João 11
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Betani guma mbe, Rasarus, ana rɨɨi. Betani, ana Maria won mbiga hɨrɨɨŋ Martan kov, ana manin ŋgu ma.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mba Mariara, ana ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ siav Guma Bakɨme ŋkarve ga suav, won pana rɨgira, ana ŋkarve thɨgi. Mba rɨɨi guma, Rasarus, ana Maria gu Martan fe ma.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Mani kama ndiv Zisas ndi mbav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme ndu mba guigira vuzvugi guma, ana rɨɨi.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Zisas mba kameŋ mbararagiap khaŋ nzuai, “Mba rɨmrɨm, ana guma shogirim, ana rɨmɨnga rɨmrɨm fhuvara. Mba rɨmrɨm, ana gumgi gu mbigi Fhe Bakɨmen ŋkasŋka ganɨv, zɨ bakɨmen ana nɨɨn za mbui. Mba tuavra Fhe Bakɨme Guma Guar, ana vhɨra zɨ bakɨme ndirga.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Zisas Marta gum, anan mbiga hɨrɨɨŋ vuzvugiap vhɨra manin fe Rasarus, ana guigira mbe vuzvugi.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Zisas Rasarus rɨɨi kameŋ mbararagiap, ana ra phuni phorgap, ana mba ki ŋgun kegi.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Mba ra phuni vhɨzgim, ana khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nza taagip Zudia ŋgu bakɨme fhain ŋgɨrga.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ana phorga rui gumgi khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, Zudaiŋ ruarɨmra ŋkɨɨr ndu sɨrim, ndu rɨmɨn za muuŋgi. Ee, ndu ntigem taagip Zudian nan za mbuire?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Raa bavira 12 thɨgi aua ki fhuve? Guma ana maaŋ muuŋgip raar rurga, ana rɨgɨrga fhu. Ne khaŋ muuŋgi, ana kha nuiana shɨgi ran ŋaarar ndi ndɨɨi guma gangi.
9 Jesus respondeu:
10 Guma maaŋ muuŋgip maan rurga, ana rɨgɨrga. Ne khaŋ muuŋgi, ana wo suaŋv ganɨnga vhava ŋaar ki fhu.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Zisas maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nzan kɨvntok Rasarus kui. Gu ŋgɨv anan vhurarga.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ana phorga rui gumgi ne mbararagiap khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, ana maaŋ muuŋgip kurga, ana rɨmrɨm vhɨzgirga, ana taagi nzerarga.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ana phorga rui gumgi khueŋ kaŋgi fhuvara, Rasarus rimgim, Zisas ana nzuai. Mbe khueŋ ndɨkndɨgi, Rasarus kuim, Zisas ana nzuai.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Maaŋ muuŋgiap, Zisas mbe hiav khaŋ mbe nzuai, “Rasarus, ana rimgi.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Gu nde ndɨkndɨgap, gu ndikndigi, gu mba tugen ana phorgɨ kɨ thagi. Ne khaŋ muuŋgi, ne nden muuŋgirga, nde na khothɨgɨrga. Nza ntigem ana han ŋgɨrga.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Zisas maaŋ suaŋgim, Tomas, ana zɨ mbe Didimus, ana khaŋ mba Zisas phorga rui gumgi mbari ga nzuai, “Aria, nza za ŋgɨp Guma Rum phorgɨp vhɨzgirga.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe vov Betani ŋgun han mbav, Zisas kha kameŋ mbararagi, Rasarus rimgiap mboga tɨgim, fethɨgi rari vhɨzgi.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani Zerusarem hara, ki, ana khaŋ muuŋgi, 3 kiromitara.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Maaŋ muuŋgiap, Zudaiŋ gumgi gu mbigi vhɨrvera, mbe zav, Marta gu Maria han manin fen porar ki.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Mata Zisas zi ne mbararagiap, ana purav tuavar vuim, Maria phenan ki.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marta vov khaŋ Zisas ga nzuai, “Guma Bakɨme, ndu khaŋ kake, nan fe rimgia ntɨɨŋ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Gu ntige vhɨra kaŋgi, ndu bigɨn the suaŋv Fhe Bakɨme phorgɨ suanga, ana mba bigɨnan ndun nɨɨŋgirga.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Zisas khaŋ ana nzuai, “Ndun fe taagi khavgirga.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marta mbara khaŋ ana nzuai, “Gu kaŋgi, ana mba vhɨzgi gumgi gu mbigi za khavi tugen, ana taagi khavgirga.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Gu nduara taagia guma khavav, bɨɨŋbɨɨŋ ana ndɨɨim, ana ki nen nɨɨŋge ma. Guma na khothɨgap ana rimgi, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigi.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ŋam kav na khothɨgi guma, ana vhɨzgirga fhu. Ndu ne khothɨgire?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Marta mbara khaŋ Zisas ga nzuai, “Ahaŋ, Guma Bakɨme, gu khueŋ khothɨgi, ndu Fhe Bakɨmen Kam ma. Ndu Fhe Bakɨme taagip kha nuianan ki gumgi gu mbigi ndir za suaŋgiap sarigi kha nuianan zirɨr za mbui guma ma.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Marta maaŋ suaŋgiap, mbara vov wo mbiga hɨrɨɨŋ Mariar kaai. Maria zim, ana mbarara ana khuareŋ ga tɨgap khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi Guman Rum zɨga mbur kav, ndu nzuav ŋkɨɨa mbui.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria ne mbararagia thav, vhemkora khavgia Zisas ganɨn za vui.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Zisas vov ŋgun hɨgi fhuvara. Ana mba Marta ana purav, vov ana gangi ŋanera ki.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Mbe Zudaiŋ, mbe Maria kharav ana phorgap ki. Mbe ana garim, ana vhemkora khavgiap kɨrar him, mbe vhɨra ana zɨn vui. Mbe khueŋ ndɨkndɨgi, “Ana nzir zav mbok taan vui thi?”
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Maria vov mba Zisas ki ŋanen hɨgap, Zisas gari. Ana Zisas garav, Zisas ŋkarveni nɨman thɨpanani phɨrgiap fav, khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, ndu khaŋ kake, nan fe rimgia ntɨɨŋ.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Zisas Maria garim, ana nzim, ana phorga zegi Zudaiŋ, mbe vhɨra nzi. Ana ndava vhee guigira mbe kora muuŋgiap, ana vhɨra nzir za mbui.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ana thav khaŋ nzuai, “Nde ana ndi maaŋ mboga tɨgi?” Mbe khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme ndu zɨv ganɨ.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Zisas thav nzi.
35 Jesus chorou.
36 Zudaiŋ ana gangiap khaŋ nzuai, “Ganɨ. Ana guigira kha guma vuzvugi.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Mbe mbari khaŋ ana nzuai, “Ana rɨmgi mbatɨgi gumgi, ana mbe rɨmgi ga mbuim, mben rɨmgi taagi gari. Ana kha guman kurarga tuktɨgi fhup thi, ana rimgi?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Zisas guigira ndav simgiap, vov, ana mbogar hɨgi. Ana mbok, mbe mbɨkshɨman kɨma thoon ana muuŋgi. Mbe mba mbok, mbe kɨma bakɨ mben ana thɨni khuigi.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde mba mbok thɨni khuigi kɨma daaŋgi mbur khɨnik.” Marta mba rimgi guman mbiga hɨrɨɨŋ, khaŋ Zisas ga nzuai, “Guma Bakɨme, ana rimgim, nza ana ndi mbok ga tɨgim, ra phuni khegene vhɨzgim, ntige fethɨgi raa ma. Maaŋ muuŋgiap, ana ndɨk mbatɨk hɨrga.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Gu fhara ndu suaŋgi, ndu maaŋ muuŋgip na khothɨgɨrga, ndu Fhe Bakɨmen ŋkasŋka bakɨme ganɨnga.”
40 Jesus respondeu:
41 Mbe mbara mba kɨma daaŋgia vov mbur khɨngi. Zisas mbara khoga vu garav, khaŋ nzuai, “Dara, gu ndun ndikndigi, ne khaŋ muuŋgi, ndu na buneŋ mbararagi. Gu kaŋgi, ndu zazera na buni mbararagi.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Gu kha thivgi gumgi ga ndɨkndɨgap kha kameŋ nzuai, mbe maaŋ muuŋgip khueŋ khothɨgɨrga, ndu na sarigim, gu zergi.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Zisas ne suaŋgiap, mbara kama bakɨmera rugap khɨrɨp Rasarusan kamgi. “Rasarus, ndu mbok thav kɨrar hɨ!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Rasarus mbara taagiap mbok thav khavgiap kɨrar hɨgi. Ana suani gu harani, mbe shagir nta ndogiap nta kegap, ana khom, mbe shaa fɨgen ana sharigim, ana nta khɨga kɨrar hɨgi. Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde ana ndogi shagi fhɨrgirim, ana thivɨ ru.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Mbe Zudaiŋ vhɨrve, mbe Maria fen vhavar zegap, Maria phorga ki. Mbe Zisas muuŋgi bigeŋ gangiap, mbe ana khothɨgi.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Mbe mbari, mbe vov Fherasiŋ han vegap, mba Zisas muuŋgi bigeŋ bun mbe suaŋgi.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Maaŋ muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani, gum Fherasiŋ, mbe mba buaadegi gumgir kamgim, mbe zav wari fugim, mbe khaŋ mbe nzuai, “Nza ram muuŋgirie? Kha guma, ana mirikori vhɨrve ga mbui.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Nza fhura ana ganɨrim, ana mba tɨvar muunga, kha gumgi gu mbigi za ana khothɨgɨrga. Mbe maaŋ muunga Romiŋ zɨv Fhe Bakɨme Phenan farfav, nza ntɨɨrir farfagirga.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Mbe maaŋ nzuaim, mbe rɨgar guma mbe, ana zɨ Kaiafas, ana mba mpariven, ana Fhe Bakɨme rotu gari guman pan ki. Ana khaŋ mbe nzuai, “Nde guigira ndɨkndɨgi ki fhuvara.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Nde warir kurarga tɨva thueŋ kaŋgi fhuv thi? Khueŋ nzerara, guma bavira maaŋ muuŋgip, za kha gumgi gu mbigir ŋana ndigip rimgirga, mbe nza ntɨɨri farfagirga fhu.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kaiafas, ana won ndɨkndɨgara mba kameŋ nzuai fhuvara. Ana mba mpariven, ana Fhe Bakɨme rotu gari guman pan kav, ana Fhe Bakɨme kamthooŋ guma nzuai mbugum, khaŋ nzuai, Zisas ana rimgip Zudain kurarga.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Zisas Zudaiŋra kurkurar zav rɨɨi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Ana mba Fhe Bakɨmen tari, mbe za tamtam mbar ki, ana rimgip, za mbe fugurim, mbe za wari tɨgɨp ndava bavira ki ntɨɨri kɨrga.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Mba raara mba gumgir pani, mbe Zisas shogirim, ana rimgirga tuavi ndi ganɨnga kaa shogi.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Maaŋ muuŋgiap, Zisas wom Zudaiŋ rɨgar hiiŋ sarav rui fhuvara. Ana mba ŋgu thav, vov, gumgi ki fhuv ŋaneŋ, mbe kha zɨn rɨgi ŋgun ki, Efraim. Ana wo phorga rui gumgir kov, mbe mba ŋgun ki.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Zisas maaŋ kim, mbe Zudaiŋ, mbe Pasova rotu bakɨme tuk han mbarigi. Mba gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe tamtam wari won ŋguir kegap Zerusareman ndai. Mbe naaŋv, warir muuŋgip, Fhe Bakɨme nɨman ŋgararga.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Mbe Zisas ga nzuav gari. Mbe ana nzuav garav, Fhe Bakɨme phena bɨnan vhee thivgiap, nduarira warira phorga nzuav khaŋ nzuai, “Nde ram mbui ndɨkndɨga mbui? Ana kha rotu mbui tugi bakɨvi ganɨ saŋv ndarga o, fhu?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum Fherasiŋ, mbe khaŋ mba gumgi gu mbigi ga suaŋgi. Mbe maaŋ muuŋgip, guma the Zisas ki ŋaneŋ kaŋgip, ne bun mbe suaŋgirim, mbe ana suirav ana ndi bɨna khɨngirga.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.