Lucas 2

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Erisabet Zon Gumgi Ruai Guma ruagim, ana hɨgap ki. Mba tugivigen Sisar Agastas, ana mba Roman guman pan ki. Ana mbe gari guman pan kav, ana kha kama havhareŋ ndi tɨgi. Mba kameŋ khaŋ nzuai, “Nde kha Roman guman pan gari ŋguir ki gumgi gu mbigi, Rom gari guman pan zɨv za nde zɨri ndirga.”
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Mbe mba tugen Sisar Kuairinias ndim fagim, ana Siria fhaiŋ gari guman pan ki. Ana Siria gari guman pan kim, mbe fhara guarara, mba gumgi gu mbigi zɨri ndigi.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Mba Rom gari guman pan mba kama havhareŋ ndi tɨgav khaŋ nzuai, “Nde kha Roman guman pan gari ŋguir ki gumgi gu mbigi, nde ŋgɨp tamtam harigi ŋguir kɨv, nde taagi ŋgɨp wari wo nzɨgi gum ndegi kegi ŋgu nɨɨŋgera ŋgegɨrim, Rom gari guman pan zɨv nde zɨri ndirga.” Mbe maaŋ suaŋgim, mbe taagia wari wo ŋguir vui.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Maaŋ muuŋgiap, Zosep Garirin ŋgu bisaneŋ Nasaretan kegap, khavgiap, Zudian won nzɨga Devita ŋgu bisaneŋ Betreheman ndai. Ana Devitan shɨk ma. Ana maaŋ muuŋgiap Betreheman ndai.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Ana khavgiav ndav, ana vhɨra mbe ana ndim fagi muuŋ Maria, ana ndavar ki, ana vhɨra anan kov mani ndai. Maria vhɨra mba ndavar ki tara tɨrga tuk han mbarigi. Zosep maaŋ muuŋgiap anan kov mani ndai.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Mani ndav Betreheman kav, Maria mba ndavar ki tar ana mbuim, ana ana ruagi.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Maria maam won kama bara ruagiap, shagi fɨgir ana zigap, ana ndim mbe tor daa ndim vhazɨgi ndi suim, mbe pi kovsɨga khɨngi. Mani khaŋ muuŋgiap, vov mba tor daa phena kui. Mbe mba harigi ŋgui ndav Betreheman kui pheni za givigi.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Mba tugen sipsivi gari gumgi mbari, mbe maan wo sipsivi garav, mba ŋgu bakɨme gaar mba tugi kɨrin ki.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Mbe wo sipsivi garav kim, Fhe Bakɨmen enser mbe mben hɨgi. Ana mben hɨgim, Fhe Bakɨmen ŋkasŋka vhava ŋaara fara muuŋgiap mbe shɨrav za mbe behuigi. Mbe mba vhava ŋaar mbe shɨrigim, mbe guigira rɨrɨva mbatɨga muuŋgi.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Mbe rɨvim, mba Fhe Bakɨme enser khaŋ mbe nzuai, “Nde rɨvɨ thari. Gu buna vhuuŋ goreŋra ndiga nde ndi zi. Mba buna vhuueŋ za kha gumgi ga nzuai buneŋ ma. Kha buneŋ za kha gumgir muuŋgirim, mbe za guigira ndikndigɨrga.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Nde na mbarara, ntige kha maan Devit ŋgu bisaneŋ Betreheman, taagi nde ndiv nden kurkurarga guma, ana niamuuŋ ana ruagi. Ana Fhe Bakɨme taagiv kha nuianan ki gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarav sarigi guma ma, ana Guma Bakɨme ma.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Nde ŋgɨp ana ganɨv, nde khaŋ muuŋgip gangip kaŋgirga. Nde ŋgɨp ganɨnga, tara mbe, ana niamuuŋ ntigera ana ruagiap, shagi fɨgir ana zigap, ana ndim tor daa ndim vhazɨgi ndi suim, mbe pi kovsɨga khɨngim, ana rɨga ka kui.” Fhe Bakɨme enser Zisas niamuuŋ ana ruagi ne bun sipsivi gari gumgi ga nzuai. (2.8)|src="LB00013C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="2.8"
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Mba Fhe Bakɨme enser mba kamen mbe suaŋgiap gorovra thagi, mbarkɨrga mbarkɨrga enseri, mbe Fhe Bakɨme han Hevenan kegap hav ana phorgap, mbe Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuagi.
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 Mbe Fhe Bakɨme zɨ ndiv vun kuamkuav khaŋ nzuai,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Mba Fhe Bakɨme enseri, mbe Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuagia wari taagiap Hevenan ndagim, mba sipsivi gari gumgi, mbe khaŋ wari ga nzuai, “Aria, nde khavɨ, nza Betreheman ŋgɨv mba Fhe Bakɨme enser nza suaŋgi bigeŋ ganɨnga.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Mba sipsivi gari gumgi ne wari ga suaŋgiap, mbaram vhemkora khavgiav wari vui. Mbe vov Betreheman hegap garim, Maria gum Zosep ki. Mbe mani garav, mba tara garim, Maria shagir ana zigap ana ndim mbe tor daa ndim mba ndi suim mbe pi kovsɨk khɨngim, ana rɨgap ka kui.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Mba sipsivi gari gumgi, mbe ana gangiap, mbaram mbe mba Fhe Bakɨmen enser, ana mba tara bun mbe nzuav suaŋgi kameŋ bun za mbe suaŋgi.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Mbe ne bun mbe suaŋgim, mba kameŋ mbararagi gumgi gu mbigi, mbe mba sipsivi gari gumgi mbe suaŋgi kameŋ, mbe mba kameŋ mbararagiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Mbe ŋgava mbatɨga mbuim, Maria mba bigi, ana za nta mbararagiap, mba bigi ndim wo ndava vhee tɨgap, nta ndɨkndɨk suirav ki.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Mba sipsivi gari gumgi, mbe taagia vov, khueŋ nzuav Fhe Bakɨme ndikndigap ana zɨ ndiv vun kuamkuav wari vui. Mbe vov Fhe Bakɨme mba tara bun mbe nzuav suaŋgi kameŋ, mbe vov mba bigi garim, nta mba kamera zɨn vugi.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Mbe vegim, mba tar hɨgap kim, sɨgarathɨgi raa hɨgi. Mba raa hɨgim, mbe anan foon za mbuav kha zɨn ana nɨɨŋgi, Zisas. Kha zɨ, mba Fhe Bakɨme enser kha tara ndavar kɨr zav Maria ga nzuav, ana anan nɨɨnga zɨ phorga ana suaŋgi. Mbe mba zɨn ana nɨɨŋgi.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Mba tar hɨgap kim, Zosep gum Maria, mba Moses fhum mbe nzuav tɨgi tɨva zɨn vui. Maria mbirɨga suirav, ana mba tɨva zɨn vov, mani mba sarigi tugir rargap ki. Mani kav kim, mba tugi vhɨzgim, mani Maria wo nzuav Fhe Bakɨme nɨman taagiv ŋgara zav Fhe Bakɨme nzuav shaman muun zav Zerusareman ndai. Mani ndav vhɨra mba taran Fhe Bakɨmen nɨɨn zav wani ndai.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Kha tɨv Guma Bakɨme suaŋgi tɨv ma. Moses ana khergim, ana gavar ki. Mba tɨv khaŋ nzuai, “Guma, anan muuŋ fharav kam bara ruagirim, ana mba taran Fhe Bakɨmen nɨɨŋgiri.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Zosep gum Maria, mani mba tara ndiga ndav, mani vhɨra mba Fhe Bakɨme suaŋgi tɨva zɨn ŋgɨp, Maria Fhe Bakɨme nɨman taagip ŋgara zav shaman muun zav ndagi. Fhe Bakɨme muun zav mbe nzuav tɨgi tɨv khare. Mbe ana suaŋv shaman muun saŋv, mbe fhomne phunini o kora ntoga phunini, mbe maaŋ muuŋgip ndigɨv ana suaŋv shaman muunga.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Mani ndagim, guma mbe, ana Zerusareman ki, ana zɨ Simeon. Ana guigira tɨvir vhuuiŋra mbui guma ma. Ana vhɨra Fhe Bakɨme buni mbararav, ana zazera Fhe Bakɨme nzuai tɨvi zɨn vui guma ma. Ana vhɨra mba Isrerin kurkurav mben simtɨgi ndiv ndava mɨɨtɨgar mben nɨɨn zav zi guma ganɨ zav, anan rarga ki. Simeon Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar guigira ana phorga ki.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Mba Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar fhum khaŋ ana suaŋgi, “Ndu gura rimgirga fhuvara. Ndu khara muuŋgip kɨv, Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi, ana mben kurkurav taagi mbe ndir zav sarigi Guma Bakɨme, Krais, ana kha nuianan hɨgɨrim, ndu ana gangip za rɨmɨnga.”
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 — ausente —
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 — ausente —
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “O Guma Bakɨme, gu ndu ŋaara guma ma. Ndu ntigem na ganɨrim, gu ndava mɨɨtɨga ndigip ŋgɨrga.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Gu won rɨmanira ndu taagip won gumgi gu mbigi ndiv mben kurkura zav suaŋgiap farasarigi guma gangi.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Ndu ntigem za ana bevahegim, kha gumgi gu mbigi, mbe zam ana ganɨnga.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Ana anan tuavar vhuun harigi ŋgui gumgi gu mbigi khɨvɨrga vhava ŋaar ma.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Simeon ne Zisas ga suaŋgim, an niamuuŋ gum ndia ne mbararagiap ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Maria gum Zosep ne mbararagiap ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuim, Simeon mbaram ŋgɨrkama vhuun mbe muuŋgiap, khaŋ mba tara niamuuŋ Maria ga nzuai, “Ndu mbarara, kha tar, ana zumgum Isreriŋ gumgi gu mbigi vhɨrver muuŋrim, mbe ana khɨgɨ rɨrga. Ana vhɨra taagip Isreriŋ gumgi gu mbigi vhɨrve muuŋrim, mbe taagip khavɨ thivɨrga. Mbe vhɨra ana ganɨnga, ana Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvir mbe khɨvɨrga. Mba gumgi gu mbigi vhɨrve mbe ne suaŋv buni mbatɨgir ana suanga.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Mba tar, ana vhɨra mba gumgi gu mbigi wari wo ndavi vherir zomzorgia ki ndɨkndɨgi, ana nta suirav nta ndiv kɨra khɨngirga. Ana maaŋ muunga, mba gumgi gu mbigi, mbe panan ana kegɨrga. Ndu maaŋ muuŋgip wo khɨkhɨm mbarararga, mbe kozan ndu gor ga si tɨvar muunga.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Mba tugen Fhe Bakɨme kamthooŋ mbiga mbe, ana vhɨra mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen ki. Ana zɨ Ana. Ana guigira mbiga vur ma. Ana ana Penuer kambik ma. Penuer anan nzɨk Aser. Ana mana tɨgap kim, harathɨgi mpari vhɨzgim, anan mana rimgi.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Ana mana rimgim, ana sɨɨŋra ka vov, ana mpari 84 thɨgi. Ana, ana zazera Fhe Bakɨme phena bɨna vhen ki. Ana kav, ana raa gu maan Fhe Bakɨmen ndikndigap ana phorga nzuav, mba thamthav ki.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ana vhɨra mba tugera zav mba tara han zɨgap Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav, anan ndikndigap, ana phorga nzuai. Ana mba tara nzuav Fhe Bakɨme phorga suaŋgiap, mbaram maaŋ ki gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde Fhe Bakɨme taagip Zerusareman ndir zav suaŋgiap sarigi guman rarga ki gumgi gu mbigi, gu guigira nde nzuai, kha tar, ana mba guma ma.”
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Mba tugen Maria gu Zosep mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vhergap, mani mba Guma Bakɨme muun za suaŋgi tɨvi, mani za mba tɨvi ga muuŋgi. Mani mba tɨvi ga muuŋgiap, mbaram mba Fhe Bakɨme Phena thav, wani taagiap, mbe Garirin wo ŋgu bisaneŋ Nasaretan vergi.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Maria gu Zosep taagia vergap Nasaretan kim, mba tar vhuui. Ana vhuuv, guigira ŋkasŋka mbatɨga muuŋgiap, Fhe Bakɨme suaŋgi tɨvi zɨn vui. Ana nta zɨn vov, ndɨkndɨgi vhuuiŋ guigira ana ndɨkndɨgar kim, Fhe Bakɨme guigira ndɨkndɨga vhuun ana mbui.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Zisas niamuuŋ gu ndia mpari tugɨratɨgap Pasova shama bakɨmen muun zav Zerusareman ndai.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 — ausente —
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 — ausente —
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Mani khueŋ ndɨkndɨgi, Zisas ana mba mbe wari tɨgap zeri ntɨɨri, ana mbe phorga zeri. Mani ne suaŋgiap, mbe zerav kim, ra mbe vhɨzgi. Mba ra vhɨzgim, mani ana nzuav garav, mani won kɨvntogi gum mbe wo kaŋgi gumgi gu mbigi, mani mben nzai.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Mani mben nzavra thav, mbaram ana ndi garav taagiap Zerusareman ndai.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Mani ndav ana ndim gara ruav kim, ra phuni khegene vhɨzgi. Mani vov ana garim, ana Fhe Bakɨme Phena bɨna vhen mba Fhe Bakɨme buni gum tɨvi kaŋgi gumgi ruu rɨgar perav ki. Ana perav kav, mbe buni mbararav, mben nzav, mbe phorga nzuav ki.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Ana mbe phorga nzuaim, mbe anan nzaim, ana mbe ŋgarkav mbe nzuai buni, maaŋ ki gumgi gu mbigi, mbe mba buni mbararav, mbe guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ana mbe phorga nzuav perav kim, anan niamuuŋ gu ndia vov ana gangiap guigira ne nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mani ŋgava mbatɨga muuŋgiap, anan niamuuŋ mbaram khaŋ ana nzuai, “Kha tar, ndu ram nzuav kha tɨvar ŋka muuŋgi? Ndun ndia ŋka ndu nzuav gor kuige rɨgap wani ndu nzuav gara rui.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Anan niamuuŋ maaŋ nzuaim, ana mani ŋgarkarav mani nzarigi, “Ŋko thaŋ nzuav na ndim gara rui? Ŋko khueŋ kaŋgi fhuve? Gu wo Ndia phenan kɨrga?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Ana nen mani ga nzuaim, mani mba kameŋ nɨɨeŋ kaŋgi fhuvara.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ana nen mani ga suaŋgiap, thav khavgiap, mani phorgav mbe taagia Nasaretan veri. Ana mani phorga vergap, mani buni mbararav tɨvar vhuuŋra mbuav mani phorga ki. Ana mani phorga kim, anan niamuuŋ, ana mba suaŋgi buni gum anan tɨvi, ana nta garav, nta ndi wo ndava vhee tɨgap, nta ndɨkndɨk suirav ki.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Anan niamuuŋ mba bigi ndɨkndɨk suirav kim, Zisas thav vhuuv, guma ruma mbuav, ŋkasŋka mbatɨga muuŋgiap, thɨga havhargia Fhe Bakɨme nzuai tɨvi kaŋgia nta zɨn vui. Ana maaŋ mbuim, Fhe Bakɨme guigira ana vuzvugiap, ana nzuav ndikndigim, gumgi gu mbigi vhɨra ana vuzvugi.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.