João 11
Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs VC
1 Yɨpa rɨga, nyɨ da Lajaro, kopa na yɨbnonj Betaniya tunggɨnd rɨkɨnd re Mariya ake ti wundoi Marta ebnonda.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Ɨ ɨntomb jɨ Mariya yet re Yonggyamɨm pɨlɨnd ngɨrangngɨrang gaya yɨgmarkonj dɨde ket tina mopngɨi ke Yonggyamɨmna pɨs esekonj. Ɨ Lajaro yet re kopand yɨbnonj, ton re ti kɨmɨr na.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Sɨ Lajaromna ngɨmɨr nɨmogɨp Yesum yɨt yɨtmɨkitawonda da, “Yonggyam! Yɨr de, Moina singi iyeni rɨga ke kopa nate yɨbɨm.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt utkundonj, Ton yindonj da, “Onggɨtyam kopa re ma uj okata ma ajɨ Godɨmna b'ogɨl ɨnyomarena pɨta omna ma. Sɨ ɨdenat onggɨtyam kopa ke Godɨmna B'ɨgat b'ogɨl ɨnyomarena okas.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesu kea nanyɨngganwar singi eyeninonj, Marta ɨ ti wundoi dɨde Lajaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ɨ re Yesu utkundonj da Lajaro kopa nate yɨbɨm, Ton maka yikonj ajɨ omanda nɨmog bibɨr awamonj rɨkɨnd re Ton yɨbnonj.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Ɨ onggɨt kak ke Yesu Tina b'auyaena rɨga amninonj da, “Men b'usaya Yuda eriya wa rɨtekinum!”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Sɨ Tina b'auyaena rɨgap Tin yomno da, “Ouyaena Rɨga-wɨi! Man rɨna pɨn mɨbnyɨmɨt re Ju rɨgap oraka miyeno gɨmokɨp ke ɨdrɨkam? Ajɨ nangga pae Man b'usaya ɨtendam ainyɨt?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ɨ Yesu ket mɨra amninonj da, “Yɨpa bibɨr wɨnɨm, ma twelp (12) awa im pop? Sɨ yet ra bibɨr wɨnɨnd menon okas, ton ma ɨta b'utuwombeny, mop nokɨp ton gasa pɨta nasim yɨr ongong eyeniny onggɨt gowukoyɨmna ngayand. Sɨ Kon re ngaya en.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ajɨ yet ra sɨwɨnyɨnd menon okas, ton ɨta b'utuwombeny nokɨp ti ma ɨta ngaya.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ɨ onggɨt yɨt seg ke ket Ton kwa ten amninonj da, “Meraina rɨga Lajaro yɨt e weg. Ajɨ Kon neken ra tin yɨt opmura ma.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ɨ Tina b'auyaena rɨgap Tin yomno da, “Yonggyam! Rada ton yɨt e weg, ton ɨta b'ɨtɨsakenj.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yesu Lajaromna uj gatab na yɨtnono aenonj ajɨ Tina b'auyaena rɨgap ɨja na nony aukɨto da Ton ɨmɨnjog yutunga gatab e yindeny.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Sɨ onggɨt penaemb Yesu pɨtakɨpɨnd ten wumɨr amninonj da, “Lajaro ke uj awɨm.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ɨ Kon maka demb de nɨbnyɨmɨn. Sɨ onggɨt paemb Kon sam e aen, nokɨm da ɨdenat wɨn gar ke utkunda ke notkasya. Sɨ men b'ogla wowɨn ti pɨlwa!”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Seg Toma ogenaya da Didimo ket ti b'auyaena rɨgamadwar amninonj da, “Sɨ meda kwa wowɨn. Sɨ ɨdenat men uj taukindam mera Yonggyam kɨma.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ɨ re Yesu opendonj Betaniya tungg wa, Ton ket wumɨr yokatonj da Lajaro re kea powa (4) bibɨr kɨma na gɨmo yɨund oski gopmetɨnd yɨbnonj.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betaniya tungg re ma pɨn na yɨbnonj Yerusalem taun ke, b'ogla ama rɨka nowa kilomita pɨn na.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ɨ jogjog Ju rɨgap Marta ake Mariya adareno towa kɨmɨr Lajarom uj gatab omanam.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ɨ re Marta utkundonj da Yesu ke ik, sɨ ton ket met ke yiwatonj Yesund wɨpwɨp omnam. Ajɨ Mariya re adea met wa wɨbnonj.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Sɨ Marta Yesund yomnonj da, “Yonggyam! Rako Man dɨkɨnd mɨbnot, kor kɨmɨr ma rako uj awonj.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ajɨ yu kon kwa wumɨr en da ra Man Godɨnd erkisɨt, God ɨta mɨra Mor motkau.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Sɨ Yesu ket tin womnonj da, “Mor kɨmɨr ɨta tutnyis.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ɨ Marta daka ket Tin yɨsmonggawonj da, “Kon wumɨr en da ton ɨta tutnyis dem utnyita wɨnɨnd kikitum bibɨrɨnd.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Sɨ Yesu ket tin mɨra womnonj da, “Konten onggɨtyam utnyita dɨde yɨrkokar. Yet ra Ken gar ke utkunda ke notkas, nangga ma jɨ rada ton ke uj yokas, ton ɨta yilo tainy.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ɨ rɨga yet ra yilo ɨbɨm ɨ ra gar ke utkunda ke Ken notkas, ton makwa ngai ɨta uj okas dadal ngɨrpu kesa. Sɨ ke man onggɨtyam yɨtkak gar ke utkunda ke yokasɨt?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ɨ ton ket Yesund mɨra yomnonj da, “Owɨ, Yonggyam! Kon kea gar ke utkunda ke mokasɨn da Man re Godɨmna B'ɨga Kerisotet, yet re ikonj onggɨt gowukoi wa.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ɨ onggɨt yɨt opurena kak ke, Marta yiwatonj met wa dɨde ket ti wundoi Mariyand musɨk yɨt wɨgiyawonj da, “Ouyaena rɨga ke ik, ɨ men mɨngawɨk.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Ɨ re Mariya onggɨtyam yɨt utkundonj, ton wanakana onyitonj ɨ ket Yesum pɨlwa wikonj.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Sɨ Yesu re maka tungg wa menon yokatonj, ajɨ Ton adea de onggɨt pɨpmetɨnd yɨbnonj rɨkɨnd re Marta Tin wɨpwɨp yomnonj.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ɨ re Mariya wanakana utnantonj dɨde met ke yiwatonj, sɨ Ju rɨga rɨna re ton kɨma wekenonj metɨnd dɨde ti pɨlwa omanam wuwenonj, ton kea tin yɨr wongo. Ɨ ton ket tin yɨmta wundoko odede nony kɨma da ton gopmet wa e wik demb de yii iyagɨkam.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ɨ re Mariya opendonj rɨkɨnd re Yesu yɨbnonj, ton Yesumna pɨs wɨpɨnd eobankonj. Ɨ ton ket Yesund yomnonj da, “Yonggyam! Rako Man dɨkɨnd mɨbnot, kor kɨmɨr ma rako uj awonj.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ɨ Mariya kea yii b'ɨrɨnenonj dɨde Ju rɨga yepiya re ton kɨma tuwonj, toda kwa yii b'ɨrɨnento. Sɨ re Yesu ten yɨr anginonj yii b'ɨrɨnenand, Ton onggɨtyam towaina yii b'ɨrɨnena map ma sobijog na gar soro awonj dɨde Ton ket nony bebɨg awonj.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Sɨ Yesu ten amninonj da, “Rokate tin yoramitonda?” Ɨ ton ket mɨra yomno da, “Yonggyam! Sɨ wuyɨn ɨ Man ɨta yɨr onget.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Sɨ Yesu ket yɨrekɨp yikenonj.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Sɨ onggɨt penaemb Ju rɨgap endento da, “Wɨi, yɨr de. Ma Ton ma sobijog na tin singi yiyenonj?”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ɨ kwa towa wɨngɨrɨnd nɨnda rɨgap endento da, “Onggɨt rɨgat kea yɨrdɨdɨ rɨga ma yɨrkɨp epangendonj. Sɨ nangga pena Ton maka yogokonj tin uj okatam?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt utkundonj, Ton b'usaya gar soro aukonj dɨde ket onggɨt gar soro kɨma gopmet wa yikonj. Ɨ gopmet re dorɨnd eski na yɨbnonj ukoi gong bora pɨla dɨde ukoi gɨmo ke mora utwangki na yɨbnonj.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Seg ket Yesu rɨga amninonj da, “Gɨmo ɨtemb mora ke yururkita!” Ajɨ onggɨtyam uj rɨga ma ngɨmɨr Marta Tin yomnonj da, “Yonggyam! Ton kea powa (4) bibɨr kɨma e yɨbɨm. Sɨ ke kuka e yikeny.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Sɨ Yesu tin womnonj da, “Ma Kon ke pop wumɨr momnyɨn da ra man gar ke utkunda oramisɨt, man ɨta yɨr onget Godɨmna b'ogɨl ɨnyomarena?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Seg ton ket gɨmo yururkito. Ɨ ket Yesu yɨr pumb wa awonj dɨde ket yindonj da, “Abu! Kon sɨteket yɨt momnyɨn nokɨp kea Man Ken nutkunjɨt.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Kon wumɨr na da Man ita wɨn nate Ken nutkundenyɨt. Ajɨ Kon onggɨtyam yɨt nindenyɨn re onggɨt rɨga bobo mapae yepim re owɨnki wekeny dɨkɨnd. Nokɨm da ɨdenat ton gar ke utkunda oramisi da Manɨt Ken nɨtmɨkitot.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ɨ onggɨt yɨt opurena seg ke Yesu unena kɨma ara yikenonj da, “Lajaro! Bau wa opende!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Sɨ re uj rɨga bau wa opendonj, tina pɨs dɨde yɨm re kobɨrgɨm ɨsetɨki ke ɨjobɨki na dɨde kwa tina wɨp re kobɨrgɨm kɨb ke ɨjobɨki na wekenonj. Sɨ Yesu ket ten amninonj da, “Kobɨrgɨm yotogɨka! Ɨ ti nya yɨspawa menonɨm!”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Sɨ opimemb Ju rɨga yepiya re wuwenonj Mariyam pɨlwa, ton kea mɨle yɨr angto rɨna re Yesu amnɨkinonj. Sɨ towa wɨngɨrɨnd jogjog rɨgap kea Yesund gar ke utkunda ke yokato.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ajɨ towa wɨngɨrɨnd nɨndapiya yiwato Parisai rɨga wa pɨlwa, ɨ ket ten wumɨr amnɨto nangga na Yesu amnɨkinonj.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Sɨ onggɨt penaemb yɨna mopyam sɨ rɨgap dɨde Parisai rɨgap Ju rɨga waina Sanedrin kot b'eoma ara yemoko. Ɨ ton ket b'arkitto da, “Onggɨt Rɨgat kea jogjog im kɨd kesa kɨma danda wɨko amnɨkiny. Sɨ nangga e men Ti gatab omnɨku?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ra men Tin nony ojwasu odede wɨko omnɨkand, komkesa rɨgap opima Tin gar ke utkunda ke okasi dɨde ket Tin yɨmta undoki. Ɨ ɨngkaim ket Roma mopyam rɨgap towaina geja rɨga kɨma tui dem ɨ ket meraina yɨnamet eomnenyi dem dɨde kwa meraina Ju yɨtam rɨga teomnenanj dem.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ɨ towa wɨngɨrɨnd yɨpa rɨga Kayapa yet re yɨna mopyam sɨ rɨga yɨbnonj onggɨt kemagɨnd, ton ten amninonj da, “Wɨn makwa wumɨr im wekenyɨt.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Sɨ wɨn ma wumɨr im b'ogɨl nya orakam onggɨtyam bebɨg awɨr omnam. Sɨ ɨtemb re b'ogɨljog e wanɨm da yɨpa rɨgat uj okas komkesa meraina Ju rɨga map dɨde ɨdenat kwa meraina kupka yɨtam rɨga maka b'eteomnenanj.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Sɨ ton onggɨtyam yɨtkak yopulitonj re ma tinajog nony kena. Ajɨ ton onggɨt kemagɨnd yɨna mopyam sɨ rɨga na yɨbnonj, sɨ ton bage yɨt na yindonj da, “Yesu ɨta uj okas Ju yɨtam rɨga map.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ɨ ma Ju yɨtam rɨga nena mapae, ajɨ kwa onggɨt mapae da Ton yɨpand teomkuriny Godɨmna b'ɨga yepim re Tina obagɨki kesa rɨga wetaweta auki wekeny b'enga kantri nata.”
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Sɨ onggɨt bibɨr natemb ton yɨsamko Yesund ongandam.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Sɨ onggɨt penaemb Yesu maka pɨtakɨpɨnd yikenonj Ju rɨga wa wɨngɨrɨnd. Ajɨ Ton ɨngkenaemb ket yiwatonj onggɨt taun wa ogenaya da Epraim. Ɨ Ton ket ademb de yɨbnonj Tina b'auyaena rɨga kɨma. Sɨ ɨtemb eriya re wul kesa tungg wus nat yɨbnonj.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ɨ Ju rɨga waina Uj Ɨgwanti Nony Iyena Diyamdiyam Wɨn wus wa na auka ikonj. Sɨ yɨmta kena onggɨtyam diyamdiyam wɨn awonj, ajɨ nɨnda eriya ke jogjog rɨga kea naska nata wuwenonj Yerusalem taun wa towanɨm ɨseka mɨle omnɨkam.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Sɨ ton Yesund oraka yiyeno ɨ ket yɨnamet aband owɨnki b'arkena wuwenonj towa wɨngɨrɨnd da, “Wɨn rɨja im nony aindam? Ɨta Ton ik onggɨtyam diyamdiyam wɨn okatam?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ajɨ yɨna mopyam sɨ rɨgap dɨde Parisai rɨgap kea odede b'ingawa yɨt yoramito da yet ra wumɨr okas da ɨndama Yesu dɨkɨnd yɨbɨm, ton b'ogla ten wumɨr tamniny Tin yɨmɨnd usunatam.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.