2 Coríntios 7
Wipi Yɨt God ma Yɨna Sisɨl Yɨna Peba (GDR) vs NAA
1 Sɨ onggɨt paemb, kor rɨgawar yena re kon singi eyeninyɨn, men opima onggɨtyam komkesa tɨrɨr omni yɨt awamindam, sɨ men b'ogla meralenggyam kɨlkesa raukinum komkesa kɨlkɨl mɨle ke gɨm ke dɨde wɨngawɨnga ke. Ɨ men kwa b'ogla Godɨnd moga yuwadenu, ɨ ɨngkaimemb men kupkakupka yɨna taukindam.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Sɨ wɨn b'ogla waina gar engolenjinam sowanɨm. Nokɨp sɨn makwa ya pɨl mana negɨr kɨma kaokao mɨle amnɨktondam. Ɨ kwa sɨn makwa ya mana gar ke utkunda mɨle negɨr yomnɨkawonda. Ɨ dɨde kwa sɨn makwa yena b'anygɨnena nya ke ɨl ongka eyentondam sowanɨm b'ogɨl okatam.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ɨ kon ma wen negɨr ma b'ɨsagɨka mim amninyɨn. Mop nokɨp kon naska nata nindenond da wɨn b'ogla sowaina garɨnd tekenyɨt, nokɨm da ɨdenat men yɨpand b'inkena tuwenyɨn yilo wɨngɨrɨnd ngɨrpu uj.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ɨ Kon wanɨm ukoi danda kɨma b'obogɨl yɨmjatenyɨn, ɨ dɨde kon ma sobijog im wen asoureninyɨn. Sɨ nangga ma jɨ rada sɨn jogjog b'engabenga wɨp b'ɨdgotnena im akatenindam, ajɨ kon b'ogɨl seo nate nɨbnenenyɨn, dɨde ukoi samte ken nɨgwandeny.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Mop nokɨp re sɨn Makedoniya wa tuwond, sowaina jɨwɨp maka wɨram yokateneno, ajɨ sɨn komkesa gatab ke b'ɨdgotnena na akatentondam. Sɨ sɨn bau ke leny b'agawa na wuwenond nɨnda rɨga kɨma dɨde gar wa moga na aukenentondam.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ajɨ God re ɨrɨnena rɨga wa b'ogɨl b'ugowa rɨga e. Sɨ re Tito opendonj sowa pɨlwa, God kea sowa b'ogɨl b'ugowa nogoninonj tina openda ke.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ajɨ ma tina openda gatab nena kena b'ogɨl b'ugowa akatentondam, ajɨ daka kwa kea onggɨt b'ogɨl b'ugowa yɨt ke rɨna re wɨn ti yogontondam. Sɨ Tito kea sowa b'agenayonj da wɨn ma sobijog e ken singi niyenya yɨr ongongɨm, ɨ wɨn ma sobijog gar kopa kɨma e kear nomnenya waina omnɨki negɨr mɨle map, ɨ dɨde kwa wɨn ma sobijog im kor gatab ɨrmekam singi ainindam. Sɨ kon onggɨt tina yɨdɨr yɨt map ma sobijog e b'usaya gar sam aenyɨn.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ɨ nangga ma jɨ rada ke koina letat wen nony bebɨgɨm amninonj, yu kon ma ɨta nony ke yɨrɨnenyɨn onggɨtyam koina leta gatab. Mop nokɨp nangga ma jɨ rada naskand kon yɨrɨnenond, kon kea wumɨr yokasɨn da onggɨt koina letat wen nony bebɨgɨm amninonj re sobijog gangga nena nat.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Sɨ yu kon ukoi sam nate nɨbnyɨn. Ajɨ ma onggɨt pae da wɨn kea nony bebɨg yokatenonda koina leta ke, ajɨ nok pae da wɨn kea onggɨt nony bebɨg ke gar engkɨtondam waina negɨr mɨle ke de Godɨm pɨlwa. Mop nokɨp wɨn nony bebɨg yokatenonda re Godɨmna singi nat, nokɨm da ɨdenat wɨn maka kɨp kesa b'ɨdgotnena okasya sowa pɨlke.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Mop nokɨp Godɨmna oramiti nony bebɨgɨt rɨgam pɨlɨnd wɨko omnɨk ra tina negɨr mɨle ke engenda ma Godɨm pɨlwa, ɨ ket wɨp yii ra yɨrkokar okatam nya wa e. Sɨ ɨtemb re ma ɨrɨnena kɨma e. Ajɨ gowukoi rɨgaina oramiti nony bebɨgɨt rɨgam pɨlɨnd wɨko omnɨk ra uj okata ma.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Sɨ yɨr de, wɨn kea onggɨtyam nony bebɨg yokatenonda rɨna re God Tina singind yoramitonj. Sɨ rɨdede na onggɨtyam Godɨmna oramiti nony bebɨgɨt wɨko omnɨka yiyenonj wa wɨngɨrɨnd? Sɨ opimemb jɨ ɨsma: sɨ wɨn ɨta ita wɨnɨnd ken nony kɨkɨb nomnɨkenya, ɨ kwa wɨn waina mɨle pɨtakɨpɨnd isɨpkena niyenaindam ɨrmekam, ɨ kwa wɨn walenggyam ma sobijog gar soro kɨma im yɨr ongong eyenindam waina omnɨki negɨr mɨle gatab, ɨ kwa wɨn ma sobijog e Godɨnd moga yuwadenenya koina wɨp iyena danda gou wa omnena map, ɨ kwa wɨn ma sobijog im singi aenindam kon kɨma b'inkɨndenam, ɨ kwa wɨn ma sobijog gar ke singi im aenindam kor gatab ɨrmekam, ɨ dɨde kwa wɨn ma sobijog danda kɨma b'ɨsagɨka e omnɨka yiyenya negɨr mɨle gatab. Sɨ wɨn walenggyam pɨta wa aukindam onggɨtyam komkesa mɨle wɨngɨrɨnd da wɨn re kɨlkesa im mɨle amnɨkenindam.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Sɨ nangga ma jɨ rada konɨt naskand wa leta erɨkawond, ajɨ kon ma onggɨt rɨga mop penaemb leta yɨrɨkond yet re onggɨtyam negɨr kɨma kaokao mɨle yomnɨkonj, o mɨnda onggɨt rɨga mop penaemb yet re onggɨtyam negɨr kɨma kaokao mɨle ke negɨr yokatonj. Ajɨ kon onggɨt mop penaemb leta yɨrɨkond da ɨdenat waina nony kɨkɨb omnɨka mɨle pɨta wa tainy Godɨm wɨpɨnd rɨna re wɨn omnɨka yiyenonda sowa gatab.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Sɨ onggɨt mop paimemb sɨn b'ogɨl b'ugowa yokatenyu.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Sɨ kon kea wen asoureninond Titom pɨlwa, sɨ onggɨtyam koina b'asourena wanɨm re maka ɨngarɨm awonj, nokɨp wɨn kea onggɨtyam koina b'asourena yɨt rɨrɨrɨnd mɨle amnɨktondam. Ɨ sɨn wanɨm yɨt apurentondam re komkesa ɨmɨnjog yɨtkak na. Sɨ kwa daka yɨpa wɨp nya kena onggɨtyam b'asourena re kea ɨmɨnjogɨm awonj rɨna re sɨn Titom pɨlɨnd asourentondam.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ɨ Titomna kukɨp ke singi b'iyena wanɨm re kea b'usmurena e yik. Nokɨp ton ɨta nonyɨk eyeneniny rɨdede na re wɨn komkesa tin moga kɨma dɨde kaktɨtɨ kɨma simesime omnam yɨsnaenonda, dɨde kwa wɨn komkesa tinɨm b'akaenentondam.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Sɨ kon ma sobijog nony sam e aenyɨn, nokɨp kon ɨta kupkakupka nony b'ɨjawa yoramisɨn wa pɨlɨnd.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.