João 11

Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yɨpa rɨga, nyɨ da Lajaro, kopa na yɨbnonj Betaniya tunggɨnd rɨkɨnd re Mariya ake ti wundoi Marta ebnonda.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ɨ ɨntomb jɨ Mariya yet re Yonggyamɨm pɨlɨnd ngɨrangngɨrang gaya yɨgmarkonj dɨde ket tina mopngɨi ke Yonggyamɨmna pɨs esekonj. Ɨ Lajaro yet re kopand yɨbnonj, ton re ti kɨmɨr na.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Sɨ Lajaromna ngɨmɨr nɨmogɨp Yesum yɨt yɨtmɨkitawonda da, “Yonggyam! Yɨr de, Moina singi iyeni rɨga ke kopa nate yɨbɨm.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt utkundonj, Ton yindonj da, “Onggɨtyam kopa re ma uj okata ma ajɨ Godɨmna b'ogɨl ɨnyomarena pɨta omna ma. Sɨ ɨdenat onggɨtyam kopa ke Godɨmna B'ɨgat b'ogɨl ɨnyomarena okas.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu kea nanyɨngganwar singi eyeninonj, Marta ɨ ti wundoi dɨde Lajaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ɨ re Yesu utkundonj da Lajaro kopa nate yɨbɨm, Ton maka yikonj ajɨ omanda nɨmog bibɨr awamonj rɨkɨnd re Ton yɨbnonj.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ɨ onggɨt kak ke Yesu Tina b'auyaena rɨga amninonj da, “Men b'usaya Yuda eriya wa rɨtekinum!”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Sɨ Tina b'auyaena rɨgap Tin yomno da, “Ouyaena Rɨga-wɨi! Man rɨna pɨn mɨbnyɨmɨt re Ju rɨgap oraka miyeno gɨmokɨp ke ɨdrɨkam? Ajɨ nangga pae Man b'usaya ɨtendam ainyɨt?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ɨ Yesu ket mɨra amninonj da, “Yɨpa bibɨr wɨnɨm, ma twelp (12) awa im pop? Sɨ yet ra bibɨr wɨnɨnd menon okas, ton ma ɨta b'utuwombeny, mop nokɨp ton gasa pɨta nasim yɨr ongong eyeniny onggɨt gowukoyɨmna ngayand. Sɨ Kon re ngaya en.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ajɨ yet ra sɨwɨnyɨnd menon okas, ton ɨta b'utuwombeny nokɨp ti ma ɨta ngaya.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ɨ onggɨt yɨt seg ke ket Ton kwa ten amninonj da, “Meraina rɨga Lajaro yɨt e weg. Ajɨ Kon neken ra tin yɨt opmura ma.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ɨ Tina b'auyaena rɨgap Tin yomno da, “Yonggyam! Rada ton yɨt e weg, ton ɨta b'ɨtɨsakenj.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu Lajaromna uj gatab na yɨtnono aenonj ajɨ Tina b'auyaena rɨgap ɨja na nony aukɨto da Ton ɨmɨnjog yutunga gatab e yindeny.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Sɨ onggɨt penaemb Yesu pɨtakɨpɨnd ten wumɨr amninonj da, “Lajaro ke uj awɨm.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Ɨ Kon maka demb de nɨbnyɨmɨn. Sɨ onggɨt paemb Kon sam e aen, nokɨm da ɨdenat wɨn gar ke utkunda ke notkasya. Sɨ men b'ogla wowɨn ti pɨlwa!”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Seg Toma ogenaya da Didimo ket ti b'auyaena rɨgamadwar amninonj da, “Sɨ meda kwa wowɨn. Sɨ ɨdenat men uj taukindam mera Yonggyam kɨma.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ɨ re Yesu opendonj Betaniya tungg wa, Ton ket wumɨr yokatonj da Lajaro re kea powa (4) bibɨr kɨma na gɨmo yɨund oski gopmetɨnd yɨbnonj.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betaniya tungg re ma pɨn na yɨbnonj Yerusalem taun ke, b'ogla ama rɨka nowa kilomita pɨn na.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Ɨ jogjog Ju rɨgap Marta ake Mariya adareno towa kɨmɨr Lajarom uj gatab omanam.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ɨ re Marta utkundonj da Yesu ke ik, sɨ ton ket met ke yiwatonj Yesund wɨpwɨp omnam. Ajɨ Mariya re adea met wa wɨbnonj.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Sɨ Marta Yesund yomnonj da, “Yonggyam! Rako Man dɨkɨnd mɨbnot, kor kɨmɨr ma rako uj awonj.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ajɨ yu kon kwa wumɨr en da ra Man Godɨnd erkisɨt, God ɨta mɨra Mor motkau.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Sɨ Yesu ket tin womnonj da, “Mor kɨmɨr ɨta tutnyis.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ɨ Marta daka ket Tin yɨsmonggawonj da, “Kon wumɨr en da ton ɨta tutnyis dem utnyita wɨnɨnd kikitum bibɨrɨnd.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Sɨ Yesu ket tin mɨra womnonj da, “Konten onggɨtyam utnyita dɨde yɨrkokar. Yet ra Ken gar ke utkunda ke notkas, nangga ma jɨ rada ton ke uj yokas, ton ɨta yilo tainy.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ɨ rɨga yet ra yilo ɨbɨm ɨ ra gar ke utkunda ke Ken notkas, ton makwa ngai ɨta uj okas dadal ngɨrpu kesa. Sɨ ke man onggɨtyam yɨtkak gar ke utkunda ke yokasɨt?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ɨ ton ket Yesund mɨra yomnonj da, “Owɨ, Yonggyam! Kon kea gar ke utkunda ke mokasɨn da Man re Godɨmna B'ɨga Kerisotet, yet re ikonj onggɨt gowukoi wa.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ɨ onggɨt yɨt opurena kak ke, Marta yiwatonj met wa dɨde ket ti wundoi Mariyand musɨk yɨt wɨgiyawonj da, “Ouyaena rɨga ke ik, ɨ men mɨngawɨk.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Ɨ re Mariya onggɨtyam yɨt utkundonj, ton wanakana onyitonj ɨ ket Yesum pɨlwa wikonj.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Sɨ Yesu re maka tungg wa menon yokatonj, ajɨ Ton adea de onggɨt pɨpmetɨnd yɨbnonj rɨkɨnd re Marta Tin wɨpwɨp yomnonj.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ɨ re Mariya wanakana utnantonj dɨde met ke yiwatonj, sɨ Ju rɨga rɨna re ton kɨma wekenonj metɨnd dɨde ti pɨlwa omanam wuwenonj, ton kea tin yɨr wongo. Ɨ ton ket tin yɨmta wundoko odede nony kɨma da ton gopmet wa e wik demb de yii iyagɨkam.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ɨ re Mariya opendonj rɨkɨnd re Yesu yɨbnonj, ton Yesumna pɨs wɨpɨnd eobankonj. Ɨ ton ket Yesund yomnonj da, “Yonggyam! Rako Man dɨkɨnd mɨbnot, kor kɨmɨr ma rako uj awonj.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ɨ Mariya kea yii b'ɨrɨnenonj dɨde Ju rɨga yepiya re ton kɨma tuwonj, toda kwa yii b'ɨrɨnento. Sɨ re Yesu ten yɨr anginonj yii b'ɨrɨnenand, Ton onggɨtyam towaina yii b'ɨrɨnena map ma sobijog na gar soro awonj dɨde Ton ket nony bebɨg awonj.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Sɨ Yesu ten amninonj da, “Rokate tin yoramitonda?” Ɨ ton ket mɨra yomno da, “Yonggyam! Sɨ wuyɨn ɨ Man ɨta yɨr onget.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Sɨ Yesu ket yɨrekɨp yikenonj.
35 Jesus chorou.
36 Sɨ onggɨt penaemb Ju rɨgap endento da, “Wɨi, yɨr de. Ma Ton ma sobijog na tin singi yiyenonj?”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ɨ kwa towa wɨngɨrɨnd nɨnda rɨgap endento da, “Onggɨt rɨgat kea yɨrdɨdɨ rɨga ma yɨrkɨp epangendonj. Sɨ nangga pena Ton maka yogokonj tin uj okatam?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ɨ re Yesu onggɨtyam yɨt utkundonj, Ton b'usaya gar soro aukonj dɨde ket onggɨt gar soro kɨma gopmet wa yikonj. Ɨ gopmet re dorɨnd eski na yɨbnonj ukoi gong bora pɨla dɨde ukoi gɨmo ke mora utwangki na yɨbnonj.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Seg ket Yesu rɨga amninonj da, “Gɨmo ɨtemb mora ke yururkita!” Ajɨ onggɨtyam uj rɨga ma ngɨmɨr Marta Tin yomnonj da, “Yonggyam! Ton kea powa (4) bibɨr kɨma e yɨbɨm. Sɨ ke kuka e yikeny.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Sɨ Yesu tin womnonj da, “Ma Kon ke pop wumɨr momnyɨn da ra man gar ke utkunda oramisɨt, man ɨta yɨr onget Godɨmna b'ogɨl ɨnyomarena?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Seg ton ket gɨmo yururkito. Ɨ ket Yesu yɨr pumb wa awonj dɨde ket yindonj da, “Abu! Kon sɨteket yɨt momnyɨn nokɨp kea Man Ken nutkunjɨt.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Kon wumɨr na da Man ita wɨn nate Ken nutkundenyɨt. Ajɨ Kon onggɨtyam yɨt nindenyɨn re onggɨt rɨga bobo mapae yepim re owɨnki wekeny dɨkɨnd. Nokɨm da ɨdenat ton gar ke utkunda oramisi da Manɨt Ken nɨtmɨkitot.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ɨ onggɨt yɨt opurena seg ke Yesu unena kɨma ara yikenonj da, “Lajaro! Bau wa opende!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Sɨ re uj rɨga bau wa opendonj, tina pɨs dɨde yɨm re kobɨrgɨm ɨsetɨki ke ɨjobɨki na dɨde kwa tina wɨp re kobɨrgɨm kɨb ke ɨjobɨki na wekenonj. Sɨ Yesu ket ten amninonj da, “Kobɨrgɨm yotogɨka! Ɨ ti nya yɨspawa menonɨm!”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Sɨ opimemb Ju rɨga yepiya re wuwenonj Mariyam pɨlwa, ton kea mɨle yɨr angto rɨna re Yesu amnɨkinonj. Sɨ towa wɨngɨrɨnd jogjog rɨgap kea Yesund gar ke utkunda ke yokato.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ajɨ towa wɨngɨrɨnd nɨndapiya yiwato Parisai rɨga wa pɨlwa, ɨ ket ten wumɨr amnɨto nangga na Yesu amnɨkinonj.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Sɨ onggɨt penaemb yɨna mopyam sɨ rɨgap dɨde Parisai rɨgap Ju rɨga waina Sanedrin kot b'eoma ara yemoko. Ɨ ton ket b'arkitto da, “Onggɨt Rɨgat kea jogjog im kɨd kesa kɨma danda wɨko amnɨkiny. Sɨ nangga e men Ti gatab omnɨku?
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ra men Tin nony ojwasu odede wɨko omnɨkand, komkesa rɨgap opima Tin gar ke utkunda ke okasi dɨde ket Tin yɨmta undoki. Ɨ ɨngkaim ket Roma mopyam rɨgap towaina geja rɨga kɨma tui dem ɨ ket meraina yɨnamet eomnenyi dem dɨde kwa meraina Ju yɨtam rɨga teomnenanj dem.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ɨ towa wɨngɨrɨnd yɨpa rɨga Kayapa yet re yɨna mopyam sɨ rɨga yɨbnonj onggɨt kemagɨnd, ton ten amninonj da, “Wɨn makwa wumɨr im wekenyɨt.
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Sɨ wɨn ma wumɨr im b'ogɨl nya orakam onggɨtyam bebɨg awɨr omnam. Sɨ ɨtemb re b'ogɨljog e wanɨm da yɨpa rɨgat uj okas komkesa meraina Ju rɨga map dɨde ɨdenat kwa meraina kupka yɨtam rɨga maka b'eteomnenanj.”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Sɨ ton onggɨtyam yɨtkak yopulitonj re ma tinajog nony kena. Ajɨ ton onggɨt kemagɨnd yɨna mopyam sɨ rɨga na yɨbnonj, sɨ ton bage yɨt na yindonj da, “Yesu ɨta uj okas Ju yɨtam rɨga map.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ɨ ma Ju yɨtam rɨga nena mapae, ajɨ kwa onggɨt mapae da Ton yɨpand teomkuriny Godɨmna b'ɨga yepim re Tina obagɨki kesa rɨga wetaweta auki wekeny b'enga kantri nata.”
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Sɨ onggɨt bibɨr natemb ton yɨsamko Yesund ongandam.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Sɨ onggɨt penaemb Yesu maka pɨtakɨpɨnd yikenonj Ju rɨga wa wɨngɨrɨnd. Ajɨ Ton ɨngkenaemb ket yiwatonj onggɨt taun wa ogenaya da Epraim. Ɨ Ton ket ademb de yɨbnonj Tina b'auyaena rɨga kɨma. Sɨ ɨtemb eriya re wul kesa tungg wus nat yɨbnonj.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Ɨ Ju rɨga waina Uj Ɨgwanti Nony Iyena Diyamdiyam Wɨn wus wa na auka ikonj. Sɨ yɨmta kena onggɨtyam diyamdiyam wɨn awonj, ajɨ nɨnda eriya ke jogjog rɨga kea naska nata wuwenonj Yerusalem taun wa towanɨm ɨseka mɨle omnɨkam.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Sɨ ton Yesund oraka yiyeno ɨ ket yɨnamet aband owɨnki b'arkena wuwenonj towa wɨngɨrɨnd da, “Wɨn rɨja im nony aindam? Ɨta Ton ik onggɨtyam diyamdiyam wɨn okatam?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ajɨ yɨna mopyam sɨ rɨgap dɨde Parisai rɨgap kea odede b'ingawa yɨt yoramito da yet ra wumɨr okas da ɨndama Yesu dɨkɨnd yɨbɨm, ton b'ogla ten wumɨr tamniny Tin yɨmɨnd usunatam.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.