Atos 9
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA
1 Mba tugivigen Sor mba Guma Bakɨme zɨn vui gumgi gu mbigi ana mbe shogɨrim, mbe vhɨzɨ zav kama havhara nzuai. Ana maaŋ suaŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme rotu gari guman pana han vui.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Ana vov, mba Fhe Bakɨme phena gari guman panan nzai. Ana kha nzambarar ana mbui. Ndu na ndim, mba Zudaiŋ Fhe Bakɨme buni mbararagi phenin gumgir pani, mbe Damaskusan ki. Nde mbe ndim gavi khergirim, gu nta ndigip Damaskusan naanga. Ana maaŋ suaŋgim, mba Fhe Bakɨme phena gari guman pan ana ndim gavi khergip, ana nɨɨŋgi. Ana mba khergi gavi khaŋ nzuai, “Sor maaŋ muuŋgip Zisas suaŋgi kɨrɨ tɨva zɨn vui gumgi o mbigi, ana maaŋ mbe gangirga, ana mbe ndim bɨna sur saŋv mbe suigip, mbe ndigi Zerusareman zirgɨrga.”
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 — ausente —
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 — ausente —
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Ana ne nzuaim, Sor khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, ndu the?” Sor ne nzuaim, ana khaŋ nzuai, “Gu Zisas ma, ndu nan farfagi.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Ndu khavgip, ŋgu bakɨmen vhen ŋgirɨ. Guma the ndu zumgum muunga bigi bun ndu suanga.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Mba Sor phorga vui gumgi, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap, suanga buni kakagi. Mbe mba nzuai guman kamthooŋ mbararav, ana nzuav garav, ana gangi fhuvara.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sor mbaram khavgiap, rɨmani ndarav, gari. Ana garim, ana rɨmani guigira gɨngɨna mbatɨga muuŋgi. Mbe thav ana farar suirav, ana kov Damaskusan ŋgun vhen veri.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Mbe ana kov ŋgun vhen vergim, ana ra phuni khegenen, anan rɨmani mbara muuŋgiap gɨngɨngiavra kegi. Ana mba gu mbɨ mbegi fhu.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Ana mbara muuŋgiap kim, Zisas buni khothɨgap ana zɨn vui guma mbe Damaskusan ki, ana zɨ Ananaias. Ananaias maaŋ kuim, Guma Bakɨme maaŋ rɨman ana kharav, ana zɨn kamgi, “Ananaias” Ananaias mbaram khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu khar ki.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Ana maaŋ nzuaim, Guma Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Ndu khavgi, mbe kha zɨn rɨgi tuav thɨgɨ ŋgirɨ, mba tuav zɨ khare, Purara Vugi Tuav. Ndu mba tuav thɨgɨ ŋgirɨv, Zudas phenan ŋgirgɨp, Tarsus guma Sor ga suaŋv mben nzaŋri. Ana ntigem, mbur kav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Anan rɨmani gɨngɨngira kim, ana rɨma kui fara muuŋgiap guma mbe gangi. Mba guma zɨ Ananaias. Ana Ananaias garim, ana zav wo farver ana tɨkhɨngi. Anan rɨmani nzera zav ana mba tɨvar ana muuŋgi.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Fhe Bakɨme maaŋ Ananaias ga nzuaim, Ananaias khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu gumgi vhɨrve mbararagim, mbe mba guma neŋgegi. Mba guma Zerusareman ndu zɨn vui gumgi gu mbigi, ana farfa mbatɨgira mbe muuŋgi.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ana maaŋ mbe muuŋgiap, mbaram vov Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani han vugap, mbe nzuaim, mbe ana khɨrav gavi ga muuŋgiap, ana nɨɨŋgim, ana kham ndu zɨn vui gumgi gu mbigi ndi bɨna sur zav ndagi.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Ananaias maaŋ nzuaim, Guma Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Ndu ŋgɨ. Mba guma ana ntigem, nan ŋaara guma ma. Gu ana ndi fagi, ana ntigem, na zɨ bun harigi ŋgui gumgi ga suaŋv, vhɨra na zɨ bun mben ŋgui vhɨrve gari gumgir pani ga suaŋv, ana vhɨra na zɨ bun mba Isreriŋ ga suanga.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Gu vhɨra ana mba na zɨ bun suaŋv, na zɨn panan ndirga zaagi, gu nta ana khɨvarga.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Fhe Bakɨme mba bunin Ananaias ga suaŋgim, Ananaias thav vui. Ana vov, mba phena vhen vergap, mbaram won farven Sor tɨkhɨngiap, khaŋ ana nzuai, “Nan fek Sor, ndu mba tuavar ndaim, Guma Bakɨme Zisas ana ndun hɨgi, ana ntigem, na sarigim, gu zɨgi. Ndu rɨmani ntigem taagi ganɨrim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar guigira ndu givarga.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ananaias nen Sor ga nzuavra thagim, mba mbɨgama nana fara muuŋgi bigɨn Sor rɨmani thav fhura mbar vugim, Sor rɨmani taagia nzerigim, ana taagia gari. Sor rɨmani taagia garav, ana mbaram, Zisas zɨn panan ruagi.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Sor ruagiap, ana zumgum mba gum mbɨ pav, ana ŋkasŋka taagia ana zɨgi.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Sor ruagiap, ana rari mbarir ana mba Damaskusan Zisas zɨn vui gumgi phorga Damaskusan kegi.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Sor maaŋ nzuaim, mba Sor mbararagi gumgi, mbe guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap kha nzambara mbui, “Ee, kha gumara mba Zerusareman mba Zisas zɨn vui ne nzuav mba gumgi gu mbigir farfagi fhuve. Ana mben farfagiap, khaŋ ndagi. Ana khaŋ ndav mba Zisas zɨn vui ntɨɨri, ana mbe suigip, mbe ndigi, taagip mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani han ŋgirɨ zav ndagi fhuve?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Mbe mba suambarar Sor ga mbuim, Sor khaŋ tɨga ŋkasŋkagiap Zisas zɨ bun nzuav, khaŋ tɨgap guigira mba Damaskusan ki Zudaiŋ hiav khaŋ mbe nzuai, “Zisas, ana mba Fhe Bakɨme taagip won gumgi gu mbigi ndir zav farasarigi guma ma.” Sor maaŋ nzuaim, mba Zudaiŋ ana nzuai buni mbararagiap, ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ana buni mbevɨrga buna thueŋ ki fhu.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Rari vhɨrve vov vhɨzgim, mbe Zudaiŋ mbe wari fugap, Sor shogirim, ana rimgirga kama shogi.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Mbe mba kama shogim, Sor mba kameŋ mbararagi. Mbe mba kama shogiap, mbe Zudaiŋ mbe raai gu mbarir mba ŋgu bakɨme thɨɨr kaa, mbe nta gari. Mbe Sor shogirim, ana rimgir zav mbe ana nzuav gari.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Mbe maaŋ ana muun zav mbuim, mba Sor nzuai buni mbararav, ana zɨn vui gumgi mba maan ana kov vov, mba ŋgu bakɨme bɨna vhuigi bɨna gaar ndagi. Mbe ndav ana nzuaim, ana kɨrɨma bakɨme peregim, mbe mpiin ana fav, ana khɨgap ana ndim thooŋ mbugum mbarigim, ana kɨrar vergi.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Mbe maaŋ Sor ga muuŋgim, ana mbaram vov, Zerusareman vergi. Ana vov Zerusareman hɨgap, mbaram mba Zisas zɨn vuav, ana khothɨgi gumgi gu mbigi phorgɨ kɨr zav mbuim, mbe anan rivgi. Mbe khuen ana khothɨgi fhu, ana guigira Zisas zɨn vov ana khothɨgi guma ma.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Mbe mba ndɨkndɨgar ana mbuim, Barnabas mbaram Sorar kov, mba Zisas farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir han vui. Barnabas ana ko vov, ana bun mbe nzuai. Ana ana bun nzuav, mba Guma Bakɨme tuavar ana hɨgap ana suaŋgi ne bun mbe nzuai. Barnabas nen mbe nzuav, ana vhɨra Sor khaŋ tɨgap Damaskusan Zisas zɨ bun suaŋgi ne bun vhɨra mbe nzuai.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Barnabas Sor bun mbe suaŋgim, Sor mbaram mbe phorgap Zerusareman kav, mbe phorga rui. Ana mbe phorga ruav, ana rɨvi fhu, ana khaŋ tɨgap Guma Bakɨme zɨ bun nzuai.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ana vhɨra khaŋ tɨgap mba Grik kama kaŋgiap ana nzuai Zudaiŋ phorga nzuav khaŋ tɨgap mbe nzuav mbe dai. Ana maaŋ mbe mbuim, mbe ana shogirim, ana rimgirga tuavi ndi gari.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Mbe maaŋ ana muun zav mbuim, mba ana phorgap Zisas zɨn vov ana khothɨgi gumgi gu mbigi, mbe ne mbararagiap mbaram ana ko vov, Sisaria ŋgu bakɨmen vergap, ana sarigim, ana Tarsus ŋgu bakɨmen vugi.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Maaŋ muuŋgiap za mba Zudia fhaiŋ gum, Gariri gum, Samaria fhain ki siosir ki gumgi gu mbigi, mbe za nzerara ki. Mba harigi gumgi gu mbigi, mbe tɨvi mbatɨgir mbe mbui fhu. Maaŋ muuŋgiap, sios thɨgap havhargiap mba Zisas zɨn vui gumgi gu mbigi guigira vhɨrkɨvgi. Mbe Fhe Bakɨme piin ki tɨva zɨn vuim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar mben kurkurav, mben ndavi havhargi, mbe thivgia havhargiap, rɨvi fhu.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Mba tugivigen, Pita za mba bigi ga ruav, vov Rida ŋgu bakɨmen verga ana ki gumgi gu mbigi, mbe Fhe Bakɨme zɨn vui, ana mbe phorga ki.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Pita maaŋ kav mba ŋgun, ana guma mbe gangi. Mba guma zɨ khare. Ainias. Ana bigi za rimgim, ana rui fhu, ana won kaara kim, harathɨgi mpari vhɨzgi.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ana mbara muuŋgiap kim, Pita khaŋ ana nzuai, “Ainias Zisas Krais ntigem ndu muuŋgim, ndu nzerigi, ndu khavgip, won kaa gum bigi vhuuva.” Ana maaŋ ana suaŋgim, ana vhemkora khavgi.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Ana khavgim, mba Ridan ki gumgi gu mbigi gum, mba Saronan mbasɨk taan ndava mɨɨtɨgar ki gumgi gu mbigi, mbe ana gangiap, mbaram wari won ndavi domdorgiap Guma Bakɨme zɨn vui.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Mba tugen Zopan Zisas khothɨgap ana zɨn vui mbiga mbe ki. Mba mbiga zɨ khare, Tabita. Mbe Grik kaman kha zɨn ana kaai, Dorkas. Dorkas ana zazera tɨvir vhuuiŋra mbui mbik ma. Ana vhɨra mba bigi sosuagi gumgi gu mbigir kurkurigi mbik ma.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ana mba tugen rɨɨv kav rimgi. Ana rimgim, mbe ana khuma ruagiap, ana ndiga ndav, ana ndim, mba vun ndagi vundava tɨgim, ana ki.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Mba Rida ŋgu bakɨme, ana Zopa ŋgun hara ki. Maaŋ muuŋgiap, mba Zopan Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi mbari ki. Mbe kav, Pita Ridan ki kameŋ mbararagiap, mbe mbaram Pita nzuav guma phuni ndi mbarav khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨp khaŋ Pita suaŋri, ‘Pita, ndu vhemkora nza han zɨri. Ndu suigsuigɨ thari.’ ”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Mani zav maaŋ Pita ga suaŋgim, Pita mbaram khavgiap, mani phorga vui. Pita mani phorga vov hɨgim, mbe mbaram Pitar kov mba vun ndagi vundavar ndai. Pita ndav, mba vundavar ndav thɨgim, mba mani rimgi mbigi, mbe zav Pita han thivgiap, wari nzi. Mbe nziav, mba Tabita fhum ŋamra kav mbe ndim samgi shagi, mbe ntan Pita khɨvi.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Mbe maaŋ mbuim, Pita mbaram za mba gumgi gu mbigi ga vharigim, mbe za kɨrar hegi. Mbe za kɨrar hegim, Pita mbaram thɨpanani phɨrgiap, fav, Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana Fhe Bakɨme phorga suaŋgiap, mbaram dorgap, mba mbiga khuma garav khaŋ ana nzuai, “Tabita, ndu khavik!” Pita maaŋ ana suaŋgim, mba mbik rɨmani segav, Pita garav, mbaram khavgia peregi.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ana khavgia perigim, Pita mbara vov, ana hara suirav, ana ragim, ana khavgia thɨgi. Ana khavgia thɨgim, Pita mbaram mba Fhe Bakɨme zɨn vui gumgi gu mbigi gum mba mani rimgi mbigir kamgim, mbe ana han zim, ana anan mbe khɨvav khaŋ mbe nzuai, Tabita taagia khavgi.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Pita Tabitar kurigim, ana taagia khavgim, mba kameŋ za mba Zopa ŋgu bakɨme ruigim, mba gumgi gu mbigi, mbe za ne mbararagi. Mbe ne mbararagiap, mbe gumgi gu mbigi vhɨrvera Guma Bakɨme khothɨgi.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Mbe Fhe Bakɨme khothɨgim, Pita rari vhɨrvera Zopan kegi. Ana Zopan kha guma phorga ana phena kui. Mba guma zɨ khare, Saimon. Saimon, ana borombaga ndirar mbarkɨrga ŋaari vhɨrve ga mbui guma ma.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.