João 11

Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yɨpa rɨga, nyɨ da Lajaro, kopa na yɨbnonj Betaniya tunggɨnd rɨkɨnd re Mariya ake ti wundoi Marta ebnonda.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Ɨ ɨntomb jɨ Mariya yet re Yonggyamɨm pɨlɨnd ngɨrangngɨrang gaya yɨgmarkonj dɨde ket tina mopngɨi ke Yonggyamɨmna pɨs esekonj. Ɨ Lajaro yet re kopand yɨbnonj, ton re ti kɨmɨr na.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Sɨ Lajaromna ngɨmɨr nɨmogɨp Yesum yɨt yɨtmɨkitawonda da, “Yonggyam! Yɨr de, Moina singi iyeni rɨga ke kopa nate yɨbɨm.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt utkundonj, Ton yindonj da, “Onggɨtyam kopa re ma uj okata ma ajɨ Godɨmna b'ogɨl ɨnyomarena pɨta omna ma. Sɨ ɨdenat onggɨtyam kopa ke Godɨmna B'ɨgat b'ogɨl ɨnyomarena okas.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yesu kea nanyɨngganwar singi eyeninonj, Marta ɨ ti wundoi dɨde Lajaro.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ɨ re Yesu utkundonj da Lajaro kopa nate yɨbɨm, Ton maka yikonj ajɨ omanda nɨmog bibɨr awamonj rɨkɨnd re Ton yɨbnonj.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Ɨ onggɨt kak ke Yesu Tina b'auyaena rɨga amninonj da, “Men b'usaya Yuda eriya wa rɨtekinum!”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Sɨ Tina b'auyaena rɨgap Tin yomno da, “Ouyaena Rɨga-wɨi! Man rɨna pɨn mɨbnyɨmɨt re Ju rɨgap oraka miyeno gɨmokɨp ke ɨdrɨkam? Ajɨ nangga pae Man b'usaya ɨtendam ainyɨt?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ɨ Yesu ket mɨra amninonj da, “Yɨpa bibɨr wɨnɨm, ma twelp (12) awa im pop? Sɨ yet ra bibɨr wɨnɨnd menon okas, ton ma ɨta b'utuwombeny, mop nokɨp ton gasa pɨta nasim yɨr ongong eyeniny onggɨt gowukoyɨmna ngayand. Sɨ Kon re ngaya en.
9 Jesus respondeu:
10 Ajɨ yet ra sɨwɨnyɨnd menon okas, ton ɨta b'utuwombeny nokɨp ti ma ɨta ngaya.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ɨ onggɨt yɨt seg ke ket Ton kwa ten amninonj da, “Meraina rɨga Lajaro yɨt e weg. Ajɨ Kon neken ra tin yɨt opmura ma.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ɨ Tina b'auyaena rɨgap Tin yomno da, “Yonggyam! Rada ton yɨt e weg, ton ɨta b'ɨtɨsakenj.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yesu Lajaromna uj gatab na yɨtnono aenonj ajɨ Tina b'auyaena rɨgap ɨja na nony aukɨto da Ton ɨmɨnjog yutunga gatab e yindeny.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Sɨ onggɨt penaemb Yesu pɨtakɨpɨnd ten wumɨr amninonj da, “Lajaro ke uj awɨm.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Ɨ Kon maka demb de nɨbnyɨmɨn. Sɨ onggɨt paemb Kon sam e aen, nokɨm da ɨdenat wɨn gar ke utkunda ke notkasya. Sɨ men b'ogla wowɨn ti pɨlwa!”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Seg Toma ogenaya da Didimo ket ti b'auyaena rɨgamadwar amninonj da, “Sɨ meda kwa wowɨn. Sɨ ɨdenat men uj taukindam mera Yonggyam kɨma.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ɨ re Yesu opendonj Betaniya tungg wa, Ton ket wumɨr yokatonj da Lajaro re kea powa (4) bibɨr kɨma na gɨmo yɨund oski gopmetɨnd yɨbnonj.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betaniya tungg re ma pɨn na yɨbnonj Yerusalem taun ke, b'ogla ama rɨka nowa kilomita pɨn na.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ɨ jogjog Ju rɨgap Marta ake Mariya adareno towa kɨmɨr Lajarom uj gatab omanam.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Ɨ re Marta utkundonj da Yesu ke ik, sɨ ton ket met ke yiwatonj Yesund wɨpwɨp omnam. Ajɨ Mariya re adea met wa wɨbnonj.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Sɨ Marta Yesund yomnonj da, “Yonggyam! Rako Man dɨkɨnd mɨbnot, kor kɨmɨr ma rako uj awonj.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ajɨ yu kon kwa wumɨr en da ra Man Godɨnd erkisɨt, God ɨta mɨra Mor motkau.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Sɨ Yesu ket tin womnonj da, “Mor kɨmɨr ɨta tutnyis.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Ɨ Marta daka ket Tin yɨsmonggawonj da, “Kon wumɨr en da ton ɨta tutnyis dem utnyita wɨnɨnd kikitum bibɨrɨnd.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Sɨ Yesu ket tin mɨra womnonj da, “Konten onggɨtyam utnyita dɨde yɨrkokar. Yet ra Ken gar ke utkunda ke notkas, nangga ma jɨ rada ton ke uj yokas, ton ɨta yilo tainy.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ɨ rɨga yet ra yilo ɨbɨm ɨ ra gar ke utkunda ke Ken notkas, ton makwa ngai ɨta uj okas dadal ngɨrpu kesa. Sɨ ke man onggɨtyam yɨtkak gar ke utkunda ke yokasɨt?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ɨ ton ket Yesund mɨra yomnonj da, “Owɨ, Yonggyam! Kon kea gar ke utkunda ke mokasɨn da Man re Godɨmna B'ɨga Kerisotet, yet re ikonj onggɨt gowukoi wa.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ɨ onggɨt yɨt opurena kak ke, Marta yiwatonj met wa dɨde ket ti wundoi Mariyand musɨk yɨt wɨgiyawonj da, “Ouyaena rɨga ke ik, ɨ men mɨngawɨk.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ɨ re Mariya onggɨtyam yɨt utkundonj, ton wanakana onyitonj ɨ ket Yesum pɨlwa wikonj.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Sɨ Yesu re maka tungg wa menon yokatonj, ajɨ Ton adea de onggɨt pɨpmetɨnd yɨbnonj rɨkɨnd re Marta Tin wɨpwɨp yomnonj.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ɨ re Mariya wanakana utnantonj dɨde met ke yiwatonj, sɨ Ju rɨga rɨna re ton kɨma wekenonj metɨnd dɨde ti pɨlwa omanam wuwenonj, ton kea tin yɨr wongo. Ɨ ton ket tin yɨmta wundoko odede nony kɨma da ton gopmet wa e wik demb de yii iyagɨkam.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Ɨ re Mariya opendonj rɨkɨnd re Yesu yɨbnonj, ton Yesumna pɨs wɨpɨnd eobankonj. Ɨ ton ket Yesund yomnonj da, “Yonggyam! Rako Man dɨkɨnd mɨbnot, kor kɨmɨr ma rako uj awonj.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ɨ Mariya kea yii b'ɨrɨnenonj dɨde Ju rɨga yepiya re ton kɨma tuwonj, toda kwa yii b'ɨrɨnento. Sɨ re Yesu ten yɨr anginonj yii b'ɨrɨnenand, Ton onggɨtyam towaina yii b'ɨrɨnena map ma sobijog na gar soro awonj dɨde Ton ket nony bebɨg awonj.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Sɨ Yesu ten amninonj da, “Rokate tin yoramitonda?” Ɨ ton ket mɨra yomno da, “Yonggyam! Sɨ wuyɨn ɨ Man ɨta yɨr onget.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Sɨ Yesu ket yɨrekɨp yikenonj.
35 Jesus chorou.
36 Sɨ onggɨt penaemb Ju rɨgap endento da, “Wɨi, yɨr de. Ma Ton ma sobijog na tin singi yiyenonj?”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ɨ kwa towa wɨngɨrɨnd nɨnda rɨgap endento da, “Onggɨt rɨgat kea yɨrdɨdɨ rɨga ma yɨrkɨp epangendonj. Sɨ nangga pena Ton maka yogokonj tin uj okatam?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt utkundonj, Ton b'usaya gar soro aukonj dɨde ket onggɨt gar soro kɨma gopmet wa yikonj. Ɨ gopmet re dorɨnd eski na yɨbnonj ukoi gong bora pɨla dɨde ukoi gɨmo ke mora utwangki na yɨbnonj.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Seg ket Yesu rɨga amninonj da, “Gɨmo ɨtemb mora ke yururkita!” Ajɨ onggɨtyam uj rɨga ma ngɨmɨr Marta Tin yomnonj da, “Yonggyam! Ton kea powa (4) bibɨr kɨma e yɨbɨm. Sɨ ke kuka e yikeny.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Sɨ Yesu tin womnonj da, “Ma Kon ke pop wumɨr momnyɨn da ra man gar ke utkunda oramisɨt, man ɨta yɨr onget Godɨmna b'ogɨl ɨnyomarena?”
40 Jesus respondeu:
41 Seg ton ket gɨmo yururkito. Ɨ ket Yesu yɨr pumb wa awonj dɨde ket yindonj da, “Abu! Kon sɨteket yɨt momnyɨn nokɨp kea Man Ken nutkunjɨt.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Kon wumɨr na da Man ita wɨn nate Ken nutkundenyɨt. Ajɨ Kon onggɨtyam yɨt nindenyɨn re onggɨt rɨga bobo mapae yepim re owɨnki wekeny dɨkɨnd. Nokɨm da ɨdenat ton gar ke utkunda oramisi da Manɨt Ken nɨtmɨkitot.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ɨ onggɨt yɨt opurena seg ke Yesu unena kɨma ara yikenonj da, “Lajaro! Bau wa opende!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Sɨ re uj rɨga bau wa opendonj, tina pɨs dɨde yɨm re kobɨrgɨm ɨsetɨki ke ɨjobɨki na dɨde kwa tina wɨp re kobɨrgɨm kɨb ke ɨjobɨki na wekenonj. Sɨ Yesu ket ten amninonj da, “Kobɨrgɨm yotogɨka! Ɨ ti nya yɨspawa menonɨm!”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Sɨ opimemb Ju rɨga yepiya re wuwenonj Mariyam pɨlwa, ton kea mɨle yɨr angto rɨna re Yesu amnɨkinonj. Sɨ towa wɨngɨrɨnd jogjog rɨgap kea Yesund gar ke utkunda ke yokato.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ajɨ towa wɨngɨrɨnd nɨndapiya yiwato Parisai rɨga wa pɨlwa, ɨ ket ten wumɨr amnɨto nangga na Yesu amnɨkinonj.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Sɨ onggɨt penaemb yɨna mopyam sɨ rɨgap dɨde Parisai rɨgap Ju rɨga waina Sanedrin kot b'eoma ara yemoko. Ɨ ton ket b'arkitto da, “Onggɨt Rɨgat kea jogjog im kɨd kesa kɨma danda wɨko amnɨkiny. Sɨ nangga e men Ti gatab omnɨku?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ra men Tin nony ojwasu odede wɨko omnɨkand, komkesa rɨgap opima Tin gar ke utkunda ke okasi dɨde ket Tin yɨmta undoki. Ɨ ɨngkaim ket Roma mopyam rɨgap towaina geja rɨga kɨma tui dem ɨ ket meraina yɨnamet eomnenyi dem dɨde kwa meraina Ju yɨtam rɨga teomnenanj dem.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ɨ towa wɨngɨrɨnd yɨpa rɨga Kayapa yet re yɨna mopyam sɨ rɨga yɨbnonj onggɨt kemagɨnd, ton ten amninonj da, “Wɨn makwa wumɨr im wekenyɨt.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Sɨ wɨn ma wumɨr im b'ogɨl nya orakam onggɨtyam bebɨg awɨr omnam. Sɨ ɨtemb re b'ogɨljog e wanɨm da yɨpa rɨgat uj okas komkesa meraina Ju rɨga map dɨde ɨdenat kwa meraina kupka yɨtam rɨga maka b'eteomnenanj.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Sɨ ton onggɨtyam yɨtkak yopulitonj re ma tinajog nony kena. Ajɨ ton onggɨt kemagɨnd yɨna mopyam sɨ rɨga na yɨbnonj, sɨ ton bage yɨt na yindonj da, “Yesu ɨta uj okas Ju yɨtam rɨga map.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ɨ ma Ju yɨtam rɨga nena mapae, ajɨ kwa onggɨt mapae da Ton yɨpand teomkuriny Godɨmna b'ɨga yepim re Tina obagɨki kesa rɨga wetaweta auki wekeny b'enga kantri nata.”
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Sɨ onggɨt bibɨr natemb ton yɨsamko Yesund ongandam.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Sɨ onggɨt penaemb Yesu maka pɨtakɨpɨnd yikenonj Ju rɨga wa wɨngɨrɨnd. Ajɨ Ton ɨngkenaemb ket yiwatonj onggɨt taun wa ogenaya da Epraim. Ɨ Ton ket ademb de yɨbnonj Tina b'auyaena rɨga kɨma. Sɨ ɨtemb eriya re wul kesa tungg wus nat yɨbnonj.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ɨ Ju rɨga waina Uj Ɨgwanti Nony Iyena Diyamdiyam Wɨn wus wa na auka ikonj. Sɨ yɨmta kena onggɨtyam diyamdiyam wɨn awonj, ajɨ nɨnda eriya ke jogjog rɨga kea naska nata wuwenonj Yerusalem taun wa towanɨm ɨseka mɨle omnɨkam.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Sɨ ton Yesund oraka yiyeno ɨ ket yɨnamet aband owɨnki b'arkena wuwenonj towa wɨngɨrɨnd da, “Wɨn rɨja im nony aindam? Ɨta Ton ik onggɨtyam diyamdiyam wɨn okatam?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ajɨ yɨna mopyam sɨ rɨgap dɨde Parisai rɨgap kea odede b'ingawa yɨt yoramito da yet ra wumɨr okas da ɨndama Yesu dɨkɨnd yɨbɨm, ton b'ogla ten wumɨr tamniny Tin yɨmɨnd usunatam.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.