Lucas 19

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zisas ndav vov Zeriko ŋgu bakɨme hɨgap, mbaram mba Zeriko ŋgu shɨrav ndai tuav thɨga ndai.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ana ndaim, mba ŋgun guma mbevi, ana zɨ Zakias. Ana ŋkɨɨa ndia rui gumgi gari guman pan ma. Ana vhɨra ŋkɨɨa kɨvgi guma ma.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ana mba tugen Zisas ganɨ za mbui. Ana kaŋgi fhu, Zisas ana ram mbui khesharigi guma. Ana ana ganɨ za mbuav, ana vhɨra guma tɨvaneŋ ma. Ana maaŋ muuŋgiap, mba gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe guigira vhɨrkɨvgim, ana ram muuŋgip mbe kharav Zisas gangirie?
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Ana maaŋ muuŋgia thav, mbaram fharav Zisas nɨma tɨgap fharav khuafɨ vov, Zisas ganɨ zav vov kha mbigen ndav, niŋge vun perav ki. Ana kaŋgi Zisas kha tuavra thɨgɨp zɨrga.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Ana perav kim, Zisas mba tuav thɨga ndai. Ana nda zav mba Zakias ki khage nɨɨn hav, khoga Zakias garav, ana kamgiap khaŋ ana nzuai, “Zakias, ndu vhemkora mba khage thav nɨɨn zirɨri. Gu ntige ndu phorgɨp ndu phenan kɨrga.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Zisas maaŋ ana nzuaim, ana ne mbararagiap, guigira ndikndigap, mbaram vhemkora nɨɨn zergap, Zisasan kov wo phenan vui.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Zisas Zakias phorgap ana phenan vuim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe ana garav suambara mbatɨgar ana mbui. Mbe ana nzuav khaŋ ana nzuai, “Khe tɨvi mbatɨgi ga mbui guma phorgɨv ana phenan kɨr zav vui.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Zisas vov Zakias phenan kim, Zakias mbaram khavgia thɨgap khaŋ Zisas ga nzuai, “Guma Bakɨme, ndu mbarara, gu ntigem wo bigi gu rɨgɨra nta sharav, tharir mba bigi sosuagi gumgir nɨɨnga. Gu vhɨra harigi gumgi, gu mbe guiguigav mbe han mbe bigi ndigi, gu ntige taagip mbe bigi ŋgarkav, gu fethɨgi bigin mben nɨɨŋgirga.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ntigem Fhe Bakɨme taagia kha phenan ki ntɨɨri ndigi. Kha guma ana vhɨra Abrahaman kam ma.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Fhe Bakɨme Guma Guar, ana khaŋ muuŋgiap mbar regi gumgi ndiv ganɨv taagi mbe ndir zav zɨgi.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Zisas mba bunin mba gumgi gu mbigi ga nzuaim, mbe mba buni mbararav kim, ana wom buna mueŋ vhunama dav mbe nzuai. Ana khaŋ muuŋgi ne nzuav, ana mba vhunama si bunen mbe nzuai. Ana nda vov, Zerusareman han mbaim, mba gumgi gu mbigi khueŋ ndɨkndɨgi, Fhe Bakɨme ntige wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga tuk ntigera hɨgɨrga.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Mbe mba ndɨkndɨga mbuim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Guma ruma mbe, ana harigi fhain shama guarara ki ŋgu mben ŋgɨr zav mbui. Ana mba ŋgun ŋgɨgɨrim, mbe ana ndim ŋgui gari guman panan farga. Mbe ana ndi farga, ana taagip zɨv wo ŋgu nɨɨŋgen zɨgɨp, won ŋgu ntɨɨri ganɨnga.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Mba guma rum ŋgɨr zav, ana mbaram won phɨkthɨgi ŋaara gumgir kamgim, mbe ana han zim, K400.00 mbe heevram mbe nɨɨŋgi. Ana mba ŋkɨɨan mbe ndɨɨv khaŋ mbe nzuai, ‘Nde kha ŋkɨɨa ndigi ŋgɨp, ntan shɨgar muuŋv kɨrim, gu taagi zɨrga.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Ana maaŋ suaŋgiap vugim, ana ŋgu nɨɨŋgen ki gumgi gu mbigi, mbe ana nzuav nderninin kav, mbaram kaman gumgi mbari ga nɨɨŋgim, mbe ana zɨn ana vugi ŋgun vov, khaŋ mba ŋgun ki ntɨɨri ga nzuai, ‘Nza mba guma nzan guman pan kɨrgeŋ vuzvugi fhu.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Mbe vov maaŋ ana nzuavra kim, mbe ana ndim ŋgui gari guman panan fagi. Mbe ana ndim fagim, ana taagia wo ŋgu nɨɨŋgen zɨgi. Ana zɨgap mbaram khaŋ nzuai, ‘Nde mba gu fhum ŋkɨɨan nɨɨŋgia vugi ŋaara gumgir kamgirim, mbe na han zɨri. Mbe zɨrim, gu mba mbe nɨɨŋgi ŋkɨɨa, mbe ntan shɨga mbuav ndigi ŋkɨɨa, gu nta ganɨnga.’
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Ana maaŋ suaŋgiap mben kamgim, mbevi fhara zav, khaŋ ana nzuai, ‘Guman pan, gu ndu mba na nɨɨŋgi K400.00, gu ntan shɨga mbuav, K4,000.00 ndigi.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ana ne nzuaim, ana guman pan khaŋ ana nzuai, ‘Ndu nan ŋaara guman vhuuŋ ma. Ndu ŋaara vhuuŋra mbuav, gu ndu farve khɨngi bigɨna bisaŋ guaranera, ndu tuituigira ne gari. Ndu maaŋ muuŋgim, gu ntigem zɨ bakɨmen ndun nɨɨŋgirga, ndu ntigem phɨkthɨgi ŋgui bakɨvi, ndu nta ganɨnga.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Ana maaŋ ana suaŋgim, ana ndegi ŋaara guma zi. Ana zav khaŋ ana nzuai, ‘Guman pan, ndu na nɨɨŋgi K400.00, gu ntan shɨga mbuav harigi K2,000.00 ndigi.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ana maaŋ ana nzuaim, mba ŋgui gari guman pan khaŋ ana nzuai, ‘Gu ntigem ndu ndim fagi, ndu ntigem meeŋthɨgi ŋgui bakɨvi ganɨnga.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Ana maaŋ ana nzuaim, mba harigi ŋaara guma zi. Ana zav khaŋ ana nzuai, ‘Guman pan, ndun K400.00 khare. Gu shaa fɨga mueŋ ndigap, nonɨga vhuuŋra nta muuŋgiap, nta ndi tɨgap kegi.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Gu khaŋ muuŋgiap, gu ndu kaŋgi, ndu guigira vhav shi guma ma. Ndu khaŋ mbui, harigi guma tɨgɨrga bigi, ndu vhɨra nta ndi. Ndu vhɨra harigi guma pargirga mba, ndu vhɨra nta ndi. Gu maaŋ muuŋgiap guigira ndun rivgi.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Ana maaŋ nzuaim, mba ŋgui gari guman pan khaŋ mba ŋaara guma ga nzuai, ‘Ndu ŋaara guma mbatɨga guar ma! Gu ndu suaŋgi bunira suaŋv ndu ndi suaŋgirga. Ndu na kaŋgi, gu vhav shi guma ma. Ndu kaŋgi, gu vhɨra harigi gumgi sui bigi, gu nta ndiav, vhɨra harigi gumgi pari mba, gu vhɨra nta ndi.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Ndu maaŋ muuŋgiap kaŋgiap, ndu thaŋ nzuav nan ŋkɨɨa ndigi ŋgɨp, ŋkɨɨa ki phena khɨngirim, gu ntige taagi zɨv, nta ndiv ntan bɨɨŋbɨɨn ŋkɨɨa phorgɨp ndigirga.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Ana nen ana nzuav, mbaram kha mba ana han thivgi gumgi ga nzuai, ‘Nde mba guma tɨn mba K400.00 ndigip, mbu K4,000.00 ki guman nɨɨŋ.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ana nen mbe nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, ‘Guman pan, ana K4000.00 ki.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Mbe maaŋ nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, ‘Gu nde nzuai, mba bigi ki gumgi, gu harigi bigi phorgɨv mben nɨɨŋgirga. Maaŋ muuŋgip, guma the bigi ki fhu, ana mba ki bigi bisaŋrire, gu ana tɨn nta ndigirga.’
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ana maaŋ mbe nzuav, mbaram khaŋ mbe nzuai, ‘Mba panan na kegap, gu mbe gari guman pan kɨr za mbuim, mba na thagi gumgi, nde ŋgɨp, mbe ndigip na han zɨv, na nɨman mbe shogɨrim, mbe vhɨzgiri.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Zisas mba vhunama si bun mbe suaŋgia thugap, mbaram maaŋ thav khavgiap wom Zerusareman ndai tuav thɨga ndai.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Zisas ndav vov, Betfage gum Betani han mbav mbe mba kha zɨn rɨgi mbɨkshɨman hɨgi, Oriv mbɨkshɨm. Ana ana ndav, mbaram wo phorga rui guma phuni ga sarigi. Ana mani ga sarav khaŋ mani ga nzuai,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Ŋko fharav mbu ŋgugen ŋgɨ. Ŋko mba ŋgugen ŋgɨp ganɨnga, mbe doŋki ŋguga kama mbe, mbe ana ndim thɨrigi ana ki. Mba doŋki ŋgugar kam, guma the fhum ana pera vugi fhuvara. Ŋko ŋgɨp, ana gangip, ana mpiiŋ fhɨrgip, ana ndigi zɨri.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ŋko ana mpiiŋ fhɨrɨrim, guma the ŋko gangip khaŋ ŋko suanga, ‘Ŋko thaŋ nzuav mba doŋki mpiiŋ fhɨri?’ Ŋko khaŋ ana suaŋri, ‘Guma Bakɨme ŋaar anan ki.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ana maaŋ mani ga suaŋgiap, mani ga sarigim, mani vov garim, mba bigi ana mba mani ga suaŋgi bunira zɨn vugap hɨgi.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Mani mba doŋki gangiap, ana mpiiŋ fhɨrim, mba doŋki namŋga mani gangiap, khaŋ mani ga nzuai, “Ai, ŋko thaŋ nzuav mba doŋki mpiiŋ fhɨri?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Mbe maaŋ mani ga nzuaim, mani mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Guma Bakɨme ŋaar anan ki.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Mani maaŋ mbe suaŋgiap, mba doŋki ndiga Zisas han zɨgap, mbaram wani wo fhava sharagen zorgiap, mba doŋki kɨra sarav, mbaram Zisasan kurav ana suigim, ana barav mba doŋkir ndav ana perigi.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Zisas mba doŋki ga perav mbe Zerusareman ndai. Ana ndaim, gumgi gu mbigi, mbe wari wo shagi ndim tuav ga sɨgim, ana nta tɨn ndai.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Ana nda vov, Oriv mbɨkshɨman hɨgap, vov shargia verim, ana phorga rui gumgi vhɨrvera, mbe zam ndikndiga mbatɨga mbuav, mbe mba gangi mirikori ga nzuav kama bakɨmera Fhe Bakɨme zɨ ndi vu kuamkuagi.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Mbe Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme ndikndigar vhuun kha ŋgui ganɨnga guman panan muuŋri. Ana Guma Bakɨme zɨ muuŋgi zi. Fhe Bakɨme nza nzuav ndav mbɨrari, nza ne suaŋv Fhe Bakɨme zɨ ndi vun guarara kuamkuarga.”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Mba Zisas phorga rui gumgi ndikndigap maaŋ nzuaim, mba Fherasiŋ gumgi mbari vhɨra mba gumgi vhɨrve phorga kav khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Rum, ndu wo phorga rui gumgi ga suaŋrim, mbe wari wo thɨri mpɨra.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Gu nde nzuai, mbe wo thɨri mpɨrarga, kha ŋkɨɨ, mbe kama hegɨp kamɨv suanga.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Zisas maaŋ mbe suaŋgiap nda vov, Zerusareman han mbav, ana ŋgu bakɨme garav, ana ana nzuav nzi.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Ana nziav khaŋ nzuai, “O Zerusarem, gu ntigem kha raara ndun muuŋgirim, ndu ndav mbɨrav kɨrga bigi, ndu vhɨra nta kaŋgirga ne vuzvugi. Mba bigi ntige zorga ki, ndu nta gari fhuvara.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Zumgum tuga, then ndun pana gumgi zɨv nuianan ndu bɨna gaanin vhuigirga. Mbe zɨv, za ndu bɨna gaani behuigip ndu bɨnan vhuigirga.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Mbe ndu bɨnan vhuigip, za ndu shogɨp guigira ndun farfagirga. Mbe ndun farfav, vhɨra ndun tari, mbe ndun vhen ki, mbe vhɨra mben farfagirga. Mbe vhɨra guigira ndun farfagirga. Ndun bɨna vhuigi kɨma the, the tɨn ndarav kegɨrga fhuvara. Nde khaŋ muuŋgi ne nzuav, Fhe Bakɨme nden kurkura zav zɨgim, nde ne kaŋgi fhuvara.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Zisas nda vov Zerusareman hɨgap, mbaram vera vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen verav, mba bigi ndi mbav shɨga mbui gumgi zɨtɨgap mbe ndim kɨrar mbai.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ana mbe zɨtɨgap mbe ndim kɨrar mbav khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme gavan ki kameŋ khaŋ nzuai, ‘Na phen ana na phorgɨv buni suanga phen ma. Nde ana mbuim, ana kɨɨi gumgi zomzori phena fara muuŋgi.’ ”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Zisas mbe zɨtɨgiap, mbaram maaŋ kav, ana raari tugɨratɨgap Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuai. Ana maaŋ mbuim, mba Fhe Bakɨme Phena gari gumgir pani gum, Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi gum, mben gumgi ruu, mbe Zisas shogiri ana rimgirga tuavi ndi gari.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Mben gumgir pani ana shogirim, ana rimgirga tuavi ndi garim, mba gumgi gum mbigi vhɨrve, mbe khaŋ tɨgap ana nzuai buni mbararagim, mbe ana shogirim, ana rimgirga tuav thueŋ gangi fhu.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.