João 11

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Betani guma mbe, Rasarus, ana rɨɨi. Betani, ana Maria won mbiga hɨrɨɨŋ Martan kov, ana manin ŋgu ma.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mba Mariara, ana ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ siav Guma Bakɨme ŋkarve ga suav, won pana rɨgira, ana ŋkarve thɨgi. Mba rɨɨi guma, Rasarus, ana Maria gu Martan fe ma.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mani kama ndiv Zisas ndi mbav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme ndu mba guigira vuzvugi guma, ana rɨɨi.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Zisas mba kameŋ mbararagiap khaŋ nzuai, “Mba rɨmrɨm, ana guma shogirim, ana rɨmɨnga rɨmrɨm fhuvara. Mba rɨmrɨm, ana gumgi gu mbigi Fhe Bakɨmen ŋkasŋka ganɨv, zɨ bakɨmen ana nɨɨn za mbui. Mba tuavra Fhe Bakɨme Guma Guar, ana vhɨra zɨ bakɨme ndirga.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Zisas Marta gum, anan mbiga hɨrɨɨŋ vuzvugiap vhɨra manin fe Rasarus, ana guigira mbe vuzvugi.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Zisas Rasarus rɨɨi kameŋ mbararagiap, ana ra phuni phorgap, ana mba ki ŋgun kegi.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Mba ra phuni vhɨzgim, ana khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nza taagip Zudia ŋgu bakɨme fhain ŋgɨrga.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ana phorga rui gumgi khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, Zudaiŋ ruarɨmra ŋkɨɨr ndu sɨrim, ndu rɨmɨn za muuŋgi. Ee, ndu ntigem taagip Zudian nan za mbuire?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Raa bavira 12 thɨgi aua ki fhuve? Guma ana maaŋ muuŋgip raar rurga, ana rɨgɨrga fhu. Ne khaŋ muuŋgi, ana kha nuiana shɨgi ran ŋaarar ndi ndɨɨi guma gangi.
9 Jesus respondeu:
10 Guma maaŋ muuŋgip maan rurga, ana rɨgɨrga. Ne khaŋ muuŋgi, ana wo suaŋv ganɨnga vhava ŋaar ki fhu.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Zisas maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nzan kɨvntok Rasarus kui. Gu ŋgɨv anan vhurarga.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ana phorga rui gumgi ne mbararagiap khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, ana maaŋ muuŋgip kurga, ana rɨmrɨm vhɨzgirga, ana taagi nzerarga.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ana phorga rui gumgi khueŋ kaŋgi fhuvara, Rasarus rimgim, Zisas ana nzuai. Mbe khueŋ ndɨkndɨgi, Rasarus kuim, Zisas ana nzuai.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Maaŋ muuŋgiap, Zisas mbe hiav khaŋ mbe nzuai, “Rasarus, ana rimgi.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Gu nde ndɨkndɨgap, gu ndikndigi, gu mba tugen ana phorgɨ kɨ thagi. Ne khaŋ muuŋgi, ne nden muuŋgirga, nde na khothɨgɨrga. Nza ntigem ana han ŋgɨrga.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Zisas maaŋ suaŋgim, Tomas, ana zɨ mbe Didimus, ana khaŋ mba Zisas phorga rui gumgi mbari ga nzuai, “Aria, nza za ŋgɨp Guma Rum phorgɨp vhɨzgirga.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe vov Betani ŋgun han mbav, Zisas kha kameŋ mbararagi, Rasarus rimgiap mboga tɨgim, fethɨgi rari vhɨzgi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani Zerusarem hara, ki, ana khaŋ muuŋgi, 3 kiromitara.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Maaŋ muuŋgiap, Zudaiŋ gumgi gu mbigi vhɨrvera, mbe zav, Marta gu Maria han manin fen porar ki.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Mata Zisas zi ne mbararagiap, ana purav tuavar vuim, Maria phenan ki.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta vov khaŋ Zisas ga nzuai, “Guma Bakɨme, ndu khaŋ kake, nan fe rimgia ntɨɨŋ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Gu ntige vhɨra kaŋgi, ndu bigɨn the suaŋv Fhe Bakɨme phorgɨ suanga, ana mba bigɨnan ndun nɨɨŋgirga.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Zisas khaŋ ana nzuai, “Ndun fe taagi khavgirga.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marta mbara khaŋ ana nzuai, “Gu kaŋgi, ana mba vhɨzgi gumgi gu mbigi za khavi tugen, ana taagi khavgirga.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Gu nduara taagia guma khavav, bɨɨŋbɨɨŋ ana ndɨɨim, ana ki nen nɨɨŋge ma. Guma na khothɨgap ana rimgi, ana zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigi.
25 Então Jesus declarou:
26 Ŋam kav na khothɨgi guma, ana vhɨzgirga fhu. Ndu ne khothɨgire?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta mbara khaŋ Zisas ga nzuai, “Ahaŋ, Guma Bakɨme, gu khueŋ khothɨgi, ndu Fhe Bakɨmen Kam ma. Ndu Fhe Bakɨme taagip kha nuianan ki gumgi gu mbigi ndir za suaŋgiap sarigi kha nuianan zirɨr za mbui guma ma.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta maaŋ suaŋgiap, mbara vov wo mbiga hɨrɨɨŋ Mariar kaai. Maria zim, ana mbarara ana khuareŋ ga tɨgap khaŋ ana nzuai, “Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi Guman Rum zɨga mbur kav, ndu nzuav ŋkɨɨa mbui.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria ne mbararagia thav, vhemkora khavgia Zisas ganɨn za vui.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Zisas vov ŋgun hɨgi fhuvara. Ana mba Marta ana purav, vov ana gangi ŋanera ki.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Mbe Zudaiŋ, mbe Maria kharav ana phorgap ki. Mbe ana garim, ana vhemkora khavgiap kɨrar him, mbe vhɨra ana zɨn vui. Mbe khueŋ ndɨkndɨgi, “Ana nzir zav mbok taan vui thi?”
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria vov mba Zisas ki ŋanen hɨgap, Zisas gari. Ana Zisas garav, Zisas ŋkarveni nɨman thɨpanani phɨrgiap fav, khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, ndu khaŋ kake, nan fe rimgia ntɨɨŋ.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Zisas Maria garim, ana nzim, ana phorga zegi Zudaiŋ, mbe vhɨra nzi. Ana ndava vhee guigira mbe kora muuŋgiap, ana vhɨra nzir za mbui.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ana thav khaŋ nzuai, “Nde ana ndi maaŋ mboga tɨgi?” Mbe khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme ndu zɨv ganɨ.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Zisas thav nzi.
35 Jesus chorou.
36 Zudaiŋ ana gangiap khaŋ nzuai, “Ganɨ. Ana guigira kha guma vuzvugi.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Mbe mbari khaŋ ana nzuai, “Ana rɨmgi mbatɨgi gumgi, ana mbe rɨmgi ga mbuim, mben rɨmgi taagi gari. Ana kha guman kurarga tuktɨgi fhup thi, ana rimgi?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Zisas guigira ndav simgiap, vov, ana mbogar hɨgi. Ana mbok, mbe mbɨkshɨman kɨma thoon ana muuŋgi. Mbe mba mbok, mbe kɨma bakɨ mben ana thɨni khuigi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde mba mbok thɨni khuigi kɨma daaŋgi mbur khɨnik.” Marta mba rimgi guman mbiga hɨrɨɨŋ, khaŋ Zisas ga nzuai, “Guma Bakɨme, ana rimgim, nza ana ndi mbok ga tɨgim, ra phuni khegene vhɨzgim, ntige fethɨgi raa ma. Maaŋ muuŋgiap, ana ndɨk mbatɨk hɨrga.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Zisas mbara khaŋ ana nzuai, “Gu fhara ndu suaŋgi, ndu maaŋ muuŋgip na khothɨgɨrga, ndu Fhe Bakɨmen ŋkasŋka bakɨme ganɨnga.”
40 Jesus respondeu:
41 Mbe mbara mba kɨma daaŋgia vov mbur khɨngi. Zisas mbara khoga vu garav, khaŋ nzuai, “Dara, gu ndun ndikndigi, ne khaŋ muuŋgi, ndu na buneŋ mbararagi. Gu kaŋgi, ndu zazera na buni mbararagi.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Gu kha thivgi gumgi ga ndɨkndɨgap kha kameŋ nzuai, mbe maaŋ muuŋgip khueŋ khothɨgɨrga, ndu na sarigim, gu zergi.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Zisas ne suaŋgiap, mbara kama bakɨmera rugap khɨrɨp Rasarusan kamgi. “Rasarus, ndu mbok thav kɨrar hɨ!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Rasarus mbara taagiap mbok thav khavgiap kɨrar hɨgi. Ana suani gu harani, mbe shagir nta ndogiap nta kegap, ana khom, mbe shaa fɨgen ana sharigim, ana nta khɨga kɨrar hɨgi. Zisas mbara khaŋ mbe nzuai, “Nde ana ndogi shagi fhɨrgirim, ana thivɨ ru.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Mbe Zudaiŋ vhɨrve, mbe Maria fen vhavar zegap, Maria phorga ki. Mbe Zisas muuŋgi bigeŋ gangiap, mbe ana khothɨgi.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Mbe mbari, mbe vov Fherasiŋ han vegap, mba Zisas muuŋgi bigeŋ bun mbe suaŋgi.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Maaŋ muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani, gum Fherasiŋ, mbe mba buaadegi gumgir kamgim, mbe zav wari fugim, mbe khaŋ mbe nzuai, “Nza ram muuŋgirie? Kha guma, ana mirikori vhɨrve ga mbui.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nza fhura ana ganɨrim, ana mba tɨvar muunga, kha gumgi gu mbigi za ana khothɨgɨrga. Mbe maaŋ muunga Romiŋ zɨv Fhe Bakɨme Phenan farfav, nza ntɨɨrir farfagirga.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Mbe maaŋ nzuaim, mbe rɨgar guma mbe, ana zɨ Kaiafas, ana mba mpariven, ana Fhe Bakɨme rotu gari guman pan ki. Ana khaŋ mbe nzuai, “Nde guigira ndɨkndɨgi ki fhuvara.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Nde warir kurarga tɨva thueŋ kaŋgi fhuv thi? Khueŋ nzerara, guma bavira maaŋ muuŋgip, za kha gumgi gu mbigir ŋana ndigip rimgirga, mbe nza ntɨɨri farfagirga fhu.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiafas, ana won ndɨkndɨgara mba kameŋ nzuai fhuvara. Ana mba mpariven, ana Fhe Bakɨme rotu gari guman pan kav, ana Fhe Bakɨme kamthooŋ guma nzuai mbugum, khaŋ nzuai, Zisas ana rimgip Zudain kurarga.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Zisas Zudaiŋra kurkurar zav rɨɨi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Ana mba Fhe Bakɨmen tari, mbe za tamtam mbar ki, ana rimgip, za mbe fugurim, mbe za wari tɨgɨp ndava bavira ki ntɨɨri kɨrga.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Mba raara mba gumgir pani, mbe Zisas shogirim, ana rimgirga tuavi ndi ganɨnga kaa shogi.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Maaŋ muuŋgiap, Zisas wom Zudaiŋ rɨgar hiiŋ sarav rui fhuvara. Ana mba ŋgu thav, vov, gumgi ki fhuv ŋaneŋ, mbe kha zɨn rɨgi ŋgun ki, Efraim. Ana wo phorga rui gumgir kov, mbe mba ŋgun ki.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Zisas maaŋ kim, mbe Zudaiŋ, mbe Pasova rotu bakɨme tuk han mbarigi. Mba gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe tamtam wari won ŋguir kegap Zerusareman ndai. Mbe naaŋv, warir muuŋgip, Fhe Bakɨme nɨman ŋgararga.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Mbe Zisas ga nzuav gari. Mbe ana nzuav garav, Fhe Bakɨme phena bɨnan vhee thivgiap, nduarira warira phorga nzuav khaŋ nzuai, “Nde ram mbui ndɨkndɨga mbui? Ana kha rotu mbui tugi bakɨvi ganɨ saŋv ndarga o, fhu?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum Fherasiŋ, mbe khaŋ mba gumgi gu mbigi ga suaŋgi. Mbe maaŋ muuŋgip, guma the Zisas ki ŋaneŋ kaŋgip, ne bun mbe suaŋgirim, mbe ana suirav ana ndi bɨna khɨngirga.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.