Marcos 5

Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɨ ton ket sɨpa yɨpa tab wa wuwonj de Gerasen eriya gatab wa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Re Yesu gɨga ke opendonj, odenja yɨpa negɨr kɨlkɨl wɨngawɨnga ma okati rɨga gɨmo yɨund eski gopmet ke ikonj Ti pɨlwa, ɨ wɨpwɨp awonda Ton kɨma.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Onggɨt eriyand, gopmet re gɨmo yɨund eski na wekenonj gɨmo dorɨnd. Ɨtemb jɨ negɨr wɨngawɨnga ma okati rɨga wɨmena yikenenonj onggɨt gopmet nata. Sɨ makwa yɨpa rɨgat rɨrɨr na tin ɨjobɨkam kai ke o dɨde sein kai ke.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Rɨgap pop jogjogpyam pɨsɨnd ɨ dɨde yɨmɨnd yɨjobɨkeneno kai ke dɨde sein kai ke. Ajɨ ton kai epkeneninonj ɨ sein kai anygɨkeneninonj ɨ dɨde dea ta b'ɨskokeninonj ti pɨlke. Sɨ makwa yɨpa rɨgat tina danda ke tin gou wa yomnonj.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ɨ ita bibɨrɨnd dɨde sɨwɨnyɨnd ti menamena yokatenenonj gopmet gangga nata dɨde nɨnda sukak nata obaerena ara kɨma ɨ dɨde tilenggyam gɨmo orkakorkak ke tina jɨ b'epkenenonj.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Ɨ re ton Yesund pajapaja yɨr yongonj, ton b'ɨtkonj Yesum pɨlwa ɨ kumsos b'amkonj Ti pɨlwa.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Ɨ dɨde b'okta irere kɨma yindonj da, “Yesu! Pumbjog Godɨmna B'ɨga! Nangga e man singi yomnyɨt kor pɨlɨnd? God ma nyɨ kɨma metɨrkisɨn. Goro ken negɨr notɨnɨm!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Nok penaemb ton odede yindenonj, nokɨp Yesu naska kea tin yomnonj da, “Negɨr wɨngawɨnga man opende onggɨt rɨgam pɨlke!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Sɨ Yesu tin yerkitonj da, “Yete mor nyɨ?” Ɨ ton mɨra yomnonj da, “Kor nyɨ tonte Ligiyon, nokɨp sɨn jogjog im.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɨ ton Yesund danda kɨma yɨtenawonj da, “Yesu! Man goro sɨn neteaukeninɨm onggɨt eriya ke!”
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Onggɨt wɨnɨnd kea jogjog ongeni b'om bobo wekenonj dor tabɨnd.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Sɨ onggɨt negɨr wɨngawɨngap ket Yesund yerkito da, “Sɨn nɨtmɨkurine onggɨt b'om wa pɨlwa, sɨ ɨdenat sɨn b'ɨtgarkindam towa pɨlwa.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ɨ Yesu ket ten engainonj b'ɨgaram. Seg negɨr wɨngawɨnga ket opekto onggɨt rɨgam pɨlke, ɨ ket b'om wa pɨlwa b'ɨgarkɨto. Opimemb jɨ b'om ama rɨka tu tausɨn (2,000) na. Ton wanakana b'ɨkto sɨpa yuru kumb wa, ɨ ket sɨpa wa unykurto, ngɨrpu ket komkesa uj aukɨto.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Onggɨt kak ke ket, b'om ongena rɨga b'ɨkento dɨde yɨdɨr yɨt yiyeno onggɨt taunɨnd dɨde nɨnda wuswus tungg nata. Sɨ rɨga re kea opendento onggɨtyam mɨle yɨr ongongɨm rɨna re aukonj.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Re ton wuwenonj Yesum pɨlwa, rɨgap yɨtabɨno onggɨt rɨgand yet re Ligiyon wɨngawɨnga ma okati yɨbnenenonj. Ajɨ ton ket kobɨrgɨm b'ikoki dɨde b'ogɨl nony menamena kɨma na omiti yɨbnonj. Sɨ rɨga moga na aukɨto.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ɨ yepiya re mɨle towaina yɨr ke yɨr angto, ton rɨga wa pɨlwa yɨpayɨpa b'obogɨl esɨpkenauto rɨngma na re mɨle aukɨto onggɨt negɨr wɨngawɨnga ma okati rɨgam pɨlɨnd ɨ dɨde kwa b'om gatab.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ɨ rɨgap Yesund danda kɨma yerkito towaina eriya ke ewaikitam dɨde menonɨm deta b'enga gatab wa.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ɨ re ket Yesu gɨga kumb wa angitonj, ɨ rɨga yet re negɨr wɨngawɨnga ma okati yɨbnonj, ton Yesund yɨtenawonj menonɨm yɨpand Ton kɨma.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ajɨ Yesu maike tin yingawonj menonɨm ton kɨma. Ɨ tin yɨt nena na yomnonj da, “Meke moina met wa, de moina rɨga wa pɨlwa, ɨ dɨde man ket ten wumɨr tamninyɨt nangga na re Yonggyam mor momnɨkainy ɨ re kwa Ton men kear momɨny.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Sɨ ɨngkek ket ɨtemb rɨga yiwatonj ɨ ket yikonj Dekapoli eriya wa, ngɨrpu ton ket b'atomonj yɨt pɨtapɨta omnenam nangga na re Yesu ti pɨlɨnd amnɨkinonj. Sɨ komkesa rɨga yepiya re tina yɨt utkundeno, kea kɨd kesa aukɨto.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ɨ Yesu b'usaya gɨga ke ɨjendonj sɨpa tab wa. Ɨ re Ton maka gɨga ke opendonj gɨl wa, ajɨ kea de ukoi rɨga bobo Tinɨm yɨr ungawam b'eomto sɨpa yurund.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Re ket Yesu opendonj gɨga ke, yɨpa Ju rɨga waina yɨr opmitenapu met mopyam yɨr ɨpka rɨga ikonj Yesum pɨlwa, nyɨ da Yairo. Sɨ re ton Yesund yɨr yongonj, ton ket Yesum wɨpɨnd kumsos b'amkonj.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Ɨ ton odede yɨt kɨma Yesund yɨgekitonj menonɨm tina met wa da, “Koina ngɨmngai b'ɨga momta o uj okas. Rɨngma man koina met wa metket ɨ yɨm taramisɨt ti pɨlɨnd tin ɨsakendam, ɨdenat ton yilo okas?”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Yɨt seg ke Yesu yiwatonj Yairo kɨma.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Re towa menonɨnd, omanda jɨ yɨpa kongga wikonj towa wɨngɨrɨnd yet re kus opekenenonj twelp (12) kemag kɨma.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ɨtomb re kongga ton kopa awɨr omnam jogjog dokta wa pɨlwa wikenenonj, ɨ ma sobijog gar bebɨg kɨma na b'asowa yokatenenonj dokta waina yɨr ɨpka wɨngɨrɨnd. Ɨ dɨde kwa komkesa tina wulkɨp esomnena eyeneninonj. Ajɨ ton makwa yɨpa b'ogɨl yokatonj, ajɨ tina kopa re ukoijog na auka yikenenonj.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ɨ ɨtomb kongga kea Yesum gatab yɨdɨr yɨt utkundonj, seg ton tikonj dɨde ket rɨga wa ganggand Yesum kak ke wikonj, ngɨrpu ton ket Yesumna kobɨrgɨm yesopayonj.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Mop nokɨp ton kea tina garɨnd windonj da, “Ra kon tina kobɨrgɨm nena esopaen, kon ɨta b'ɨtɨsakenjɨn.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ɨ odenja tina kus opekapu yɨra kesa awonj, dɨde ton ket jɨ ke yɨpɨntonj da, “Ke kon b'ogɨl e aen kopa ke.”
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Odenja Yesu todaka kea b'angwatonj da ti pɨlke danda re kea ewaikitonj. Sɨ ton ket engendonj rɨga wa pɨlwa, ngɨrpu arkisinonj da, “Yet Koina kobɨrgɨm yesopai?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ɨ Tina b'auyaena rɨgap mɨra yomno da, “Yɨr yonge jɨ rɨga bobo! Mor wusɨnd pɨpmet b'ɨsatena wuweny. Ajɨ nangga pae Man b'arkita yoramisɨt da, ‘Yet Ken nesopai?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ajɨ Yesu yɨr ke oraka yiyenonj onggɨt rɨgand yet re Tin yesopayonj.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ajɨ odenata onggɨt konggat mogapɨp kaktɨtɨ aukonj, mop nokɨp ton wumɨr na nangga na re ti pɨlɨnd aukonj. Sɨ ton wikonj Yesum pɨlwa, ngɨrpu sap otendonj ɨ ket pɨtapɨta yomnainonj komkesa ɨmɨnjog gasa rɨna re ti pɨlɨnd auka wuwenonj.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ɨ Yesu onggɨt konggand womnonj da, “Ngɨmngai b'ɨga! Moina gar ke utkundate men mɨsakenj. Meke ngɨmbla kɨma. Mor kopa ke b'asowa re kemb seg ainy.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt opurenand yɨbnonj, odedend ket nɨnda rɨga tuwonj Yairom met ke, ɨ dɨde Yairond yomno da, “Moina ngɨmngai b'ɨga kea uj ainy. Sɨ nangga pae man ouyaena rɨgand jabakɨpɨnd ɨl yongket menonɨm? Goro Tin ɨsakaulisɨt!”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ajɨ Yesu tin yɨt yomnenonj onggɨt gatab yɨtkak rɨna re bageyam rɨgap apurento Yairom pɨlwa. Ɨ Ton ket Yairond yomnonj da, “Goro moga tawɨm! Gar ke utkunda nena yoramite!”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ɨ Yesu makwa yena yingawonj tin yɨmta undokam ajɨ ten nena Petro, Yakobo, dɨde Yakobomna yɨnggan Yoan.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ɨ re ton Yairom met wa opento, Yesu kea yɨr anginonj uj rɨga ɨsnawa mɨlend rɨna re rɨgap amnɨkto yii kɨma ɨ dɨde ukoi guglam kɨma.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ɨ Yesu ton b'ɨgaronj met wɨngɨr wa, ɨ rɨga amninonj da, “Nangga paim wɨn odede guglam dɨde yii ainindam dɨkɨnd? Ɨtomb ngɨmngai b'ɨga re ma uj o, ajɨ yɨt o weg.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ajɨ rɨgap Yesund ngong na yengeno. Ɨngkek ket, Yesu ten komkesa ewaikurinonj, ɨ dɨde ara emokinonj b'ɨgam b'u ake mog dɨde Tina b'auyaena rɨga yepiya re Ton kɨma wuwonj. Ɨ ton ket wuwonj rɨkɨnd re uj b'ɨga wɨbnonj.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ɨ Yesu b'ɨgand yɨmɨnd wokatonj, ɨ ket womnonj Aram yɨt ke da, “Talita kum!” engenda yɨtkak noke da, “Ngɨmngai b'ɨga! Kon momnyɨn, utnyite!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ɨ odenja onggɨt ngɨmngai b'ɨgat utnyitonj, ɨ dɨde ket met wɨngɨr nata wikenonj. Ɨ ti kemag re twelp (12) na wɨbnainonj. Sɨ omandemb ket rɨga yepiya re onggɨt b'ɨgam gatab mɨle yɨr yongo, ton ukoijog kɨd kesa aukɨto, nokɨp gasa re towa liyaljog na aukonj.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ɨ Yesu towanɨm danda kɨma b'ingawa yɨt yoramitonj da, “Goro yɨpat onggɨtyam gatab yɨt pɨta yamnɨk!” Ɨ dɨde amninonj da, “Owou ti wokawa!”
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.