Atos 14
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 Por gum Barnabas Aikoniaman, mani Antiokan kav muuŋgi tɨvara mbui. Mani vov, mbe Zudaiŋ Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen verav Fhe Bakɨmen buni vhuuin mbe nzuai. Mani guigira Fhe Bakɨmen bunin vhuuiŋ, mani suambara vhuuŋra ntan mbe mbuim, Zudaiŋ vhɨrvera gum Grikiŋ vhɨrvera, mbe mani nzuai buni khothɨgi.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Mbe mani buni khothɨgim, mba Zudaiŋ mbari, mbe mani buni khothɨgi fhu. Mbe khavgiap, mbaram mba harigi ŋgui gumgi mbari ndavi ga sim, mbe mbaram mba mani khothivi gumgi gu mbigi ga nzuav ndavi mbatɨgi.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Por gum Barnabas tuga mpeeŋra Aikoniaman kegi. Mani kav, mani Guma Bakɨmen kora muumbara bun mbe nzuai, mani rɨvi fhuvara. Mani maaŋ mbuim, Guma Bakɨme ŋkasŋkar mani ga ndɨɨim, mani mbarkɨrga mirikori ga mbui. Mani maaŋ mbuim, Guma Bakɨme mba tɨvir mba gumgi gu mbigi khɨvi. Mbe mba tɨvi ganɨv, kaŋgirga, mani mba nzuai buni, nta guigi guarara.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Fhe Bakɨme mba tɨvir mbe khɨvim, mba ŋgu bakɨmen ki gumgi gu mbigi, mbe rɨgɨra wari shɨrigi. Mbe mbari, mbe Zudain ndagi. Mbe mbari, mbe mba Zisas farsarigi ŋaara gumanin ndagi.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Mbe maaŋ mbuim, zumgum Zudaiŋ gumgi gum mba harigi ŋgui gumgi. Mbe hegap, wari won gumgir panin kov, mbe tɨva mbatɨgar Por gum Barnabasan muun za mbui. Mbe vhɨra ŋkɨɨar mani ga segɨrim, mani rimgir za mbui.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Barnabas gum Por mba gumgi maaŋ manin muun za mbui bigeŋ mbararagiap, mbaram wani ra vov, Rikonia fhain Ristra gu Derbe ŋgu bakɨ nin vov, mba mani gaar ki ŋgui, mani za nta rui.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Mani nta ruav, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun nzuai.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Mani nta rua vov, Ristra ŋgu bakɨmen vugi. Mba ŋgun, guma mbevi ki. Mba guma, ana won niamuuŋ ndava vheera kim, anan ŋkarveni rimgim, ana niamuuŋ ana ruagi. Mba guma ana rui fhu. Ana mbara muuŋgiap peravra ki.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Mba guma perav kav, Por nzuai buni mbararagi. Por mbaram khɨrav, ana garav, ana ana kaŋgi. Mba guma ana nzuai buni, ana nta khothɨgi, ana taagiap nzerarga.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Maaŋ muuŋgiap, Por kama havharav khaŋ ana nzuai, “Ndu khavgip thɨgɨ” Ana maaŋ ana nzuavra thagim, mba guma za fega mbarav, khavgia thiva rui.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Ana khavgia thiva ruim, gumgi gu mbigi vhɨrve mba Por muuŋgi bigeŋ gangiap, mbe Rikonian kaman kaav, khaŋ nzuai, “Kha mbarɨvi, nta gumgi ga gegap, nzan han zergi.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Mbe maaŋ suaŋgiap, kha zɨn Barnabas ga nɨɨŋgi, nzan mbarɨv Zus. Mbe mba zɨn ana nɨɨŋgiap, mbaram Por buni nzuaine nzuav, mbe kha zɨn Por ga nɨɨŋgi, nzan mbarɨv Hermes.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Mben mbarɨva Zus rotu mbui phen, ana mba ŋgu bakɨme behuigi bɨna gaar kɨrar ki. Mbe mba zɨnin Barnabas gum Por ga nɨɨŋgiap, mbaram mba mben mbarɨvar Zus rotu gari guma, ana borombaga puri mbari ndigap, mbaram mbarkɨrga kɨmɨri shivi vhuuiŋ mbari bɨzgiap, nta ndigap, mba ŋgu bakɨmen vhen veri bɨna thɨmkamanin zeri. Ana gumgi gu mbigi vhɨrver kov Barnabas gu Por ga nzuav shaman muun zav zi.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Mbe maaŋ mbuim, mba Zisas farasarigi ŋaara gumani mba kameŋ mbararagiap, mani guigira mba kameŋ ga nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgiap, mbaram wani wo shagi suigav, nta karasuegi. Mani wani wo shagi karasuegap, khuafɨrav vov, mba gumgi gu mbigi rɨgar vergap, nzɨɨv, khaŋ nzuai,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Nde ŋkan kɨvntogi, nde thaŋ nzuav mba tɨva mbui? Ŋka guma khɨnani ma. Ŋka ndera fara muuŋgi. Ŋka kha Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun nde nzuai ne khaŋ muuŋgi, ŋka kha buni vhuuiŋ bun nde suaŋrim, nde mba fhura shɨshɨgap rotu mbui bigi, nde nta thav kɨr nta segɨp, nde guigira zazera mbara muuŋgiap ki Fhe Bakɨme han zɨrga. Mba Fhe Bakɨme, ana kha buip gum nuiana mbuav mbasɨga mbuav, ana ki bigi, ana za nta muuŋgi.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ana fhum nzan nzɨgi ki tugen, ana za fhura kha gumgi gu mbigi garim, mbe won vuzvugi zɨn vegi.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ana vhɨra ana mba tugen, ana za wo ndi zorgim, gumgi gu mbigi ana kakagi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Ana zazera tɨvar vhuuŋra nde mbui. Ana nde nzuav mboga mbuim, ana buivar kega zeri. Ana nde nzuav mban vhuuiŋ vhɨrve ga muuŋgim, nta hegi. Ana mban vhɨrvera nde nɨɨŋgim, nde ndavi mbɨrav, ndikndigap, wari ki.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Mani mba kameŋra mbe suaŋgia thav, mani khaŋ tɨgap ŋaara bakɨmera mbuav mba gumgi gu mbigi thɨvav mbe nzuai. Mbe mani ga suaŋv shaman muunga fhuvara.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Mbe maaŋ manin muun za muuŋgiap kim, zumgum Zudaiŋ mbari Antiokan kegap ndaim, mbe mbari Aikoniaman kegap, ndav, Ristran ndav, mba gumgi gu mbigi ndavi ga sav mbe nzuaim, mba gumgi gu mbigi mbe panan Por ga kegi. Mbe panan Por ga kegap, mbaram ŋkɨɨar ana segi. Mbe ŋkɨɨar ana segim, ana ŋama rimgim, mbe khueŋ ndɨkndɨgi, ana zama rimgi. Mbe ne suaŋgiap, ana khuma ŋgɨrga vov mba ŋgu bakɨme thav, ana ndiga vov, mba ŋgu bakɨmen bɨna kɨra hiiŋ khɨngi.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Mbe ana ŋgɨrga vov khɨngim, mba Zisas buni vhuuiŋ khothivi gumgi gu mbigi, mbe za zav, ana forgia thivgim, Por wom khavgi. Por khavgiap wom mba ŋgu bakɨme vhen vergi. Ana taagia mba ŋgu bakɨme vhen vergap, ana mɨtimanera, ana Barnabas phorgap, mani khavgiap, Derbe ŋgu bakɨmen vugi.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Barnabas gum Por vov, Derbe ŋgu bakɨmen vugap, maam Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun nzuav, mani gumgi gu mbigi vhɨrvera ndigim, mbe Zisas khothɨgap ana zɨn vui. Mani maam mbe ndigim, mbe Zisas khothɨgap ana zɨn vuim, mani zumgum taagia vov, Ristra gum Aikoniam gum Antiok, mani ntan vergi.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Mani vergap, mani mba Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mani maam mbe ndavi khavav, mbe ndavi havhari buni mbe nzuai. Mani mbe nzuav kama havharar khaŋ mbe nzuai, “Nde Zisas khothɨgap ana zɨn vui tɨv, nde guigira ana suirav, havhargiri. Nza Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga ŋgun ŋgirɨ saŋv, nza fharav simtɨgi vhɨrve ki tuav, nza ana ŋgɨgɨrga.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Mani maaŋ mbe suaŋgia thugap, mbaram mba Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mbe mba ŋgu phuni khegenen ki, mani mbe ganɨnga gumgir pani ndi fi. Mani mben gumgi pani ndi fegap, mbaram mbe nzuav Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav mba thagi. Mani mba thav, mbaram Fhe Bakɨme phorga nzuai. Mani mba tɨvar muuŋv, mba Guma Bakɨme khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mani mbe ndim, Guma Bakɨme farve khɨngirga.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Barnabas gum Por maaŋ mbe muuŋgiap, mbaram zumgum khavgiap, wani vov, Pisidia fhaiŋ shɨrav vov, Pamfiria fhain hɨgi.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Mani Pamfirian hɨga vov, Perga ŋgu bakɨmen Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun nzuai. Mani maam Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun suaŋgiap, zumgum vera vov, Atarian vergi.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Mani Atarian vergap, maam kema ndigap, vov Antiokan vugi. Mba Antiokan kav Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi mbe fhum, Por gum Barnabas ndim Fhe Bakɨme farve ga suav ana phorga nzuav khaŋ suaŋgi, “O, Fhe Bakɨme, ndu kha gumani korar muuŋgirim, mani kha ŋaarar muunga.” Mbe mani ga nzuav Fhe Bakɨme phorga suaŋgim, mani vov, mba ŋaara muuŋgiap, mani ntige taagia vov, mba Antiokan vugi.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Mani vov mba Antiokan vugap, mani mbaram mba Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigir kamgim, mbe zav wari fugi. Mbe za zav wari fugim, mani mbaram, za mba Fhe Bakɨme manin kurigim, mani ana ŋkasŋka panan muuŋgi bigi, mani za ntan mbe neŋgegi. Mani mba bigi neŋga vov, khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme vhɨra harigi ŋgui ntɨɨri, ana khothɨgɨrga tuav, ana vhɨra ana fhɨrgi.”
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Mani mba bigir mbe neŋgegap, mani rari vhɨrvera mba Antiokan Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, mani mbe phorga kegi.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.