João 4
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARIB
1 Mbe Fherasiŋ, mbe mbararagim, Zisas gumgi gu mbigi vhɨrve ruaim, mbe ana zɨn vui gumgi gu mbigi kim, mben vhɨrve Zon zɨn vui gumgir vhɨrve kambarigi.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Mbe ne mbararagi, Zisas, ana nduara gumgi thari ruagi fhu. Mba Zisas phorga rui gumgi, mbe nduarira mbe ruai.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Zisas khueŋ kaŋgi, mbe Fherasiŋ, mbe kaŋgi, gumgi vhɨrvera ana zɨn vuim, ana maaŋ muuŋgiap, Zudia ŋgu bakɨme fhaiŋ thav, taagia Gariri ŋgu bakɨme fhain veri.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ana mba veri tuav, ana Samaria ŋgu bakɨme fhaiŋ shɨra vergi.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Zisas maaŋ muuŋgiap vera vov Samaria ŋgu mben hɨgi. Mba ŋgu khare, Sikar. Sikar ana Zekop won kama Zosep ga nɨɨŋgi nuianeŋ han ki.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Zekop fhum korgi mbok mbɨ mbe maaŋ ki. Zisas Sikar hɨgap, ana vhugi. Ana maaŋ muuŋgiap mba mbok mbɨ taan perav kim, ra vov purara thɨgim, phɨɨŋ muuŋgim, ana mbara ki.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Ana phorga rui gumgi, mbe mba vhezɨr zav ŋgun vegi.
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Zisas perav kim, Samaria mbiga mbe mbɨ thor zav zim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Mbɨ thige nan nɨɨŋ, gu mbɨrga.”
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Mba Samaria mbik khaŋ ana nzuai, “Ai, ndu Zuda guma ma. Gu Samaria mbik ma. Ndu thaaŋ nzuav khaŋ na nzuai, ‘Mbɨ thige nan nɨɨŋ, gu mbɨrga’ ? ” Mba mbik mba kameŋ nzuai, ne khaŋ muuŋgi, mbe Zudaiŋ, mbe khurkhuur Samariaiŋ khuui fhu.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Zisas mbara khaŋ mba mbiga nzuai, “Ndu Fhe Bakɨme fhura nɨɨŋgi bigeŋ kaŋgip, khaŋ ndu nzuai guma ‘Mbɨ thige nan nɨɨŋ, gu mbɨrga,’ ndu ana nzanga, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi mbɨn ndun nɨɨŋgirga.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Ana maaŋ nzuaim, mba mbik khaŋ ana nzuai, “Guma, ndu mbɨ thui nda ki fhu, kha mbok mbɨ guigira mbar vergi. Maaŋ muuŋgip, ndu maaŋ mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndi ndɨɨi mbɨ ndigirie?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Nzan nzɨk Zekop, ana nza nzuav kha mbok mbɨ korgi. Kha mbok mbɨ, ana nduara won tarir kov, won borombaga gum, sipsivi gu bigi, mbe kha mbok mbɨra mbegi. Ee, ndu Zekop kambarigire?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Zisas ana kameŋ ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Kha mbok mbɨ pi gumgi, mbe zam taagi fhɨri khirga.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Guma the maaŋ muuŋgip gu khar nɨɨn za nzuai mbɨ, ana ana mbegɨrga, ana wom taagip tuga then fhɨr khigirga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Gu mba anan nɨɨn za nzuai mbɨ, ana mɨmɨra mbɨ farar muuŋgip ana vhen kɨrga. Mba mbɨ zazera anan kɨv hɨv, zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨn anan nɨɨnga.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Mba mbik mbaram khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Rum, ndu mba mbɨn nan nɨɨŋ. Maaŋ muuŋgirga, gu zumgum wom fhɨr khirga fhu. Gu vhɨra wom kha mbok mbɨn zɨv mbɨ thorga fhu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu fharav ŋgɨp wo manan kamgip taagi khaŋ zɨri.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Mba mbik ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu man ki fhu.” Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu khaŋ nzuai ndu man ki fhu. Ndu guigira mbar nzuai.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ne khaŋ muuŋgi, ndu fhum meeŋthɨgi gumgi ga tɨga kegi. Ndu ntigem mba phorga ki guma, ana ndun mana guar fhuvara. Ndu mba nzuai kameŋ ne guigi guarara.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Mba mbik khaŋ ana nzuai, “Gu ndu garim, ndu Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma mbe ma.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Nzan nzɨgi, mbe kha mbɨkshɨman phogi ga vhuav Fhe Bakɨme rotu mbui. Nde Zudaiŋ, nde khaŋ nzuai, ‘Gumgi za ŋgɨp rotur muunga ŋaneŋ, ne Zerusaremra ki.’ ”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Mbik, ndu gu nzuai buni, ndu nta khothɨgɨri. Ntige tuga the nden hɨgɨrga, nde mba Dara rotu mbui mbɨkshɨm, nde wom ana Dara rotur muunga fhu, nde vhɨra wom Zerusareman ana rotur muunga fhu.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nde Samariaiŋ, nde mba rotu mbui ne, nde ana kaŋgi fhuvara. Nza Zudaiŋ, nza wari wo rotu mbui bigɨn, nza ana kaŋgi. Ne khaŋ muuŋgi, Fhe Bakɨme nza Zudaiŋ, ana fharav taagip wo gumgi gu mbigi ndirga ŋaarar muun zav nzan farasarigi.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Mba hɨr za mbui tuk, ana ntigem hɨgi. Mba guigira rotur muun za mbui gumgi, mbe Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaara ŋkasŋkar panan Fhe Bakɨme rotur muuŋv, mbe vhɨra tɨva guara zɨn ŋgɨp rotur muunga. Mba khesharigi rotu ga mbui gumgi, Dara guigira mbe vuzvugi.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Fhe Bakɨme, ana Ŋina ma. Maaŋ muuŋgiap, gumgi ana rotu mbui, mbe Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ŋkasŋkar panan ana rotur muuŋv, guigira tɨva guarara zɨn ŋgɨp, rotur muuŋri.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Mba mbik khaŋ Zisas ga nzuai, “Gu kaŋgi, Mesaia, mbe kha zɨn ana rɨgi, Krais, ana zɨrga. Ana zɨgɨp, ana za mba bigi bun nza suanga.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Gura khare, gu ntige ndu phorga nzuai.” Zisas Samaria mbiga mbe phorga nzuai. (4.7)|src="LB00302C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="4.7"
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Zisas nen ana nzuaim, ana mba phorga rui gumgi vegap taagia wari zi. Mbe ana garim, ana mbiga mbe phorga nzuaim, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga mbuav, mbe the kha nzambarar ana muuŋgi fhu, “Ndu thagɨna ndir zav ana phorga nzuai?” o, “Ndu thaaŋ nzuav mba mbiga phorga nzuai?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Mba mbik wo mbɨ thui nda ndi mbara ndarav taagia ŋgun vugi. Ana vov khaŋ mba gumgi gu mbigi ga nzuai, “Nde zɨv guma the ganɨnga.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Mba guma gu fhum muuŋgi bigi, ana za nta bun na suaŋgi. Ana Krais thi?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe mba ŋgu thav, Zisas han zi.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Mba tugen Zisas phorga rui gumgi khaŋ tɨgap ana nzuai, “Guman Rum, ndu mban mbɨ.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Ana thav khaŋ mbe nzuai, “Gu mba ki, nde mba mba kaŋgi fhuvara.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ana maaŋ suaŋgim, ana phorga rui gumgi, mbe nduarira khaŋ wari ga nzuai, “Guma the mba ndiga zav ana nɨɨŋgi thi?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme na sarigim, gu zɨgi. Nan mba khare, gu ana vuzvuga zɨn ŋgɨp, ana mba na nɨɨŋgi ŋaar, gu anan muuŋv, ana vhɨzgirga.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 “Nde khaŋ nzuai, fethɨgi kɨnira khar ki, mba ndirga tuk hɨgɨrga. Nde maaŋ nzuai, gu khaŋ nde nzuai, nde tamtam mba mɨni ganɨv, tuituigip nta ganɨri. Mba mɨnin mba gɨvigi.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Mba ndi gumgi, mbe wari won vheza ndigap, mbe mba ndiav phogi ga vhui. Mbe mba phogi ga vhui mba, nta mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigi gumgi gu mbigi ma. Maaŋ muuŋgiap, mban pargi guma gum mba ndi phoga vhuigi guma, mani wani tɨgɨp vhɨra ndikndigɨri.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Maaŋ muuŋgiap, kha kameŋ, ne guigi guarara, ‘Guma mbe mɨnan pargim, guma mbe mba mɨnan mba ndi.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Gu nde sarigi nde ŋgɨp, nde fhum ŋgarigi fhuv mɨnin mba ndiri. Mbe harigi gumgi, mbe mba mɨnin ŋgargi, nde mben hari thoorir hɨgi mba, nde nta ndiri.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Mbe Samariaiŋ vhɨrve, mbe mba ŋgu vhen kav mba mbiga kameŋ mbararagiap, mbe Zisas khothɨgi. Mbe khaŋ muuŋgiap, mba mbik khaŋ mbe nzuai, “Ana gu fhum muuŋgi bigi, ana za nta bun na suaŋgi.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Maaŋ muuŋgiap, mba Samariaiŋ, mbe ana han zav, khaŋ tɨgap wari han kɨr zav ana nzai. Maaŋ muuŋgiap, ana ra phuninin mba ŋgun kegi.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ana maaŋ kim, gumgi gu mbigi vhɨrve guarira, mbe Zisas buni mbararav ana khothɨgi.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Mbe ana khothɨgap, khaŋ mba mbiga nzuai, “Nza ndu bunira mbararagiap ana khothɨgi fhuvara. Nza nduarira ana buni mbararagiap, nza kaŋgi, kha gumara, ana taagip kha nuianan ki gumgi gu mbigi, ana za mbe ndirga.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Zisas ra phuninin Samariaiŋ han kegap, mbe thav Gariri ŋgu bakɨme fhain vergi.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Zisas nduara khueŋ suaŋgi, “Fhe Bakɨme kamthooŋ guma, ana wo ŋgu nɨɨŋgera, mbe zɨ bakɨme ana ndɨɨi fhu.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Ana vov Garirin hɨgim, mbe Gaririŋ ana nzuav ndikndigi. Mbe ndikndigi, ne khaŋ muuŋgi, mbe nduarira mba Pasova rotu bakɨmen muun zav Zerusareman ndav, mbe ana muuŋgi bigi, mbe nta gangi.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Zisas taagia zav Garirin Kanan ŋgun zɨgi. Ana fhum mba ŋgun mbɨ muuŋgim, ana wain ga gegi. Ana taagia Kanan zɨgim, mba tugen ŋgui vhɨrve gari guman panan ŋaari gari guman pana mbe, ana Kaperneam ŋgun ki, ana kam rɨɨi.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mba guma, ana kha kameŋ mbararagi, Zisas Zudia thav Garirin zergi. Ana maaŋ muuŋgiap, ana Zisas han vov, Kaperneaman zirɨ zav anan nzai, ana zirɨv ana kaman kurarim, ana rɨmrɨm nzerarga. Ana kam rɨmɨn zav gorvhɨk bisanera.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Nde mbarkɨrga mirikori gangirga fhu, nde bigɨn thueŋ khothɨgɨrga fhu.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Mba ŋgui vhɨrve gari guman panan ŋaari gari guman pan khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu vhemkora zirɨri. Ndu muuŋv kɨrim, nan kam rimgirga.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Ndu ŋgɨ, ndun kam rimgirga fhu, ana taagi nzerarga.” Ana maaŋ suaŋgim, mba ŋgui vhɨrve gari guman panan ŋaari gari guman pan Zisas khothɨgap, ana taagia vui.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Mba ŋgu gari guman pan, ana ntigar ŋgɨp Kaperneaman hɨrga, anan ŋaara gumgi mbari zav tuavar ana purav, khaŋ ana nzuai, “Ndun kam, ana rɨmrɨm vhɨzgiap taagia nzerav nzerara mbur ki.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ana mben nzarigi, “Mba tar, ana ra vov maaŋ thivim, ana maneŋ nzerigi. Mbe khaŋ ana nzuai, gurum, ŋkotugan ra vov phɨɨŋ ndiga phogia thɨgim, ana rɨmrɨm vhɨzgim, ana nzerigi.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Mbe ne nzuaim, ana ndia kaŋgi, gurum ra vov phɨɨŋ ndigap phogia thɨgim, Zisas khaŋ ana suaŋgi, “Ndun kam rɨmrɨm vhɨzgip nzerara kɨrga.” Maaŋ muuŋgiap, ana Zisas khothivim, ana phorga ki ntɨɨri, mbe vhɨra za Zisas khothɨgi.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Khe Zisas Zudia thav zerav Garirin kav phenatɨtɨgap muuŋgi mirikor ma.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.