João 4
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Mbe Fherasiŋ, mbe mbararagim, Zisas gumgi gu mbigi vhɨrve ruaim, mbe ana zɨn vui gumgi gu mbigi kim, mben vhɨrve Zon zɨn vui gumgir vhɨrve kambarigi.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Mbe ne mbararagi, Zisas, ana nduara gumgi thari ruagi fhu. Mba Zisas phorga rui gumgi, mbe nduarira mbe ruai.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Zisas khueŋ kaŋgi, mbe Fherasiŋ, mbe kaŋgi, gumgi vhɨrvera ana zɨn vuim, ana maaŋ muuŋgiap, Zudia ŋgu bakɨme fhaiŋ thav, taagia Gariri ŋgu bakɨme fhain veri.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ana mba veri tuav, ana Samaria ŋgu bakɨme fhaiŋ shɨra vergi.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Zisas maaŋ muuŋgiap vera vov Samaria ŋgu mben hɨgi. Mba ŋgu khare, Sikar. Sikar ana Zekop won kama Zosep ga nɨɨŋgi nuianeŋ han ki.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Zekop fhum korgi mbok mbɨ mbe maaŋ ki. Zisas Sikar hɨgap, ana vhugi. Ana maaŋ muuŋgiap mba mbok mbɨ taan perav kim, ra vov purara thɨgim, phɨɨŋ muuŋgim, ana mbara ki.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ana phorga rui gumgi, mbe mba vhezɨr zav ŋgun vegi.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Zisas perav kim, Samaria mbiga mbe mbɨ thor zav zim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Mbɨ thige nan nɨɨŋ, gu mbɨrga.”
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Mba Samaria mbik khaŋ ana nzuai, “Ai, ndu Zuda guma ma. Gu Samaria mbik ma. Ndu thaaŋ nzuav khaŋ na nzuai, ‘Mbɨ thige nan nɨɨŋ, gu mbɨrga’ ? ” Mba mbik mba kameŋ nzuai, ne khaŋ muuŋgi, mbe Zudaiŋ, mbe khurkhuur Samariaiŋ khuui fhu.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Zisas mbara khaŋ mba mbiga nzuai, “Ndu Fhe Bakɨme fhura nɨɨŋgi bigeŋ kaŋgip, khaŋ ndu nzuai guma ‘Mbɨ thige nan nɨɨŋ, gu mbɨrga,’ ndu ana nzanga, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi mbɨn ndun nɨɨŋgirga.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ana maaŋ nzuaim, mba mbik khaŋ ana nzuai, “Guma, ndu mbɨ thui nda ki fhu, kha mbok mbɨ guigira mbar vergi. Maaŋ muuŋgip, ndu maaŋ mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi mbɨ ndigirie?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Nzan nzɨk Zekop, ana nza nzuav kha mbok mbɨ korgi. Kha mbok mbɨ, ana nduara won tarir kov, won borombaga gum, sipsivi gu bigi, mbe kha mbok mbɨra mbegi. Ee, ndu Zekop kambarigire?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Zisas ana kameŋ ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Kha mbok mbɨ pi gumgi, mbe zam taagi fhɨri khirga.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Guma the maaŋ muuŋgip gu khar nɨɨn za nzuai mbɨ, ana ana mbegɨrga, ana wom taagip tuga then fhɨr khigirga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu mba anan nɨɨn za nzuai mbɨ, ana mɨmɨra mbɨ farar muuŋgip ana vhen kɨrga. Mba mbɨ zazera anan kɨv hɨv, zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨn anan nɨɨnga.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Mba mbik mbaram khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Rum, ndu mba mbɨn nan nɨɨŋ. Maaŋ muuŋgirga, gu zumgum wom fhɨr khirga fhu. Gu vhɨra wom kha mbok mbɨn zɨv mbɨ thorga fhu.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu fharav ŋgɨp wo manan kamgip taagi khaŋ zɨri.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Mba mbik ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu man ki fhu.” Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu khaŋ nzuai ndu man ki fhu. Ndu guigira mbar nzuai.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Ne khaŋ muuŋgi, ndu fhum meeŋthɨgi gumgi ga tɨga kegi. Ndu ntigem mba phorga ki guma, ana ndun mana guar fhuvara. Ndu mba nzuai kameŋ ne guigi guarara.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Mba mbik khaŋ ana nzuai, “Gu ndu garim, ndu Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma mbe ma.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Nzan nzɨgi, mbe kha mbɨkshɨman phogi ga vhuav Fhe Bakɨme rotu mbui. Nde Zudaiŋ, nde khaŋ nzuai, ‘Gumgi za ŋgɨp rotur muunga ŋaneŋ, ne Zerusaremra ki.’ ”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Mbik, ndu gu nzuai buni, ndu nta khothɨgɨri. Ntige tuga the nden hɨgɨrga, nde mba Dara rotu mbui mbɨkshɨm, nde wom ana Dara rotur muunga fhu, nde vhɨra wom Zerusareman ana rotur muunga fhu.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Nde Samariaiŋ, nde mba rotu mbui ne, nde ana kaŋgi fhuvara. Nza Zudaiŋ, nza wari wo rotu mbui bigɨn, nza ana kaŋgi. Ne khaŋ muuŋgi, Fhe Bakɨme nza Zudaiŋ, ana fharav taagip wo gumgi gu mbigi ndirga ŋaarar muun zav nzan farasarigi.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mba hɨr za mbui tuk, ana ntigem hɨgi. Mba guigira rotur muun za mbui gumgi, mbe Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaara ŋkasŋkar panan Fhe Bakɨme rotur muuŋv, mbe vhɨra tɨva guara zɨn ŋgɨp rotur muunga. Mba khesharigi rotu ga mbui gumgi, Dara guigira mbe vuzvugi.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Fhe Bakɨme, ana Ŋina ma. Maaŋ muuŋgiap, gumgi ana rotu mbui, mbe Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ŋkasŋkar panan ana rotur muuŋv, guigira tɨva guarara zɨn ŋgɨp, rotur muuŋri.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Mba mbik khaŋ Zisas ga nzuai, “Gu kaŋgi, Mesaia, mbe kha zɨn ana rɨgi, Krais, ana zɨrga. Ana zɨgɨp, ana za mba bigi bun nza suanga.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Gura khare, gu ntige ndu phorga nzuai.” Zisas Samaria mbiga mbe phorga nzuai. (4.7)|src="LB00302C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="4.7"
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Zisas nen ana nzuaim, ana mba phorga rui gumgi vegap taagia wari zi. Mbe ana garim, ana mbiga mbe phorga nzuaim, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga mbuav, mbe the kha nzambarar ana muuŋgi fhu, “Ndu thagɨna ndir zav ana phorga nzuai?” o, “Ndu thaaŋ nzuav mba mbiga phorga nzuai?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Mba mbik wo mbɨ thui nda ndi mbara ndarav taagia ŋgun vugi. Ana vov khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde zɨv guma the ganɨnga.
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Mba guma gu fhum muuŋgi bigi, ana za nta bun na suaŋgi. Ana Krais thi?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe mba ŋgu thav, Zisas han zi.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Mba tugen Zisas phorga rui gumgi khaŋ tɨgap ana nzuai, “Guman Rum, ndu mban mbɨ.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ana thav khaŋ mbe nzuai, “Gu mba ki, nde mba mba kaŋgi fhuvara.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ana maaŋ suaŋgim, ana phorga rui gumgi, mbe nduarira khaŋ wari ga nzuai, “Guma the mba ndiga zav ana nɨɨŋgi thi?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme na sarigim, gu zɨgi. Nan mba khare, gu ana vuzvuga zɨn ŋgɨp, ana mba na nɨɨŋgi ŋaar, gu anan muuŋv, ana vhɨzgirga.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 “Nde khaŋ nzuai, fethɨgi kɨnira khar ki, mba ndirga tuk hɨgɨrga. Nde maaŋ nzuai, gu khaŋ nde nzuai, nde tamtam mba mɨni ganɨv, tuituigip nta ganɨri. Mba mɨnin mba gɨvigi.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Mba ndi gumgi, mbe wari won vheza ndigap, mbe mba ndiav phogi ga vhui. Mbe mba phogi ga vhui mba, nta mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigi gumgi gu mbigi ma. Maaŋ muuŋgiap, mban pargi guma gum mba ndi phoga vhuigi guma, mani wani tɨgɨp vhɨra ndikndigɨri.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Maaŋ muuŋgiap, kha kameŋ, ne guigi guarara, ‘Guma mbe mɨnan pargim, guma mbe mba mɨnan mba ndi.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Gu nde sarigi nde ŋgɨp, nde fhum ŋgarigi fhuv mɨnin mba ndiri. Mbe harigi gumgi, mbe mba mɨnin ŋgargi, nde mben hari thoorir hɨgi mba, nde nta ndiri.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Mbe Samariaiŋ vhɨrve, mbe mba ŋgu vhen kav mba mbiga kameŋ mbararagiap, mbe Zisas khothɨgi. Mbe khaŋ muuŋgiap, mba mbik khaŋ mbe nzuai, “Ana gu fhum muuŋgi bigi, ana za nta bun na suaŋgi.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Maaŋ muuŋgiap, mba Samariaiŋ, mbe ana han zav, khaŋ tɨgap wari han kɨr zav ana nzai. Maaŋ muuŋgiap, ana ra phuninin mba ŋgun kegi.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ana maaŋ kim, gumgi gu mbigi vhɨrve guarira, mbe Zisas buni mbararav ana khothɨgi.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Mbe ana khothɨgap, khaŋ mba mbiga nzuai, “Nza ndu bunira mbararagiap ana khothɨgi fhuvara. Nza nduarira ana buni mbararagiap, nza kaŋgi, kha gumara, ana taagip kha nuianan ki gumgi gu mbigi, ana za mbe ndirga.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Zisas ra phuninin Samariaiŋ han kegap, mbe thav Gariri ŋgu bakɨme fhain vergi.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Zisas nduara khueŋ suaŋgi, “Fhe Bakɨme kamthooŋ guma, ana wo ŋgu nɨɨŋgera, mbe zɨ bakɨme ana ndɨɨi fhu.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Ana vov Garirin hɨgim, mbe Gaririŋ ana nzuav ndikndigi. Mbe ndikndigi, ne khaŋ muuŋgi, mbe nduarira mba Pasova rotu bakɨmen muun zav Zerusareman ndav, mbe ana muuŋgi bigi, mbe nta gangi.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Zisas taagia zav Garirin Kanan ŋgun zɨgi. Ana fhum mba ŋgun mbɨ muuŋgim, ana wain ga gegi. Ana taagia Kanan zɨgim, mba tugen ŋgui vhɨrve gari guman panan ŋaari gari guman pana mbe, ana Kaperneam ŋgun ki, ana kam rɨɨi.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Mba guma, ana kha kameŋ mbararagi, Zisas Zudia thav Garirin zergi. Ana maaŋ muuŋgiap, ana Zisas han vov, Kaperneaman zirɨ zav anan nzai, ana zirɨv ana kaman kurarim, ana rɨmrɨm nzerarga. Ana kam rɨmɨn zav gorvhɨk bisanera.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Nde mbarkɨrga mirikori gangirga fhu, nde bigɨn thueŋ khothɨgɨrga fhu.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Mba ŋgui vhɨrve gari guman panan ŋaari gari guman pan khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu vhemkora zirɨri. Ndu muuŋv kɨrim, nan kam rimgirga.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu ŋgɨ, ndun kam rimgirga fhu, ana taagi nzerarga.” Ana maaŋ suaŋgim, mba ŋgui vhɨrve gari guman panan ŋaari gari guman pan Zisas khothɨgap, ana taagia vui.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Mba ŋgu gari guman pan, ana ntigar ŋgɨp Kaperneaman hɨrga, anan ŋaara gumgi mbari zav tuavar ana purav, khaŋ ana nzuai, “Ndun kam, ana rɨmrɨm vhɨzgiap taagia nzerav nzerara mbur ki.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ana mben nzarigi, “Mba tar, ana ra vov maaŋ thivim, ana maneŋ nzerigi. Mbe khaŋ ana nzuai, gurum, ŋkotugan ra vov phɨɨŋ ndiga phogia thɨgim, ana rɨmrɨm vhɨzgim, ana nzerigi.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Mbe ne nzuaim, ana ndia kaŋgi, gurum ra vov phɨɨŋ ndigap phogia thɨgim, Zisas khaŋ ana suaŋgi, “Ndun kam rɨmrɨm vhɨzgip nzerara kɨrga.” Maaŋ muuŋgiap, ana Zisas khothivim, ana phorga ki ntɨɨri, mbe vhɨra za Zisas khothɨgi.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Khe Zisas Zudia thav zerav Garirin kav phenatɨtɨgap muuŋgi mirikor ma.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.