2 Coríntios 7
Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs VC
1 Sɨ onggɨt paemb, kor rɨgawar yena re kon singi eyeninyɨn, men opima onggɨtyam komkesa tɨrɨr omni yɨt awamindam, sɨ men b'ogla meralenggyam kɨlkesa raukinum komkesa kɨlkɨl mɨle ke gɨm ke dɨde wɨngawɨnga ke. Ɨ men kwa b'ogla Godɨnd moga yuwadenu, ɨ ɨngkaimemb men kupkakupka yɨna taukindam.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Sɨ wɨn b'ogla waina gar engolenjinam sowanɨm. Nokɨp sɨn makwa ya pɨl mana negɨr kɨma kaokao mɨle amnɨktondam. Ɨ kwa sɨn makwa ya mana gar ke utkunda mɨle negɨr yomnɨkawonda. Ɨ dɨde kwa sɨn makwa yena b'anygɨnena nya ke ɨl ongka eyentondam sowanɨm b'ogɨl okatam.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ɨ kon ma wen negɨr ma b'ɨsagɨka mim amninyɨn. Mop nokɨp kon naska nata nindenond da wɨn b'ogla sowaina garɨnd tekenyɨt, nokɨm da ɨdenat men yɨpand b'inkena tuwenyɨn yilo wɨngɨrɨnd ngɨrpu uj.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Ɨ Kon wanɨm ukoi danda kɨma b'obogɨl yɨmjatenyɨn, ɨ dɨde kon ma sobijog im wen asoureninyɨn. Sɨ nangga ma jɨ rada sɨn jogjog b'engabenga wɨp b'ɨdgotnena im akatenindam, ajɨ kon b'ogɨl seo nate nɨbnenenyɨn, dɨde ukoi samte ken nɨgwandeny.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Mop nokɨp re sɨn Makedoniya wa tuwond, sowaina jɨwɨp maka wɨram yokateneno, ajɨ sɨn komkesa gatab ke b'ɨdgotnena na akatentondam. Sɨ sɨn bau ke leny b'agawa na wuwenond nɨnda rɨga kɨma dɨde gar wa moga na aukenentondam.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ajɨ God re ɨrɨnena rɨga wa b'ogɨl b'ugowa rɨga e. Sɨ re Tito opendonj sowa pɨlwa, God kea sowa b'ogɨl b'ugowa nogoninonj tina openda ke.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ajɨ ma tina openda gatab nena kena b'ogɨl b'ugowa akatentondam, ajɨ daka kwa kea onggɨt b'ogɨl b'ugowa yɨt ke rɨna re wɨn ti yogontondam. Sɨ Tito kea sowa b'agenayonj da wɨn ma sobijog e ken singi niyenya yɨr ongongɨm, ɨ wɨn ma sobijog gar kopa kɨma e kear nomnenya waina omnɨki negɨr mɨle map, ɨ dɨde kwa wɨn ma sobijog im kor gatab ɨrmekam singi ainindam. Sɨ kon onggɨt tina yɨdɨr yɨt map ma sobijog e b'usaya gar sam aenyɨn.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ɨ nangga ma jɨ rada ke koina letat wen nony bebɨgɨm amninonj, yu kon ma ɨta nony ke yɨrɨnenyɨn onggɨtyam koina leta gatab. Mop nokɨp nangga ma jɨ rada naskand kon yɨrɨnenond, kon kea wumɨr yokasɨn da onggɨt koina letat wen nony bebɨgɨm amninonj re sobijog gangga nena nat.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Sɨ yu kon ukoi sam nate nɨbnyɨn. Ajɨ ma onggɨt pae da wɨn kea nony bebɨg yokatenonda koina leta ke, ajɨ nok pae da wɨn kea onggɨt nony bebɨg ke gar engkɨtondam waina negɨr mɨle ke de Godɨm pɨlwa. Mop nokɨp wɨn nony bebɨg yokatenonda re Godɨmna singi nat, nokɨm da ɨdenat wɨn maka kɨp kesa b'ɨdgotnena okasya sowa pɨlke.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Mop nokɨp Godɨmna oramiti nony bebɨgɨt rɨgam pɨlɨnd wɨko omnɨk ra tina negɨr mɨle ke engenda ma Godɨm pɨlwa, ɨ ket wɨp yii ra yɨrkokar okatam nya wa e. Sɨ ɨtemb re ma ɨrɨnena kɨma e. Ajɨ gowukoi rɨgaina oramiti nony bebɨgɨt rɨgam pɨlɨnd wɨko omnɨk ra uj okata ma.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Sɨ yɨr de, wɨn kea onggɨtyam nony bebɨg yokatenonda rɨna re God Tina singind yoramitonj. Sɨ rɨdede na onggɨtyam Godɨmna oramiti nony bebɨgɨt wɨko omnɨka yiyenonj wa wɨngɨrɨnd? Sɨ opimemb jɨ ɨsma: sɨ wɨn ɨta ita wɨnɨnd ken nony kɨkɨb nomnɨkenya, ɨ kwa wɨn waina mɨle pɨtakɨpɨnd isɨpkena niyenaindam ɨrmekam, ɨ kwa wɨn walenggyam ma sobijog gar soro kɨma im yɨr ongong eyenindam waina omnɨki negɨr mɨle gatab, ɨ kwa wɨn ma sobijog e Godɨnd moga yuwadenenya koina wɨp iyena danda gou wa omnena map, ɨ kwa wɨn ma sobijog im singi aenindam kon kɨma b'inkɨndenam, ɨ kwa wɨn ma sobijog gar ke singi im aenindam kor gatab ɨrmekam, ɨ dɨde kwa wɨn ma sobijog danda kɨma b'ɨsagɨka e omnɨka yiyenya negɨr mɨle gatab. Sɨ wɨn walenggyam pɨta wa aukindam onggɨtyam komkesa mɨle wɨngɨrɨnd da wɨn re kɨlkesa im mɨle amnɨkenindam.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Sɨ nangga ma jɨ rada konɨt naskand wa leta erɨkawond, ajɨ kon ma onggɨt rɨga mop penaemb leta yɨrɨkond yet re onggɨtyam negɨr kɨma kaokao mɨle yomnɨkonj, o mɨnda onggɨt rɨga mop penaemb yet re onggɨtyam negɨr kɨma kaokao mɨle ke negɨr yokatonj. Ajɨ kon onggɨt mop penaemb leta yɨrɨkond da ɨdenat waina nony kɨkɨb omnɨka mɨle pɨta wa tainy Godɨm wɨpɨnd rɨna re wɨn omnɨka yiyenonda sowa gatab.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Sɨ onggɨt mop paimemb sɨn b'ogɨl b'ugowa yokatenyu.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Sɨ kon kea wen asoureninond Titom pɨlwa, sɨ onggɨtyam koina b'asourena wanɨm re maka ɨngarɨm awonj, nokɨp wɨn kea onggɨtyam koina b'asourena yɨt rɨrɨrɨnd mɨle amnɨktondam. Ɨ sɨn wanɨm yɨt apurentondam re komkesa ɨmɨnjog yɨtkak na. Sɨ kwa daka yɨpa wɨp nya kena onggɨtyam b'asourena re kea ɨmɨnjogɨm awonj rɨna re sɨn Titom pɨlɨnd asourentondam.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ɨ Titomna kukɨp ke singi b'iyena wanɨm re kea b'usmurena e yik. Nokɨp ton ɨta nonyɨk eyeneniny rɨdede na re wɨn komkesa tin moga kɨma dɨde kaktɨtɨ kɨma simesime omnam yɨsnaenonda, dɨde kwa wɨn komkesa tinɨm b'akaenentondam.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Sɨ kon ma sobijog nony sam e aenyɨn, nokɨp kon ɨta kupkakupka nony b'ɨjawa yoramisɨn wa pɨlɨnd.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.