Marcos 5

Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɨ ton ket sɨpa yɨpa tab wa wuwonj de Gerasen eriya gatab wa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Re Yesu gɨga ke opendonj, odenja yɨpa negɨr kɨlkɨl wɨngawɨnga ma okati rɨga gɨmo yɨund eski gopmet ke ikonj Ti pɨlwa, ɨ wɨpwɨp awonda Ton kɨma.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Onggɨt eriyand, gopmet re gɨmo yɨund eski na wekenonj gɨmo dorɨnd. Ɨtemb jɨ negɨr wɨngawɨnga ma okati rɨga wɨmena yikenenonj onggɨt gopmet nata. Sɨ makwa yɨpa rɨgat rɨrɨr na tin ɨjobɨkam kai ke o dɨde sein kai ke.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Rɨgap pop jogjogpyam pɨsɨnd ɨ dɨde yɨmɨnd yɨjobɨkeneno kai ke dɨde sein kai ke. Ajɨ ton kai epkeneninonj ɨ sein kai anygɨkeneninonj ɨ dɨde dea ta b'ɨskokeninonj ti pɨlke. Sɨ makwa yɨpa rɨgat tina danda ke tin gou wa yomnonj.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ɨ ita bibɨrɨnd dɨde sɨwɨnyɨnd ti menamena yokatenenonj gopmet gangga nata dɨde nɨnda sukak nata obaerena ara kɨma ɨ dɨde tilenggyam gɨmo orkakorkak ke tina jɨ b'epkenenonj.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ɨ re ton Yesund pajapaja yɨr yongonj, ton b'ɨtkonj Yesum pɨlwa ɨ kumsos b'amkonj Ti pɨlwa.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ɨ dɨde b'okta irere kɨma yindonj da, “Yesu! Pumbjog Godɨmna B'ɨga! Nangga e man singi yomnyɨt kor pɨlɨnd? God ma nyɨ kɨma metɨrkisɨn. Goro ken negɨr notɨnɨm!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Nok penaemb ton odede yindenonj, nokɨp Yesu naska kea tin yomnonj da, “Negɨr wɨngawɨnga man opende onggɨt rɨgam pɨlke!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Sɨ Yesu tin yerkitonj da, “Yete mor nyɨ?” Ɨ ton mɨra yomnonj da, “Kor nyɨ tonte Ligiyon, nokɨp sɨn jogjog im.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɨ ton Yesund danda kɨma yɨtenawonj da, “Yesu! Man goro sɨn neteaukeninɨm onggɨt eriya ke!”
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Onggɨt wɨnɨnd kea jogjog ongeni b'om bobo wekenonj dor tabɨnd.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Sɨ onggɨt negɨr wɨngawɨngap ket Yesund yerkito da, “Sɨn nɨtmɨkurine onggɨt b'om wa pɨlwa, sɨ ɨdenat sɨn b'ɨtgarkindam towa pɨlwa.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ɨ Yesu ket ten engainonj b'ɨgaram. Seg negɨr wɨngawɨnga ket opekto onggɨt rɨgam pɨlke, ɨ ket b'om wa pɨlwa b'ɨgarkɨto. Opimemb jɨ b'om ama rɨka tu tausɨn (2,000) na. Ton wanakana b'ɨkto sɨpa yuru kumb wa, ɨ ket sɨpa wa unykurto, ngɨrpu ket komkesa uj aukɨto.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Onggɨt kak ke ket, b'om ongena rɨga b'ɨkento dɨde yɨdɨr yɨt yiyeno onggɨt taunɨnd dɨde nɨnda wuswus tungg nata. Sɨ rɨga re kea opendento onggɨtyam mɨle yɨr ongongɨm rɨna re aukonj.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Re ton wuwenonj Yesum pɨlwa, rɨgap yɨtabɨno onggɨt rɨgand yet re Ligiyon wɨngawɨnga ma okati yɨbnenenonj. Ajɨ ton ket kobɨrgɨm b'ikoki dɨde b'ogɨl nony menamena kɨma na omiti yɨbnonj. Sɨ rɨga moga na aukɨto.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ɨ yepiya re mɨle towaina yɨr ke yɨr angto, ton rɨga wa pɨlwa yɨpayɨpa b'obogɨl esɨpkenauto rɨngma na re mɨle aukɨto onggɨt negɨr wɨngawɨnga ma okati rɨgam pɨlɨnd ɨ dɨde kwa b'om gatab.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ɨ rɨgap Yesund danda kɨma yerkito towaina eriya ke ewaikitam dɨde menonɨm deta b'enga gatab wa.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ɨ re ket Yesu gɨga kumb wa angitonj, ɨ rɨga yet re negɨr wɨngawɨnga ma okati yɨbnonj, ton Yesund yɨtenawonj menonɨm yɨpand Ton kɨma.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ajɨ Yesu maike tin yingawonj menonɨm ton kɨma. Ɨ tin yɨt nena na yomnonj da, “Meke moina met wa, de moina rɨga wa pɨlwa, ɨ dɨde man ket ten wumɨr tamninyɨt nangga na re Yonggyam mor momnɨkainy ɨ re kwa Ton men kear momɨny.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Sɨ ɨngkek ket ɨtemb rɨga yiwatonj ɨ ket yikonj Dekapoli eriya wa, ngɨrpu ton ket b'atomonj yɨt pɨtapɨta omnenam nangga na re Yesu ti pɨlɨnd amnɨkinonj. Sɨ komkesa rɨga yepiya re tina yɨt utkundeno, kea kɨd kesa aukɨto.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Ɨ Yesu b'usaya gɨga ke ɨjendonj sɨpa tab wa. Ɨ re Ton maka gɨga ke opendonj gɨl wa, ajɨ kea de ukoi rɨga bobo Tinɨm yɨr ungawam b'eomto sɨpa yurund.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Re ket Yesu opendonj gɨga ke, yɨpa Ju rɨga waina yɨr opmitenapu met mopyam yɨr ɨpka rɨga ikonj Yesum pɨlwa, nyɨ da Yairo. Sɨ re ton Yesund yɨr yongonj, ton ket Yesum wɨpɨnd kumsos b'amkonj.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Ɨ ton odede yɨt kɨma Yesund yɨgekitonj menonɨm tina met wa da, “Koina ngɨmngai b'ɨga momta o uj okas. Rɨngma man koina met wa metket ɨ yɨm taramisɨt ti pɨlɨnd tin ɨsakendam, ɨdenat ton yilo okas?”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Yɨt seg ke Yesu yiwatonj Yairo kɨma.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Re towa menonɨnd, omanda jɨ yɨpa kongga wikonj towa wɨngɨrɨnd yet re kus opekenenonj twelp (12) kemag kɨma.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ɨtomb re kongga ton kopa awɨr omnam jogjog dokta wa pɨlwa wikenenonj, ɨ ma sobijog gar bebɨg kɨma na b'asowa yokatenenonj dokta waina yɨr ɨpka wɨngɨrɨnd. Ɨ dɨde kwa komkesa tina wulkɨp esomnena eyeneninonj. Ajɨ ton makwa yɨpa b'ogɨl yokatonj, ajɨ tina kopa re ukoijog na auka yikenenonj.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ɨ ɨtomb kongga kea Yesum gatab yɨdɨr yɨt utkundonj, seg ton tikonj dɨde ket rɨga wa ganggand Yesum kak ke wikonj, ngɨrpu ton ket Yesumna kobɨrgɨm yesopayonj.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Mop nokɨp ton kea tina garɨnd windonj da, “Ra kon tina kobɨrgɨm nena esopaen, kon ɨta b'ɨtɨsakenjɨn.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ɨ odenja tina kus opekapu yɨra kesa awonj, dɨde ton ket jɨ ke yɨpɨntonj da, “Ke kon b'ogɨl e aen kopa ke.”
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Odenja Yesu todaka kea b'angwatonj da ti pɨlke danda re kea ewaikitonj. Sɨ ton ket engendonj rɨga wa pɨlwa, ngɨrpu arkisinonj da, “Yet Koina kobɨrgɨm yesopai?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ɨ Tina b'auyaena rɨgap mɨra yomno da, “Yɨr yonge jɨ rɨga bobo! Mor wusɨnd pɨpmet b'ɨsatena wuweny. Ajɨ nangga pae Man b'arkita yoramisɨt da, ‘Yet Ken nesopai?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ajɨ Yesu yɨr ke oraka yiyenonj onggɨt rɨgand yet re Tin yesopayonj.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ajɨ odenata onggɨt konggat mogapɨp kaktɨtɨ aukonj, mop nokɨp ton wumɨr na nangga na re ti pɨlɨnd aukonj. Sɨ ton wikonj Yesum pɨlwa, ngɨrpu sap otendonj ɨ ket pɨtapɨta yomnainonj komkesa ɨmɨnjog gasa rɨna re ti pɨlɨnd auka wuwenonj.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ɨ Yesu onggɨt konggand womnonj da, “Ngɨmngai b'ɨga! Moina gar ke utkundate men mɨsakenj. Meke ngɨmbla kɨma. Mor kopa ke b'asowa re kemb seg ainy.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt opurenand yɨbnonj, odedend ket nɨnda rɨga tuwonj Yairom met ke, ɨ dɨde Yairond yomno da, “Moina ngɨmngai b'ɨga kea uj ainy. Sɨ nangga pae man ouyaena rɨgand jabakɨpɨnd ɨl yongket menonɨm? Goro Tin ɨsakaulisɨt!”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ajɨ Yesu tin yɨt yomnenonj onggɨt gatab yɨtkak rɨna re bageyam rɨgap apurento Yairom pɨlwa. Ɨ Ton ket Yairond yomnonj da, “Goro moga tawɨm! Gar ke utkunda nena yoramite!”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ɨ Yesu makwa yena yingawonj tin yɨmta undokam ajɨ ten nena Petro, Yakobo, dɨde Yakobomna yɨnggan Yoan.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ɨ re ton Yairom met wa opento, Yesu kea yɨr anginonj uj rɨga ɨsnawa mɨlend rɨna re rɨgap amnɨkto yii kɨma ɨ dɨde ukoi guglam kɨma.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ɨ Yesu ton b'ɨgaronj met wɨngɨr wa, ɨ rɨga amninonj da, “Nangga paim wɨn odede guglam dɨde yii ainindam dɨkɨnd? Ɨtomb ngɨmngai b'ɨga re ma uj o, ajɨ yɨt o weg.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ajɨ rɨgap Yesund ngong na yengeno. Ɨngkek ket, Yesu ten komkesa ewaikurinonj, ɨ dɨde ara emokinonj b'ɨgam b'u ake mog dɨde Tina b'auyaena rɨga yepiya re Ton kɨma wuwonj. Ɨ ton ket wuwonj rɨkɨnd re uj b'ɨga wɨbnonj.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ɨ Yesu b'ɨgand yɨmɨnd wokatonj, ɨ ket womnonj Aram yɨt ke da, “Talita kum!” engenda yɨtkak noke da, “Ngɨmngai b'ɨga! Kon momnyɨn, utnyite!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ɨ odenja onggɨt ngɨmngai b'ɨgat utnyitonj, ɨ dɨde ket met wɨngɨr nata wikenonj. Ɨ ti kemag re twelp (12) na wɨbnainonj. Sɨ omandemb ket rɨga yepiya re onggɨt b'ɨgam gatab mɨle yɨr yongo, ton ukoijog kɨd kesa aukɨto, nokɨp gasa re towa liyaljog na aukonj.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ɨ Yesu towanɨm danda kɨma b'ingawa yɨt yoramitonj da, “Goro yɨpat onggɨtyam gatab yɨt pɨta yamnɨk!” Ɨ dɨde amninonj da, “Owou ti wokawa!”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.