Marcos 5

Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɨ ton ket sɨpa yɨpa tab wa wuwonj de Gerasen eriya gatab wa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Re Yesu gɨga ke opendonj, odenja yɨpa negɨr kɨlkɨl wɨngawɨnga ma okati rɨga gɨmo yɨund eski gopmet ke ikonj Ti pɨlwa, ɨ wɨpwɨp awonda Ton kɨma.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Onggɨt eriyand, gopmet re gɨmo yɨund eski na wekenonj gɨmo dorɨnd. Ɨtemb jɨ negɨr wɨngawɨnga ma okati rɨga wɨmena yikenenonj onggɨt gopmet nata. Sɨ makwa yɨpa rɨgat rɨrɨr na tin ɨjobɨkam kai ke o dɨde sein kai ke.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Rɨgap pop jogjogpyam pɨsɨnd ɨ dɨde yɨmɨnd yɨjobɨkeneno kai ke dɨde sein kai ke. Ajɨ ton kai epkeneninonj ɨ sein kai anygɨkeneninonj ɨ dɨde dea ta b'ɨskokeninonj ti pɨlke. Sɨ makwa yɨpa rɨgat tina danda ke tin gou wa yomnonj.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ɨ ita bibɨrɨnd dɨde sɨwɨnyɨnd ti menamena yokatenenonj gopmet gangga nata dɨde nɨnda sukak nata obaerena ara kɨma ɨ dɨde tilenggyam gɨmo orkakorkak ke tina jɨ b'epkenenonj.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ɨ re ton Yesund pajapaja yɨr yongonj, ton b'ɨtkonj Yesum pɨlwa ɨ kumsos b'amkonj Ti pɨlwa.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ɨ dɨde b'okta irere kɨma yindonj da, “Yesu! Pumbjog Godɨmna B'ɨga! Nangga e man singi yomnyɨt kor pɨlɨnd? God ma nyɨ kɨma metɨrkisɨn. Goro ken negɨr notɨnɨm!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Nok penaemb ton odede yindenonj, nokɨp Yesu naska kea tin yomnonj da, “Negɨr wɨngawɨnga man opende onggɨt rɨgam pɨlke!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Sɨ Yesu tin yerkitonj da, “Yete mor nyɨ?” Ɨ ton mɨra yomnonj da, “Kor nyɨ tonte Ligiyon, nokɨp sɨn jogjog im.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɨ ton Yesund danda kɨma yɨtenawonj da, “Yesu! Man goro sɨn neteaukeninɨm onggɨt eriya ke!”
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Onggɨt wɨnɨnd kea jogjog ongeni b'om bobo wekenonj dor tabɨnd.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Sɨ onggɨt negɨr wɨngawɨngap ket Yesund yerkito da, “Sɨn nɨtmɨkurine onggɨt b'om wa pɨlwa, sɨ ɨdenat sɨn b'ɨtgarkindam towa pɨlwa.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ɨ Yesu ket ten engainonj b'ɨgaram. Seg negɨr wɨngawɨnga ket opekto onggɨt rɨgam pɨlke, ɨ ket b'om wa pɨlwa b'ɨgarkɨto. Opimemb jɨ b'om ama rɨka tu tausɨn (2,000) na. Ton wanakana b'ɨkto sɨpa yuru kumb wa, ɨ ket sɨpa wa unykurto, ngɨrpu ket komkesa uj aukɨto.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Onggɨt kak ke ket, b'om ongena rɨga b'ɨkento dɨde yɨdɨr yɨt yiyeno onggɨt taunɨnd dɨde nɨnda wuswus tungg nata. Sɨ rɨga re kea opendento onggɨtyam mɨle yɨr ongongɨm rɨna re aukonj.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Re ton wuwenonj Yesum pɨlwa, rɨgap yɨtabɨno onggɨt rɨgand yet re Ligiyon wɨngawɨnga ma okati yɨbnenenonj. Ajɨ ton ket kobɨrgɨm b'ikoki dɨde b'ogɨl nony menamena kɨma na omiti yɨbnonj. Sɨ rɨga moga na aukɨto.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ɨ yepiya re mɨle towaina yɨr ke yɨr angto, ton rɨga wa pɨlwa yɨpayɨpa b'obogɨl esɨpkenauto rɨngma na re mɨle aukɨto onggɨt negɨr wɨngawɨnga ma okati rɨgam pɨlɨnd ɨ dɨde kwa b'om gatab.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ɨ rɨgap Yesund danda kɨma yerkito towaina eriya ke ewaikitam dɨde menonɨm deta b'enga gatab wa.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ɨ re ket Yesu gɨga kumb wa angitonj, ɨ rɨga yet re negɨr wɨngawɨnga ma okati yɨbnonj, ton Yesund yɨtenawonj menonɨm yɨpand Ton kɨma.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ajɨ Yesu maike tin yingawonj menonɨm ton kɨma. Ɨ tin yɨt nena na yomnonj da, “Meke moina met wa, de moina rɨga wa pɨlwa, ɨ dɨde man ket ten wumɨr tamninyɨt nangga na re Yonggyam mor momnɨkainy ɨ re kwa Ton men kear momɨny.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Sɨ ɨngkek ket ɨtemb rɨga yiwatonj ɨ ket yikonj Dekapoli eriya wa, ngɨrpu ton ket b'atomonj yɨt pɨtapɨta omnenam nangga na re Yesu ti pɨlɨnd amnɨkinonj. Sɨ komkesa rɨga yepiya re tina yɨt utkundeno, kea kɨd kesa aukɨto.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ɨ Yesu b'usaya gɨga ke ɨjendonj sɨpa tab wa. Ɨ re Ton maka gɨga ke opendonj gɨl wa, ajɨ kea de ukoi rɨga bobo Tinɨm yɨr ungawam b'eomto sɨpa yurund.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Re ket Yesu opendonj gɨga ke, yɨpa Ju rɨga waina yɨr opmitenapu met mopyam yɨr ɨpka rɨga ikonj Yesum pɨlwa, nyɨ da Yairo. Sɨ re ton Yesund yɨr yongonj, ton ket Yesum wɨpɨnd kumsos b'amkonj.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ɨ ton odede yɨt kɨma Yesund yɨgekitonj menonɨm tina met wa da, “Koina ngɨmngai b'ɨga momta o uj okas. Rɨngma man koina met wa metket ɨ yɨm taramisɨt ti pɨlɨnd tin ɨsakendam, ɨdenat ton yilo okas?”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Yɨt seg ke Yesu yiwatonj Yairo kɨma.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Re towa menonɨnd, omanda jɨ yɨpa kongga wikonj towa wɨngɨrɨnd yet re kus opekenenonj twelp (12) kemag kɨma.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ɨtomb re kongga ton kopa awɨr omnam jogjog dokta wa pɨlwa wikenenonj, ɨ ma sobijog gar bebɨg kɨma na b'asowa yokatenenonj dokta waina yɨr ɨpka wɨngɨrɨnd. Ɨ dɨde kwa komkesa tina wulkɨp esomnena eyeneninonj. Ajɨ ton makwa yɨpa b'ogɨl yokatonj, ajɨ tina kopa re ukoijog na auka yikenenonj.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ɨ ɨtomb kongga kea Yesum gatab yɨdɨr yɨt utkundonj, seg ton tikonj dɨde ket rɨga wa ganggand Yesum kak ke wikonj, ngɨrpu ton ket Yesumna kobɨrgɨm yesopayonj.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Mop nokɨp ton kea tina garɨnd windonj da, “Ra kon tina kobɨrgɨm nena esopaen, kon ɨta b'ɨtɨsakenjɨn.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ɨ odenja tina kus opekapu yɨra kesa awonj, dɨde ton ket jɨ ke yɨpɨntonj da, “Ke kon b'ogɨl e aen kopa ke.”
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Odenja Yesu todaka kea b'angwatonj da ti pɨlke danda re kea ewaikitonj. Sɨ ton ket engendonj rɨga wa pɨlwa, ngɨrpu arkisinonj da, “Yet Koina kobɨrgɨm yesopai?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ɨ Tina b'auyaena rɨgap mɨra yomno da, “Yɨr yonge jɨ rɨga bobo! Mor wusɨnd pɨpmet b'ɨsatena wuweny. Ajɨ nangga pae Man b'arkita yoramisɨt da, ‘Yet Ken nesopai?’”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ajɨ Yesu yɨr ke oraka yiyenonj onggɨt rɨgand yet re Tin yesopayonj.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ajɨ odenata onggɨt konggat mogapɨp kaktɨtɨ aukonj, mop nokɨp ton wumɨr na nangga na re ti pɨlɨnd aukonj. Sɨ ton wikonj Yesum pɨlwa, ngɨrpu sap otendonj ɨ ket pɨtapɨta yomnainonj komkesa ɨmɨnjog gasa rɨna re ti pɨlɨnd auka wuwenonj.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ɨ Yesu onggɨt konggand womnonj da, “Ngɨmngai b'ɨga! Moina gar ke utkundate men mɨsakenj. Meke ngɨmbla kɨma. Mor kopa ke b'asowa re kemb seg ainy.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt opurenand yɨbnonj, odedend ket nɨnda rɨga tuwonj Yairom met ke, ɨ dɨde Yairond yomno da, “Moina ngɨmngai b'ɨga kea uj ainy. Sɨ nangga pae man ouyaena rɨgand jabakɨpɨnd ɨl yongket menonɨm? Goro Tin ɨsakaulisɨt!”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ajɨ Yesu tin yɨt yomnenonj onggɨt gatab yɨtkak rɨna re bageyam rɨgap apurento Yairom pɨlwa. Ɨ Ton ket Yairond yomnonj da, “Goro moga tawɨm! Gar ke utkunda nena yoramite!”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ɨ Yesu makwa yena yingawonj tin yɨmta undokam ajɨ ten nena Petro, Yakobo, dɨde Yakobomna yɨnggan Yoan.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ɨ re ton Yairom met wa opento, Yesu kea yɨr anginonj uj rɨga ɨsnawa mɨlend rɨna re rɨgap amnɨkto yii kɨma ɨ dɨde ukoi guglam kɨma.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ɨ Yesu ton b'ɨgaronj met wɨngɨr wa, ɨ rɨga amninonj da, “Nangga paim wɨn odede guglam dɨde yii ainindam dɨkɨnd? Ɨtomb ngɨmngai b'ɨga re ma uj o, ajɨ yɨt o weg.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ajɨ rɨgap Yesund ngong na yengeno. Ɨngkek ket, Yesu ten komkesa ewaikurinonj, ɨ dɨde ara emokinonj b'ɨgam b'u ake mog dɨde Tina b'auyaena rɨga yepiya re Ton kɨma wuwonj. Ɨ ton ket wuwonj rɨkɨnd re uj b'ɨga wɨbnonj.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ɨ Yesu b'ɨgand yɨmɨnd wokatonj, ɨ ket womnonj Aram yɨt ke da, “Talita kum!” engenda yɨtkak noke da, “Ngɨmngai b'ɨga! Kon momnyɨn, utnyite!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ɨ odenja onggɨt ngɨmngai b'ɨgat utnyitonj, ɨ dɨde ket met wɨngɨr nata wikenonj. Ɨ ti kemag re twelp (12) na wɨbnainonj. Sɨ omandemb ket rɨga yepiya re onggɨt b'ɨgam gatab mɨle yɨr yongo, ton ukoijog kɨd kesa aukɨto, nokɨp gasa re towa liyaljog na aukonj.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ɨ Yesu towanɨm danda kɨma b'ingawa yɨt yoramitonj da, “Goro yɨpat onggɨtyam gatab yɨt pɨta yamnɨk!” Ɨ dɨde amninonj da, “Owou ti wokawa!”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.