Atos 13
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 Khe Antiokiŋ neŋgi buni khare. Mben gumgi mbari, mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun nzuai. Mben gumgi mbari, mbe Fhe Bakɨme vuzvugi tɨvir mba Zisas zɨn vui gumgi gu mbigi khɨvi. Mba ŋaara mbui gumgi zɨri khare, Barnabas gum, Simeon, ana zɨ mbe Niger, Rusius, Sairini ŋgu bakɨme guma, Sor gum, Manain. Manain, ana mba ŋgui gari guman vhari Herotan khurkhum ma.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Tuga mben mba gumgi gu mbigi, mba thav mbe Fhe Bakɨme rotu mbuav ki. Mbe maaŋ mbuim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar kha ndɨkndɨgar mbe ndɨɨi. “Nde Barnabas gum Sor ndi farim, gu mba manin kamgi ŋaar, mani anan muuŋri.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Mbe maaŋ muuŋgiap, mban mbɨrgen wari thɨvav, Fhe Bakɨme phorga nzuav, wari won farir mani khɨngiap, mani ga nzuav Fhe Bakɨme phorga suaŋgiap, mani ga sarigim, mani vui.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Mbe maaŋ mani ga muuŋgim, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar mani ga rugim, mani vov Serusia ŋgu bakɨmen vergi. Mani vov, Serusian maam kema rɨgi. Mani kema rɨgim, mba kem mani ndiga vov, Saiprus rɨgɨkɨrigen vugi.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Mani Saiprusan vugap, mbaram vov, Saramis ŋgu bakɨme vugap, mbaram vov mbe Zudaiŋ Fhe Bakɨme buni mbararagi pheni vherir verav Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun nzuai. Zon Mak vhɨra mani phorga vugap, manin kurkurigi.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Mani za mba Saiprus rɨgakɨrɨge ruigi. Mani rua vov, Pafos ŋgu bakɨmen vugi. Mani Pafosan vugap, mani guma mbe gari, ana ki, mba guma zɨ khare, Barzisas. Ana mbar ki mbar ki tori gum bigi ga mbui guma ma. Ana vhɨra Zudain guiguigi kamthooŋ guma ma.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Mba guma, ana mba ŋgui gari guman pana vhari Sergius Paurus, phorga ki guma ma. Sergius Paurus, ana ndɨkndɨgi vhuuiŋ kav bigi kaŋgi guma ma. Ana maaŋ muuŋgiap, Fhe Bakɨme bunin vhuuiŋ mbararar zav, Barnabas gum Sor ga nzuav ŋgɨɨa muuŋgim, mani ana han zi.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Mba tori ga mbui guma, mbe Grik kaman kha zɨn ana kaai, Erimas. Erimas, ana hɨgap, Barnabas gum Sor mbui ŋaara mbevɨ za mbui. Ana khueŋ vuzvugi, mba ŋgui gari guman panan vhari, ana Zisas khothɨgɨrgane, ana ne thagi.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ana mba vuzvuk ana kim, Sor ana zɨ mbe khare, Por, ana guigira Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar ana rugap ki. Ana purara Erimas garav, khaŋ ana nzuai.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “Ndu Satanan kam ma. Ndu kha tɨvir vhuuiŋ, ndu za panan nta kegi guma ma. Ndu bigi guiguigi tɨvi gum tɨvi mbatɨgi guigira ndun ndava vhee givigi. Ndu vhɨra Guma Bakɨme bunin vhuuiŋ, ndu khaŋ nta nzuai, ‘Nta gugugi buni ma.’ Ee, ndu mba tɨvi, ndu nta thamthargeŋ thagire?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ndu mbarara! Fhe Bakɨmen farve ntigem ndu thɨgɨrga, ndun rɨmani ntige mpɨrarga. Ndu maaŋ muuŋgip tuga mpeeŋnera kegɨrga, ndu ran ŋaara gangirga fhuvara.” Por nen Erimas ga nzuavra thagim, buiva phɨgage gɨngɨngi fara muuŋgi bigɨna mbe vhemkora zav, Erimas rɨmani vharigi. Mba bigɨna phɨgage zav, ana vharigim, ana fhura tamtam vuav, won harar suirav tuavar wo khɨvɨrga guma ga nzuav nzuai.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Erimas maaŋ muuŋgim, mben ŋgu gari guman panan vhari, ana gangiap, guigira Guma Bakɨme khothɨgi. Ana Guma Bakɨme khothɨgap, ana mbe Guma Bakɨmen buni vhuuiŋ bun nzuaim, ana nta nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgi.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Por maaŋ thav khavgiap, wo phorga rui gumgir kov, mbe Pafos ŋgu bakɨme thav, kema ndigap, Pamfiria fhain Perga ŋgu bakɨmen vui. Mbe Perga ŋgu bakɨmen vegap, Zon Mak maam mbe thav, taagia Zerusareman ndai.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Zon Mak mbe thav, Zerusareman ndaim, Por won gumgir kov, mbe Perga thav vov, Pisidia fhain Antiokan ŋgu bakɨmen hegi. Mbe vov Antiokan kim, Sabat raa hɨgim, mbe vov Zudaiŋ Fhe Bakɨme buni mbararagi phen vhen vergap, wari piigiap ki.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Mbe piigiap kim, mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararagi phena gari gumgir pani, mbe Moses suaŋgi tɨvi ki gava mueŋ garav mbe suaŋgiap, mbaram mba Fhe Bakɨme kamthooŋ guma suaŋgi buni ki gava mueŋ garav mbe nzuai. Mbe mba buni garav mbe suaŋgia thugap, mbaram khaŋ mba guma mbe nzuai. Ndu ŋgɨp, khaŋ Por gum ana phorga ŋgara rui gumgi ga suaŋri, “Nde nzan fegi gum ŋgugi, nde maaŋ muuŋgip kha gumgi gu mbigi ndavi havharɨrga buna thueŋ kɨv, nde ne suaŋri.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Ana maaŋ Por ga suaŋgim, Por mbaram khavgia thɨgap, farvera mba gumgi gu mbigir vharkaim, mbe buni suaŋ thav, thɨɨri pɨngi. Mbe thɨɨri pɨngim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde kha Isreriŋ gumgi, gu nde kha harigi ŋgui ntɨɨri, nde Fhe Bakɨme zɨn vov, ana piin ki, nde na mbarara!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Khe Isrerin Fhe Bakɨme, ana nzan nzɨgir wora mbuiav khaŋ mbe suaŋgi, mbe anan gumgi gu mbigi ma. Maaŋ muuŋgiap, mbe won nuiana thav vov, Idzɨvan kim, ana tɨvar vhuun mbe muuŋgim, mbe guigira tavahorgi. Mbe tavahorgim, ana zumgum won ŋkasŋkar mbe ndiga Idzɨp thav zɨgi.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ana mben kov, mba gumgi ki fhuv ŋanan kav, ana nduara mben simtɨgi ndiav kim, 40 mpari vhɨzgi.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 “Fhe Bakɨme mben tɨvi mbatɨgi simtɨgi ndiav, ana vhɨra Kenanan nuiana sɨgen ana harathɨgi ŋgui bakɨvir farfagiap, mbaram mba nuiana sɨgen Isreriŋ ga nɨɨŋgi. Mba nuiana sɨgeŋ Isrerir nuianeŋ kɨrga.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Mba simtɨgi mben hav kim, 450 mpari vhɨzgi. Mbe Isreriŋ zumgum mba nuiana sɨgeŋ ndigim, Fhe Bakɨme mbe ganɨ zav, mbe nzuav gumgir pani ndi fegim, mbe mbe garav kim, zumgum Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma Samuer hɨgi.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 “Samuer hɨgim, mba tugen mbe Isreriŋ, mbe ŋgui gari guman pana vuzvugi. Mbe ne vuzvugiap, Fhe Bakɨme nzuaim, ana mbaram mbe ŋgui gari guman pan kɨr zav Sor ndi fagi. Ana mben ŋgui gari guman pan kav, mbe gari. Sor mben ŋgui gari guman pan kav kim, 40 mpari vhɨzgi. Sor ana Kisan kam ma, ana Benzaminan shɨga mbe ma.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Ana mbe garav kim, Fhe Bakɨme, ana vharav Devit ndi fagim, ana mben ŋgui gari guman pan ki. Ana Devit ndi fav, ana bun mbe nzuav khaŋ mbe nzuai, ‘Gu Zesin kama Devit gangiap, na ndava vhee gu guigira ana vuzvugi. Ana na vuzvugi, ana nta zɨn ŋgɨrga.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Fhe Bakɨme fhum khaŋ suaŋgi. Gu taagip kha Isrerin nuiana ki gumgi gu mbigi ndir saŋv farasarav sararga guma, ana Devitan nzɨga the kɨrga. Mba guma zɨ khare, Zisas.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 “Zisas zumgum zɨrga, Zon Gumgi Ruai Guma ana fhara zav khaŋ Isreriŋ ga nzuai, mbe za ndavi domdorɨv ruagiri.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Zon Gumgi Ruai Guma zɨgap, won ŋaara mbuav kav, ana won ŋaara vhɨzɨ zav khaŋ nzambaren mbe muuŋgi. ‘Nde ndɨkndɨgi gu the? Gu mba zɨr zav nzuaim, nde rarga ki guma fhuvara. Nde mba rarga ki guma, ana na zɨn zi. Mba guma, gu ana ŋkari sharive mpiiŋ fhɨrgirga tuktɨgi fhuvara.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Nde nan gumgi gu mbigi, nde Abrahaman tari gum nde mba harigi ŋgui ntɨɨri, nde Fhe Bakɨmen piin ki, nde na mbarara. Mba Fhe Bakɨme taagip kha nuianan ki gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarav maan zav nzuai guman kameŋ, ana nzara nzuav ana ndi mbai.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Mba Zerusareman ki gumgi gu mben gumgir ruu, mbe tuituigiap kha guma kaŋgi fhuvara. Mbe vhɨra mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni, mbe zazera Sabatar nta garav nta nzuaim, mbe tuituigiap nta ndɨkndɨgi fhuvara. Mbe maaŋ muuŋgiap, mbe khaŋ ana nzuai, ‘Ana rimgirga.’ Mbe maaŋ mbuav, mbe mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi fhum suaŋgi kameŋ, ne guigira mba tegi.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Mbe ana muuŋgi bigɨna mbatɨga thueŋ ga nzuav ana nzuav, ana shogim, ana rimgi fhuvara. Mbe khaŋ tɨga havhargiap, ŋgui gari guman pana vhari Pairat ga nzuai, ‘Ana rimgirga.’
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Mbe mba fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi, mba gumgi mba tɨvar ana muunga, ne suaŋgi. Mbe za mba tɨvara ana muuŋgi. Mbe maaŋ ana muuŋgim, ana rimgim, mbe mbaram vov, khanararain ana khuma daaŋgiap, ana ndiga vov, mboga tɨgi.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Mbe maaŋ ana muuŋgim, Fhe Bakɨme taagia ana khavgi.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Mbe rari vhɨrvera maaŋ ana mbuim, mba ana phorgap Garirin kegap, Zerusareman ndagi gumgi, mbe ana gangi. Mbe ana gangiap, mbe ntigem mba bigi bun suanga gumgi kav, mbe mba bigi bun Zudaiŋ ga nzuai.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 “Nza nde nzuai buni vhuuiŋ khaŋ muuŋgi. Nza mba Fhe Bakɨme fhum nzan nzɨgi ga suaŋgi kameŋ, ana khaŋ mbe suaŋgi ‘Gu guma the sararim, ana zɨv, taagi nde ndirga.’
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Ana ne suaŋgiap, mbaram taagiap Zisas khavgi. Ana taagia Zisas khavgiap, ana mba fhum nzan nzɨgi ga suaŋgi kameŋ, ana ntigem nza mbe tari ki tugen, ana mba kameŋra zɨn vugi. Kha bigin kameŋ, ne Ŋgavi Ki Gap 2 ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ana rimgim, Fhe Bakɨme taagia ana khavgi. Ana wom rimgip mba mbogar kɨv khurgirga tuktɨgi fhuvara. Ana mba Fhe Bakɨme suaŋgi kameŋra zɨn vugi. Ana khaŋ nzuai,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar harigi kama mueŋ vhɨra ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 “Nza Devit kaŋgi, ana kha nuianan kav, ana vhɨra Fhe Bakɨme nzuai ŋaari, ana nta muuŋgi. Ana nta mbuav kav, rimgim, mbe ana ndim ana nzɨgi ndi mbogi ga rɨgi ŋanen ana ndi mbok ga tɨgim, ana khurigi.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Devit rimgiap, mba tɨva muuŋgi. Kha Fhe Bakɨme taagia khavgi guma, ana rimgiap, khurigi fhuvara.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Maaŋ muuŋgiap, nde nzan fegi gum ŋgugi, nza khaŋ muuŋgia tɨgap kha bunin nde nzuai. Nde kha guma Zisas kaŋgiri, ana nde fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, ana nta vhɨzɨ zav zergi.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Nde mba Moses suaŋgi tɨvi, nde fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgip, khaŋ nde suaŋgirga tuktɨgi fhuvara, nde tɨvir vhuuiŋ ga mbui gumgi ma. Fhuvara. Nde kha guma Zisas, nde ana khothivi gumgi, ana za nde fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, ana za nta vhɨzgip, ana kha zɨn nden kamɨnga, nde tɨvir vhuuiŋ ga mbui gumgi ma.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Maaŋ muuŋgiap, nde warir rɨvɨri. Nde muuŋv kɨrim, mba Fhe Bakɨme kaathoori gumgi, mbe fhum suaŋgi bigeŋ nden hɨgɨrga. Mbe fhum khaŋ suaŋgi.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Nde ntige khar kav Fhe Bakɨme suaŋgi buni nzɨɨi gumgi, nde warir rɨvɨri. Nde muuŋv kɨv ŋgava mbatɨgar muuŋgip, wari mbatɨgirga. Nde ŋamra kɨrim, gu nde rɨgar harigi khesharigi bigen muuŋgirga. Maaŋ muuŋgip, guma the gu muunga bigeŋ bun nde suaŋgirga, nde ne khothɨgɨrga tuktɨgi fhuvara.’ ”
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Por mba buni suaŋgiap, mani Barnabas gum kɨrar hɨr zav mbuim, mba gumgi gu mbigi khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ntigem kha ŋaaren Sabatar, ŋko taagip zɨv, kha nza suaŋgi buni thari phorgɨp nza suaŋri.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Mbe maaŋ mani ga suaŋgim, mani mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena thav, kɨrar hɨgap, wani vui. Mani vuim, Zudaiŋ vhɨrve, gum harigi ŋgui gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe mbe phorgap Fhe Bakɨme rotu mbui tɨva zɨn vui, mbe Por gum Barnabas zɨn vui. Mbe mani zɨn vuim, mani mbe nzuav, wom mbe ndɨkndɨgi khavav, khaŋ tɨgɨp havhargip Fhe Bakɨme vuzvuga zɨn ŋgɨp, ana vhɨra mbe kora muuŋgi ne ndɨkndɨk suira havhargirga nen mbe nzuai.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Por gum Barnabas maaŋ mbuav kav, zumgum harigi Sabatar mba ŋgu bakɨmen ki gumgi gu mbigi, mbe sɨga mbige zam, zav phoga vhuigap, Por gum Barnabas Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ nzuaim, mbe nta mbararagi.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Mba gumgi vhɨrve za phoga vhuigap, mani nzuai buni mbararagim, mba Zudaiŋ mba tɨva gangiap, mbe guigira ndavi mbatɨgi. Mbe ndavi mbatɨgiap, mbe mbaram Por nzuai buni mbevav guigira ana nzɨɨi.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Mbe maaŋ mbuim, Por gum Barnabas khaŋ tɨgap havhargiap khaŋ mbe nzuai, “Ŋka guigira fharav nde Zudaiŋ ŋka Fhe Bakɨmen buni vhuuin nde suanga. Nde khaŋ mbui, nde ŋka khar nzuai buni, nde kɨr nta si. Nde kɨr nta segap, nde nduarira khaŋ warira nzuai, ‘Nza mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirga tuktɨgi fhuvara.’ Nde nduarira maaŋ nzuaim, nde mbarara. Ŋka ntigem, wom kha bunin nde suaŋgirga tuktɨgi fhuvara. Ŋka kha bunin harigi ŋgui ntɨɨri ga suanga.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Ŋka kha bunin harigi ntɨɨri ga suanga, ne khaŋ muuŋgi, Guma Bakɨme khaŋ nza suaŋgi. ‘Gu ndu ndi fagim, ndu za kha harigi ŋguive ga shɨgɨp, tuavar mbe khɨvɨrga vhava ŋaar ma. Ndu za kha nuianan kha ŋguiver ki gumgi gu mbigir kurkurarim, gu taagi mbe ndirga.’ ”
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Mani maaŋ nzuaim, mba harigi ŋgui gumgi ne mbararagiap, mbe khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme buni guigira vhergi.” Mbe guigira Guma Bakɨme bunin ndikndigi. Mbe ndikndigim, Fhe Bakɨme zazera mbara muuŋgip kɨrga bɨɨŋbɨɨŋ ndir za farasarigi gumgi gu mbigi, mbe za Zisas bun nzuai buna vhuueŋ khothɨgi.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Mbe ana khothivim, mba Guma Bakɨme bunin vhuuin kameŋ za mba fhaiŋ ga ruigi.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Mba kameŋ za mba fhaiŋ ga ruigim, mba Zudaiŋ thav, khavgiap, mba zɨ kav mben tɨva zɨn vov, mbe phorga rotu mbui mbigi, mbe mben ndavi khavi. Mbe mben ndavi khavav, vhɨra mba ŋgu bakɨmen ki gumgir pani, mbe vhɨra mben ndavi khavi. Mbe mben ndavi khavim, mba ŋgu bakɨmen ki gumgi gu mbigi, mbe hegap, tɨva mbatɨgar Por gum Barnabas ga mbui. Mbe tɨva mbatɨgar mani ga mbuav, mba fhaiŋ thav ŋgɨr zav mani ga vharigi.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Mbe mani ga vharigim, mani ŋgɨr zav wani wo ŋkarvenin ki vherɨna pɨzi. Mani maaŋ muunga, mba gumgi gu mbigi mba tɨva gangip kaŋgira, nza kha gumani ga muuŋgi bigeŋ ga suaŋ kameŋ kɨrga. Mani maaŋ muuŋgiap, mbaram maam Antiok thav khavgia vov, Aikoniaman vugi.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Mani vuim, mba Antiokan Zisas khothɨgap ana zɨn vui gumgi gu mbigi, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar guigira mbe rugap kim, mbe guigira ndikndigi.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.