Atos 28
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Nza za nzerara vov, thɨva phogiap, nza zumgum, mba phogi rɨgɨkɨrige nza niŋge kaŋgi. Nza vov, Marta rɨgɨkɨrige phogi.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nza mba rɨgɨkɨrigen kim, mba rɨgɨkɨrigen ki gumgi, mbe tɨvar vhuuŋ guarara nza mbui. Nza maaŋ kim, mbok nzi, bigi raŋgim, mbe vhavi ga rɨgap nza nzuaim, nza vov, mbe phorga vhavi gurguri.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Nza mbe phorgap vhavi gurgurav, Por nzira mbari ndiga zav, nta ndi vhava suim, kuruk mba nziran kegap, vhav ana shim, ana hɨgap, za Por farve ga bigap, zirgiap, ana ntorgi.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Mba kuruk zirgiap, Por ga ntorgim, mba rɨgɨkɨrigen ki gumgi gu mbigi ana gangiap, mbe nduarira khaŋ wari ga nzuai, “Nde mbu guma ganɨ, ana gumgi shogim, mbe vhɨzi guma thi? Ana mbasɨga rɨgar rɨmɨngeŋ thagi. Anan tor ntigem anan tɨvi mbatɨgi ŋgarkai, ana ntige vhɨzgirga.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Mba gumgi gu mbigi, mba suambarar Por ga mbuim, Por mba kuruga hiŋgi, ana vhava rɨgap, shigi. Bigɨn thueŋ Porar hɨgi fhu.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Por maaŋ mba kuruga muuŋgim, mba gumgi gu mbigi, mbe khueŋ nzuav Por garav ki. Ana barga thi? Ana vhemkora rɨv rimgirga thi? Mbe ne rarga tuga mpeeŋra Por garav kim, bigɨn thueŋ ana hɨgi fhu. Mbe thav kha ndɨkndɨga mbuav, khaŋ ana nzuai, “Khe mbarɨva bakɨ mbe ma.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Mbe mba ndɨkndɨgar Por ga mbuim, mbe mba ki ŋgun han ki nuianeŋ, ne mba rɨgɨkɨrige gari guman panan nuianeŋ ma. Mba guman pana zɨ khare, Pubrius. Mba guman pan nza ndiga wo phenan vugap, ra phuni khegenen ana tɨvar vhuuŋra nza muuŋgi.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Nza vugap, Pubrius phenan kim, ana ndia rɨɨv, kaar ki. Ana rɨɨv, fhav gurgurgiap, vɨzɨna buna vhi. Por mbaram vov ana garav, ana nzuav Fhe Bakɨme phorga nzuai. Por Fhe Bakɨme phorga suaŋgiap, won farven ana khɨngim, ana taagia nzerigi.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Por maaŋ ana muuŋgim, mba rɨgɨkɨrigen ki rɨɨi gumgi, mbe za Por han zim, ana vhɨra mbe mbuim, mben rɨmrɨɨ vhɨzim, mbe taagia nzezerigi.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Nza maaŋ kim, mbe guigira tɨvar vhuuŋra nza mbui. Nza maaŋ mbe phorga kav kav, mbe thav wari ŋgɨr za mbuim, mbe nza mba sosuagi bigi, mbe za nza ndim, ntan ndiga vov kema suegi.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Nza Martan kim, kɨni phuni khegene vhɨzgi. Mba kɨni phuni khegene vhɨzgim, nza zumgum fo kema mben maaŋgi. Mba kem zav, bɨɨŋbɨɨŋ kɨvgim, ana bɨɨŋbɨɨŋ rarga, mba rɨgɨkɨrigen kegi. Mba kem, ana Areksandriain kem ma. Mba kema nɨman, mben mbarɨva Susan kamanin tumani thɨgap ki. Nza mba kema ndigap maaŋ thav sigi.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Nza siga vov, Sirakus ŋgu bakɨme phorgi. Nza maaŋ phorga ra phuni khegenen maaŋ kegi.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nza maam Sirakusan kegap, ana thav siga vov, Regium ŋgu bakɨme phorgi. Nza maaŋ phorga kegap, mɨtimanera nza gari, saut fhaiŋ bɨɨŋbɨɨŋ khavgim, nza maaŋ muuŋgiap maaŋ Regium thav sigi. Nza maaŋ Regium thav siga vuim, ra phunini vhɨzgim, nza khegenen, nza vov, Puteori ŋgu bakɨme phorgi.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Nza maaŋ phorgap, mba ŋgu bakɨmen, Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi mbarir hegi. Nza mben hegim, mbe wari phorgɨ kɨr zav nza nzuaim, nza mbe phorga kim, harathɨgi rari vhɨzgi. Nza maaŋ mbe phorga kim, mba harathɨgi rari vhɨzgim, nza khavgiap, Roman ŋgu bakɨme ndai.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Nza ndaim, Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mbe Rom ŋgu bakɨmen kegap, nza ndai ne mbararagiap mbe tuavar nzan pua zeri. Mbe tuavar nzan pua zerim, nza ndav Apius Phok thɨmara, nza mben purav, nza nda vov, mbe kha zɨn rɨgi pheni, Gumgi Za Kui Phena Phuni Khegene, nza mba ŋanera mbarir purigi. Por mbe gangiap, ana Fhe Bakɨmen ndikndigap, ana ndav anan havhargi.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Mbe nzan purav nza wari tɨga ndav, Rom ŋgu bakɨmen hegi. Nza Roman hegim, Rom gari guman pan Por khɨrav, khaŋ ana nzuai, “Ndu phena then kɨrim, ntari ga mbui gɨmatɨva the ndu phorgɨ kɨv, ndu ganɨri.”
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Por ra phuni khegenen Roman kegap, ana mbaram Zudain gumgir panin kamgi. Ana mben kamgim, mbe zav wari fhugim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nan fegi gum ŋgugi, gu nza wari mbevi bigɨn thueŋ muuŋgi fhu. Gu vhɨra nza won nzɨgi tɨva thueŋ dai fhu. Mbe fhura nan suirav, Zerusareman na ndi bɨna khɨngia kegap, mbe ntige na ndi Romiŋ farve khɨngi.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Romin gumgir pani na buni mbararagi, gu rɨmɨnga bigɨn thueŋ muuŋgi fhu, mbe na shogirim, gu rimgirga fhu. Mbe maaŋ muuŋgia fhura na fhɨrgirim, gu ŋgɨr za mbui.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Mbe maaŋ na nzuaim, Zudaiŋ hegap, mbe buni kaadogi. Mbe mbe buni kaadogim, gu mbe suanga tuap the ki fhu. Gu thav khaŋ mbe nzuai, ‘Gu vuzvugi, Sisar na buni mbarararga.’ Gu fhura bigɨn the suaŋv won ntɨɨri ga suaŋv suaŋgirga tuktɨgi fhuvara.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Gu mba bunira nzuav nden kamgim, nde zegi. Gu nde ganɨp, mba bunin nde suanga. Gu khueŋ khothɨgi, nza Isreriŋ, nza za rarga ki guma, mbe ara nzuav kha shenan na kegi.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Por ne nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Zudaiŋ thari gava khergiap, nza ndi mbav, ndu bun nza suaŋgi fhu. Mbe vhɨra guma the zav khaŋ hɨgap, ndu suaŋgi buna mbatɨga thueŋ bun nza suaŋgi fhu, vhɨra guma the khaŋ zerap, buna mbatɨga thuen ndu suaŋgi fhuvara.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Nza maaŋ muuŋgiap, ntige ndu mbararargeŋ vuzvugi. Ndu nduara won ndɨkndɨgi bun nza suaŋ. Nza khueŋ kaŋgi, za kha ŋguiven ki gumgi gu mbigi, mbe zam, nza Zudaiŋ nzan rɨgar hɨgi tɨvar kama zɨn vui ntɨɨri, mbe buni mbatɨgir mbe nzuai.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Mbe maaŋ Por ga suaŋgiap, hegap, tuga mbe sarigi. Mba tugar, gumgi vhɨrve zav Por ki phenan zegi. Mbe zegim, Por manera thɨgap Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga bigi nɨɨn shɨgap, mba bunin gumgi gu mbigi ga nzuav kim, ra vov vhɨzgi. Ana mbe nzua vov, Moses suaŋgi tɨvi mbari, ana nta bun mbe nzuav vov, vhɨra Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi khergi buni, ana nta phorga khaŋ tɨgap havhargiap mbe nzuai. Ana mbe nzuav mbe ndɨkndɨgi khavi, mbe Zisas khothɨgɨrga.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Por mba buni suaŋgim, gumgi mbari, mbe kha ndɨkndɨga mbui, Por nzerara nzuai. Mbe mbari, ana buni khothɨgi fhu.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Mbe mba buni ga nzuav, warira phorga nzuav wari dai. Mbe mba bunin wari dav, rur za mbuim, Por mpuun kha kamen mbe nzuai, “Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar guigira won kamthooŋ guma Aisaia ga rugim, ana nzan nzɨgi ga suaŋgi. Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar khaŋ Aisaia ga nzuai,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Ndu mba gumgi gu mbigi han ŋgɨp, khaŋ mbe suaŋri, “Nde zazera kha buni mbarararga, nde mba buni ndɨɨriveŋ kaŋgirga tuktɨgi fhuvara. Nde vhɨra zazera gangɨnga, nde bigin the kaŋgirga tuktɨgi fhuvara.”
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Mba gumgi gu mbigi mben pani havhargim, mbe bigi mbararargeŋ vuzvugi fhuvara. Mbe vhɨra wari wo khuari pɨngiap, mbe vhɨra won rɨmgi pɨngi. Mbe maaŋ muuŋgirga fhu, mbe wo rimgir mba bigi ganɨv, wari wo khuarir mba bigi mbararav, nta ndɨɨriveŋ kaŋgirga. Mbe ndavi domdorɨv, nan han zɨrim, gu mben muuŋrim, mbe nzerarga.” ’ ”
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Por maam phena mben kav, mba bunin mbe nzuav kim, mpari mpuveni vhɨzgi. Ana mba phenan kav, zazera ŋkɨɨar mba phena namkama ndɨɨi. Ana kim, gumgi ana han phenan zim, ana guigira ndikndigi.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ana kav, Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga bunin mbe nzuav, vhɨra Zisas Krais buni vhuuin mbe nzuav mbe khɨvi. Por Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun suangen rɨvi fhu, vhɨra guma the Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun suangen ana thɨvi fhu.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.