Atos 9
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Mba tugivigen Sor mba Guma Bakɨme zɨn vui gumgi gu mbigi ana mbe shogɨrim, mbe vhɨzɨ zav kama havhara nzuai. Ana maaŋ suaŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme rotu gari guman pana han vui.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Ana vov, mba Fhe Bakɨme phena gari guman panan nzai. Ana kha nzambarar ana mbui. Ndu na ndim, mba Zudaiŋ Fhe Bakɨme buni mbararagi phenin gumgir pani, mbe Damaskusan ki. Nde mbe ndim gavi khergirim, gu nta ndigip Damaskusan naanga. Ana maaŋ suaŋgim, mba Fhe Bakɨme phena gari guman pan ana ndim gavi khergip, ana nɨɨŋgi. Ana mba khergi gavi khaŋ nzuai, “Sor maaŋ muuŋgip Zisas suaŋgi kɨrɨ tɨva zɨn vui gumgi o mbigi, ana maaŋ mbe gangirga, ana mbe ndim bɨna sur saŋv mbe suigip, mbe ndigi Zerusareman zirgɨrga.”
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 — ausente —
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 — ausente —
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Ana ne nzuaim, Sor khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, ndu the?” Sor ne nzuaim, ana khaŋ nzuai, “Gu Zisas ma, ndu nan farfagi.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Ndu khavgip, ŋgu bakɨmen vhen ŋgirɨ. Guma the ndu zumgum muunga bigi bun ndu suanga.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Mba Sor phorga vui gumgi, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap, suanga buni kakagi. Mbe mba nzuai guman kamthooŋ mbararav, ana nzuav garav, ana gangi fhuvara.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sor mbaram khavgiap, rɨmani ndarav, gari. Ana garim, ana rɨmani guigira gɨngɨna mbatɨga muuŋgi. Mbe thav ana farar suirav, ana kov Damaskusan ŋgun vhen veri.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Mbe ana kov ŋgun vhen vergim, ana ra phuni khegenen, anan rɨmani mbara muuŋgiap gɨngɨngiavra kegi. Ana mba gu mbɨ mbegi fhu.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Ana mbara muuŋgiap kim, Zisas buni khothɨgap ana zɨn vui guma mbe Damaskusan ki, ana zɨ Ananaias. Ananaias maaŋ kuim, Guma Bakɨme maaŋ rɨman ana kharav, ana zɨn kamgi, “Ananaias” Ananaias mbaram khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu khar ki.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ana maaŋ nzuaim, Guma Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Ndu khavgi, mbe kha zɨn rɨgi tuav thɨgɨ ŋgirɨ, mba tuav zɨ khare, Purara Vugi Tuav. Ndu mba tuav thɨgɨ ŋgirɨv, Zudas phenan ŋgirgɨp, Tarsus guma Sor ga suaŋv mben nzaŋri. Ana ntigem, mbur kav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Anan rɨmani gɨngɨngira kim, ana rɨma kui fara muuŋgiap guma mbe gangi. Mba guma zɨ Ananaias. Ana Ananaias garim, ana zav wo farver ana tɨkhɨngi. Anan rɨmani nzera zav ana mba tɨvar ana muuŋgi.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Fhe Bakɨme maaŋ Ananaias ga nzuaim, Ananaias khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu gumgi vhɨrve mbararagim, mbe mba guma neŋgegi. Mba guma Zerusareman ndu zɨn vui gumgi gu mbigi, ana farfa mbatɨgira mbe muuŋgi.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Ana maaŋ mbe muuŋgiap, mbaram vov Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani han vugap, mbe nzuaim, mbe ana khɨrav gavi ga muuŋgiap, ana nɨɨŋgim, ana kham ndu zɨn vui gumgi gu mbigi ndi bɨna sur zav ndagi.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ananaias maaŋ nzuaim, Guma Bakɨme khaŋ ana nzuai, “Ndu ŋgɨ. Mba guma ana ntigem, nan ŋaara guma ma. Gu ana ndi fagi, ana ntigem, na zɨ bun harigi ŋgui gumgi ga suaŋv, vhɨra na zɨ bun mben ŋgui vhɨrve gari gumgir pani ga suaŋv, ana vhɨra na zɨ bun mba Isreriŋ ga suanga.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Gu vhɨra ana mba na zɨ bun suaŋv, na zɨn panan ndirga zaagi, gu nta ana khɨvarga.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Fhe Bakɨme mba bunin Ananaias ga suaŋgim, Ananaias thav vui. Ana vov, mba phena vhen vergap, mbaram won farven Sor tɨkhɨngiap, khaŋ ana nzuai, “Nan fek Sor, ndu mba tuavar ndaim, Guma Bakɨme Zisas ana ndun hɨgi, ana ntigem, na sarigim, gu zɨgi. Ndu rɨmani ntigem taagi ganɨrim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar guigira ndu givarga.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ananaias nen Sor ga nzuavra thagim, mba mbɨgama nana fara muuŋgi bigɨn Sor rɨmani thav fhura mbar vugim, Sor rɨmani taagia nzerigim, ana taagia gari. Sor rɨmani taagia garav, ana mbaram, Zisas zɨn panan ruagi.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Sor ruagiap, ana zumgum mba gum mbɨ pav, ana ŋkasŋka taagia ana zɨgi.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Sor ruagiap, ana rari mbarir ana mba Damaskusan Zisas zɨn vui gumgi phorga Damaskusan kegi.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Sor maaŋ nzuaim, mba Sor mbararagi gumgi, mbe guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap kha nzambara mbui, “Ee, kha gumara mba Zerusareman mba Zisas zɨn vui ne nzuav mba gumgi gu mbigir farfagi fhuve. Ana mben farfagiap, khaŋ ndagi. Ana khaŋ ndav mba Zisas zɨn vui ntɨɨri, ana mbe suigip, mbe ndigi, taagip mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani han ŋgirɨ zav ndagi fhuve?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Mbe mba suambarar Sor ga mbuim, Sor khaŋ tɨga ŋkasŋkagiap Zisas zɨ bun nzuav, khaŋ tɨgap guigira mba Damaskusan ki Zudaiŋ hiav khaŋ mbe nzuai, “Zisas, ana mba Fhe Bakɨme taagip won gumgi gu mbigi ndir zav farasarigi guma ma.” Sor maaŋ nzuaim, mba Zudaiŋ ana nzuai buni mbararagiap, ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ana buni mbevɨrga buna thueŋ ki fhu.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Rari vhɨrve vov vhɨzgim, mbe Zudaiŋ mbe wari fugap, Sor shogirim, ana rimgirga kama shogi.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Mbe mba kama shogim, Sor mba kameŋ mbararagi. Mbe mba kama shogiap, mbe Zudaiŋ mbe raai gu mbarir mba ŋgu bakɨme thɨɨr kaa, mbe nta gari. Mbe Sor shogirim, ana rimgir zav mbe ana nzuav gari.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Mbe maaŋ ana muun zav mbuim, mba Sor nzuai buni mbararav, ana zɨn vui gumgi mba maan ana kov vov, mba ŋgu bakɨme bɨna vhuigi bɨna gaar ndagi. Mbe ndav ana nzuaim, ana kɨrɨma bakɨme peregim, mbe mpiin ana fav, ana khɨgap ana ndim thooŋ mbugum mbarigim, ana kɨrar vergi.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Mbe maaŋ Sor ga muuŋgim, ana mbaram vov, Zerusareman vergi. Ana vov Zerusareman hɨgap, mbaram mba Zisas zɨn vuav, ana khothɨgi gumgi gu mbigi phorgɨ kɨr zav mbuim, mbe anan rivgi. Mbe khuen ana khothɨgi fhu, ana guigira Zisas zɨn vov ana khothɨgi guma ma.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Mbe mba ndɨkndɨgar ana mbuim, Barnabas mbaram Sorar kov, mba Zisas farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir han vui. Barnabas ana ko vov, ana bun mbe nzuai. Ana ana bun nzuav, mba Guma Bakɨme tuavar ana hɨgap ana suaŋgi ne bun mbe nzuai. Barnabas nen mbe nzuav, ana vhɨra Sor khaŋ tɨgap Damaskusan Zisas zɨ bun suaŋgi ne bun vhɨra mbe nzuai.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Barnabas Sor bun mbe suaŋgim, Sor mbaram mbe phorgap Zerusareman kav, mbe phorga rui. Ana mbe phorga ruav, ana rɨvi fhu, ana khaŋ tɨgap Guma Bakɨme zɨ bun nzuai.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Ana vhɨra khaŋ tɨgap mba Grik kama kaŋgiap ana nzuai Zudaiŋ phorga nzuav khaŋ tɨgap mbe nzuav mbe dai. Ana maaŋ mbe mbuim, mbe ana shogirim, ana rimgirga tuavi ndi gari.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Mbe maaŋ ana muun zav mbuim, mba ana phorgap Zisas zɨn vov ana khothɨgi gumgi gu mbigi, mbe ne mbararagiap mbaram ana ko vov, Sisaria ŋgu bakɨmen vergap, ana sarigim, ana Tarsus ŋgu bakɨmen vugi.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Maaŋ muuŋgiap za mba Zudia fhaiŋ gum, Gariri gum, Samaria fhain ki siosir ki gumgi gu mbigi, mbe za nzerara ki. Mba harigi gumgi gu mbigi, mbe tɨvi mbatɨgir mbe mbui fhu. Maaŋ muuŋgiap, sios thɨgap havhargiap mba Zisas zɨn vui gumgi gu mbigi guigira vhɨrkɨvgi. Mbe Fhe Bakɨme piin ki tɨva zɨn vuim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar mben kurkurav, mben ndavi havhargi, mbe thivgia havhargiap, rɨvi fhu.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Mba tugivigen, Pita za mba bigi ga ruav, vov Rida ŋgu bakɨmen verga ana ki gumgi gu mbigi, mbe Fhe Bakɨme zɨn vui, ana mbe phorga ki.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Pita maaŋ kav mba ŋgun, ana guma mbe gangi. Mba guma zɨ khare. Ainias. Ana bigi za rimgim, ana rui fhu, ana won kaara kim, harathɨgi mpari vhɨzgi.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Ana mbara muuŋgiap kim, Pita khaŋ ana nzuai, “Ainias Zisas Krais ntigem ndu muuŋgim, ndu nzerigi, ndu khavgip, won kaa gum bigi vhuuva.” Ana maaŋ ana suaŋgim, ana vhemkora khavgi.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Ana khavgim, mba Ridan ki gumgi gu mbigi gum, mba Saronan mbasɨk taan ndava mɨɨtɨgar ki gumgi gu mbigi, mbe ana gangiap, mbaram wari won ndavi domdorgiap Guma Bakɨme zɨn vui.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Mba tugen Zopan Zisas khothɨgap ana zɨn vui mbiga mbe ki. Mba mbiga zɨ khare, Tabita. Mbe Grik kaman kha zɨn ana kaai, Dorkas. Dorkas ana zazera tɨvir vhuuiŋra mbui mbik ma. Ana vhɨra mba bigi sosuagi gumgi gu mbigir kurkurigi mbik ma.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Ana mba tugen rɨɨv kav rimgi. Ana rimgim, mbe ana khuma ruagiap, ana ndiga ndav, ana ndim, mba vun ndagi vundava tɨgim, ana ki.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Mba Rida ŋgu bakɨme, ana Zopa ŋgun hara ki. Maaŋ muuŋgiap, mba Zopan Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi mbari ki. Mbe kav, Pita Ridan ki kameŋ mbararagiap, mbe mbaram Pita nzuav guma phuni ndi mbarav khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨp khaŋ Pita suaŋri, ‘Pita, ndu vhemkora nza han zɨri. Ndu suigsuigɨ thari.’ ”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Mani zav maaŋ Pita ga suaŋgim, Pita mbaram khavgiap, mani phorga vui. Pita mani phorga vov hɨgim, mbe mbaram Pitar kov mba vun ndagi vundavar ndai. Pita ndav, mba vundavar ndav thɨgim, mba mani rimgi mbigi, mbe zav Pita han thivgiap, wari nzi. Mbe nziav, mba Tabita fhum ŋamra kav mbe ndim samgi shagi, mbe ntan Pita khɨvi.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Mbe maaŋ mbuim, Pita mbaram za mba gumgi gu mbigi ga vharigim, mbe za kɨrar hegi. Mbe za kɨrar hegim, Pita mbaram thɨpanani phɨrgiap, fav, Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana Fhe Bakɨme phorga suaŋgiap, mbaram dorgap, mba mbiga khuma garav khaŋ ana nzuai, “Tabita, ndu khavik!” Pita maaŋ ana suaŋgim, mba mbik rɨmani segav, Pita garav, mbaram khavgia peregi.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Ana khavgia perigim, Pita mbara vov, ana hara suirav, ana ragim, ana khavgia thɨgi. Ana khavgia thɨgim, Pita mbaram mba Fhe Bakɨme zɨn vui gumgi gu mbigi gum mba mani rimgi mbigir kamgim, mbe ana han zim, ana anan mbe khɨvav khaŋ mbe nzuai, Tabita taagia khavgi.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Pita Tabitar kurigim, ana taagia khavgim, mba kameŋ za mba Zopa ŋgu bakɨme ruigim, mba gumgi gu mbigi, mbe za ne mbararagi. Mbe ne mbararagiap, mbe gumgi gu mbigi vhɨrvera Guma Bakɨme khothɨgi.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Mbe Fhe Bakɨme khothɨgim, Pita rari vhɨrvera Zopan kegi. Ana Zopan kha guma phorga ana phena kui. Mba guma zɨ khare, Saimon. Saimon, ana borombaga ndirar mbarkɨrga ŋaari vhɨrve ga mbui guma ma.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.