Atos 16

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Por maaŋ mbuav vov, Derbe gum Ristran ŋgunin vugi. Mba Ristra ŋgu bakɨmen Zisas khothɨgap ana zɨn vui guma mbe ki. Mba guma zɨ, Timoti. Ana niamuuŋ Zudar mbik ma. Ana niamuuŋ vhɨra Zisas khothɨgap ana zɨn vui mbik ma. Ana ndia, ana Grik guma ma.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Mba Ristra gum Aikoniaman Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mbe ana tɨvi bun nzuav khaŋ nzuai, “Timoti, ana guman vhuuŋ ma.”
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Por mba buni mbararagiap, mbaram ana wo phorgɨ ŋgɨrgen Timoti vuzvugi. Por wo phorgɨ ŋgɨrgen ana vuzvugiap, mbaram hɨgap Timotin fooŋgi. Por khueŋ nzuav mba tɨvar ana muuŋgi. Ana mba fhain ki Zudaiŋ ga ndɨkndɨgap, mba tɨvar Timoti ga muuŋgi. Mba fhain ki Zudaiŋ, mbe za Timoti kaŋgi, ana ndia, ana Grik guma ma.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Por maaŋ ana muuŋgiap, mbe mba ŋgui bakɨvi ga ruav, Zisas mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi gum mbe Zerusareman kav Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi gari gumgir pani, mba fhum Zerusareman kav suaŋgi buni, mbe mba bunin Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi ga nzuai. Mbe mbe nzuav khaŋ mbe nzuai, “Nde kha buni zɨn ŋgɨri.”
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Mbe maaŋ mbuim, Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mbe Zisas khothɨgap ana zɨn vov, khaŋ tɨga havhargi. Mbe khaŋ tɨga havhargim, harigi gumgi gu mbigi, rari tugɨra tɨgap zav, mben vhen verim, mben vhɨrve guigira vhɨrkɨvgi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Por gum, Sairas, Timoti, mbe Frigia gu Garesia fhainin rɨgɨnera vui. Mbe khaŋ muuŋgiap Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar Esia fhain Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ bun suangen mbe thɨvigi.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Mbe vov, Misia fhaiŋra thɨgap, mbe mbaram Bitinia fhain vhen ŋgirɨ za mbuim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar maaŋ wom mbe thɨvigi.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Mbe maaŋ muuŋgiap, mbaram Misia fhaiŋ kambarav, vera vov Troas ŋgu bakɨmen vergi.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Mbe Troasan vergap, maan Por rɨma kui fara muuŋgiap bigɨna mbe gangi. Ana Masedonia guma mbe garim, ana thɨgap anan kaav khaŋ ana nzuai, “Ndu kha mbasɨge rɨgɨp khuen Masedonian nzan kurari.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Por maan mba bigeŋ gangiap, nza vhemkora tuav gangiap, Masedonian vegi. Nza khueŋ ndɨkndɨgi, Fhe Bakɨme Masedonian wo buni vhuuiŋ bun mbe suan zav nzan kamgi.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Maaŋ muuŋgiap, nza Troasan kema ndigap, nza za vov Samotres phorgi. Nza maaŋ phorgap, nza mɨtimanera mba kem maaŋ kega vov, Neaporis phorgi.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Nza vov Neaporis phorgap, nza maam Neaporisan kegap, thɨvar vov Firipain vegi. Firipai ana fhum Rom ana ndiga kegi ŋgu bakɨme ma. Ana mba Masedonia ŋgu bakɨme fhain fharigi ŋgu bakɨmen ki. Nza vov anan vugap, rari mbarir ana kegi.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Nza maaŋ kav, nza Sabatar vov mba, ŋgu bakɨmen bɨna thɨmkamani mbugum kɨrar hegap, wari vov mbɨ mben taan vegi. Nza khueŋ ndɨkndɨga wari vegi, nza Fhe Bakɨme phorgɨ suanga ŋana thueŋ ki thi. Nza ne suaŋgia vov, mba mbɨn taan vegap, nza mbigi mbari garim, mbe phoga vhuigap wari ki. Nza mbe gangiap, nza mben haa piigiap, mbe phorga nzuai.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Nza mbe phorga nzuav kim, mbiga mbe, ana zɨ, Ridia, ana nza nzuai buni mbararagi. Ana vhɨra Fhe Bakɨme rotu mbui mbik ma. Ana Taiatairan mbik ma. Ana vhɨra shaar hɨvar shɨgar ŋgari mbik ma. Mba tugen Fhe Bakɨme ana ndava dorgim, ana khuaran Por nzuai buni ga tɨgi.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ana mba tugen, ana Zisas zɨn panan ruagi. Ana ruaim, ana phenan ki ntɨɨri, mbe zam Zisas zɨn panan ruagi. Ana ruagiap mbaram khaŋ nza nzuai, “Nde guigira kha ndɨkndɨgar nan muunga, gu Zisas khothɨgap ana zɨn vui, nde mba ndɨkndɨgar nan muuŋv, nde zɨv na phenan kɨ.” Ana nen nza nzuav, ana khaŋ tɨgap wo phenan kɨr zav nza nzuaim, nza thav ana kama zɨn vugi.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Nza Ridia han ana phenan kav, raa mben Fhe Bakɨme phorgɨv suan zav ana phorga nzuai ŋanen vui. Nza vuim, fhura ŋaara khɨna mbui mbiga mbe, ana tuavar nzan purigi. Mba mbik, ana ŋina mbatɨga mbe ana vhen ki. Mba ŋina, ana vhen kav, ndɨkndɨgap ana ndɨɨim, ana zumgum hɨrga bigi, ana nta bun nzuai. Mba mbik maaŋ mbuim, ana gari gumgir pani, ana mba mbui ŋaarar panan ŋkɨɨa vhɨrvera ndi.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Mba mbik tuavar nzan purav, mbaram nza zɨn zi. Ana nza zɨn zav, kaav, khaŋ nzuai, “Kha gumgi, mbe za kha bigi kharav vun guarara ki Fhe Bakɨmen ŋaara gumgi ma. Mbe Fhe Bakɨme taagip nde ndirga tuav bun nde nzuai.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Nza maaŋ kim, mba mbik rari vhɨrvera, ana mba tɨvar nza mbui. Ana mba tɨvar mbe mbuav kim, Por guigira ana mbararargen vhugi. Por vhuga thav, dorga thɨgap, khaŋ mba ŋina mbatɨga nzuai “Gu Zisas Krais zɨn panan ndu nzuai, ndu mba mbiga thav kɨrar hɨgɨp ŋgɨri.” Por ne nzuavra thagim, mba ŋina mbatɨk vhemkora mba mbiga thav kɨrar hɨgap vugi.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Mba ŋina mbatɨk mba mbiga thav kɨrar hɨgap vugim, mba mbiga gari gumgir pani gari, mbe wom ŋkɨɨa ndirga tuav ki fhu. Mbe maaŋ muuŋgiap gangia thav, Por gum Sairas suirav, mani ŋgɨrga vov, mbe phogi ga vhui ŋanen wari won gumgir pani han vugi.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Mbe maam mani ndigav, vov bigi ndiv thɨgar mbai gumgir pani han vugap, khaŋ mbe nzuai, “Kha gumani, mani Zuda gumani ma. Mani zav, nza ŋgu bakɨmen zɨgap, simtɨga bakɨme khavgi.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Mani vhɨra nza Romiŋ muuŋ thagi tɨvi mbari, maam mba tɨvir muun zav, nzan gumgi gu mbigi mbari ga nzuai.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Mbe mani ga nzuav nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe vhɨra zav maam wari fugap, mbe vhɨra fhura mani ga shɨshɨgap, bunin mani ga sav, mani ga nzuai. Mbe mba bunin mani ga sav mani ga nzuaim, mba mben bigi ndi thɨgar mbai gumgi mbaram, mani shagi zorgiap, gumgi mbari ga nzuaim, mbe zav mpiiŋsɨgar mani khari.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Mbe khara mbatɨgar mani ga muuŋgim, mben bigi ndi thɨgar mbai gumgi, mani ndi phena tɨvaneŋ ga sur zav, mbaram kama havharar mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨva ndɨɨv, khaŋ ana nzuai, “Ndu zaaŋtuigira kha gumani ganɨri.”
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Mba bigi ndi thɨgar mbai gumgi kama havharen mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨva suaŋgim, mba gɨmatɨv mbaram Por gu Sairas ndim, mba phena tɨvanen vhee guarara ki ŋaneŋ khɨngi. Ana mani ndi khɨngiap, mani suani ndim, khanararaŋ bakɨme mueŋ thooŋ khɨngim, mani suani nderigi.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Mbe Por gu Sairas ndim, phena tɨvaneŋ khɨngim, mani maaŋ rɨgar ŋgavi ga mbuav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki. Mani maaŋ mbuim, mani phorgav phena tɨvanen ki gumgi, mbe kav mani mbararagi.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Mbe mani mbarararv kim, khɨmkhɨga bakɨme fhura kɨgɨra mbarav mba phena tɨvaneŋ suirav ne nɨɨŋkuim, mba phena tɨvanen thɨɨr kaa fhura fhɨreregim, mba phena tɨvaneŋ ki gumgi, mben hari gum suira kegi sheni, nta fhura fhɨreregi.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv, mba thɨɨ garim, nta fhɨreregim, ana kha ndɨkndɨga mbui, kha phena tɨvanen ki gumgi, mbe zama regi thi? Ana mba ndɨkndɨga muuŋgiap thav, won ntari ga mbui kos sigap nduara wora shogi rɨmɨn za mbui.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ana maaŋ muun za mbuim, Por ana gangiap, kama bakɨmera ana kaav, khaŋ ana nzuai, “Ai, ndu nduara won farfa thari. Nza za khar ki.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Por ne nzuaim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv ne mbararagiap, thav mbaram vhava nzuav mba gumgir kaai. Ana mben kaaim, mbe vhava ndiga zim, ana mbaram mba vhava ndigap, ana ŋaarar khuafɨ mba phena tɨvanen Por gum Sairas ki ŋanen veri. Ana verav, ana guigira rivgiap, ninɨk ana mbuim, ana vera vov, fhura wo fega Por gum Sairas ŋkarveni nɨman khɨngi. Mbe Por gu Sairas ndim, phena tɨvaneŋ khɨngim, mani maaŋ rɨgar ŋgavi ga mbuav, Fhe Bakɨme phorga nzuav ki. (16.25) |src="LB00337C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="16.25"
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ana mani nɨma rɨga kegap, mbaram zumgum khavgiap, Por gum Sairas kov kɨrar hɨgap, manin nzav khaŋ mani ga nzuai, “Guma rumani, gu ram muuŋgi tɨvar muuŋgirim, Fhe Bakɨme taagi na ndigirie?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ana mba nzambaren mani ga muuŋgim, mani ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu Guma Bakɨme Zisas bun nzuai buna vhuueŋ khothɨgɨp, ana zɨn ŋgɨrga, Fhe Bakɨme taagip ndu ndiv, ana maaŋ muuŋgip, ana za ndu phenan ki ntɨɨri, ana vhɨra mbe ndigɨrga.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Por gum Sairas maaŋ ana suaŋgia thugap, mbaram za Guma Bakɨme buni vhuuiŋ bun ana nzuav, ana phenan ki ntɨɨri, mani vhɨra mbe nzuai.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Mani Guma Bakɨme buni vhuuin ana suaŋgim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv mba maaŋra maan rɨgar mani ndiga vov, mani nzuu ruagi. Ana mani nzuu ruagim, mani mba maaŋra Zisas zɨn pan ana ruav, vhɨra ana phenan ki ntɨɨri, mani vhɨra mbe ruagi.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Mani mbe ruagim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv mba maaŋra manin kov, wo phenan vugap, mba pav, manin kua pi. Ana mba pav manin kua pav, ana phenan ki ntɨɨri, mbe khueŋ nzuav guigira ndikndiga mbatɨga mbui, nza ntigem, Fhe Bakɨme khothɨgi.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Mba maan kegap mɨn thugim, mɨtimanera, mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani, mbaram gɨɨtɨvi gari gumgir pani mbari ga sarigim, mbe zav, khaŋ mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨva nzuai, “Mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani khaŋ ndu nzuai, ‘Ndu mba gumani ndiv kɨrar mbararim, mani ŋgɨri.’ ”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Mbe maaŋ ana suaŋgim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv vov, khaŋ Por ga nzuai, “Mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani khaŋ na nzuai ‘Ndu mba gumani ga sararim, mani kɨrar hɨgɨp ŋgɨri.’ Maaŋ muuŋgim, ŋko ntige phena tɨvaneŋ thav kɨrar hɨgɨp, wani ŋgɨp, ndava mɨɨtɨga ndigɨp, wani kɨri.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ana maaŋ Por ga nzuaim, Por mbaram khaŋ mba gɨɨtɨva ga nzuai, “Ŋka Rom gumani ma. Ram muuŋgi ne nzuav, mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani ŋka buni mbararargeŋ thagi. Mbe ŋka buni mbararav, mbe ŋka kaŋgirga, ŋka bigɨna mbatɨga thueŋ muuŋgi o, fhu. Mbe vhɨra fhura kha gumgi gu mbigi nɨman ŋka shogi. Mbe ŋka shogiap, vhɨra ŋka ndim phena tɨvaneŋ khɨngi. Mbe maaŋ ŋka muuŋgiap, mbe ntigem fhura nimnera ŋka sarari ŋka ŋgɨr za mbui thi? Zakɨra fhuvara! Mbe nduarira zɨp ŋka suaŋv, ŋka kuv kɨrar hɨrga.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Por maaŋ mba gɨɨtɨvi gari gumgir pani ga suaŋgim, mbe Por suaŋgi kameŋ ndigap, mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani han vui.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani ne mbararagia thav, wari vov phena tɨvanen vegap, mbe nduarira Por gum Sairas phorga nzuav, manin kov, kɨrar hɨgi. Mbe manin kov, kɨrar hɨgap, khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko kha ŋgu bakɨme thav, wani ŋgɨri.”
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Mbe mba phena tɨvaneŋ thav, mani ndim kɨrar mbarigim, mani vov, Ridia phenan vugi. Mani vov, Ridia phenan kav, Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mani mbe ndavi khavav, mbe ndavi havhari buni mbarir mbe suaŋgia thugap, zumgum mba ŋgu bakɨme thav wani vui.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.