Atos 9
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 Mba tugivigen Sor mba Guma Bakɨme zɨn vui gumgi gu mbigi ana mbe shogɨrim, mbe vhɨzɨ zav kama havhara nzuai. Ana maaŋ suaŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme rotu gari guman pana han vui.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Ana vov, mba Fhe Bakɨme phena gari guman panan nzai. Ana kha nzambarar ana mbui. Ndu na ndim, mba Zudaiŋ Fhe Bakɨme buni mbararagi phenin gumgir pani, mbe Damaskusan ki. Nde mbe ndim gavi khergirim, gu nta ndigip Damaskusan naanga. Ana maaŋ suaŋgim, mba Fhe Bakɨme phena gari guman pan ana ndim gavi khergip, ana nɨɨŋgi. Ana mba khergi gavi khaŋ nzuai, “Sor maaŋ muuŋgip Zisas suaŋgi kɨrɨ tɨva zɨn vui gumgi o mbigi, ana maaŋ mbe gangirga, ana mbe ndim bɨna sur saŋv mbe suigip, mbe ndigi Zerusareman zirgɨrga.”
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 — ausente —
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 — ausente —
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Ana ne nzuaim, Sor khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, ndu the?” Sor ne nzuaim, ana khaŋ nzuai, “Gu Zisas ma, ndu nan farfagi.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ndu khavgip, ŋgu bakɨmen vhen ŋgirɨ. Guma the ndu zumgum muunga bigi bun ndu suanga.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Mba Sor phorga vui gumgi, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap, suanga buni kakagi. Mbe mba nzuai guman kamthooŋ mbararav, ana nzuav garav, ana gangi fhuvara.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sor mbaram khavgiap, rɨmani ndarav, gari. Ana garim, ana rɨmani guigira gɨngɨna mbatɨga muuŋgi. Mbe thav ana farar suirav, ana kov Damaskusan ŋgun vhen veri.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Mbe ana kov ŋgun vhen vergim, ana ra phuni khegenen, anan rɨmani mbara muuŋgiap gɨngɨngiavra kegi. Ana mba gu mbɨ mbegi fhu.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ana mbara muuŋgiap kim, Zisas buni khothɨgap ana zɨn vui guma mbe Damaskusan ki, ana zɨ Ananaias. Ananaias maaŋ kuim, Guma Bakɨme maaŋ rɨman ana kharav, ana zɨn kamgi, “Ananaias” Ananaias mbaram khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu khar ki.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Ana maaŋ nzuaim, Guma Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Ndu khavgi, mbe kha zɨn rɨgi tuav thɨgɨ ŋgirɨ, mba tuav zɨ khare, Purara Vugi Tuav. Ndu mba tuav thɨgɨ ŋgirɨv, Zudas phenan ŋgirgɨp, Tarsus guma Sor ga suaŋv mben nzaŋri. Ana ntigem, mbur kav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Anan rɨmani gɨngɨngira kim, ana rɨma kui fara muuŋgiap guma mbe gangi. Mba guma zɨ Ananaias. Ana Ananaias garim, ana zav wo farver ana tɨkhɨngi. Anan rɨmani nzera zav ana mba tɨvar ana muuŋgi.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Fhe Bakɨme maaŋ Ananaias ga nzuaim, Ananaias khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu gumgi vhɨrve mbararagim, mbe mba guma neŋgegi. Mba guma Zerusareman ndu zɨn vui gumgi gu mbigi, ana farfa mbatɨgira mbe muuŋgi.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Ana maaŋ mbe muuŋgiap, mbaram vov Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani han vugap, mbe nzuaim, mbe ana khɨrav gavi ga muuŋgiap, ana nɨɨŋgim, ana kham ndu zɨn vui gumgi gu mbigi ndi bɨna sur zav ndagi.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ananaias maaŋ nzuaim, Guma Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Ndu ŋgɨ. Mba guma ana ntigem, nan ŋaara guma ma. Gu ana ndi fagi, ana ntigem, na zɨ bun harigi ŋgui gumgi ga suaŋv, vhɨra na zɨ bun mben ŋgui vhɨrve gari gumgir pani ga suaŋv, ana vhɨra na zɨ bun mba Isreriŋ ga suanga.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Gu vhɨra ana mba na zɨ bun suaŋv, na zɨn panan ndirga zaagi, gu nta ana khɨvarga.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Fhe Bakɨme mba bunin Ananaias ga suaŋgim, Ananaias thav vui. Ana vov, mba phena vhen vergap, mbaram won farven Sor tɨkhɨngiap, khaŋ ana nzuai, “Nan fek Sor, ndu mba tuavar ndaim, Guma Bakɨme Zisas ana ndun hɨgi, ana ntigem, na sarigim, gu zɨgi. Ndu rɨmani ntigem taagi ganɨrim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar guigira ndu givarga.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ananaias nen Sor ga nzuavra thagim, mba mbɨgama nana fara muuŋgi bigɨn Sor rɨmani thav fhura mbar vugim, Sor rɨmani taagia nzerigim, ana taagia gari. Sor rɨmani taagia garav, ana mbaram, Zisas zɨn panan ruagi.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Sor ruagiap, ana zumgum mba gum mbɨ pav, ana ŋkasŋka taagia ana zɨgi.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Sor ruagiap, ana rari mbarir ana mba Damaskusan Zisas zɨn vui gumgi phorga Damaskusan kegi.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Sor maaŋ nzuaim, mba Sor mbararagi gumgi, mbe guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap kha nzambara mbui, “Ee, kha gumara mba Zerusareman mba Zisas zɨn vui ne nzuav mba gumgi gu mbigir farfagi fhuve. Ana mben farfagiap, khaŋ ndagi. Ana khaŋ ndav mba Zisas zɨn vui ntɨɨri, ana mbe suigip, mbe ndigi, taagip mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani han ŋgirɨ zav ndagi fhuve?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Mbe mba suambarar Sor ga mbuim, Sor khaŋ tɨga ŋkasŋkagiap Zisas zɨ bun nzuav, khaŋ tɨgap guigira mba Damaskusan ki Zudaiŋ hiav khaŋ mbe nzuai, “Zisas, ana mba Fhe Bakɨme taagip won gumgi gu mbigi ndir zav farasarigi guma ma.” Sor maaŋ nzuaim, mba Zudaiŋ ana nzuai buni mbararagiap, ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ana buni mbevɨrga buna thueŋ ki fhu.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Rari vhɨrve vov vhɨzgim, mbe Zudaiŋ mbe wari fugap, Sor shogirim, ana rimgirga kama shogi.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Mbe mba kama shogim, Sor mba kameŋ mbararagi. Mbe mba kama shogiap, mbe Zudaiŋ mbe raai gu mbarir mba ŋgu bakɨme thɨɨr kaa, mbe nta gari. Mbe Sor shogirim, ana rimgir zav mbe ana nzuav gari.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Mbe maaŋ ana muun zav mbuim, mba Sor nzuai buni mbararav, ana zɨn vui gumgi mba maan ana kov vov, mba ŋgu bakɨme bɨna vhuigi bɨna gaar ndagi. Mbe ndav ana nzuaim, ana kɨrɨma bakɨme peregim, mbe mpiin ana fav, ana khɨgap ana ndim thooŋ mbugum mbarigim, ana kɨrar vergi.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Mbe maaŋ Sor ga muuŋgim, ana mbaram vov, Zerusareman vergi. Ana vov Zerusareman hɨgap, mbaram mba Zisas zɨn vuav, ana khothɨgi gumgi gu mbigi phorgɨ kɨr zav mbuim, mbe anan rivgi. Mbe khuen ana khothɨgi fhu, ana guigira Zisas zɨn vov ana khothɨgi guma ma.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Mbe mba ndɨkndɨgar ana mbuim, Barnabas mbaram Sorar kov, mba Zisas farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir han vui. Barnabas ana ko vov, ana bun mbe nzuai. Ana ana bun nzuav, mba Guma Bakɨme tuavar ana hɨgap ana suaŋgi ne bun mbe nzuai. Barnabas nen mbe nzuav, ana vhɨra Sor khaŋ tɨgap Damaskusan Zisas zɨ bun suaŋgi ne bun vhɨra mbe nzuai.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Barnabas Sor bun mbe suaŋgim, Sor mbaram mbe phorgap Zerusareman kav, mbe phorga rui. Ana mbe phorga ruav, ana rɨvi fhu, ana khaŋ tɨgap Guma Bakɨme zɨ bun nzuai.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ana vhɨra khaŋ tɨgap mba Grik kama kaŋgiap ana nzuai Zudaiŋ phorga nzuav khaŋ tɨgap mbe nzuav mbe dai. Ana maaŋ mbe mbuim, mbe ana shogirim, ana rimgirga tuavi ndi gari.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Mbe maaŋ ana muun zav mbuim, mba ana phorgap Zisas zɨn vov ana khothɨgi gumgi gu mbigi, mbe ne mbararagiap mbaram ana ko vov, Sisaria ŋgu bakɨmen vergap, ana sarigim, ana Tarsus ŋgu bakɨmen vugi.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Maaŋ muuŋgiap za mba Zudia fhaiŋ gum, Gariri gum, Samaria fhain ki siosir ki gumgi gu mbigi, mbe za nzerara ki. Mba harigi gumgi gu mbigi, mbe tɨvi mbatɨgir mbe mbui fhu. Maaŋ muuŋgiap, sios thɨgap havhargiap mba Zisas zɨn vui gumgi gu mbigi guigira vhɨrkɨvgi. Mbe Fhe Bakɨme piin ki tɨva zɨn vuim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar mben kurkurav, mben ndavi havhargi, mbe thivgia havhargiap, rɨvi fhu.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Mba tugivigen, Pita za mba bigi ga ruav, vov Rida ŋgu bakɨmen verga ana ki gumgi gu mbigi, mbe Fhe Bakɨme zɨn vui, ana mbe phorga ki.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Pita maaŋ kav mba ŋgun, ana guma mbe gangi. Mba guma zɨ khare. Ainias. Ana bigi za rimgim, ana rui fhu, ana won kaara kim, harathɨgi mpari vhɨzgi.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Ana mbara muuŋgiap kim, Pita khaŋ ana nzuai, “Ainias Zisas Krais ntigem ndu muuŋgim, ndu nzerigi, ndu khavgip, won kaa gum bigi vhuuva.” Ana maaŋ ana suaŋgim, ana vhemkora khavgi.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ana khavgim, mba Ridan ki gumgi gu mbigi gum, mba Saronan mbasɨk taan ndava mɨɨtɨgar ki gumgi gu mbigi, mbe ana gangiap, mbaram wari won ndavi domdorgiap Guma Bakɨme zɨn vui.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Mba tugen Zopan Zisas khothɨgap ana zɨn vui mbiga mbe ki. Mba mbiga zɨ khare, Tabita. Mbe Grik kaman kha zɨn ana kaai, Dorkas. Dorkas ana zazera tɨvir vhuuiŋra mbui mbik ma. Ana vhɨra mba bigi sosuagi gumgi gu mbigir kurkurigi mbik ma.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ana mba tugen rɨɨv kav rimgi. Ana rimgim, mbe ana khuma ruagiap, ana ndiga ndav, ana ndim, mba vun ndagi vundava tɨgim, ana ki.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Mba Rida ŋgu bakɨme, ana Zopa ŋgun hara ki. Maaŋ muuŋgiap, mba Zopan Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi mbari ki. Mbe kav, Pita Ridan ki kameŋ mbararagiap, mbe mbaram Pita nzuav guma phuni ndi mbarav khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨp khaŋ Pita suaŋri, ‘Pita, ndu vhemkora nza han zɨri. Ndu suigsuigɨ thari.’ ”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Mani zav maaŋ Pita ga suaŋgim, Pita mbaram khavgiap, mani phorga vui. Pita mani phorga vov hɨgim, mbe mbaram Pitar kov mba vun ndagi vundavar ndai. Pita ndav, mba vundavar ndav thɨgim, mba mani rimgi mbigi, mbe zav Pita han thivgiap, wari nzi. Mbe nziav, mba Tabita fhum ŋamra kav mbe ndim samgi shagi, mbe ntan Pita khɨvi.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Mbe maaŋ mbuim, Pita mbaram za mba gumgi gu mbigi ga vharigim, mbe za kɨrar hegi. Mbe za kɨrar hegim, Pita mbaram thɨpanani phɨrgiap, fav, Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana Fhe Bakɨme phorga suaŋgiap, mbaram dorgap, mba mbiga khuma garav khaŋ ana nzuai, “Tabita, ndu khavik!” Pita maaŋ ana suaŋgim, mba mbik rɨmani segav, Pita garav, mbaram khavgia peregi.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Ana khavgia perigim, Pita mbara vov, ana hara suirav, ana ragim, ana khavgia thɨgi. Ana khavgia thɨgim, Pita mbaram mba Fhe Bakɨme zɨn vui gumgi gu mbigi gum mba mani rimgi mbigir kamgim, mbe ana han zim, ana anan mbe khɨvav khaŋ mbe nzuai, Tabita taagia khavgi.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Pita Tabitar kurigim, ana taagia khavgim, mba kameŋ za mba Zopa ŋgu bakɨme ruigim, mba gumgi gu mbigi, mbe za ne mbararagi. Mbe ne mbararagiap, mbe gumgi gu mbigi vhɨrvera Guma Bakɨme khothɨgi.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Mbe Fhe Bakɨme khothɨgim, Pita rari vhɨrvera Zopan kegi. Ana Zopan kha guma phorga ana phena kui. Mba guma zɨ khare, Saimon. Saimon, ana borombaga ndirar mbarkɨrga ŋaari vhɨrve ga mbui guma ma.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.