Lucas 1

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 — ausente —
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Fhum Herot Zudia fhain ki ŋgui gari guman pan ki. Mba tugen Fhe Bakɨme rotu gari guma mbe ki. Mba guma zɨ Sekaraia. Sekaraia, ana won tor Abaia shɨga ntɨɨri phorgap, mbe wari tɨgap Fhe Bakɨme rotu gari guma ma. Sekaraian muuŋ, Erisabet, mani vhɨra Aron shɨga guma gu mbik ma.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Mani vhɨra guigira Fhe Bakɨme nɨman, mani guigira mbik gu guman vhuuni ma. Mani zazera Fhe Bakɨme buni mbararav, ana nzuai tɨvi, mani guigira nta zɨn vui. Mani ana nɨman tɨva mbatɨk thueŋ muuŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Mani nzerara ana nɨman ki.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Mani nzerara kav, mani tara the tegi fhu. Mani khaŋ muuŋgiap, Erisabet, ana khurati. Mani maaŋ muuŋgiap, mani vhɨra fhura kim, mpari vhɨrve vhɨzgi.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 — ausente —
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Mbe ne suaŋgiap, mba tuk hɨgim, Sekaraia vov Fhe Bakɨme phena vhen vergap, Fhe Bakɨme nzuav ndɨga vhuuŋ hi khan nana mpooi. Ana khan nanan mpooim, mba Fhe Bakɨme ndikndigap ana zɨ ndi vun fi gumgi gu mbigi, mbe ana rargap Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kav, Fhe Bakɨme phorga nzuai.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Mbe Fhe Bakɨme phorga nzuav kim, Sekaraia mbu Fhe Bakɨme phena vhen kav khan nana mpoov kim, Fhe Bakɨme enser mbe fhura hav anan hɨgi. Ana hav, ana mba khan nana mpooi kaa gaar guva haren hav mbar thɨgi.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Ana hav thɨgim, Sekaraia ana gangiap, guigira won rɨɨngiap, guigira rivgi.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Ana rɨvim, mba Fhe Bakɨmen enser khaŋ ana nzuai, “Ena, Sekaraia, ndu rɨvɨ thari. Fhe Bakɨme ndu ana nzarigi nzambareŋ, ana ne mbararagi. Ndun muuŋ Erisabet, ana ndu gon ŋguga tegɨrga. Ana mba ŋguga tegɨrim, ndu kha zɨn anan nɨɨŋgiri, Zon.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Ndu mbarara! Mba tar hɨgɨrga, ndu guigira ndikndigɨrga. Mba tugar gumgi gu mbigi vhɨrvera mba tara hɨgi ne suaŋv ndikndigɨrga.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Mbe mba tara suaŋv ndikndigɨrga, ne khaŋ muuŋgi, mba tar, ana Fhe Bakɨme nɨman, ana zɨ bakɨme kɨrga. Ana vhɨra wain gum pan ŋanŋani pharan mbɨrga fhu. Ana vhɨra wo niamuuŋ ndav vhera kɨrim, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaarar anan nɨɨŋgirim, ana Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ŋkasŋka phorgɨv kɨrar hɨgɨrga.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ana hɨgɨp ana zumgum taagip kha Isreriŋ gumgi gu mbigi vhɨrve ana taagip mbe ndigirim, mbe wo zɨn vuav piin ki Fhe Bakɨmen han ŋgɨrga.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Ana vhɨra Iraiza Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaarar panan ŋkasŋkagi ŋkasŋkan farar muuŋgip fharav Fhe Bakɨme nɨman ŋgɨrga. Ana suaŋrim, ndegi taagip ndavi domdorɨv guigira wari won tari vuzvugɨrga. Ana mba bigi rɨɨrɨɨi gumgi, ana mbe suaŋrim, mbe taagip ndavi domdorɨp, mba tɨvir vhuuiŋ kaŋgiap, nta mbui gumgi ganɨv, ndɨkndɨgi vhuuiŋ ndiv, taagip bigi mbarararga.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Fhe Bakɨmen enser, ana mba bunin Sekaraia ga suaŋgim, Sekaraia anan nzarigi, “Gu ram muuŋgip kaŋgirie, ndu khar na nzuai buni guigira mba tegɨrie? Gu kaŋgi, gu guigira vurgim, nan muun saaŋ vhɨra mpari vhɨrve vhɨzgi.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Sekaraia mba nzambaran ana mbuim, mba Fhe Bakɨmen enser ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu na kaŋgire? Gu Gabrier ma. Gu zazera Fhe Bakɨme han Hevenan ana nɨman ki enser ma. Gu ana han kim, ana kha kama vhuuen na nɨɨŋgiap, na sarigim, gu mba kama vhuuen ndu suan zav zergi.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Ndu mbarara! Ndu na buneŋ khothɨgi fhu. Ndu ntigem thɨni mpɨrav, buni suanga fhu. Ndu mbara muuŋgip thɨni mpɨrav kɨrim, gu kha ndu suaŋgi buneŋ mba tegɨrga. Ndu thɨni mpɨrav mbara muuŋgip kɨrim, kha kameŋ guigira Fhe Bakɨme sarigi tugara mba tegɨrga. Mba kameŋ mba tegɨrga, ndu taagip thɨni ntarav buni suanga.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Sekaraia mba Fhe Bakɨme phena vhen ana phorga nzuav kim, mba gumgi gu mbigi, mbe Sekaraia rarga kɨrar kavra thav kha ndɨkndɨga mbui, “Khe thagɨna bigɨnara mbuav tuga mpeen kha Fhe Bakɨme phena vhen ki?”
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Mbe nen anan ndɨkndɨga kim, Sekaraia kɨrar hi. Ana kɨrar hɨga zav, mbe phorgɨ buni suangen mbovaragim, mbe kaŋgi. Ana Fhe Bakɨme phena vhen, Fhe Bakɨme wo bigɨna mben ana khɨvigi. Ana maaŋ muuŋgiap thɨni mpɨrigi. Mbe mba ndɨkndɨga ana mbuim, ana thɨni mparara kav farvera bigin panpana vov mbe phorga nzuai.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Sekaraia mbara mbuav mbe phorga Fhe Bakɨme phenan ŋgarav kim, mbe ŋgari tugi vhɨzgim, Sekaraia taagiap wo ŋgun vugi.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Sekaraia taagia vugap kim, anan muuŋ Erisabet ndave rɨgap, wo vhagiap wo phena vhera kim, meeŋthɨgi kɨni vhɨzgi.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Erisabet mba meeŋthɨgi kɨnin phena vhera kav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme kha tɨvar na muuŋgi. Ana na kora muuŋgi. Gu fhum kha tuga mpeen, gu khuratim, kha gumgi gu mbigi na garim, gu nen mberav ki. Ana ntigem na tɨn mba memɨra ndigi. Mbe ntigem memɨran nan nɨɨnga fhu.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 — ausente —
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Fhe Bakɨme ma Gabrier ga suaŋgim, ana vera vov Maria garim, ana ki. Ana kim, Gabrier mbaram khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, mbik, Fhe Bakɨme ndu phorga ki. Ana guigira ndu vuzvugiap, ndun ndikndigap, ndɨkndɨga vhuun ndu mbui.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Ana ne nzuaim, Maria mba kameŋ mbararagiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, kavtuik ana thɨgim, ana kha ndɨkndɨga mbui, “Khe ram muuŋgi kamen na nzuai?”
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Maria mba ndɨkndɨga mbuim, mba Fhe Bakɨmen enser khaŋ ana nzuai, “Maria, ndu rɨvɨ thari. Fhe Bakɨme ndun tɨva vuzvugiap, ndun ndikndigi.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Ndu mbarara! Ndu ndave rɨgɨp ŋguga the ruagirga. Ndu mba ŋguga ruagip kha zɨn anan tɨgɨri, Zisas.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Mba tar, ana zumgum guigira zɨ bakɨme kɨrga. Ana za kha bigi kharav vu guarara ki Fhe Bakɨme, ana kha zɨn anan kamɨnga, nan Kam ma. Nza mba zɨn vov piin ki Fhe Bakɨme, ana maaŋ anan muuŋv, ana ndim farim, ana won nzɨga Devita ŋana ndigip ŋgu gari guman pan kɨrga.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Ana won nzɨga ŋana ndigip, kha Isreriŋ gari guman pan kɨrga. Ana mben guman pan kɨv, ana zazera mbara muuŋgip kɨrga, ana vhɨzgirga tuktɨgi fhu.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Ana ne nzuaim, Maria thav mba Fhe Bakɨmen enserar nzarigi, “Mba bigeŋ ram muuŋgip nan hɨgɨrie? Gu mana the tɨgi fhu. Gu sɨɨŋra khar ki. Gu vhɨra guma the phorga kuigi fhu.”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Maria ne nzuaim, mba Fhe Bakɨme enser ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu mbarara! Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar ndun han zirgɨrga. Ndu ganɨnga za kha bigi kharav vu guarara ki Fhe Bakɨme won ŋkasŋka bakɨmen ndu vhararga. Fhe Bakɨme maaŋ muuŋgirga. Ndu mba ruagirga tara ŋaar, Fhe Bakɨme kha zɨn anan kamɨnga, nan Kam ma.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 “Ena, ndu mbarara, ndun niamuuŋ ntok Erisabet, ana guigira vurgi. Mbe fhum khaŋ ana nzuai, ‘Ana khurati.’ Ndu ntige mbarararga ana ndavar kim, mpora thɨgi kɨni vhɨzgi.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Ndu mbarara! Fhe Bakɨme muungeŋ kakagi bigɨn the ki fhuvara.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ana nen Maria ga nzuaim, Maria mbaram khaŋ ana nzuai, “Aria, ne nzerara. Gu Guma Bakɨmen ŋaara mbik ma. Ana mbar ndu na suaŋgi tɨvar mbar nan hɨ.” Maria ne suaŋgim, mba Fhe Bakɨme enser ana thav vui.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ana Maria thav vugim, Maria mba tugera wo bigi bevahegap, mbara wo ŋgu thav vhemkora khavgiap, mba Zudia mbɨkshɨman ki ŋgu mben ndai.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ana nda vov ŋgun hɨgap, mbaram Sekaraia phenan vui. Ana vov Sekaraia phena vhen vergap, za Erisabetan kamgia khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, mama Erisabet.”
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Maria raar vhuun Erisabet ga ndɨɨim, Erisabet ana mbararavra thagim, mba Erisabet ndava vhen ki tar vhɨra, ana ndava vhen kav fega mbarigi. Mba tar ana ndava vhen kav fega mbarigim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar zera zav Erisabet vharigi.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar Erisabet vharigim, ana kama bakɨme rugap khaŋ nzuai, “Ndu za kha mbigi rɨgar Fhe Bakɨme ndɨkndɨga vhuun ndu mbui. Ndu vhɨra mba tegɨrga tar, Fhe Bakɨme vhɨra ndɨkndɨga vhuuŋra ana mbui!
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Gu ram muuŋgi khesharigi mbik, maaŋgiap nan Guma Bakɨmen niamuuŋ nan han zi?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ndu na mbarara! Ndu zav raar vhuun na ndɨɨvra thagim, na ndava vhen ki tar, ana guigira ndikndigap na ndav vhen fega mbarigi.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Ndu, Fhe Bakɨme ndɨkndɨga vhuun ndu mbui. Ndu Fhe Bakɨme enser, ana Fhe Bakɨme ndun muun za suaŋgi bigeŋ guigira mba tegɨrga ne khothɨgi. Ndu ne suaŋv guigira ndikndigɨri.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Erisabet nen Maria ga suaŋgim, Maria khaŋ nzuai,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Na ndava vhen ki guma, ana guigira Fhe Bakɨmen ndikndigi.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Gu anan ŋaara mbiga khɨn ma. Gu zɨ ki mbik fhuvara. Ana nduara na gangiap nan kora muuŋgi.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Gu kaŋgi, za kha bigi ga muuŋgiap nta kharav ŋkasŋka vun guarara ki Fhe Bakɨme, ana guigira bigɨna bakɨmen na muuŋgi. Ana zɨ ŋgaravra kɨrga.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Fhe Bakɨme vhɨra mba ana rɨvav ana piin ki gumgi gu mbigi, ana guigira mbe kora mbui.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Fhe Bakɨme won farvenin ŋaari bakɨvin muuŋgirga. Ana mba wo zɨri ndim vun kuamkuarga gumgi, ana mbe sasararga, mbe tamtam ŋgegɨrga.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Ana mba ŋgui ganɨnga gumgir pani, ana mben ŋkasŋkagi, ana nta mbevarga, nta ŋgirgɨrga.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Ana maaŋ muunga, ana mba bigi sosuagi gumgi, ana bigi vhuuiŋra mbe nɨɨŋgirga, mbe bigi tuktɨgɨrga.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Maria kha buni suaŋgiap, ana Erisabet phorga kim, kɨni phuni khegene vhɨzɨ za mbuim, ana taagia wo ŋgun vugi.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Maria taagia wo ŋgun vugim, Erisabet ki. Ana ka vov, ana mba ndavar ki tara ruarga tuk hɨgim, ana ŋguga ruagi.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Erisabet ŋguga ruagim, mba anan fek gu tari gum, anan ŋgu ntɨɨri, mbe Fhe Bakɨme ana kora muuŋgiap guigira tɨvar vhuuŋra ana muuŋgi ne mbararagiap, mbe ne nzuav ana phorgav ndikndiga mbatɨga mbui.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Mba tar hɨgap kim, sɨgarathɨgi raa hɨgim, mba tara ndia gum niamuuŋ, mani phorge regi ntɨɨri, mbe zav an foon za mbui. Mbe ana fooŋgip, ana ndia Sekaraia zɨram anan tɨgɨrga.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Mbe ne nzuaim, anan niamuuŋ kama hegap khaŋ mbe nzuai, “Fhuvara! Nza kha zɨn anan tɨgɨrga, Zon.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ana ne nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Fhuvara mba tara ndegi gum nzɨgi, anan tori mbe the mba zɨ zɨmgi fhuvara.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Mbe nen ana niamuuŋ ga nzuav, farveram ana ndia ga nzuav ana zɨ nzuav anan nzai.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Mbe Sekaraian nzaim, Sekaraia mbe nzuaim, mbe kheri bigɨn mueŋ ndigap zav ana nɨɨŋgim, ana mba bigɨnen ana zɨ khergi. Ana mba gaveŋ kherav khaŋ nzuai, “Ana zɨ Zon.” Ana mba zɨ khergim, mba gumgi gu mbigi mba zɨ gangiap, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgi.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Sekaraia mba zɨ kheravra thav, Sekaraia wom kama furav buni nzuai. Ana ze ana bɨkbɨɨgim, ana mbaram Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav, anan ndikndigi.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Sekaraia wom buni nzuav Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuagim, mba Sekaraia han ki ntɨɨri gum anan ŋgu ntɨɨri, mbe mba bigi gangiap guigira rivgi. Mbe rivim, mba bigɨnan kameŋ za mba Zudia fhain mba mbɨkshɨɨr ki ŋgui ga ruigi. Mba ŋguir ki gumgi, mbe za mba hɨgi bigi, mbe nta neŋgap nta nzuai.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Mbe nta nzuaim, mba nta mbararagi gumgi gu mbigi vhɨrve mbe mba buni mbararav, wari wo ndavi vherira kha ndɨkndɨga mbui, “Mba tar zumgum ram muuŋgi guma kɨrie?” Mbe kaŋgi, Fhe Bakɨme ana phorga kav anan kurkurigi.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Mba tara ndia Sekaraia, Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaara sarigim, ana zerav ana vharigim, ana Fhe Bakɨme zumgum muunga bigi, ana nta bun nzuai. Ana nzuav khaŋ nzuai,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Ana taagip nza pana gumgi tɨn nza ndigirga. Ana vhɨra mba panan nza kegi gumgi, ana vhɨra mbe farve tɨn nza ndigirga.’
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Ana maaŋ muuŋv won kora muumbarar nza ndegi khɨvɨv mben kurkurav, ana vhɨra mba fhum nzan nzɨgi ga suaŋgi kaman ŋaareŋ, ana ne ndɨkndɨk suiravra kɨrga.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Ana fhum kha kama ŋaaren nzan nzɨga Abraham ga suaŋgi. ‘Gu ndun Fhe Bakɨme, gu kha vun ki. Gu guigi guarara ndu nzuai,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 gu taagip nden pana gumgi fari tɨn nde ndigirga. Nde nan ŋaarar muuŋv mben rɨvɨrga fhuvara.’
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Nza anan ŋaarar muuŋv, nza kha tugivigen ana nzuai tɨvir ŋaarira muuŋv, anan nɨman nzerara kha nuianan kɨrga.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ndu, nan Kam, Fhe Bakɨme zumgum khaŋ ndu suanga, ‘Ndu za kha bigi kharav vun guarara ki Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma. Ndu khaŋ muunga, ndu fharav ŋgɨp Guma Bakɨme suaŋv tuavar muuŋgirga.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Ndu fharav ŋgɨp Fhe Bakɨme taagip wo gumgi gu mbigi ndirgane bun mbe suanga.’ Mbe ndu buni mbararav, ndavi domdorɨrim, Fhe Bakɨme mbe fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzɨrga.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Fhe Bakɨme guigira nza kora muuŋgi. Ana maaŋ muuŋgiap ana vhɨra Hevenan kav, ana shɨrigi ra sararim, ana nza han zirɨrga.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Ana zirɨv, kha nuianan nza khar kav tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi gu mbigi, nza mba tɨvi mbatɨgi ga mbuim, nta nza vharigim, nza nta gɨngɨnan ki. Nza mba tɨvi mbatɨgi gɨngɨnan kim, nta nza shogim, nza vhɨzgi ntuu ma. Mba ra zirɨp, nza shɨrarim, nza mba tɨvi mbatɨgi thav, kɨrar hegɨp tuituigi tuavar vhuuŋ ganɨv, mba tuavar vhuun ŋgɨv, ndavi mbɨrav wari kɨrga.”
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Sekaraia mba buni suaŋgim, mba tar zumgum vhuuv, Fhe Bakɨme buni mbararav nta khothɨgap, guigira khaŋ tɨgap havhargiap Fhe Bakɨme buni zɨn vui. Ana Fhe Bakɨme buni zɨn vov, gumgi ki fhuv ŋanen kav kav, thav kɨrar hɨgap, mba Fhe Bakɨme ana suaŋgi buni, ana nta bun Isreran ki gumgi gu mbigi ga nzuai.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.