Mateus 9

gdf (GDF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka dagh Yasu da peryu, ka darghǝr kǝ dǝlven kǝ daks da kǝs ai ɗakdin.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Sa tsitar da khuɗkǝs ka ɓardǝghǝr yakhaya kǝ udakh ad dadak mǝtsa tlapel vǝgh ǝn khǝngan ǝnt khindz. Katlga kǝ Yasu ad fadǝghǝro fǝga tar, ka niya kǝ dadak mǝtsa tlapel vǝghen, “Ndiɗ biya zǝrara, a ɓisakhanud khaipagh.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Tsǝna tsitar yana, ka nǝv chalǝm li tsagdu ndzikha ndzikh Mus ǝn tǝb tar, “Ina kǝ uda ǝn nena Yazhigǝl.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Tsa kǝ Yasu ad dǝge ǝn ɗaya itar ghǝr ǝn tǝf, ka niya tsitar, “Uɗa lava tsukur ǝn dzam dǝge ghwaɗghwaɗan ǝn rǝvur ndǝk ini?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Ira ngulman ra, ‘A ɓisakhanud khaipakhagha nagha,’ awana, ‘Tsiya dǝg dǝgal khi’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ai ǝn na ka tsatsǝg tsukur kwarne, ka Zer Ud nǝg ka dǝ ndzǝɗ ǝn lard na kǝ ɓisa khaipakh.” Ka niya kǝ dadak mǝtsa tlapel vǝgh, “Tsiyǝf tsiy, ɓa khindza daks da mǝgh.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Tǝvin tǝvina, ka tsiyif udanena ka daks tsin da fǝta sar.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Vazga kǝ dzakhava udakha ndǝkyana ka gǝdzǝf itar, ka ɗabanǝf itar Yazhigǝle bara khulfina kǝ ndzǝɗa kǝ udakh.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ɗuwars kǝ Yasu ad vaken, madǝvin ǝn zu vuk dǝ dǝg, ka nǝghan ad udanen ai ɗakhud dǝ Matiyu, ǝn ndzǝgan tǝvak chau khadam, ka nǝv Yasu tsin, “gataks gat.” Ka tsiyifa gatars.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Ən tǝ khal kǝ yan, madǝv Yasu ǝn zu kaf ǝn fata Matiyu, ka saks li chau khadam zǝ li khaipakh zikǝn saks da vak sar ndzakhga itar kǝ zu kaf dagha zǝ furakh sar.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Nǝgha kǝ Farisakh ndǝkyan, ka nǝv itar kǝ furakh sar, “Uɗa lava kǝ malǝmura ǝn zu kaf zǝ li chau khadam zǝ li khaipakhi?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Tsǝna kǝ Yasu dina ka ni, “Na li lapi ǝn gat dadak ngura bi, uk liye kwal yang.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Dam da tsag dǝge ǝn tuku lavan, ‘Kwiɗkwirva ǝn nak ǝn vakur, dǝg tsufa bi.’ A sau kǝ ɗakh liye man dǝge ǝn nagha Yazhigǝl ba ka bi, a sau kǝ ɗakh li man khaip kǝ.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Fitsa tlǝrna, ka sasǝg kǝ zar ɓǝlakh Yukhan dadak para ud da vak Yasu, ka nǝv itar tsin, “A manga ndar kǝnda zǝ Fariskha ǝn zǝɓ ndǝla, zar ɓǝlagha na ba itar ǝn zǝɓ ndǝl biyi?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Ka ngawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Da manawa ndar bazdu rǝv kǝ tsaghwakh zil ghaula, dlaitar dagha zǝ zil ghauli? Ən saks sarte da ɓatǝrvalud ad zǝ zil ghaul. Da zǝɓ ǝn tǝ sarta yan itar ndǝl.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Na ude da ndzǝgharu wilwa lǝgwit kǝ mughura gabag bi, wirva vak ndzǝghena da takwalva, kukha sar tsuguna da mala mala ad ai tsa chak.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Na ude da ɗi wilwa yu inabi da mughura mbǝl vigh bi. Itsa ka ɗidaghud, da chaɓa mbǝl vighen, ka da ɗiya yu inabi, mbǝl vighen tsuguna da baz, azǝgha ɗaidagh ud ad wilwa yu inabi da wilwa mbǝl vigh. Wirva yana nabe da bǝghalud ǝmb bi.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Ən tǝghǝr kǝ kwara tǝra yan kǝ lava Yasu ma, ka sasǝg kǝ mal ǝn tǝghǝr kǝ gud dzakhava Yakhudakh, ka kǝlgan ad juguv ǝn tǝvuk sar ka ni, “Amtsǝga dughwar a zulava bi, ausǝg da bo dǝv ǝn tǝf da tsi”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Ka tsiyif Yasu zǝ furakh sar, ka gatars itar kǝ udanen.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Ka nǝg tlǝrna nus ai manga vǝg kǝlatǝm mits ǝn tukw kuza kǝl vizh, ka sagh du ligsar ka gǝman ad ghay gabag sar.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Ni ǝn rǝvakhud sar, “Da gǝma ka itsa gabag sar da mbǝga kǝ.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Gwifkhai kǝ Yasu ka nǝghan, ka ni, “Ndiɗ biya dughwara. Fadǝghǝro fǝgagha kǝ mbakhu.” Ən tǝvin tǝvin ka mbu nusen.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Sa kǝ Yasu da fǝta mal ǝn tǝghǝr kǝ gud dzakhava Yakhudakh, ka nǝgha nǝgha tsin liye fǝg fakil zǝ dzakhava udakh ǝn kwara kava ghay sikh sikh sikh.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Ka ni, “Tsiyam tsiyǝn van. Amtsǝga ba dughuna bi, ǝn khǝn khara sar.” Ka nenanef itar dǝ ghǝɓas.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ai lakwtǝrdal tsud da mel, ka dagh khutanan ad dǝva dughwen, ka tsiyif.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 A kwazga laven itsa dǝvar ǝn kǝsen.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Ba Yasu ǝn ɗuda vaken ma, ka gatars ngulfakh mits ǝn ɗakha itar dǝ ndzǝɗa kwarne, “Zǝr Doda ziwa kǝndal ziwa.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Da kǝ Yasu da mǝgha ka sagh ngulfakhen da vak sar, ka niya tsitsar, “A fadǝghǝro nagh kur kwarne tǝkhaka kǝ mbakuruwa?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Tǝkhal kǝ yana ka gǝman ad diyakh tar ka ni, “Ən tǝ dǝva dǝ fadǝghǝro fǝgura da mbakura mbǝgud.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Ka ngwarǝf diyakh tar. Ka tǝkhatǝrna Yasu char kwarne, “Kwara mara ba kǝ itsawar ad ina kǝ digit bi.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Ai dala tsitar, ka kwazdu itar ad lava itsa dǝvar ǝn kǝsen.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Madǝv itar dǝgal, ka ɓardǝghǝrud ad ude kwal tǝkha kǝ kwarga lav, dadake dǝ sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh sar.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Lakwadal tsud sǝɗikw bǝzanen, ine tsa kwar tǝkha kǝ kwarga lav ka farsa kwar lav. A ndawatrǝf kǝ dzakhava udakh ka nǝv itar, “Tsa tapa bud nǝgha khulfinak digit ǝn khaya ya Izrail bi.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ai ka nǝv Farisakh, “Afke ǝn zaɓado dǝ ndzǝɗa zikan na kǝ mal ya wurdu ad sǝɗikw bǝzanena.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 A dakhal Yasu da kǝsakh daghan zǝ gǝdzar kǝsakh, ǝn tsagdu tsag ǝn gud dzakhava Yakhudakh, ǝn tlǝkhdu lav zǝɗan ai tǝghǝr kǝ tlǝksa Yazhigǝl, tsuguna ǝn mbakha udakh zikǝn, zǝ itsera kǝ khulf kuzakh zǝ li kuɗ lapi.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 “Nǝgha tsin udakh a dzavkhai zikǝn, ka kwiɗ nǝv rǝv tsin, wirva ǝn khǝɓ dlaɗ itar na ude ǝn mǝlatǝru mǝla bi, ngwaɗa tuwaghakh itar kwal nǝg kǝ dadak zighwtǝr zighw.”
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 “Ka niya kǝ furakh sar, zikǝn tsǝg khi, li man tlǝr tsuguna khǝɗikǝn.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Wirva yan, takaɗam takaɗa Dadzikan dadake nǝgharu kǝ tlǝr gukhen, kǝ ɓǝlondagh li man tlǝr kǝ tsara khi.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.