Lucas 1

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Fhum Herot Zudia fhain ki ŋgui gari guman pan ki. Mba tugen Fhe Bakɨme rotu gari guma mbe ki. Mba guma zɨ Sekaraia. Sekaraia, ana won tor Abaia shɨga ntɨɨri phorgap, mbe wari tɨgap Fhe Bakɨme rotu gari guma ma. Sekaraian muuŋ, Erisabet, mani vhɨra Aron shɨga guma gu mbik ma.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Mani vhɨra guigira Fhe Bakɨme nɨman, mani guigira mbik gu guman vhuuni ma. Mani zazera Fhe Bakɨme buni mbararav, ana nzuai tɨvi, mani guigira nta zɨn vui. Mani ana nɨman tɨva mbatɨk thueŋ muuŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Mani nzerara ana nɨman ki.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Mani nzerara kav, mani tara the tegi fhu. Mani khaŋ muuŋgiap, Erisabet, ana khurati. Mani maaŋ muuŋgiap, mani vhɨra fhura kim, mpari vhɨrve vhɨzgi.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Mbe ne suaŋgiap, mba tuk hɨgim, Sekaraia vov Fhe Bakɨme phena vhen vergap, Fhe Bakɨme nzuav ndɨga vhuuŋ hi khan nana mpooi. Ana khan nanan mpooim, mba Fhe Bakɨme ndikndigap ana zɨ ndi vun fi gumgi gu mbigi, mbe ana rargap Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kav, Fhe Bakɨme phorga nzuai.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Mbe Fhe Bakɨme phorga nzuav kim, Sekaraia mbu Fhe Bakɨme phena vhen kav khan nana mpoov kim, Fhe Bakɨme enser mbe fhura hav anan hɨgi. Ana hav, ana mba khan nana mpooi kaa gaar guva haren hav mbar thɨgi.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ana hav thɨgim, Sekaraia ana gangiap, guigira won rɨɨngiap, guigira rivgi.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ana rɨvim, mba Fhe Bakɨmen enser khaŋ ana nzuai, “Ena, Sekaraia, ndu rɨvɨ thari. Fhe Bakɨme ndu ana nzarigi nzambareŋ, ana ne mbararagi. Ndun muuŋ Erisabet, ana ndu gon ŋguga tegɨrga. Ana mba ŋguga tegɨrim, ndu kha zɨn anan nɨɨŋgiri, Zon.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ndu mbarara! Mba tar hɨgɨrga, ndu guigira ndikndigɨrga. Mba tugar gumgi gu mbigi vhɨrvera mba tara hɨgi ne suaŋv ndikndigɨrga.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Mbe mba tara suaŋv ndikndigɨrga, ne khaŋ muuŋgi, mba tar, ana Fhe Bakɨme nɨman, ana zɨ bakɨme kɨrga. Ana vhɨra wain gum pan ŋanŋani pharan mbɨrga fhu. Ana vhɨra wo niamuuŋ ndav vhera kɨrim, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaarar anan nɨɨŋgirim, ana Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ŋkasŋka phorgɨv kɨrar hɨgɨrga.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Ana hɨgɨp ana zumgum taagip kha Isreriŋ gumgi gu mbigi vhɨrve ana taagip mbe ndigirim, mbe wo zɨn vuav piin ki Fhe Bakɨmen han ŋgɨrga.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ana vhɨra Iraiza Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaarar panan ŋkasŋkagi ŋkasŋkan farar muuŋgip fharav Fhe Bakɨme nɨman ŋgɨrga. Ana suaŋrim, ndegi taagip ndavi domdorɨv guigira wari won tari vuzvugɨrga. Ana mba bigi rɨɨrɨɨi gumgi, ana mbe suaŋrim, mbe taagip ndavi domdorɨp, mba tɨvir vhuuiŋ kaŋgiap, nta mbui gumgi ganɨv, ndɨkndɨgi vhuuiŋ ndiv, taagip bigi mbarararga.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Fhe Bakɨmen enser, ana mba bunin Sekaraia ga suaŋgim, Sekaraia anan nzarigi, “Gu ram muuŋgip kaŋgirie, ndu khar na nzuai buni guigira mba tegɨrie? Gu kaŋgi, gu guigira vurgim, nan muun saaŋ vhɨra mpari vhɨrve vhɨzgi.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Sekaraia mba nzambaran ana mbuim, mba Fhe Bakɨmen enser ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu na kaŋgire? Gu Gabrier ma. Gu zazera Fhe Bakɨme han Hevenan ana nɨman ki enser ma. Gu ana han kim, ana kha kama vhuuen na nɨɨŋgiap, na sarigim, gu mba kama vhuuen ndu suan zav zergi.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Ndu mbarara! Ndu na buneŋ khothɨgi fhu. Ndu ntigem thɨni mpɨrav, buni suanga fhu. Ndu mbara muuŋgip thɨni mpɨrav kɨrim, gu kha ndu suaŋgi buneŋ mba tegɨrga. Ndu thɨni mpɨrav mbara muuŋgip kɨrim, kha kameŋ guigira Fhe Bakɨme sarigi tugara mba tegɨrga. Mba kameŋ mba tegɨrga, ndu taagip thɨni ntarav buni suanga.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Sekaraia mba Fhe Bakɨme phena vhen ana phorga nzuav kim, mba gumgi gu mbigi, mbe Sekaraia rarga kɨrar kavra thav kha ndɨkndɨga mbui, “Khe thagɨna bigɨnara mbuav tuga mpeen kha Fhe Bakɨme phena vhen ki?”
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Mbe nen anan ndɨkndɨga kim, Sekaraia kɨrar hi. Ana kɨrar hɨga zav, mbe phorgɨ buni suangen mbovaragim, mbe kaŋgi. Ana Fhe Bakɨme phena vhen, Fhe Bakɨme wo bigɨna mben ana khɨvigi. Ana maaŋ muuŋgiap thɨni mpɨrigi. Mbe mba ndɨkndɨga ana mbuim, ana thɨni mparara kav farvera bigin panpana vov mbe phorga nzuai.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Sekaraia mbara mbuav mbe phorga Fhe Bakɨme phenan ŋgarav kim, mbe ŋgari tugi vhɨzgim, Sekaraia taagiap wo ŋgun vugi.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Sekaraia taagia vugap kim, anan muuŋ Erisabet ndave rɨgap, wo vhagiap wo phena vhera kim, meeŋthɨgi kɨni vhɨzgi.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Erisabet mba meeŋthɨgi kɨnin phena vhera kav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme kha tɨvar na muuŋgi. Ana na kora muuŋgi. Gu fhum kha tuga mpeen, gu khuratim, kha gumgi gu mbigi na garim, gu nen mberav ki. Ana ntigem na tɨn mba memɨra ndigi. Mbe ntigem memɨran nan nɨɨnga fhu.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 — ausente —
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Fhe Bakɨme ma Gabrier ga suaŋgim, ana vera vov Maria garim, ana ki. Ana kim, Gabrier mbaram khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, mbik, Fhe Bakɨme ndu phorga ki. Ana guigira ndu vuzvugiap, ndun ndikndigap, ndɨkndɨga vhuun ndu mbui.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Ana ne nzuaim, Maria mba kameŋ mbararagiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, kavtuik ana thɨgim, ana kha ndɨkndɨga mbui, “Khe ram muuŋgi kamen na nzuai?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Maria mba ndɨkndɨga mbuim, mba Fhe Bakɨmen enser khaŋ ana nzuai, “Maria, ndu rɨvɨ thari. Fhe Bakɨme ndun tɨva vuzvugiap, ndun ndikndigi.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ndu mbarara! Ndu ndave rɨgɨp ŋguga the ruagirga. Ndu mba ŋguga ruagip kha zɨn anan tɨgɨri, Zisas.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Mba tar, ana zumgum guigira zɨ bakɨme kɨrga. Ana za kha bigi kharav vu guarara ki Fhe Bakɨme, ana kha zɨn anan kamɨnga, nan Kam ma. Nza mba zɨn vov piin ki Fhe Bakɨme, ana maaŋ anan muuŋv, ana ndim farim, ana won nzɨga Devita ŋana ndigip ŋgu gari guman pan kɨrga.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Ana won nzɨga ŋana ndigip, kha Isreriŋ gari guman pan kɨrga. Ana mben guman pan kɨv, ana zazera mbara muuŋgip kɨrga, ana vhɨzgirga tuktɨgi fhu.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ana ne nzuaim, Maria thav mba Fhe Bakɨmen enserar nzarigi, “Mba bigeŋ ram muuŋgip nan hɨgɨrie? Gu mana the tɨgi fhu. Gu sɨɨŋra khar ki. Gu vhɨra guma the phorga kuigi fhu.”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Maria ne nzuaim, mba Fhe Bakɨme enser ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu mbarara! Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar ndun han zirgɨrga. Ndu ganɨnga za kha bigi kharav vu guarara ki Fhe Bakɨme won ŋkasŋka bakɨmen ndu vhararga. Fhe Bakɨme maaŋ muuŋgirga. Ndu mba ruagirga tara ŋaar, Fhe Bakɨme kha zɨn anan kamɨnga, nan Kam ma.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 “Ena, ndu mbarara, ndun niamuuŋ ntok Erisabet, ana guigira vurgi. Mbe fhum khaŋ ana nzuai, ‘Ana khurati.’ Ndu ntige mbarararga ana ndavar kim, mpora thɨgi kɨni vhɨzgi.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Ndu mbarara! Fhe Bakɨme muungeŋ kakagi bigɨn the ki fhuvara.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ana nen Maria ga nzuaim, Maria mbaram khaŋ ana nzuai, “Aria, ne nzerara. Gu Guma Bakɨmen ŋaara mbik ma. Ana mbar ndu na suaŋgi tɨvar mbar nan hɨ.” Maria ne suaŋgim, mba Fhe Bakɨme enser ana thav vui.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ana Maria thav vugim, Maria mba tugera wo bigi bevahegap, mbara wo ŋgu thav vhemkora khavgiap, mba Zudia mbɨkshɨman ki ŋgu mben ndai.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Ana nda vov ŋgun hɨgap, mbaram Sekaraia phenan vui. Ana vov Sekaraia phena vhen vergap, za Erisabetan kamgia khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, mama Erisabet.”
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Maria raar vhuun Erisabet ga ndɨɨim, Erisabet ana mbararavra thagim, mba Erisabet ndava vhen ki tar vhɨra, ana ndava vhen kav fega mbarigi. Mba tar ana ndava vhen kav fega mbarigim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar zera zav Erisabet vharigi.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar Erisabet vharigim, ana kama bakɨme rugap khaŋ nzuai, “Ndu za kha mbigi rɨgar Fhe Bakɨme ndɨkndɨga vhuun ndu mbui. Ndu vhɨra mba tegɨrga tar, Fhe Bakɨme vhɨra ndɨkndɨga vhuuŋra ana mbui!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Gu ram muuŋgi khesharigi mbik, maaŋgiap nan Guma Bakɨmen niamuuŋ nan han zi?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ndu na mbarara! Ndu zav raar vhuun na ndɨɨvra thagim, na ndava vhen ki tar, ana guigira ndikndigap na ndav vhen fega mbarigi.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ndu, Fhe Bakɨme ndɨkndɨga vhuun ndu mbui. Ndu Fhe Bakɨme enser, ana Fhe Bakɨme ndun muun za suaŋgi bigeŋ guigira mba tegɨrga ne khothɨgi. Ndu ne suaŋv guigira ndikndigɨri.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Erisabet nen Maria ga suaŋgim, Maria khaŋ nzuai,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Na ndava vhen ki guma, ana guigira Fhe Bakɨmen ndikndigi.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Gu anan ŋaara mbiga khɨn ma. Gu zɨ ki mbik fhuvara. Ana nduara na gangiap nan kora muuŋgi.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Gu kaŋgi, za kha bigi ga muuŋgiap nta kharav ŋkasŋka vun guarara ki Fhe Bakɨme, ana guigira bigɨna bakɨmen na muuŋgi. Ana zɨ ŋgaravra kɨrga.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Fhe Bakɨme vhɨra mba ana rɨvav ana piin ki gumgi gu mbigi, ana guigira mbe kora mbui.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Fhe Bakɨme won farvenin ŋaari bakɨvin muuŋgirga. Ana mba wo zɨri ndim vun kuamkuarga gumgi, ana mbe sasararga, mbe tamtam ŋgegɨrga.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ana mba ŋgui ganɨnga gumgir pani, ana mben ŋkasŋkagi, ana nta mbevarga, nta ŋgirgɨrga.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ana maaŋ muunga, ana mba bigi sosuagi gumgi, ana bigi vhuuiŋra mbe nɨɨŋgirga, mbe bigi tuktɨgɨrga.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Maria kha buni suaŋgiap, ana Erisabet phorga kim, kɨni phuni khegene vhɨzɨ za mbuim, ana taagia wo ŋgun vugi.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Maria taagia wo ŋgun vugim, Erisabet ki. Ana ka vov, ana mba ndavar ki tara ruarga tuk hɨgim, ana ŋguga ruagi.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Erisabet ŋguga ruagim, mba anan fek gu tari gum, anan ŋgu ntɨɨri, mbe Fhe Bakɨme ana kora muuŋgiap guigira tɨvar vhuuŋra ana muuŋgi ne mbararagiap, mbe ne nzuav ana phorgav ndikndiga mbatɨga mbui.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Mba tar hɨgap kim, sɨgarathɨgi raa hɨgim, mba tara ndia gum niamuuŋ, mani phorge regi ntɨɨri, mbe zav an foon za mbui. Mbe ana fooŋgip, ana ndia Sekaraia zɨram anan tɨgɨrga.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Mbe ne nzuaim, anan niamuuŋ kama hegap khaŋ mbe nzuai, “Fhuvara! Nza kha zɨn anan tɨgɨrga, Zon.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ana ne nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Fhuvara mba tara ndegi gum nzɨgi, anan tori mbe the mba zɨ zɨmgi fhuvara.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Mbe nen ana niamuuŋ ga nzuav, farveram ana ndia ga nzuav ana zɨ nzuav anan nzai.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Mbe Sekaraian nzaim, Sekaraia mbe nzuaim, mbe kheri bigɨn mueŋ ndigap zav ana nɨɨŋgim, ana mba bigɨnen ana zɨ khergi. Ana mba gaveŋ kherav khaŋ nzuai, “Ana zɨ Zon.” Ana mba zɨ khergim, mba gumgi gu mbigi mba zɨ gangiap, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgi.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Sekaraia mba zɨ kheravra thav, Sekaraia wom kama furav buni nzuai. Ana ze ana bɨkbɨɨgim, ana mbaram Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav, anan ndikndigi.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Sekaraia wom buni nzuav Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuagim, mba Sekaraia han ki ntɨɨri gum anan ŋgu ntɨɨri, mbe mba bigi gangiap guigira rivgi. Mbe rivim, mba bigɨnan kameŋ za mba Zudia fhain mba mbɨkshɨɨr ki ŋgui ga ruigi. Mba ŋguir ki gumgi, mbe za mba hɨgi bigi, mbe nta neŋgap nta nzuai.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Mbe nta nzuaim, mba nta mbararagi gumgi gu mbigi vhɨrve mbe mba buni mbararav, wari wo ndavi vherira kha ndɨkndɨga mbui, “Mba tar zumgum ram muuŋgi guma kɨrie?” Mbe kaŋgi, Fhe Bakɨme ana phorga kav anan kurkurigi.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Mba tara ndia Sekaraia, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaara sarigim, ana zerav ana vharigim, ana Fhe Bakɨme zumgum muunga bigi, ana nta bun nzuai. Ana nzuav khaŋ nzuai,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Ana taagip nza pana gumgi tɨn nza ndigirga. Ana vhɨra mba panan nza kegi gumgi, ana vhɨra mbe farve tɨn nza ndigirga.’
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ana maaŋ muuŋv won kora muumbarar nza ndegi khɨvɨv mben kurkurav, ana vhɨra mba fhum nzan nzɨgi ga suaŋgi kaman ŋaareŋ, ana ne ndɨkndɨk suiravra kɨrga.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Ana fhum kha kama ŋaaren nzan nzɨga Abraham ga suaŋgi. ‘Gu ndun Fhe Bakɨme, gu kha vun ki. Gu guigi guarara ndu nzuai,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 gu taagip nden pana gumgi fari tɨn nde ndigirga. Nde nan ŋaarar muuŋv mben rɨvɨrga fhuvara.’
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Nza anan ŋaarar muuŋv, nza kha tugivigen ana nzuai tɨvir ŋaarira muuŋv, anan nɨman nzerara kha nuianan kɨrga.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Ndu, nan Kam, Fhe Bakɨme zumgum khaŋ ndu suanga, ‘Ndu za kha bigi kharav vun guarara ki Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma. Ndu khaŋ muunga, ndu fharav ŋgɨp Guma Bakɨme suaŋv tuavar muuŋgirga.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ndu fharav ŋgɨp Fhe Bakɨme taagip wo gumgi gu mbigi ndirgane bun mbe suanga.’ Mbe ndu buni mbararav, ndavi domdorɨrim, Fhe Bakɨme mbe fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzɨrga.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Fhe Bakɨme guigira nza kora muuŋgi. Ana maaŋ muuŋgiap ana vhɨra Hevenan kav, ana shɨrigi ra sararim, ana nza han zirɨrga.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Ana zirɨv, kha nuianan nza khar kav tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi gu mbigi, nza mba tɨvi mbatɨgi ga mbuim, nta nza vharigim, nza nta gɨngɨnan ki. Nza mba tɨvi mbatɨgi gɨngɨnan kim, nta nza shogim, nza vhɨzgi ntuu ma. Mba ra zirɨp, nza shɨrarim, nza mba tɨvi mbatɨgi thav, kɨrar hegɨp tuituigi tuavar vhuuŋ ganɨv, mba tuavar vhuun ŋgɨv, ndavi mbɨrav wari kɨrga.”
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Sekaraia mba buni suaŋgim, mba tar zumgum vhuuv, Fhe Bakɨme buni mbararav nta khothɨgap, guigira khaŋ tɨgap havhargiap Fhe Bakɨme buni zɨn vui. Ana Fhe Bakɨme buni zɨn vov, gumgi ki fhuv ŋanen kav kav, thav kɨrar hɨgap, mba Fhe Bakɨme ana suaŋgi buni, ana nta bun Isreran ki gumgi gu mbigi ga nzuai.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.