Atos 16

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Por maaŋ mbuav vov, Derbe gum Ristran ŋgunin vugi. Mba Ristra ŋgu bakɨmen Zisas khothɨgap ana zɨn vui guma mbe ki. Mba guma zɨ, Timoti. Ana niamuuŋ Zudar mbik ma. Ana niamuuŋ vhɨra Zisas khothɨgap ana zɨn vui mbik ma. Ana ndia, ana Grik guma ma.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Mba Ristra gum Aikoniaman Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mbe ana tɨvi bun nzuav khaŋ nzuai, “Timoti, ana guman vhuuŋ ma.”
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Por mba buni mbararagiap, mbaram ana wo phorgɨ ŋgɨrgen Timoti vuzvugi. Por wo phorgɨ ŋgɨrgen ana vuzvugiap, mbaram hɨgap Timotin fooŋgi. Por khueŋ nzuav mba tɨvar ana muuŋgi. Ana mba fhain ki Zudaiŋ ga ndɨkndɨgap, mba tɨvar Timoti ga muuŋgi. Mba fhain ki Zudaiŋ, mbe za Timoti kaŋgi, ana ndia, ana Grik guma ma.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Por maaŋ ana muuŋgiap, mbe mba ŋgui bakɨvi ga ruav, Zisas mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi gum mbe Zerusareman kav Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi gari gumgir pani, mba fhum Zerusareman kav suaŋgi buni, mbe mba bunin Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi ga nzuai. Mbe mbe nzuav khaŋ mbe nzuai, “Nde kha buni zɨn ŋgɨri.”
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Mbe maaŋ mbuim, Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mbe Zisas khothɨgap ana zɨn vov, khaŋ tɨga havhargi. Mbe khaŋ tɨga havhargim, harigi gumgi gu mbigi, rari tugɨra tɨgap zav, mben vhen verim, mben vhɨrve guigira vhɨrkɨvgi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Por gum, Sairas, Timoti, mbe Frigia gu Garesia fhainin rɨgɨnera vui. Mbe khaŋ muuŋgiap Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar Esia fhain Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ bun suangen mbe thɨvigi.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Mbe vov, Misia fhaiŋra thɨgap, mbe mbaram Bitinia fhain vhen ŋgirɨ za mbuim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar maaŋ wom mbe thɨvigi.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Mbe maaŋ muuŋgiap, mbaram Misia fhaiŋ kambarav, vera vov Troas ŋgu bakɨmen vergi.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Mbe Troasan vergap, maan Por rɨma kui fara muuŋgiap bigɨna mbe gangi. Ana Masedonia guma mbe garim, ana thɨgap anan kaav khaŋ ana nzuai, “Ndu kha mbasɨge rɨgɨp khuen Masedonian nzan kurari.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Por maan mba bigeŋ gangiap, nza vhemkora tuav gangiap, Masedonian vegi. Nza khueŋ ndɨkndɨgi, Fhe Bakɨme Masedonian wo buni vhuuiŋ bun mbe suan zav nzan kamgi.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Maaŋ muuŋgiap, nza Troasan kema ndigap, nza za vov Samotres phorgi. Nza maaŋ phorgap, nza mɨtimanera mba kem maaŋ kega vov, Neaporis phorgi.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Nza vov Neaporis phorgap, nza maam Neaporisan kegap, thɨvar vov Firipain vegi. Firipai ana fhum Rom ana ndiga kegi ŋgu bakɨme ma. Ana mba Masedonia ŋgu bakɨme fhain fharigi ŋgu bakɨmen ki. Nza vov anan vugap, rari mbarir ana kegi.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nza maaŋ kav, nza Sabatar vov mba, ŋgu bakɨmen bɨna thɨmkamani mbugum kɨrar hegap, wari vov mbɨ mben taan vegi. Nza khueŋ ndɨkndɨga wari vegi, nza Fhe Bakɨme phorgɨ suanga ŋana thueŋ ki thi. Nza ne suaŋgia vov, mba mbɨn taan vegap, nza mbigi mbari garim, mbe phoga vhuigap wari ki. Nza mbe gangiap, nza mben haa piigiap, mbe phorga nzuai.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Nza mbe phorga nzuav kim, mbiga mbe, ana zɨ, Ridia, ana nza nzuai buni mbararagi. Ana vhɨra Fhe Bakɨme rotu mbui mbik ma. Ana Taiatairan mbik ma. Ana vhɨra shaar hɨvar shɨgar ŋgari mbik ma. Mba tugen Fhe Bakɨme ana ndava dorgim, ana khuaran Por nzuai buni ga tɨgi.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ana mba tugen, ana Zisas zɨn panan ruagi. Ana ruaim, ana phenan ki ntɨɨri, mbe zam Zisas zɨn panan ruagi. Ana ruagiap mbaram khaŋ nza nzuai, “Nde guigira kha ndɨkndɨgar nan muunga, gu Zisas khothɨgap ana zɨn vui, nde mba ndɨkndɨgar nan muuŋv, nde zɨv na phenan kɨ.” Ana nen nza nzuav, ana khaŋ tɨgap wo phenan kɨr zav nza nzuaim, nza thav ana kama zɨn vugi.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Nza Ridia han ana phenan kav, raa mben Fhe Bakɨme phorgɨv suan zav ana phorga nzuai ŋanen vui. Nza vuim, fhura ŋaara khɨna mbui mbiga mbe, ana tuavar nzan purigi. Mba mbik, ana ŋina mbatɨga mbe ana vhen ki. Mba ŋina, ana vhen kav, ndɨkndɨgap ana ndɨɨim, ana zumgum hɨrga bigi, ana nta bun nzuai. Mba mbik maaŋ mbuim, ana gari gumgir pani, ana mba mbui ŋaarar panan ŋkɨɨa vhɨrvera ndi.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Mba mbik tuavar nzan purav, mbaram nza zɨn zi. Ana nza zɨn zav, kaav, khaŋ nzuai, “Kha gumgi, mbe za kha bigi kharav vun guarara ki Fhe Bakɨmen ŋaara gumgi ma. Mbe Fhe Bakɨme taagip nde ndirga tuav bun nde nzuai.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Nza maaŋ kim, mba mbik rari vhɨrvera, ana mba tɨvar nza mbui. Ana mba tɨvar mbe mbuav kim, Por guigira ana mbararargen vhugi. Por vhuga thav, dorga thɨgap, khaŋ mba ŋina mbatɨga nzuai “Gu Zisas Krais zɨn panan ndu nzuai, ndu mba mbiga thav kɨrar hɨgɨp ŋgɨri.” Por ne nzuavra thagim, mba ŋina mbatɨk vhemkora mba mbiga thav kɨrar hɨgap vugi.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Mba ŋina mbatɨk mba mbiga thav kɨrar hɨgap vugim, mba mbiga gari gumgir pani gari, mbe wom ŋkɨɨa ndirga tuav ki fhu. Mbe maaŋ muuŋgiap gangia thav, Por gum Sairas suirav, mani ŋgɨrga vov, mbe phogi ga vhui ŋanen wari won gumgir pani han vugi.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Mbe maam mani ndigav, vov bigi ndiv thɨgar mbai gumgir pani han vugap, khaŋ mbe nzuai, “Kha gumani, mani Zuda gumani ma. Mani zav, nza ŋgu bakɨmen zɨgap, simtɨga bakɨme khavgi.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Mani vhɨra nza Romiŋ muuŋ thagi tɨvi mbari, maam mba tɨvir muun zav, nzan gumgi gu mbigi mbari ga nzuai.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Mbe mani ga nzuav nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe vhɨra zav maam wari fugap, mbe vhɨra fhura mani ga shɨshɨgap, bunin mani ga sav, mani ga nzuai. Mbe mba bunin mani ga sav mani ga nzuaim, mba mben bigi ndi thɨgar mbai gumgi mbaram, mani shagi zorgiap, gumgi mbari ga nzuaim, mbe zav mpiiŋsɨgar mani khari.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Mbe khara mbatɨgar mani ga muuŋgim, mben bigi ndi thɨgar mbai gumgi, mani ndi phena tɨvaneŋ ga sur zav, mbaram kama havharar mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨva ndɨɨv, khaŋ ana nzuai, “Ndu zaaŋtuigira kha gumani ganɨri.”
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Mba bigi ndi thɨgar mbai gumgi kama havharen mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨva suaŋgim, mba gɨmatɨv mbaram Por gu Sairas ndim, mba phena tɨvanen vhee guarara ki ŋaneŋ khɨngi. Ana mani ndi khɨngiap, mani suani ndim, khanararaŋ bakɨme mueŋ thooŋ khɨngim, mani suani nderigi.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Mbe Por gu Sairas ndim, phena tɨvaneŋ khɨngim, mani maaŋ rɨgar ŋgavi ga mbuav Fhe Bakɨme phorga nzuav ki. Mani maaŋ mbuim, mani phorgav phena tɨvanen ki gumgi, mbe kav mani mbararagi.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Mbe mani mbarararv kim, khɨmkhɨga bakɨme fhura kɨgɨra mbarav mba phena tɨvaneŋ suirav ne nɨɨŋkuim, mba phena tɨvanen thɨɨr kaa fhura fhɨreregim, mba phena tɨvaneŋ ki gumgi, mben hari gum suira kegi sheni, nta fhura fhɨreregi.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv, mba thɨɨ garim, nta fhɨreregim, ana kha ndɨkndɨga mbui, kha phena tɨvanen ki gumgi, mbe zama regi thi? Ana mba ndɨkndɨga muuŋgiap thav, won ntari ga mbui kos sigap nduara wora shogi rɨmɨn za mbui.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ana maaŋ muun za mbuim, Por ana gangiap, kama bakɨmera ana kaav, khaŋ ana nzuai, “Ai, ndu nduara won farfa thari. Nza za khar ki.”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Por ne nzuaim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv ne mbararagiap, thav mbaram vhava nzuav mba gumgir kaai. Ana mben kaaim, mbe vhava ndiga zim, ana mbaram mba vhava ndigap, ana ŋaarar khuafɨ mba phena tɨvanen Por gum Sairas ki ŋanen veri. Ana verav, ana guigira rivgiap, ninɨk ana mbuim, ana vera vov, fhura wo fega Por gum Sairas ŋkarveni nɨman khɨngi. Mbe Por gu Sairas ndim, phena tɨvaneŋ khɨngim, mani maaŋ rɨgar ŋgavi ga mbuav, Fhe Bakɨme phorga nzuav ki. (16.25) |src="LB00337C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="16.25"
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ana mani nɨma rɨga kegap, mbaram zumgum khavgiap, Por gum Sairas kov kɨrar hɨgap, manin nzav khaŋ mani ga nzuai, “Guma rumani, gu ram muuŋgi tɨvar muuŋgirim, Fhe Bakɨme taagi na ndigirie?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ana mba nzambaren mani ga muuŋgim, mani ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ndu Guma Bakɨme Zisas bun nzuai buna vhuueŋ khothɨgɨp, ana zɨn ŋgɨrga, Fhe Bakɨme taagip ndu ndiv, ana maaŋ muuŋgip, ana za ndu phenan ki ntɨɨri, ana vhɨra mbe ndigɨrga.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Por gum Sairas maaŋ ana suaŋgia thugap, mbaram za Guma Bakɨme buni vhuuiŋ bun ana nzuav, ana phenan ki ntɨɨri, mani vhɨra mbe nzuai.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Mani Guma Bakɨme buni vhuuin ana suaŋgim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv mba maaŋra maan rɨgar mani ndiga vov, mani nzuu ruagi. Ana mani nzuu ruagim, mani mba maaŋra Zisas zɨn pan ana ruav, vhɨra ana phenan ki ntɨɨri, mani vhɨra mbe ruagi.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Mani mbe ruagim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv mba maaŋra manin kov, wo phenan vugap, mba pav, manin kua pi. Ana mba pav manin kua pav, ana phenan ki ntɨɨri, mbe khueŋ nzuav guigira ndikndiga mbatɨga mbui, nza ntigem, Fhe Bakɨme khothɨgi.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Mba maan kegap mɨn thugim, mɨtimanera, mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani, mbaram gɨɨtɨvi gari gumgir pani mbari ga sarigim, mbe zav, khaŋ mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨva nzuai, “Mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani khaŋ ndu nzuai, ‘Ndu mba gumani ndiv kɨrar mbararim, mani ŋgɨri.’ ”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Mbe maaŋ ana suaŋgim, mba phena tɨvaneŋ gari gɨmatɨv vov, khaŋ Por ga nzuai, “Mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani khaŋ na nzuai ‘Ndu mba gumani ga sararim, mani kɨrar hɨgɨp ŋgɨri.’ Maaŋ muuŋgim, ŋko ntige phena tɨvaneŋ thav kɨrar hɨgɨp, wani ŋgɨp, ndava mɨɨtɨga ndigɨp, wani kɨri.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Ana maaŋ Por ga nzuaim, Por mbaram khaŋ mba gɨɨtɨva ga nzuai, “Ŋka Rom gumani ma. Ram muuŋgi ne nzuav, mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani ŋka buni mbararargeŋ thagi. Mbe ŋka buni mbararav, mbe ŋka kaŋgirga, ŋka bigɨna mbatɨga thueŋ muuŋgi o, fhu. Mbe vhɨra fhura kha gumgi gu mbigi nɨman ŋka shogi. Mbe ŋka shogiap, vhɨra ŋka ndim phena tɨvaneŋ khɨngi. Mbe maaŋ ŋka muuŋgiap, mbe ntigem fhura nimnera ŋka sarari ŋka ŋgɨr za mbui thi? Zakɨra fhuvara! Mbe nduarira zɨp ŋka suaŋv, ŋka kuv kɨrar hɨrga.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Por maaŋ mba gɨɨtɨvi gari gumgir pani ga suaŋgim, mbe Por suaŋgi kameŋ ndigap, mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani han vui.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Mba bigi ndi thɨgar mbai gumgir pani ne mbararagia thav, wari vov phena tɨvanen vegap, mbe nduarira Por gum Sairas phorga nzuav, manin kov, kɨrar hɨgi. Mbe manin kov, kɨrar hɨgap, khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko kha ŋgu bakɨme thav, wani ŋgɨri.”
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Mbe mba phena tɨvaneŋ thav, mani ndim kɨrar mbarigim, mani vov, Ridia phenan vugi. Mani vov, Ridia phenan kav, Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mani mbe ndavi khavav, mbe ndavi havhari buni mbarir mbe suaŋgia thugap, zumgum mba ŋgu bakɨme thav wani vui.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.