Atos 22

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Nde nan fegi gu ŋgugi, nan ndegi, nde mbarara. Gu ntigem guigira nde hiav, nde suan za mbui. Gu bigɨna mbatɨk thueŋ muuŋgi fhuvara.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Mbe mbararagim, Por Hibruin kaman mbe nzuaim, mbe za vhuav kav, ana mbararagi.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Gu Zuda guma ma. Nan niamuuŋ Sirisia fhain Tarsus ŋgu bakɨmen na tegi. Gu Zerusarem ŋgu bakɨmen kav vhuuŋgi. Gamarier na sure muuŋgi guma ma. Ana guigira nzan nzɨgir tɨvir na sure muuŋgim, gu guigira nta kaŋgi. Gu nta kaŋgiap, gu vhɨra Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvi, gu guigira khaŋ tɨgap nta havhari guma ma. Nde ntige vhɨra mba tɨvara mbui.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Gu Zisas khothɨgap ana nzuai tɨvi zɨn vui gumgi gu mbigi, gu mben farfav mbari shogim, mbe vhɨzim, mbari gu shenin mbe suira gu hari kav, mbe ndia vov bɨna sui.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Gu mba tɨva mbuim, Fhe Bakɨmen rotu gari guman pan gum mba buaadegi gumgi, mbe na kaŋgi, mbe na bun nde suanga. Mbe gavi khergiap, mben gumgi mbari, mbe Damaskusan ki. Mbe mba gavi khergiap, mbe ndi mbav na bun mbe nzuai. Gu Damaskusan naaŋv mba Zisas khothɨgap ana zɨn vui ntɨɨri, gu mben suigɨv mbe ndiv Zerusareman zirɨrim, kha gumgi bakɨvi ne suaŋv muumbara mbatɨgar mben muuŋgirga.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Por mba bunin mbe nzuav khaŋ mbe nzuai, “Gu mba gumgi gu mbigi ndir zav Damaskusan ndai. Gu nda vov, Damaskusan han mbaim, ra vov phɨɨŋ han mbai. Gu ndaim, vhava bakɨ mbe tor vhekvhegi fara muuŋgiap buivar kega zera zav guigira na shɨrigi.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mba vhava ŋaar na shɨrigim, gu won hos thav kɨgira nɨɨaŋ ndarav, mbaram guma kamthooŋ mbe mbararagim, ana kha nzambaran na muuŋgi, ‘Sor, Sor, ndu thaŋ nzuav nan farfagi?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ana maaŋ nzuaim, gu khaŋ ana nzuai, ‘Guma Bakɨme, ndu the?’ Gu maaŋ nzuaim, ana khaŋ na nzuai, ‘Gu Nasaret guma Zisas, ndu nan farfagi.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Mba na phorga ndai gumgi, mbe mba vhava gari. Mbe mba na nzuai guma, mbe ana kamthooŋ mbararagi fhu.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ana maaŋ na nzuaim, gu thav khaŋ ana nzuai, ‘Guma Bakɨme, gu ntigem ram muuŋrie?’ Guma Bakɨme khaŋ na nzuai, ‘Ndu khavgip Damaskus ŋgu bakɨmen vhen ŋgirɨri. Guma the maam, gu muun zav ndun farasarigi ŋaari, ana za nta bun ndu suanga.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Mba buivar kega zerav na shɨrigi vhavar ŋaar, ana guigira havhargi. Ana na rɨmani ga muuŋgim, gu ram muuŋgip ganɨrie? Maaŋ muuŋgiap, na phorga vui gumgi, mbe nan harar suirav, nan kov Damaskus ŋgun vhen vergi.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Mbe nan kov Damaskusan vergim, guma mbe maaŋ ki. Mba guma zɨ, Ananaias. Ana guigira Fhe Bakɨmen piin kav, Moses suaŋgi tɨvi guigira nta zɨn vui guma ma. Mba Damaskusan ki Zudaiŋ, mbe khaŋ ana nzuai, ‘Ana guman vhuuŋ ma.’
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ana zav, na han thɨgap, khaŋ na nzuai, ‘Nan fek, Sor, ndun rɨmani taagip nzerav ganɨri.’ Ana maaŋ na nzuai tugera, nan rɨmani taagia nzerigim, gu ana gari.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Gu ana garim, ana khaŋ na nzuai, ‘Nzan nzɨgir Fhe Bakɨme, ana ndun farasarigi. Ndu anan vuzvugi kaŋgirga, ndu vhɨra ana Ŋaara Guman Ŋaar, ndu ana ganɨv, ndu vhɨra ana won kamthoon suanga buni, ndu nta mbarararga.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ndu mba garav mbararagi buni gum bigi, ndu za nta bun za kha gumgi gu mbigi ga suanga.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ndu mba ŋaarar muunga, ndu ntige thagɨnen rarga ki? Ndu khavgip khaŋ suaŋ, “Zisas nan korar muuŋ.” Ndu maaŋ suaŋv, ana zɨn panan ruagirim, ana ndu fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, ana nta ruagirim, nta vhɨzgirga.’ ”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 — ausente —
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ana maaŋ na nzuaim, gu nduara khaŋ ana nzuai, ‘Guma Bakɨme, mbe na kaŋgi. Gura fhum Fhe Bakɨme buni mbararagi pheni ga ruav, ndu khothɨgap ndu zɨn vui gumgi gu mbigi, gu mbe suigav, mbe ndia zav bɨna suav, hor mbatɨgar mbe mbuim, mbe na kaŋgi.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Gu vhɨra, mbe ndun buni vhuuiŋ bun nzuai guma Stiven, gu vhɨra thɨga mbe garim, mbe na nɨmara ana shogim, ana rimgim, gura khaŋ suaŋgi, “Mbe mba tɨvar ana muuŋgi, ne nzerara”. Gu nen mbe nzuav, gu nduara mba ana shogi ana rimgi gumgir shagir kirav kegi.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Gu maaŋ nzuaim, Guma Bakɨme khaŋ na nzuai, ‘Ndu ŋgɨ, gu ndu sararim, ndu harigi ŋguir samra ŋgɨgɨrga.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Por mba buni nzua vov, mba harigi ŋgui gumgi gu mbigi ga nzuaim, mba Zudaiŋ ne mbararagiap, mbe wom Por buni mbararargeŋ thagi. Mbe thav, kama bakɨmera kaav, khaŋ nzuai, “Ana shogirim, ana rimik! Mba khesharigi guma, ana kha nuianan kɨ thari. Ana vhɨra ŋamkɨrga fhu.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Mbe ne nzuav tamtam kaava nzɨɨv, wari wo ruga hav shari fhavi shari, mbe nta zorav nta sim, nta kɨzrɨga vov tamtam mbur rim, mbe vhɨra vherɨna dogap, ana fuav vu sui. Mbe mba tɨva mbui ne khaŋ muuŋgi, mbe Por suaŋgi buneŋ vuzvugi fhu.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Mbe maaŋ mbuim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari, ana mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga nzuaim, mbe Por ndigap, wari won phena vhen vergi. Mbe ana ndiga wari won phena vhen vergim, mbe gari guman panan vhari phivɨgan Por kharɨ zav mbe nzuai. Ana khueŋ kaŋgi zav, kha gumgi gu mbigi thagɨna bigɨna nɨɨeŋ ga nzuav khɨrɨv Porar kaav, ana tuarahuri.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Mbe maaŋ Poran muuŋv ana harani gu suani kɨr za mbui. Por garim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari gɨmatɨva pan ana hara thɨgi. Por mbara kha nzambaren ana muuŋgi, “Ee, nzan tɨv ram nzuai? Ana khaŋ nzuaire, nza kha khesharigi tɨvar Rom guman muunga, ne nzerigi, o fhu? Nde vhɨra kha tɨvar na muun za mbui. Nde na nzuav suaŋgiap, fhura phivɨgan na kharɨ za mbui fhuvara. Nde mba tɨvar muun za mbui, ne nzerigi, o?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Por mba nzambaren mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari gɨmatɨva pana muuŋgim, ana mbaram vov, nen mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari ga nzuav, khaŋ ana nzuai, “Ndu ntige ram muuŋrie? Mbu guma, ana Rom guma ma.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ana ne suaŋgim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari zav khaŋ Por ga nzuai, “Ndu na suaŋ. Ndu Rom guma, ee?” Ana ne nzuaim, Por khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Por maaŋ nzuaim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari khaŋ ana nzuai, “Gu won ŋkɨɨa vhɨrve guarira wo nzuav vhezgiap, gu ntigem Rom guma ki.” Ana maaŋ nzuaim, Por khaŋ ana nzuai, “Gu maaŋ muuŋgi fhuvara. Gu nan ndia Rom guma ma. Gu vhɨra Rom guma ma.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Por maaŋ suaŋgim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ana nzav, phivɨgar ana kharɨ za mbuav, mbe ne mbararagiap, mbe vhemkora shɨva vergap ana thagi. Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari vhɨra Por kaŋgi, ana Rom guma ma. Ana maaŋ muuŋgiap, ana vhɨra rivgi. Ana khaŋ muuŋgiap, ana nzuaim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi shenin Por kegi.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan vhari rivgiap, ana vhɨra tuituigip khueŋ kaŋgi za mbui, Por thagɨna bigɨna mbatɨga goreŋra muuŋgim, kha Zudaiŋ ana nzuav nzuai. Ana maaŋ muuŋgiap, mba mɨtimanera ana Por fhɨrgim, ana bɨna thav kɨrar hɨgi. Ana mbaram Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum za mba Zudain buaadegi gumgir panin kamgim, mbe zav wari fugi. Mbe zav wari fugim, ana mbaram Porar kov mbe han zerav, ana nzuaim, ana vov, mbe nɨman thɨgi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.