mbaram ana ndi garav taagiap Zerusareman ndai.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Mani ndav ana ndim gara ruav kim, ra phuni khegene vhɨzgi. Mani vov ana garim, ana Fhe Bakɨme Phena bɨna vhen mba Fhe Bakɨme buni gum tɨvi kaŋgi gumgi ruu rɨgar perav ki. Ana perav kav, mbe buni mbararav, mben nzav, mbe phorga nzuav ki.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Ana mbe phorga nzuaim, mbe anan nzaim, ana mbe ŋgarkav mbe nzuai buni, maaŋ ki gumgi gu mbigi, mbe mba buni mbararav, mbe guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ana mbe phorga nzuav perav kim, anan niamuuŋ gu ndia vov ana gangiap guigira ne nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mani ŋgava mbatɨga muuŋgiap, anan niamuuŋ mbaram khaŋ ana nzuai, “Kha tar, ndu ram nzuav kha tɨvar ŋka muuŋgi? Ndun ndia ŋka ndu nzuav gor kuige rɨgap wani ndu nzuav gara rui.”
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Anan niamuuŋ maaŋ nzuaim, ana mani ŋgarkarav mani nzarigi, “Ŋko thaŋ nzuav na ndim gara rui? Ŋko khueŋ kaŋgi fhuve? Gu wo Ndia phenan kɨrga?”
49 Ele respondeu:
50 Ana nen mani ga nzuaim, mani mba kameŋ nɨɨeŋ kaŋgi fhuvara.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Ana nen mani ga suaŋgiap, thav khavgiap, mani phorgav mbe taagia Nasaretan veri. Ana mani phorga vergap, mani buni mbararav tɨvar vhuuŋra mbuav mani phorga ki. Ana mani phorga kim, anan niamuuŋ, ana mba suaŋgi buni gum anan tɨvi, ana nta garav, nta ndi wo ndava vhee tɨgap, nta ndɨkndɨk suirav ki.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Anan niamuuŋ mba bigi ndɨkndɨk suirav kim, Zisas thav vhuuv, guma ruma mbuav, ŋkasŋka mbatɨga muuŋgiap, thɨga havhargia Fhe Bakɨme nzuai tɨvi kaŋgia nta zɨn vui. Ana maaŋ mbuim, Fhe Bakɨme guigira ana vuzvugiap, ana nzuav ndikndigim, gumgi gu mbigi vhɨra ana vuzvugi.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.