Lucas 1
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 — ausente —
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 — ausente —
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 — ausente —
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Fhum Herot Zudia fhain ki ŋgui gari guman pan ki. Mba tugen Fhe Bakɨme rotu gari guma mbe ki. Mba guma zɨ Sekaraia. Sekaraia, ana won tor Abaia shɨga ntɨɨri phorgap, mbe wari tɨgap Fhe Bakɨme rotu gari guma ma. Sekaraian muuŋ, Erisabet, mani vhɨra Aron shɨga guma gu mbik ma.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Mani vhɨra guigira Fhe Bakɨme nɨman, mani guigira mbik gu guman vhuuni ma. Mani zazera Fhe Bakɨme buni mbararav, ana nzuai tɨvi, mani guigira nta zɨn vui. Mani ana nɨman tɨva mbatɨk thueŋ muuŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Mani nzerara ana nɨman ki.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Mani nzerara kav, mani tara the tegi fhu. Mani khaŋ muuŋgiap, Erisabet, ana khurati. Mani maaŋ muuŋgiap, mani vhɨra fhura kim, mpari vhɨrve vhɨzgi.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 — ausente —
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 — ausente —
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Mbe ne suaŋgiap, mba tuk hɨgim, Sekaraia vov Fhe Bakɨme phena vhen vergap, Fhe Bakɨme nzuav ndɨga vhuuŋ hi khan nana mpooi. Ana khan nanan mpooim, mba Fhe Bakɨme ndikndigap ana zɨ ndi vun fi gumgi gu mbigi, mbe ana rargap Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kav, Fhe Bakɨme phorga nzuai.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Mbe Fhe Bakɨme phorga nzuav kim, Sekaraia mbu Fhe Bakɨme phena vhen kav khan nana mpoov kim, Fhe Bakɨme enser mbe fhura hav anan hɨgi. Ana hav, ana mba khan nana mpooi kaa gaar guva haren hav mbar thɨgi.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Ana hav thɨgim, Sekaraia ana gangiap, guigira won rɨɨngiap, guigira rivgi.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ana rɨvim, mba Fhe Bakɨmen enser khaŋ ana nzuai, “Ena, Sekaraia, ndu rɨvɨ thari. Fhe Bakɨme ndu ana nzarigi nzambareŋ, ana ne mbararagi. Ndun muuŋ Erisabet, ana ndu gon ŋguga tegɨrga. Ana mba ŋguga tegɨrim, ndu kha zɨn anan nɨɨŋgiri, Zon.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Ndu mbarara! Mba tar hɨgɨrga, ndu guigira ndikndigɨrga. Mba tugar gumgi gu mbigi vhɨrvera mba tara hɨgi ne suaŋv ndikndigɨrga.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Mbe mba tara suaŋv ndikndigɨrga, ne khaŋ muuŋgi, mba tar, ana Fhe Bakɨme nɨman, ana zɨ bakɨme kɨrga. Ana vhɨra wain gum pan ŋanŋani pharan mbɨrga fhu. Ana vhɨra wo niamuuŋ ndav vhera kɨrim, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaarar anan nɨɨŋgirim, ana Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ŋkasŋka phorgɨv kɨrar hɨgɨrga.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ana hɨgɨp ana zumgum taagip kha Isreriŋ gumgi gu mbigi vhɨrve ana taagip mbe ndigirim, mbe wo zɨn vuav piin ki Fhe Bakɨmen han ŋgɨrga.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Ana vhɨra Iraiza Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaarar panan ŋkasŋkagi ŋkasŋkan farar muuŋgip fharav Fhe Bakɨme nɨman ŋgɨrga. Ana suaŋrim, ndegi taagip ndavi domdorɨv guigira wari won tari vuzvugɨrga. Ana mba bigi rɨɨrɨɨi gumgi, ana mbe suaŋrim, mbe taagip ndavi domdorɨp, mba tɨvir vhuuiŋ kaŋgiap, nta mbui gumgi ganɨv, ndɨkndɨgi vhuuiŋ ndiv, taagip bigi mbarararga.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Fhe Bakɨmen enser, ana mba bunin Sekaraia ga suaŋgim, Sekaraia anan nzarigi, “Gu ram muuŋgip kaŋgirie, ndu khar na nzuai buni guigira mba tegɨrie? Gu kaŋgi, gu guigira vurgim, nan muun saaŋ vhɨra mpari vhɨrve vhɨzgi.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Sekaraia mba nzambaran ana mbuim, mba Fhe Bakɨmen enser ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu na kaŋgire? Gu Gabrier ma. Gu zazera Fhe Bakɨme han Hevenan ana nɨman ki enser ma. Gu ana han kim, ana kha kama vhuuen na nɨɨŋgiap, na sarigim, gu mba kama vhuuen ndu suan zav zergi.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Ndu mbarara! Ndu na buneŋ khothɨgi fhu. Ndu ntigem thɨni mpɨrav, buni suanga fhu. Ndu mbara muuŋgip thɨni mpɨrav kɨrim, gu kha ndu suaŋgi buneŋ mba tegɨrga. Ndu thɨni mpɨrav mbara muuŋgip kɨrim, kha kameŋ guigira Fhe Bakɨme sarigi tugara mba tegɨrga. Mba kameŋ mba tegɨrga, ndu taagip thɨni ntarav buni suanga.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Sekaraia mba Fhe Bakɨme phena vhen ana phorga nzuav kim, mba gumgi gu mbigi, mbe Sekaraia rarga kɨrar kavra thav kha ndɨkndɨga mbui, “Khe thagɨna bigɨnara mbuav tuga mpeen kha Fhe Bakɨme phena vhen ki?”
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Mbe nen anan ndɨkndɨga kim, Sekaraia kɨrar hi. Ana kɨrar hɨga zav, mbe phorgɨ buni suangen mbovaragim, mbe kaŋgi. Ana Fhe Bakɨme phena vhen, Fhe Bakɨme wo bigɨna mben ana khɨvigi. Ana maaŋ muuŋgiap thɨni mpɨrigi. Mbe mba ndɨkndɨga ana mbuim, ana thɨni mparara kav farvera bigin panpana vov mbe phorga nzuai.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Sekaraia mbara mbuav mbe phorga Fhe Bakɨme phenan ŋgarav kim, mbe ŋgari tugi vhɨzgim, Sekaraia taagiap wo ŋgun vugi.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Sekaraia taagia vugap kim, anan muuŋ Erisabet ndave rɨgap, wo vhagiap wo phena vhera kim, meeŋthɨgi kɨni vhɨzgi.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Erisabet mba meeŋthɨgi kɨnin phena vhera kav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme kha tɨvar na muuŋgi. Ana na kora muuŋgi. Gu fhum kha tuga mpeen, gu khuratim, kha gumgi gu mbigi na garim, gu nen mberav ki. Ana ntigem na tɨn mba memɨra ndigi. Mbe ntigem memɨran nan nɨɨnga fhu.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 — ausente —
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 — ausente —
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Fhe Bakɨme ma Gabrier ga suaŋgim, ana vera vov Maria garim, ana ki. Ana kim, Gabrier mbaram khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, mbik, Fhe Bakɨme ndu phorga ki. Ana guigira ndu vuzvugiap, ndun ndikndigap, ndɨkndɨga vhuun ndu mbui.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Ana ne nzuaim, Maria mba kameŋ mbararagiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, kavtuik ana thɨgim, ana kha ndɨkndɨga mbui, “Khe ram muuŋgi kamen na nzuai?”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Maria mba ndɨkndɨga mbuim, mba Fhe Bakɨmen enser khaŋ ana nzuai, “Maria, ndu rɨvɨ thari. Fhe Bakɨme ndun tɨva vuzvugiap, ndun ndikndigi.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Ndu mbarara! Ndu ndave rɨgɨp ŋguga the ruagirga. Ndu mba ŋguga ruagip kha zɨn anan tɨgɨri, Zisas.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Mba tar, ana zumgum guigira zɨ bakɨme kɨrga. Ana za kha bigi kharav vu guarara ki Fhe Bakɨme, ana kha zɨn anan kamɨnga, nan Kam ma. Nza mba zɨn vov piin ki Fhe Bakɨme, ana maaŋ anan muuŋv, ana ndim farim, ana won nzɨga Devita ŋana ndigip ŋgu gari guman pan kɨrga.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ana won nzɨga ŋana ndigip, kha Isreriŋ gari guman pan kɨrga. Ana mben guman pan kɨv, ana zazera mbara muuŋgip kɨrga, ana vhɨzgirga tuktɨgi fhu.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Ana ne nzuaim, Maria thav mba Fhe Bakɨmen enserar nzarigi, “Mba bigeŋ ram muuŋgip nan hɨgɨrie? Gu mana the tɨgi fhu. Gu sɨɨŋra khar ki. Gu vhɨra guma the phorga kuigi fhu.”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Maria ne nzuaim, mba Fhe Bakɨme enser ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu mbarara! Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar ndun han zirgɨrga. Ndu ganɨnga za kha bigi kharav vu guarara ki Fhe Bakɨme won ŋkasŋka bakɨmen ndu vhararga. Fhe Bakɨme maaŋ muuŋgirga. Ndu mba ruagirga tara ŋaar, Fhe Bakɨme kha zɨn anan kamɨnga, nan Kam ma.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 “Ena, ndu mbarara, ndun niamuuŋ ntok Erisabet, ana guigira vurgi. Mbe fhum khaŋ ana nzuai, ‘Ana khurati.’ Ndu ntige mbarararga ana ndavar kim, mpora thɨgi kɨni vhɨzgi.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Ndu mbarara! Fhe Bakɨme muungeŋ kakagi bigɨn the ki fhuvara.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Ana nen Maria ga nzuaim, Maria mbaram khaŋ ana nzuai, “Aria, ne nzerara. Gu Guma Bakɨmen ŋaara mbik ma. Ana mbar ndu na suaŋgi tɨvar mbar nan hɨ.” Maria ne suaŋgim, mba Fhe Bakɨme enser ana thav vui.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Ana Maria thav vugim, Maria mba tugera wo bigi bevahegap, mbara wo ŋgu thav vhemkora khavgiap, mba Zudia mbɨkshɨman ki ŋgu mben ndai.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Ana nda vov ŋgun hɨgap, mbaram Sekaraia phenan vui. Ana vov Sekaraia phena vhen vergap, za Erisabetan kamgia khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, mama Erisabet.”
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Maria raar vhuun Erisabet ga ndɨɨim, Erisabet ana mbararavra thagim, mba Erisabet ndava vhen ki tar vhɨra, ana ndava vhen kav fega mbarigi. Mba tar ana ndava vhen kav fega mbarigim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar zera zav Erisabet vharigi.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar Erisabet vharigim, ana kama bakɨme rugap khaŋ nzuai, “Ndu za kha mbigi rɨgar Fhe Bakɨme ndɨkndɨga vhuun ndu mbui. Ndu vhɨra mba tegɨrga tar, Fhe Bakɨme vhɨra ndɨkndɨga vhuuŋra ana mbui!
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Gu ram muuŋgi khesharigi mbik, maaŋgiap nan Guma Bakɨmen niamuuŋ nan han zi?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Ndu na mbarara! Ndu zav raar vhuun na ndɨɨvra thagim, na ndava vhen ki tar, ana guigira ndikndigap na ndav vhen fega mbarigi.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Ndu, Fhe Bakɨme ndɨkndɨga vhuun ndu mbui. Ndu Fhe Bakɨme enser, ana Fhe Bakɨme ndun muun za suaŋgi bigeŋ guigira mba tegɨrga ne khothɨgi. Ndu ne suaŋv guigira ndikndigɨri.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Erisabet nen Maria ga suaŋgim, Maria khaŋ nzuai,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Na ndava vhen ki guma, ana guigira Fhe Bakɨmen ndikndigi.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Gu anan ŋaara mbiga khɨn ma. Gu zɨ ki mbik fhuvara. Ana nduara na gangiap nan kora muuŋgi.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Gu kaŋgi, za kha bigi ga muuŋgiap nta kharav ŋkasŋka vun guarara ki Fhe Bakɨme, ana guigira bigɨna bakɨmen na muuŋgi. Ana zɨ ŋgaravra kɨrga.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Fhe Bakɨme vhɨra mba ana rɨvav ana piin ki gumgi gu mbigi, ana guigira mbe kora mbui.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Fhe Bakɨme won farvenin ŋaari bakɨvin muuŋgirga. Ana mba wo zɨri ndim vun kuamkuarga gumgi, ana mbe sasararga, mbe tamtam ŋgegɨrga.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ana mba ŋgui ganɨnga gumgir pani, ana mben ŋkasŋkagi, ana nta mbevarga, nta ŋgirgɨrga.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Ana maaŋ muunga, ana mba bigi sosuagi gumgi, ana bigi vhuuiŋra mbe nɨɨŋgirga, mbe bigi tuktɨgɨrga.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 — ausente —
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Maria kha buni suaŋgiap, ana Erisabet phorga kim, kɨni phuni khegene vhɨzɨ za mbuim, ana taagia wo ŋgun vugi.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Maria taagia wo ŋgun vugim, Erisabet ki. Ana ka vov, ana mba ndavar ki tara ruarga tuk hɨgim, ana ŋguga ruagi.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Erisabet ŋguga ruagim, mba anan fek gu tari gum, anan ŋgu ntɨɨri, mbe Fhe Bakɨme ana kora muuŋgiap guigira tɨvar vhuuŋra ana muuŋgi ne mbararagiap, mbe ne nzuav ana phorgav ndikndiga mbatɨga mbui.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Mba tar hɨgap kim, sɨgarathɨgi raa hɨgim, mba tara ndia gum niamuuŋ, mani phorge regi ntɨɨri, mbe zav an foon za mbui. Mbe ana fooŋgip, ana ndia Sekaraia zɨram anan tɨgɨrga.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Mbe ne nzuaim, anan niamuuŋ kama hegap khaŋ mbe nzuai, “Fhuvara! Nza kha zɨn anan tɨgɨrga, Zon.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ana ne nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Fhuvara mba tara ndegi gum nzɨgi, anan tori mbe the mba zɨ zɨmgi fhuvara.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Mbe nen ana niamuuŋ ga nzuav, farveram ana ndia ga nzuav ana zɨ nzuav anan nzai.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Mbe Sekaraian nzaim, Sekaraia mbe nzuaim, mbe kheri bigɨn mueŋ ndigap zav ana nɨɨŋgim, ana mba bigɨnen ana zɨ khergi. Ana mba gaveŋ kherav khaŋ nzuai, “Ana zɨ Zon.” Ana mba zɨ khergim, mba gumgi gu mbigi mba zɨ gangiap, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgi.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Sekaraia mba zɨ kheravra thav, Sekaraia wom kama furav buni nzuai. Ana ze ana bɨkbɨɨgim, ana mbaram Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav, anan ndikndigi.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Sekaraia wom buni nzuav Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuagim, mba Sekaraia han ki ntɨɨri gum anan ŋgu ntɨɨri, mbe mba bigi gangiap guigira rivgi. Mbe rivim, mba bigɨnan kameŋ za mba Zudia fhain mba mbɨkshɨɨr ki ŋgui ga ruigi. Mba ŋguir ki gumgi, mbe za mba hɨgi bigi, mbe nta neŋgap nta nzuai.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Mbe nta nzuaim, mba nta mbararagi gumgi gu mbigi vhɨrve mbe mba buni mbararav, wari wo ndavi vherira kha ndɨkndɨga mbui, “Mba tar zumgum ram muuŋgi guma kɨrie?” Mbe kaŋgi, Fhe Bakɨme ana phorga kav anan kurkurigi.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Mba tara ndia Sekaraia, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaara sarigim, ana zerav ana vharigim, ana Fhe Bakɨme zumgum muunga bigi, ana nta bun nzuai. Ana nzuav khaŋ nzuai,
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 — ausente —
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 — ausente —
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Ana taagip nza pana gumgi tɨn nza ndigirga. Ana vhɨra mba panan nza kegi gumgi, ana vhɨra mbe farve tɨn nza ndigirga.’
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Ana maaŋ muuŋv won kora muumbarar nza ndegi khɨvɨv mben kurkurav, ana vhɨra mba fhum nzan nzɨgi ga suaŋgi kaman ŋaareŋ, ana ne ndɨkndɨk suiravra kɨrga.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Ana fhum kha kama ŋaaren nzan nzɨga Abraham ga suaŋgi. ‘Gu ndun Fhe Bakɨme, gu kha vun ki. Gu guigi guarara ndu nzuai,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 gu taagip nden pana gumgi fari tɨn nde ndigirga. Nde nan ŋaarar muuŋv mben rɨvɨrga fhuvara.’
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Nza anan ŋaarar muuŋv, nza kha tugivigen ana nzuai tɨvir ŋaarira muuŋv, anan nɨman nzerara kha nuianan kɨrga.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Ndu, nan Kam, Fhe Bakɨme zumgum khaŋ ndu suanga, ‘Ndu za kha bigi kharav vun guarara ki Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma. Ndu khaŋ muunga, ndu fharav ŋgɨp Guma Bakɨme suaŋv tuavar muuŋgirga.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Ndu fharav ŋgɨp Fhe Bakɨme taagip wo gumgi gu mbigi ndirgane bun mbe suanga.’ Mbe ndu buni mbararav, ndavi domdorɨrim, Fhe Bakɨme mbe fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzɨrga.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Fhe Bakɨme guigira nza kora muuŋgi. Ana maaŋ muuŋgiap ana vhɨra Hevenan kav, ana shɨrigi ra sararim, ana nza han zirɨrga.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Ana zirɨv, kha nuianan nza khar kav tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi gu mbigi, nza mba tɨvi mbatɨgi ga mbuim, nta nza vharigim, nza nta gɨngɨnan ki. Nza mba tɨvi mbatɨgi gɨngɨnan kim, nta nza shogim, nza vhɨzgi ntuu ma. Mba ra zirɨp, nza shɨrarim, nza mba tɨvi mbatɨgi thav, kɨrar hegɨp tuituigi tuavar vhuuŋ ganɨv, mba tuavar vhuun ŋgɨv, ndavi mbɨrav wari kɨrga.”
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Sekaraia mba buni suaŋgim, mba tar zumgum vhuuv, Fhe Bakɨme buni mbararav nta khothɨgap, guigira khaŋ tɨgap havhargiap Fhe Bakɨme buni zɨn vui. Ana Fhe Bakɨme buni zɨn vov, gumgi ki fhuv ŋanen kav kav, thav kɨrar hɨgap, mba Fhe Bakɨme ana suaŋgi buni, ana nta bun Isreran ki gumgi gu mbigi ga nzuai.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.