Atos 7

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mbe mba ganganan ana mbuav, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan Stivenan nzav khaŋ ana nzuai, “Kha gumgi khar ndu sav ndu nzuai buni, nta guigira buni guari o, mbe guiguigi buni?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Ana maaŋ ana nzuaim, Stiven ana ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde nan fegi gum ŋgugi, nan ndegi, nde mbarara. Nzan nzɨk Abraham, ana fhum Mesopotemia nuianara ki, ana zumgum khavgiap, Haranan vugi. Ana mbara kim, mba ŋkasŋka ki Fhe Bakɨme Hevenan kegap, anan hɨgi.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Fhe Bakɨme ana hɨgap, khaŋ ana nzuai, ‘Ndu won ŋgu nɨɨŋgen won nuiana thav, won fegutari thav, harigi nuianen ŋgɨri. Gu mba nuianen ndu khɨvarga.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Maaŋ muuŋgiap, Abraham Kardia nuianeŋ thav, vov Haranan ki. Ana vugap maaŋ kim, ana ndia rimgim, Fhe Bakɨme taagia ana sarigim, ana zav nde ntige khar ki nuianeŋ zɨgap, nen kegi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Abraham mba tugen Fhe Bakɨme ara heav nuiana sɨga thuen ana ndɨɨv, khaŋ ana suaŋgi fhuvara. Khe ndun nuiana sɨgeŋ ma, ndun tari zumgum ne ganɨnga, ana maaŋ ana suaŋgi fhuvara. Fhe Bakɨme guigira khaŋ ana suaŋgi, ana zumgum mba nuianan ana nɨɨŋgirim, ana won tari gum nzɨgir kov, mba nuianeŋ ganɨnga. Mba tugen vhɨra Fhe Bakɨme mba kamen Abraham ga suaŋgim, Abraham, ana mba tugen, ana tara the tegi fhu, ana fhura ki.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Abraham mba tugen fhura kim, Fhe Bakɨme khaŋ ana suaŋgi, ‘Ndun tari gum nzɨgi, mbe ŋgɨp, harigi ntɨɨrir nuianan kɨrga. Mbe mben nuianan kɨv, mbe vhɨra fhura 400 mparir mben ŋaara gumgi kɨrga. Mba harigi ŋgun ntɨɨri tɨvi mbatɨgir mben muunga.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Mbe maaŋ mben muunga, gu maaŋ mbe mbuim, mbe fhura mben ŋaara gumgi ki ŋgu, gu mben farfagirga,’ Fhe Bakɨme vhɨra khaŋ nzuai, ‘Gu maaŋ mba harigi ŋgun muuŋgip, gu mbe ndigirim, mbe zɨv kha ŋgun nan ndikndigɨp nan zɨ ndi vun kuamkuarga.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Fhe Bakɨme maaŋ suaŋgiap, mbaram, kha kamen Abraham phorga nzuai, ndu won tari gu nzɨgir fooŋri. Nde warir fooŋv, khueŋ ndɨkndɨgɨri, gu nde phorga suaŋgi kameŋ ma. Fhe Bakɨme mba kamen Abrahama suaŋgim, ana mbara kav Aisak tegi. Ana Aisak tegim, ana hɨgim, sɨgarathɨgi raa hɨgim, ana mbaram Aisakan fooŋgi. Ana Aisakan fooŋgim, ana vhuuŋgiap, mbaram Zekop tegi. Aisak Zekop tegim, Zekop vhuuŋgiap mbaram, mba nzan 12 thɨgi nzɨgi tegi.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Mba tugen nzan nzɨgi, mbe wari tɨgap kav, mbe panara thav wari won ŋgugage Zosep gari. Mbe panara thav, ana garav, mbaram ana thumkegap, ana ndim harigi ŋgui ga nɨɨŋgi. Mbe ana mbe ndɨɨim, mbe ana vhezgiap, ana ndigap, vov Idzɨvan ana ndim mbaim, mbe vhɨra Idzɨvan ana vhezgi. Mba tugen, mbe maaŋ Zosep ga mbuim, Fhe Bakɨme Zosep phorga ki.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ana ana phorga kav anan kurkurigim, ana mba simtɨgi ndi. Ana mba simtɨgi ndim, Fhe Bakɨme vhɨra ndɨkndɨgi vhuuin Zosep ga ndɨɨim, ana mba Idzɨvan ki guman pana phorga nzuaim, ana ana ndɨkndɨga vhuuŋ gangiap, mbaram Zosep ndim guman panan fagim, ana Idzɨp ŋgu garav, vhɨra ana gari guman pana phen gum bigi, ana za nta gari.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Zosep, Idzɨvan guman pan ana ndim fagim, ana ana bigi gari guman pan kav kim, mba tugen mba tivgim, thir vhɨzi tuga bakɨme Idzɨp ŋgu bakɨme gum mba Kenan fhain hɨgi. Mba thir vhɨzi, tuga mbatɨk mben hɨgim, nzan ndegi mbe maaŋ mba ndigire?
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Mbe thir vhɨzav, kav, nzan nzɨga Zekop, ana mbararagim, mbe Idzɨvan mba ki. Ana ne mbararagiap, mbaram nzan ndegi ga sarigim, mbe fharigi ruruain, mbe mba nzuav Idzɨvan vui.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Mbe mba fharigi ruruain Idzɨvan vegap, mba vhezgiap, zav nta pav kim, nta vhɨzgim, mbe taagia phenatɨtɨgap wari wom Idzɨvan vui. Mbe vov mba vhezim, Zosep wo bun mbe nzuai, ana khaŋ mbe nzuai. Gu Zozevra khare, gu nden ŋguk ma. Nde fhum na thumkegap, na ndim nɨɨŋgim, mbe na ndiga zɨgim, gu khaŋ ki. Zosep wo bun mbe suaŋgim, zumgum mba Idzɨvan ki guman pan vhɨra mba Zosep phorgerɨgi ntɨɨri, ana vhɨra mbe kaŋgi.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Zosep wo bun mbe suaŋgiap, mbaram zumgum won ndia Zekop ga nzuav ŋkɨɨa muuŋgi. Ana ana nzuav ŋkɨɨa muuŋgim, ana mbaram Idzɨvan ndav, mbaram za won tari gum mben muuiŋ gum bigi, ana za mben kov Idzɨvan ndagi. Ana ndav kov ndagi gumgi gu mbigir vhɨrve khare, 75.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Mbe ndav Idzɨvan kav, Zekop rimgim, nzan nzɨgi vhɨra vhɨzgi.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Mani rimgim, mbe zumgum mani Zekop gum Zosep hari ndia vov Sekeman Abraham fhum Hamoran tari han ŋkɨɨar vhezgi kɨma thoon muuŋgi mbogir mani hari ndim mboga tɨgi.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Mbe ndav maaŋ kim, mba Fhe Bakɨme fhum Abraham ga suaŋgi kameŋ ne mba tɨrga tuk hɨr za mbui. Mba Isreriŋ Idzɨvan ndav, maaŋ kav, mben shɨk guigira kɨvgiap, mbe guigira tavahorgi.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Mbe tavahorgiap Idzɨvan kim, mba tugen, harigi guman pana mbe Idzɨp ŋgu gari. Mba guman pan, ana Zosep kaŋgi fhuvara.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Mba ŋgu gari guman pan, ana Idzɨp garav, mbaram fhura shɨshɨgap, nzan gumgi gu mbigi ga mbuav, mben farfav, mbaram nzan mbigi tari ruaim, ana mba tari fusurim, nta vhɨzɨr zav mbe nzuai.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Mba Idzɨp gari guman pan maaŋ mbe mbui tugen, Moses niamuuŋ ana ruagi. Moses vhɨra, ana tara khɨn fhuvara, Fhe Bakɨme ana garim, ana guigira guman khoman vhuuŋ ma. Ana niamuuŋ ana ruagim, ana wo ndia phenara kim, kɨni phuni khegene vhɨzgi.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Mba kɨni phuni khegene vhɨzgim, mbe zumgum ana ndigap, ana ndia phena thav vov, kɨrar harigi ŋaneŋ ga tɨgi. Mbe ana ndim tɨgim, mbe Idzɨp ŋgu gari guman pana kambik ana gangiap, mbaram ana wo mbuigi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ana Moses ndigim, ana mba Idzɨp ŋgu gari guman pana phenan kav, ana kama gegap kim, mbe won tɨvir ana khɨvav kim, ana vhuuŋgiap, za mba Idzɨviŋ tɨvi gum mben bigi, ana za nta kaŋgi. Ana nta kaŋgiap, ana vhɨra ŋkasŋkagiap kama havharar buni nzuav ŋari bakɨvi ga mbui guma ma.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Moses kav kim, ana mparive vov, 40 thɨgim, ana mbaram kha ndɨkndɨga mbui, gu ntigem won fegi gum ŋgugi Isreriŋ ganɨnga.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Moses ne suaŋgiap, raa mben ana vov, mbe gara ruav kav garim, Idzɨp guma mbe Isrer guma mbe, ana tɨva mbatɨgar ana mbuav ana shogi. Ana ana shogap kim, Moses ana gangiap, mbaram won kɨvntok Isrer guman kurav, mba Idzɨp guma shogim, ana rimgi.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moses vhɨra khueŋ ndɨkndɨgi, Fhe Bakɨme ana ntɨɨri Isrerin kurkurar zav, ana ndim fagi. Ana khueŋ ndɨkndɨgi, ana ntɨɨri Isreriŋ, ne kaŋgi thi. Ana mba ndɨkndɨga mbuim, ana ntɨɨri Isreriŋ ne kaŋgi fhuvara.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Moses mba mɨtimanera ana vov garim, Isrer guma manira, mani wani shogi. Mani wani shogim, ana vov mani gorav, khaŋ mani ga nzuai, ‘Ai, ŋko wanira shogɨ thari, ŋko fek gum ŋguk ma. Ŋko thaŋ nzuav mba tɨva mbatɨgar wani ga mbui.’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Moses maaŋ mani ga nzuaim, mba fharav mba bigeŋ khavgiap, mba harigi ne shogi guma Moses ga bɨrav, mbur khɨngiap, khaŋ ana nzuai, ‘Ai, the nza ganɨ zav ndu ndim guman panan fagim ndu nza ganɨ za mbui?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Ee, ndu gurum mbu Idzɨp guma shogim, ana rimgim, ndu ntigem mba tɨvara nan muuŋgip na shogirim, gu rimgir za mbui thi?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ana nen Moses ga suaŋgim, Moses mba kameŋ mbararagiap, thav ra vov, Midian harigi ŋgun ki. Ana Midian kav, muuaŋ tɨgap, tara phuni tegi.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Moses maaŋ kim, 40 mpari vhɨzgi. Mba 40 mpari vhɨzgim, Fhe Bakɨme won enser mbe sarigim, ana Mosesan hɨgi. Ana kha tɨva muuŋgiap ana hɨgi. Moses vov garim, Sainai mbɨkshɨma han gumgi ki fhuv ŋanen kha bisaneŋ vhav, ne thɨgap shi. Mba vhav shiv, mba Fhe Bakɨme enser mba vhava vhen anan hɨgi.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moses mba kha bisaneŋ garim, ne shim, ana ŋgava mbatɨgi muuŋgiap, ana tuituigip ne gangir zav shɨvav ne han vui. Ana shɨvav, ne han vov, ana Guma Bakɨme kamthooŋ mbararagi.
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 Ana mbararagim, Fhe Bakɨme khaŋ ana nzuai, ‘Gu ndun ndegir Fhe Bakɨme ma. Gu Abraham gum, Aisak, Zekop, gu mben Fhe Bakɨme ma.’ Ana ne nzuaim, Moses ana mbararagiap, rivgiap, ninɨk ana mbuim, ana ganɨ thagi.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ana ganɨ thagim, Guma Bakɨme khaŋ ana nzuai, ‘Ai, ndu won ŋgari sharive zorgiri. Ndu mba thɨgi nuianeŋ, ne nan ŋaneŋ ma.’ Ne guigira ŋgarigi nuianeŋ ma.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Fhe Bakɨme ne Moses ga nzuav khaŋ ana nzuai, ‘Gu won gumgi gu mbigi Isreriŋ garim, Idzɨviŋ guigira tɨvi mbatɨgar mbe mbui. Mbe mba tɨvir, mbe mbuim, mbe nzɨɨim, gu mbe sɨsɨma mbararagiap, gu mba Idzɨviŋ tɨn mbe ndir zav zergi. Ndu ntige khavgiri, gu ndu sararim, ndu taagip Idzɨvan ŋgɨrga.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Kha Mosesra, mbe Isreriŋ fhum khaŋ ana suaŋgi, ‘The nza ganɨ zav ndu ndim guman panan fagim, ndu nza ganɨ za mbui?’ Mbe maaŋ suaŋgi guma Mosesra, Fhe Bakɨme ntigem wom ana sarigi. Ana ntigem taagi ŋgɨp mba Isrerin guman pan kɨv, taagip mbe Idzɨviŋ tɨn mbe ndigirga. Moses ntigem mba kha bisaneŋ shim, ana ne ganɨ zav vuim, Fhe Bakɨme won enser ga sarigim, ana zav, mba vhava vhen hɨgap ŋkasŋkar Moses ga nɨɨŋgi.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Fhe Bakɨme havharar Moses ga nɨɨŋgim, Moses vov, Idzɨvan mbar kɨrga mirikori ana nta mbuav, mba Idzɨviŋ tɨn Isreriŋ ndigap, mben kov vui. Ana mben kov vov, vhɨra Retsin mirikor ga mbuav, vo mba gumgi ki fhuv ŋanen vhɨra mirikori ga muuŋgi. Ana mben kov vov mba tɨva mbuav kim, 40 mpari vhɨzgi.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mba Isreriŋ kov vugi Mosesra, ana khaŋ mbe suaŋgi, ‘Fhe Bakɨme nden rɨgɨra nden ŋguga the ndim farim, ana na farar muuŋgip, Fhe Bakɨme kamthooŋ guma kɨrga.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Mba Mosesra nzan nzɨgir kov vov mba gumgi ki fhuv ŋanen vugap, mbe phorga kegi. Ana mben kov vov maaŋ kav, ana vov Sainai mbɨkshɨman ndagim, Fhe Bakɨme enseri Fhe Bakɨme bunin vhuuin ana suaŋgi. Mba Fhe Bakɨmen enser, ana zazera mbara muuŋgip kɨrga buni vhuuin ana suaŋgim, ana mba bunin nza suaŋgi.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Ana mba bunin nza nzuaim, nzan nzɨgi mba buni mbarara thagi. Mbe nta mbarara thav, mben ndɨkndɨgi mbe taagip Idzɨvan ŋgɨrgeŋ vuzvugi.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Mbe mba ndɨkndɨga mbuav khaŋ Aron ga nzuai, ‘Aron, ndu nza suaŋv ntuu thari kargirim, mbe nzan kurarim, nza ŋgɨrga. Kha nzan kov Idzɨp thav zɨgi guma Moses, nza ntigem ana kaŋgi fhu, ana khar ki fhu, ana ram muuŋgi.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Mbe maaŋ Aron ga suaŋgiap, mbe mba tugen gor tuegap, ana borombaga karigi. Mbe ana kargiap mbaram, ana nzuav ndikndigap, ana ndim vun kuamkuav, shama bakɨme mbui.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Mbe maaŋ muuŋgim, Fhe Bakɨme kɨr mbe segi. Fhe Bakɨme maaŋ muuŋgip kɨr mbe segɨrga, mbe ra gum kɨni ŋkaa, mbe mben rotur muunga. Mba mbe maaŋ muunga kameŋ, mbe fhum ne khergim, ne Fhe Bakɨme kaathoori gumgi suaŋgi buni ki gavar ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Nde kha Isreriŋ, nde mba 40 mparir nde mba gumgi ki fhuv ŋanen kav, mba borombaga gum sipsivi shogap shaa ga mbui. Nde mba tugar mba shaa ga mbuav, nde kha ndɨkndɨga mbui thi? Nde na nzuav shama mbui. Zakɨra fhuvara!
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Nde mba ndia rui sher phena bakɨme, ana nane fhuvara. Ana nden mbarɨp Morek ne ma. Nde vhɨra wari won mbarɨp Refanan kaman tum, nde vhɨra ana ndia rui. Nde wari won mbarɨvir ntuu kargiap ntan rotu mbui. Maaŋ muuŋgiap, gu nde vhararga, nde wari won fhain nuiana thav ŋgɨp, Babiron ŋgu bakɨme fhain mueŋ nderen kɨrga.’
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Nzan nzɨgi mbe fhum gumgi ki fhuv ŋanen kav, mbe Fhe Bakɨmen sher phen kegi. Mba sher phen, mbe Isreriŋ ana garav kaŋgi, Fhe Bakɨme guigira mbe phorga ki. Mbe mba sher phena mbuav, mbe guigira mba Fhe Bakɨme Moses ga suaŋgi bunira zɨn vov, ana muuŋgi. Mbe ana muuŋgim, ana guigira mba Moses gangi phenan tumara gangana mbui.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 — ausente —
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 — ausente —
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ana anan muun zav suaŋgim, zumgum Soromon ana muuŋgi.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Nza kha vu guarara ki Fhe Bakɨme, ana gumgi mbui phenin ki fhuvara. Khe Fhe Bakɨme kamthooŋ guma mbe khaŋ nzuai,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Guma Bakɨme suaŋgi kameŋ khare, “Kha buip, ana gu ŋgui gari guman pan pigi mpirmpirɨk ma. Kha nuian, gu perav won ŋkarveni ndi sarigi ŋan ma. Nde maaŋ muuŋgip nde ram muuŋgip na ndim phenan muuŋgirie? Gu vhɨra maaŋgi ŋaneŋ nan vhuksu ŋaneŋ kɨrie?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ee, gu vhɨra, gu nduara za kha bigi ga muuŋgi fhuve?” ’ ”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Stiven kha bunin mba buaadegi gumgi ga nzua vov, zazera khueŋ phorga mbe nzuai, “Nde guigira rɨɨrɨɨi gumgi ma. Nden ndavi vheri gum nden pani guigira havhargiap, mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ khothivɨ thagi gumgi fara muuŋgi. Nde maaŋ muuŋgiap, nde khuari pɨngiap, nde Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararagi fhuvara. Nde maaŋ mbuav, nde Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar nzuai buni, nden nzɨgi fhum nta daasuegi, nde ntige mbe zɨn vov, zazera nta daasui.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Nden nzɨgi, fhum maaŋgi Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma, mbe tɨva mbatɨga thuen ana muuŋgi fhu? Zakɨra fhuvara! Mbe fhum khaŋ nzuai gumgi, mbe mbe shogim, mbe vhɨzav ki. Mbe khaŋ nzuai, ‘Tɨvar vhuuaŋ mbui guma ana zɨrga.’ Mbe maaŋ nzuav kim, mba guma ntige zɨgim, nde ana ndim ana pana gumgir farve khɨngim, mbe ana shogim, ana rimgi.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Nde, nde Fhe Bakɨme enserir farve tɨn Fhe Bakɨme nzuai tɨvi ndigi ntɨɨri ma. Nde anan tɨvi ndigap, nde nta zɨn vui fhuvara.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Stiven mba bunin mba buaadegi gumgi ga suaŋgim, mba buaadegi gumgi, mbe guigira Stiven ga nzuav ndavi mbe shigim, mbe ana nzuav tari ndɨɨri phɨri.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Mbe maaŋ mbuim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar guigira Stiven phorga kav, ana rugim, ana khoga buiva garim, Heven fhogi. Heven fhogim, ana Hevenan vhava ŋaarar vhuuŋ garav, Fhe Bakɨmen sɨɨn vhuuŋ gari. Ana garav, Zisas garim, ana Fhe Bakɨmen guva haren thɨgap ki.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Stiven mba bigi garav khaŋ nzuai, “Nde mbarara! Gu Heven garim, ana fhogim, gu Fhe Bakɨme Guma Guara garim, ana Fhe Bakɨmen guva haren thɨgap ki.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Stiven nen mbe nzuaim, mbe ne mbararavram, wari wo khuari pɨngiap, ana tuarahurav, wari tɨgɨra khuafuigia vov, ana suirigi.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Mbe ana suirav, ŋkɨɨr ana segɨrim, ana rimgir zav ana ndigap mba ŋgu bakɨme thav kɨrar hɨgi. Mbe kɨrar hegap fharav fhura shɨshɨga bunin ana si. Mbe bunin ana segap, mbaram wari won shagi mpeeiŋ zorgiap, nta ndim guman kama mbe nɨma suegi. Mba guman kama zɨ khare, Sor.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mbe won shagi ndi suegap, mbaram ŋkɨɨr Stiven ga si. Mbe ŋkɨɨr ana sim, Stiven thav khaŋ Fhe Bakɨme nzuai, “Guma Bakɨme Zisas, ndu nan tuma ndigɨri.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ana maaŋ suaŋgiap, mbaram thɨpanani phɨrgiap fav kama bakɨmera rugap, khɨrɨp kaav, khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, ndu kheiŋ mbui tɨva mbatɨga suaŋv mbe suaŋ thari.” Stiven maaŋ suaŋgiap thav rimgi.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.