Atos 22

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Nde nan fegi gu ŋgugi, nan ndegi, nde mbarara. Gu ntigem guigira nde hiav, nde suan za mbui. Gu bigɨna mbatɨk thueŋ muuŋgi fhuvara.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Mbe mbararagim, Por Hibruin kaman mbe nzuaim, mbe za vhuav kav, ana mbararagi.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Gu Zuda guma ma. Nan niamuuŋ Sirisia fhain Tarsus ŋgu bakɨmen na tegi. Gu Zerusarem ŋgu bakɨmen kav vhuuŋgi. Gamarier na sure muuŋgi guma ma. Ana guigira nzan nzɨgir tɨvir na sure muuŋgim, gu guigira nta kaŋgi. Gu nta kaŋgiap, gu vhɨra Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi, gu guigira khaŋ tɨgap nta havhari guma ma. Nde ntige vhɨra mba tɨvara mbui.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Gu Zisas khothɨgap ana nzuai tɨvi zɨn vui gumgi gu mbigi, gu mben farfav mbari shogim, mbe vhɨzim, mbari gu shenin mbe suira gu hari kav, mbe ndia vov bɨna sui.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Gu mba tɨva mbuim, Fhe Bakɨmen rotu gari guman pan gum mba buaadegi gumgi, mbe na kaŋgi, mbe na bun nde suanga. Mbe gavi khergiap, mben gumgi mbari, mbe Damaskusan ki. Mbe mba gavi khergiap, mbe ndi mbav na bun mbe nzuai. Gu Damaskusan naaŋv mba Zisas khothɨgap ana zɨn vui ntɨɨri, gu mben suigɨv mbe ndiv Zerusareman zirɨrim, kha gumgi bakɨvi ne suaŋv muumbara mbatɨgar mben muuŋgirga.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Por mba bunin mbe nzuav khaŋ mbe nzuai, “Gu mba gumgi gu mbigi ndir zav Damaskusan ndai. Gu nda vov, Damaskusan han mbaim, ra vov phɨɨŋ han mbai. Gu ndaim, vhava bakɨ mbe tor vhekvhegi fara muuŋgiap buivar kega zera zav guigira na shɨrigi.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Mba vhava ŋaar na shɨrigim, gu won hos thav kɨgira nɨɨaŋ ndarav, mbaram guma kamthooŋ mbe mbararagim, ana kha nzambaran na muuŋgi, ‘Sor, Sor, ndu thaŋ nzuav nan farfagi?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ana maaŋ nzuaim, gu khaŋ ana nzuai, ‘Guma Bakɨme, ndu the?’ Gu maaŋ nzuaim, ana khaŋ na nzuai, ‘Gu Nasaret guma Zisas, ndu nan farfagi.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Mba na phorga ndai gumgi, mbe mba vhava gari. Mbe mba na nzuai guma, mbe ana kamthooŋ mbararagi fhu.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Ana maaŋ na nzuaim, gu thav khaŋ ana nzuai, ‘Guma Bakɨme, gu ntigem ram muuŋrie?’ Guma Bakɨme khaŋ na nzuai, ‘Ndu khavgip Damaskus ŋgu bakɨmen vhen ŋgirɨri. Guma the maam, gu muun zav ndun farasarigi ŋaari, ana za nta bun ndu suanga.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Mba buivar kega zerav na shɨrigi vhavar ŋaar, ana guigira havhargi. Ana na rɨmani ga muuŋgim, gu ram muuŋgip ganɨrie? Maaŋ muuŋgiap, na phorga vui gumgi, mbe nan harar suirav, nan kov Damaskus ŋgun vhen vergi.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Mbe nan kov Damaskusan vergim, guma mbe maaŋ ki. Mba guma zɨ, Ananaias. Ana guigira Fhe Bakɨmen piin kav, Moses suaŋgi tɨvi guigira nta zɨn vui guma ma. Mba Damaskusan ki Zudaiŋ, mbe khaŋ ana nzuai, ‘Ana guman vhuuŋ ma.’
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ana zav, na han thɨgap, khaŋ na nzuai, ‘Nan fek, Sor, ndun rɨmani taagip nzerav ganɨri.’ Ana maaŋ na nzuai tugera, nan rɨmani taagia nzerigim, gu ana gari.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Gu ana garim, ana khaŋ na nzuai, ‘Nzan nzɨgir Fhe Bakɨme, ana ndun farasarigi. Ndu anan vuzvugi kaŋgirga, ndu vhɨra ana Ŋaara Guman Ŋaar, ndu ana ganɨv, ndu vhɨra ana won kamthoon suanga buni, ndu nta mbarararga.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ndu mba garav mbararagi buni gum bigi, ndu za nta bun za kha gumgi gu mbigi ga suanga.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ndu mba ŋaarar muunga, ndu ntige thagɨnen rarga ki? Ndu khavgip khaŋ suaŋ, “Zisas nan korar muuŋ.” Ndu maaŋ suaŋv, ana zɨn panan ruagirim, ana ndu fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, ana nta ruagirim, nta vhɨzgirga.’ ”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — ausente —
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 — ausente —
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ana maaŋ na nzuaim, gu nduara khaŋ ana nzuai, ‘Guma Bakɨme, mbe na kaŋgi. Gura fhum Fhe Bakɨme buni mbararagi pheni ga ruav, ndu khothɨgap ndu zɨn vui gumgi gu mbigi, gu mbe suigav, mbe ndia zav bɨna suav, hor mbatɨgar mbe mbuim, mbe na kaŋgi.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Gu vhɨra, mbe ndun buni vhuuiŋ bun nzuai guma Stiven, gu vhɨra thɨga mbe garim, mbe na nɨmara ana shogim, ana rimgim, gura khaŋ suaŋgi, “Mbe mba tɨvar ana muuŋgi, ne nzerara”. Gu nen mbe nzuav, gu nduara mba ana shogi ana rimgi gumgir shagir kirav kegi.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Gu maaŋ nzuaim, Guma Bakɨme khaŋ na nzuai, ‘Ndu ŋgɨ, gu ndu sararim, ndu harigi ŋguir samra ŋgɨgɨrga.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Por mba buni nzua vov, mba harigi ŋgui gumgi gu mbigi ga nzuaim, mba Zudaiŋ ne mbararagiap, mbe wom Por buni mbararargeŋ thagi. Mbe thav, kama bakɨmera kaav, khaŋ nzuai, “Ana shogirim, ana rimik! Mba khesharigi guma, ana kha nuianan kɨ thari. Ana vhɨra ŋamkɨrga fhu.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Mbe ne nzuav tamtam kaava nzɨɨv, wari wo ruga hav shari fhavi shari, mbe nta zorav nta sim, nta kɨzrɨga vov tamtam mbur rim, mbe vhɨra vherɨna dogap, ana fuav vu sui. Mbe mba tɨva mbui ne khaŋ muuŋgi, mbe Por suaŋgi buneŋ vuzvugi fhu.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Mbe maaŋ mbuim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari, ana mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga nzuaim, mbe Por ndigap, wari won phena vhen vergi. Mbe ana ndiga wari won phena vhen vergim, mbe gari guman panan vhari phivɨgan Por kharɨ zav mbe nzuai. Ana khueŋ kaŋgi zav, kha gumgi gu mbigi thagɨna bigɨna nɨɨeŋ ga nzuav khɨrɨv Porar kaav, ana tuarahuri.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Mbe maaŋ Poran muuŋv ana harani gu suani kɨr za mbui. Por garim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari gɨmatɨva pan ana hara thɨgi. Por mbara kha nzambaren ana muuŋgi, “Ee, nzan tɨv ram nzuai? Ana khaŋ nzuaire, nza kha khesharigi tɨvar Rom guman muunga, ne nzerigi, o fhu? Nde vhɨra kha tɨvar na muun za mbui. Nde na nzuav suaŋgiap, fhura phivɨgan na kharɨ za mbui fhuvara. Nde mba tɨvar muun za mbui, ne nzerigi, o?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Por mba nzambaren mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari gɨmatɨva pana muuŋgim, ana mbaram vov, nen mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari ga nzuav, khaŋ ana nzuai, “Ndu ntige ram muuŋrie? Mbu guma, ana Rom guma ma.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ana ne suaŋgim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari zav khaŋ Por ga nzuai, “Ndu na suaŋ. Ndu Rom guma, ee?” Ana ne nzuaim, Por khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Por maaŋ nzuaim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari khaŋ ana nzuai, “Gu won ŋkɨɨa vhɨrve guarira wo nzuav vhezgiap, gu ntigem Rom guma ki.” Ana maaŋ nzuaim, Por khaŋ ana nzuai, “Gu maaŋ muuŋgi fhuvara. Gu nan ndia Rom guma ma. Gu vhɨra Rom guma ma.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Por maaŋ suaŋgim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ana nzav, phivɨgar ana kharɨ za mbuav, mbe ne mbararagiap, mbe vhemkora shɨva vergap ana thagi. Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari vhɨra Por kaŋgi, ana Rom guma ma. Ana maaŋ muuŋgiap, ana vhɨra rivgi. Ana khaŋ muuŋgiap, ana nzuaim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi shenin Por kegi.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari rivgiap, ana vhɨra tuituigip khueŋ kaŋgi za mbui, Por thagɨna bigɨna mbatɨga goreŋra muuŋgim, kha Zudaiŋ ana nzuav nzuai. Ana maaŋ muuŋgiap, mba mɨtimanera ana Por fhɨrgim, ana bɨna thav kɨrar hɨgi. Ana mbaram Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum za mba Zudain buaadegi gumgir panin kamgim, mbe zav wari fugi. Mbe zav wari fugim, ana mbaram Porar kov mbe han zerav, ana nzuaim, ana vov, mbe nɨman thɨgi.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.