Atos 7

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mbe mba ganganan ana mbuav, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan Stivenan nzav khaŋ ana nzuai, “Kha gumgi khar ndu sav ndu nzuai buni, nta guigira buni guari o, mbe guiguigi buni?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Ana maaŋ ana nzuaim, Stiven ana ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde nan fegi gum ŋgugi, nan ndegi, nde mbarara. Nzan nzɨk Abraham, ana fhum Mesopotemia nuianara ki, ana zumgum khavgiap, Haranan vugi. Ana mbara kim, mba ŋkasŋka ki Fhe Bakɨme Hevenan kegap, anan hɨgi.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Fhe Bakɨme ana hɨgap, khaŋ ana nzuai, ‘Ndu won ŋgu nɨɨŋgen won nuiana thav, won fegutari thav, harigi nuianen ŋgɨri. Gu mba nuianen ndu khɨvarga.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Maaŋ muuŋgiap, Abraham Kardia nuianeŋ thav, vov Haranan ki. Ana vugap maaŋ kim, ana ndia rimgim, Fhe Bakɨme taagia ana sarigim, ana zav nde ntige khar ki nuianeŋ zɨgap, nen kegi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Abraham mba tugen Fhe Bakɨme ara heav nuiana sɨga thuen ana ndɨɨv, khaŋ ana suaŋgi fhuvara. Khe ndun nuiana sɨgeŋ ma, ndun tari zumgum ne ganɨnga, ana maaŋ ana suaŋgi fhuvara. Fhe Bakɨme guigira khaŋ ana suaŋgi, ana zumgum mba nuianan ana nɨɨŋgirim, ana won tari gum nzɨgir kov, mba nuianeŋ ganɨnga. Mba tugen vhɨra Fhe Bakɨme mba kamen Abraham ga suaŋgim, Abraham, ana mba tugen, ana tara the tegi fhu, ana fhura ki.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Abraham mba tugen fhura kim, Fhe Bakɨme khaŋ ana suaŋgi, ‘Ndun tari gum nzɨgi, mbe ŋgɨp, harigi ntɨɨrir nuianan kɨrga. Mbe mben nuianan kɨv, mbe vhɨra fhura 400 mparir mben ŋaara gumgi kɨrga. Mba harigi ŋgun ntɨɨri tɨvi mbatɨgir mben muunga.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Mbe maaŋ mben muunga, gu maaŋ mbe mbuim, mbe fhura mben ŋaara gumgi ki ŋgu, gu mben farfagirga,’ Fhe Bakɨme vhɨra khaŋ nzuai, ‘Gu maaŋ mba harigi ŋgun muuŋgip, gu mbe ndigirim, mbe zɨv kha ŋgun nan ndikndigɨp nan zɨ ndi vun kuamkuarga.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Fhe Bakɨme maaŋ suaŋgiap, mbaram, kha kamen Abraham phorga nzuai, ndu won tari gu nzɨgir fooŋri. Nde warir fooŋv, khueŋ ndɨkndɨgɨri, gu nde phorga suaŋgi kameŋ ma. Fhe Bakɨme mba kamen Abrahama suaŋgim, ana mbara kav Aisak tegi. Ana Aisak tegim, ana hɨgim, sɨgarathɨgi raa hɨgim, ana mbaram Aisakan fooŋgi. Ana Aisakan fooŋgim, ana vhuuŋgiap, mbaram Zekop tegi. Aisak Zekop tegim, Zekop vhuuŋgiap mbaram, mba nzan 12 thɨgi nzɨgi tegi.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Mba tugen nzan nzɨgi, mbe wari tɨgap kav, mbe panara thav wari won ŋgugage Zosep gari. Mbe panara thav, ana garav, mbaram ana thumkegap, ana ndim harigi ŋgui ga nɨɨŋgi. Mbe ana mbe ndɨɨim, mbe ana vhezgiap, ana ndigap, vov Idzɨvan ana ndim mbaim, mbe vhɨra Idzɨvan ana vhezgi. Mba tugen, mbe maaŋ Zosep ga mbuim, Fhe Bakɨme Zosep phorga ki.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ana ana phorga kav anan kurkurigim, ana mba simtɨgi ndi. Ana mba simtɨgi ndim, Fhe Bakɨme vhɨra ndɨkndɨgi vhuuin Zosep ga ndɨɨim, ana mba Idzɨvan ki guman pana phorga nzuaim, ana ana ndɨkndɨga vhuuŋ gangiap, mbaram Zosep ndim guman panan fagim, ana Idzɨp ŋgu garav, vhɨra ana gari guman pana phen gum bigi, ana za nta gari.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Zosep, Idzɨvan guman pan ana ndim fagim, ana ana bigi gari guman pan kav kim, mba tugen mba tivgim, thir vhɨzi tuga bakɨme Idzɨp ŋgu bakɨme gum mba Kenan fhain hɨgi. Mba thir vhɨzi, tuga mbatɨk mben hɨgim, nzan ndegi mbe maaŋ mba ndigire?
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Mbe thir vhɨzav, kav, nzan nzɨga Zekop, ana mbararagim, mbe Idzɨvan mba ki. Ana ne mbararagiap, mbaram nzan ndegi ga sarigim, mbe fharigi ruruain, mbe mba nzuav Idzɨvan vui.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Mbe mba fharigi ruruain Idzɨvan vegap, mba vhezgiap, zav nta pav kim, nta vhɨzgim, mbe taagia phenatɨtɨgap wari wom Idzɨvan vui. Mbe vov mba vhezim, Zosep wo bun mbe nzuai, ana khaŋ mbe nzuai. Gu Zozevra khare, gu nden ŋguk ma. Nde fhum na thumkegap, na ndim nɨɨŋgim, mbe na ndiga zɨgim, gu khaŋ ki. Zosep wo bun mbe suaŋgim, zumgum mba Idzɨvan ki guman pan vhɨra mba Zosep phorgerɨgi ntɨɨri, ana vhɨra mbe kaŋgi.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Zosep wo bun mbe suaŋgiap, mbaram zumgum won ndia Zekop ga nzuav ŋkɨɨa muuŋgi. Ana ana nzuav ŋkɨɨa muuŋgim, ana mbaram Idzɨvan ndav, mbaram za won tari gum mben muuiŋ gum bigi, ana za mben kov Idzɨvan ndagi. Ana ndav kov ndagi gumgi gu mbigir vhɨrve khare, 75.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Mbe ndav Idzɨvan kav, Zekop rimgim, nzan nzɨgi vhɨra vhɨzgi.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Mani rimgim, mbe zumgum mani Zekop gum Zosep hari ndia vov Sekeman Abraham fhum Hamoran tari han ŋkɨɨar vhezgi kɨma thoon muuŋgi mbogir mani hari ndim mboga tɨgi.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Mbe ndav maaŋ kim, mba Fhe Bakɨme fhum Abraham ga suaŋgi kameŋ ne mba tɨrga tuk hɨr za mbui. Mba Isreriŋ Idzɨvan ndav, maaŋ kav, mben shɨk guigira kɨvgiap, mbe guigira tavahorgi.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Mbe tavahorgiap Idzɨvan kim, mba tugen, harigi guman pana mbe Idzɨp ŋgu gari. Mba guman pan, ana Zosep kaŋgi fhuvara.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Mba ŋgu gari guman pan, ana Idzɨp garav, mbaram fhura shɨshɨgap, nzan gumgi gu mbigi ga mbuav, mben farfav, mbaram nzan mbigi tari ruaim, ana mba tari fusurim, nta vhɨzɨr zav mbe nzuai.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Mba Idzɨp gari guman pan maaŋ mbe mbui tugen, Moses niamuuŋ ana ruagi. Moses vhɨra, ana tara khɨn fhuvara, Fhe Bakɨme ana garim, ana guigira guman khoman vhuuŋ ma. Ana niamuuŋ ana ruagim, ana wo ndia phenara kim, kɨni phuni khegene vhɨzgi.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Mba kɨni phuni khegene vhɨzgim, mbe zumgum ana ndigap, ana ndia phena thav vov, kɨrar harigi ŋaneŋ ga tɨgi. Mbe ana ndim tɨgim, mbe Idzɨp ŋgu gari guman pana kambik ana gangiap, mbaram ana wo mbuigi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ana Moses ndigim, ana mba Idzɨp ŋgu gari guman pana phenan kav, ana kama gegap kim, mbe won tɨvir ana khɨvav kim, ana vhuuŋgiap, za mba Idzɨviŋ tɨvi gum mben bigi, ana za nta kaŋgi. Ana nta kaŋgiap, ana vhɨra ŋkasŋkagiap kama havharar buni nzuav ŋari bakɨvi ga mbui guma ma.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Moses kav kim, ana mparive vov, 40 thɨgim, ana mbaram kha ndɨkndɨga mbui, gu ntigem won fegi gum ŋgugi Isreriŋ ganɨnga.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Moses ne suaŋgiap, raa mben ana vov, mbe gara ruav kav garim, Idzɨp guma mbe Isrer guma mbe, ana tɨva mbatɨgar ana mbuav ana shogi. Ana ana shogap kim, Moses ana gangiap, mbaram won kɨvntok Isrer guman kurav, mba Idzɨp guma shogim, ana rimgi.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moses vhɨra khueŋ ndɨkndɨgi, Fhe Bakɨme ana ntɨɨri Isrerin kurkurar zav, ana ndim fagi. Ana khueŋ ndɨkndɨgi, ana ntɨɨri Isreriŋ, ne kaŋgi thi. Ana mba ndɨkndɨga mbuim, ana ntɨɨri Isreriŋ ne kaŋgi fhuvara.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Moses mba mɨtimanera ana vov garim, Isrer guma manira, mani wani shogi. Mani wani shogim, ana vov mani gorav, khaŋ mani ga nzuai, ‘Ai, ŋko wanira shogɨ thari, ŋko fek gum ŋguk ma. Ŋko thaŋ nzuav mba tɨva mbatɨgar wani ga mbui.’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Moses maaŋ mani ga nzuaim, mba fharav mba bigeŋ khavgiap, mba harigi ne shogi guma Moses ga bɨrav, mbur khɨngiap, khaŋ ana nzuai, ‘Ai, the nza ganɨ zav ndu ndim guman panan fagim ndu nza ganɨ za mbui?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Ee, ndu gurum mbu Idzɨp guma shogim, ana rimgim, ndu ntigem mba tɨvara nan muuŋgip na shogirim, gu rimgir za mbui thi?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Ana nen Moses ga suaŋgim, Moses mba kameŋ mbararagiap, thav ra vov, Midian harigi ŋgun ki. Ana Midian kav, muuaŋ tɨgap, tara phuni tegi.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Moses maaŋ kim, 40 mpari vhɨzgi. Mba 40 mpari vhɨzgim, Fhe Bakɨme won enser mbe sarigim, ana Mosesan hɨgi. Ana kha tɨva muuŋgiap ana hɨgi. Moses vov garim, Sainai mbɨkshɨma han gumgi ki fhuv ŋanen kha bisaneŋ vhav, ne thɨgap shi. Mba vhav shiv, mba Fhe Bakɨme enser mba vhava vhen anan hɨgi.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moses mba kha bisaneŋ garim, ne shim, ana ŋgava mbatɨgi muuŋgiap, ana tuituigip ne gangir zav shɨvav ne han vui. Ana shɨvav, ne han vov, ana Guma Bakɨme kamthooŋ mbararagi.
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Ana mbararagim, Fhe Bakɨme khaŋ ana nzuai, ‘Gu ndun ndegir Fhe Bakɨme ma. Gu Abraham gum, Aisak, Zekop, gu mben Fhe Bakɨme ma.’ Ana ne nzuaim, Moses ana mbararagiap, rivgiap, ninɨk ana mbuim, ana ganɨ thagi.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ana ganɨ thagim, Guma Bakɨme khaŋ ana nzuai, ‘Ai, ndu won ŋgari sharive zorgiri. Ndu mba thɨgi nuianeŋ, ne nan ŋaneŋ ma.’ Ne guigira ŋgarigi nuianeŋ ma.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Fhe Bakɨme ne Moses ga nzuav khaŋ ana nzuai, ‘Gu won gumgi gu mbigi Isreriŋ garim, Idzɨviŋ guigira tɨvi mbatɨgar mbe mbui. Mbe mba tɨvir, mbe mbuim, mbe nzɨɨim, gu mbe sɨsɨma mbararagiap, gu mba Idzɨviŋ tɨn mbe ndir zav zergi. Ndu ntige khavgiri, gu ndu sararim, ndu taagip Idzɨvan ŋgɨrga.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Kha Mosesra, mbe Isreriŋ fhum khaŋ ana suaŋgi, ‘The nza ganɨ zav ndu ndim guman panan fagim, ndu nza ganɨ za mbui?’ Mbe maaŋ suaŋgi guma Mosesra, Fhe Bakɨme ntigem wom ana sarigi. Ana ntigem taagi ŋgɨp mba Isrerin guman pan kɨv, taagip mbe Idzɨviŋ tɨn mbe ndigirga. Moses ntigem mba kha bisaneŋ shim, ana ne ganɨ zav vuim, Fhe Bakɨme won enser ga sarigim, ana zav, mba vhava vhen hɨgap ŋkasŋkar Moses ga nɨɨŋgi.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Fhe Bakɨme havharar Moses ga nɨɨŋgim, Moses vov, Idzɨvan mbar kɨrga mirikori ana nta mbuav, mba Idzɨviŋ tɨn Isreriŋ ndigap, mben kov vui. Ana mben kov vov, vhɨra Retsin mirikor ga mbuav, vo mba gumgi ki fhuv ŋanen vhɨra mirikori ga muuŋgi. Ana mben kov vov mba tɨva mbuav kim, 40 mpari vhɨzgi.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Mba Isreriŋ kov vugi Mosesra, ana khaŋ mbe suaŋgi, ‘Fhe Bakɨme nden rɨgɨra nden ŋguga the ndim farim, ana na farar muuŋgip, Fhe Bakɨme kamthooŋ guma kɨrga.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Mba Mosesra nzan nzɨgir kov vov mba gumgi ki fhuv ŋanen vugap, mbe phorga kegi. Ana mben kov vov maaŋ kav, ana vov Sainai mbɨkshɨman ndagim, Fhe Bakɨme enseri Fhe Bakɨme bunin vhuuin ana suaŋgi. Mba Fhe Bakɨmen enser, ana zazera mbara muuŋgip kɨrga buni vhuuin ana suaŋgim, ana mba bunin nza suaŋgi.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Ana mba bunin nza nzuaim, nzan nzɨgi mba buni mbarara thagi. Mbe nta mbarara thav, mben ndɨkndɨgi mbe taagip Idzɨvan ŋgɨrgeŋ vuzvugi.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Mbe mba ndɨkndɨga mbuav khaŋ Aron ga nzuai, ‘Aron, ndu nza suaŋv ntuu thari kargirim, mbe nzan kurarim, nza ŋgɨrga. Kha nzan kov Idzɨp thav zɨgi guma Moses, nza ntigem ana kaŋgi fhu, ana khar ki fhu, ana ram muuŋgi.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Mbe maaŋ Aron ga suaŋgiap, mbe mba tugen gor tuegap, ana borombaga karigi. Mbe ana kargiap mbaram, ana nzuav ndikndigap, ana ndim vun kuamkuav, shama bakɨme mbui.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Mbe maaŋ muuŋgim, Fhe Bakɨme kɨr mbe segi. Fhe Bakɨme maaŋ muuŋgip kɨr mbe segɨrga, mbe ra gum kɨni ŋkaa, mbe mben rotur muunga. Mba mbe maaŋ muunga kameŋ, mbe fhum ne khergim, ne Fhe Bakɨme kaathoori gumgi suaŋgi buni ki gavar ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Nde kha Isreriŋ, nde mba 40 mparir nde mba gumgi ki fhuv ŋanen kav, mba borombaga gum sipsivi shogap shaa ga mbui. Nde mba tugar mba shaa ga mbuav, nde kha ndɨkndɨga mbui thi? Nde na nzuav shama mbui. Zakɨra fhuvara!
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Nde mba ndia rui sher phena bakɨme, ana nane fhuvara. Ana nden mbarɨp Morek ne ma. Nde vhɨra wari won mbarɨp Refanan kaman tum, nde vhɨra ana ndia rui. Nde wari won mbarɨvir ntuu kargiap ntan rotu mbui. Maaŋ muuŋgiap, gu nde vhararga, nde wari won fhain nuiana thav ŋgɨp, Babiron ŋgu bakɨme fhain mueŋ nderen kɨrga.’
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Nzan nzɨgi mbe fhum gumgi ki fhuv ŋanen kav, mbe Fhe Bakɨmen sher phen kegi. Mba sher phen, mbe Isreriŋ ana garav kaŋgi, Fhe Bakɨme guigira mbe phorga ki. Mbe mba sher phena mbuav, mbe guigira mba Fhe Bakɨme Moses ga suaŋgi bunira zɨn vov, ana muuŋgi. Mbe ana muuŋgim, ana guigira mba Moses gangi phenan tumara gangana mbui.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 — ausente —
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 — ausente —
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ana anan muun zav suaŋgim, zumgum Soromon ana muuŋgi.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Nza kha vu guarara ki Fhe Bakɨme, ana gumgi mbui phenin ki fhuvara. Khe Fhe Bakɨme kamthooŋ guma mbe khaŋ nzuai,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Guma Bakɨme suaŋgi kameŋ khare, “Kha buip, ana gu ŋgui gari guman pan pigi mpirmpirɨk ma. Kha nuian, gu perav won ŋkarveni ndi sarigi ŋan ma. Nde maaŋ muuŋgip nde ram muuŋgip na ndim phenan muuŋgirie? Gu vhɨra maaŋgi ŋaneŋ nan vhuksu ŋaneŋ kɨrie?
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Ee, gu vhɨra, gu nduara za kha bigi ga muuŋgi fhuve?” ’ ”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Stiven kha bunin mba buaadegi gumgi ga nzua vov, zazera khueŋ phorga mbe nzuai, “Nde guigira rɨɨrɨɨi gumgi ma. Nden ndavi vheri gum nden pani guigira havhargiap, mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ khothivɨ thagi gumgi fara muuŋgi. Nde maaŋ muuŋgiap, nde khuari pɨngiap, nde Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararagi fhuvara. Nde maaŋ mbuav, nde Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar nzuai buni, nden nzɨgi fhum nta daasuegi, nde ntige mbe zɨn vov, zazera nta daasui.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Nden nzɨgi, fhum maaŋgi Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma, mbe tɨva mbatɨga thuen ana muuŋgi fhu? Zakɨra fhuvara! Mbe fhum khaŋ nzuai gumgi, mbe mbe shogim, mbe vhɨzav ki. Mbe khaŋ nzuai, ‘Tɨvar vhuuaŋ mbui guma ana zɨrga.’ Mbe maaŋ nzuav kim, mba guma ntige zɨgim, nde ana ndim ana pana gumgir farve khɨngim, mbe ana shogim, ana rimgi.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Nde, nde Fhe Bakɨme enserir farve tɨn Fhe Bakɨme nzuai tɨvi ndigi ntɨɨri ma. Nde anan tɨvi ndigap, nde nta zɨn vui fhuvara.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Stiven mba bunin mba buaadegi gumgi ga suaŋgim, mba buaadegi gumgi, mbe guigira Stiven ga nzuav ndavi mbe shigim, mbe ana nzuav tari ndɨɨri phɨri.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Mbe maaŋ mbuim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar guigira Stiven phorga kav, ana rugim, ana khoga buiva garim, Heven fhogi. Heven fhogim, ana Hevenan vhava ŋaarar vhuuŋ garav, Fhe Bakɨmen sɨɨn vhuuŋ gari. Ana garav, Zisas garim, ana Fhe Bakɨmen guva haren thɨgap ki.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Stiven mba bigi garav khaŋ nzuai, “Nde mbarara! Gu Heven garim, ana fhogim, gu Fhe Bakɨme Guma Guara garim, ana Fhe Bakɨmen guva haren thɨgap ki.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Stiven nen mbe nzuaim, mbe ne mbararavram, wari wo khuari pɨngiap, ana tuarahurav, wari tɨgɨra khuafuigia vov, ana suirigi.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Mbe ana suirav, ŋkɨɨr ana segɨrim, ana rimgir zav ana ndigap mba ŋgu bakɨme thav kɨrar hɨgi. Mbe kɨrar hegap fharav fhura shɨshɨga bunin ana si. Mbe bunin ana segap, mbaram wari won shagi mpeeiŋ zorgiap, nta ndim guman kama mbe nɨma suegi. Mba guman kama zɨ khare, Sor.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mbe won shagi ndi suegap, mbaram ŋkɨɨr Stiven ga si. Mbe ŋkɨɨr ana sim, Stiven thav khaŋ Fhe Bakɨme nzuai, “Guma Bakɨme Zisas, ndu nan tuma ndigɨri.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ana maaŋ suaŋgiap, mbaram thɨpanani phɨrgiap fav kama bakɨmera rugap, khɨrɨp kaav, khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, ndu kheiŋ mbui tɨva mbatɨga suaŋv mbe suaŋ thari.” Stiven maaŋ suaŋgiap thav rimgi.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.