Marcos 8
gdf (GDF) vs NAA
1 Ən khǝnakhena, ka gwidǝn dzafkhai udakh zikǝn da vak Yasu. Fatsiye a mbasu dǝg zuwa tar, a ɗakhga Yasu ad furakh sar da vak sar. Ka ni,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:
2 “Ən man kwiɗkwiɗǝrv udakhana kǝ, khǝkǝrɗ khana tsitar zǝ kǝ, kǝvena na dǝge da zuwa itar bi.
2 — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3 Da ɗuwatǝrs ka daks da mǝgh dǝ way, da mbaɗa itar ǝn tǝ ɗul, wirva chalǝm tara a sara kǝ bit.”
3 Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Ka nǝv furakh sar tsin, “Ai da mbǝladu ǝn varud ad dǝg zuwa zikǝn ǝn khuɗ tǝkhal na ndǝkin, ai da bagha tǝra bagha kǝ udakhan na daghani?”
4 Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?
5 Ka ndiɗatǝrwal Yasu, “Ngǝrwa brudiye din kuri?”
5 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.
6 Ka kwara tǝrkhai kǝ udakh kǝ ndzakhga ndzakh ǝn tǝ khay. Ɓǝf tsin brudina uɗif, ka kwar sus tsin kǝ Yazhigǝl, kalanan, baran kǝ furakh sar kǝ takatǝra taka kǝ udakhen. Ka manga furakhen ndǝkyan.
6 Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Nǝg itar dǝ mbisan na kǝ kilfakh khǝɗikǝn tsugun. Ka kwarar khai dǝ sus kǝ Yazhigǝl, kǝ wirva kilfakhen tsugun. Kwara tǝrkhai kǝ furakh sar kǝ takardu taka tsitar kǝ udakh, ad kilfakhen tsugun.
7 Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Azu udakh baghala itar. Tǝkhal kǝ zuzuwa tsitara, dzakhanǝf furakh sar ad tughub uɗif ake tǝmatǝru kǝ udakh.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Tsa ghwalvakh dǝb ufaɗ ǝn vinen. Tǝkhal kǝ ɓǝlatǝrs bǝla tsin daks,
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.
10 tǝvin tǝvina ka dagh da peryu zǝ furakh sar, da ǝntla khay Dalmanut.
10 Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.
11 Ka sagh yakhaya kǝ Farisakh da vak Yasu, farsa itar man tsugu zǝ zin. Ən gat mǝdlatra dǝg ndawak itar. Kǝ mǝdla kwarne, a khayanǝf Yazhigǝl din.
11 Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.
12 Ka safa tsin gǝlf dǝ ndzǝɗ, ni. “Uɗa lava kǝ udakh kwargǝn ǝn ndiɗ dǝg ndawaki? Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, na dǝg ndawake da mǝdlatrud bi.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:
13 Khalak yana, ka ɗuwatǝrs, ka gwiya da peryu. Dal da tǝ tlǝrna ghǝdzǝva gadzak.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 A mbitsa tǝrghǝr zǝɓ brudi kǝ furakh Yasu, uk brudi kitakul ǝn peryuwen.
14 Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Ka nǝv Yasu tsitar, “Tsukwamana ghǝr dǝgi, ɗem nikur kǝ yista Farisakh zǝ dǝg Khirudus.”
15 Jesus os preveniu, dizendo:
16 Ka farsa itar ad kwarakava lav ǝn tatak tar kwarne, “Wirva na brudi ǝn vak mar bi, in kǝ mangan kǝ kwar ina tsin.”
16 E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.
17 Tsa kǝ Yasu ad lave ǝn kwara itar. Ka ndiɗatǝrwal, “Ən kwara kǝ uɗa kur kwarne nakur dǝ brudi biyi? Sakhkana a katlga ba kur biya? Tsuguna, a diyarsǝf ba kur biya? Uɗa lava kǝ rǝvura dlaɓ dǝkdǝki?
17 Jesus percebeu isso e perguntou:
18 Nǝg kur dǝ diyakh, uɗa lava tsukur kwal ǝn nǝgha nǝghi? Nǝg kur dǝ tlimakh, uɗa lava tsukur kwal ǝn tsǝna tsǝni? A dzamana bakh kura.
18 Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram
19 Ən sarte tsa kalanaka brudi dliɓ, kǝ udakh dǝb dliɓ, ngǝrwa tughubakh, ake tǝmgan a dzakhanǝf kuri?”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!
20 “Ən sarte tsa kalanaka brudi uɗif, kǝ udakh dǝb ufaɗ, ngǝrwa tughubakh, ake tǝmgan a dzakhanǝf kuri?”
20 — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!
21 Ka niya tsitar, “Dambiyanena, dla kur kwal katlgana?”
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Sa tsitar da Betsaid, ɓadǝghǝr yakhaya kǝ udakh ad ngulf da vak Yasu. Ka takaɗ Yasu tsitar kǝ gǝma gǝma tsin, kǝ mbambǝg tsin.
22 Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Ka khutanan ad ngulfen ǝn tǝ dǝv, ndaɗal da tǝlg kǝs. Tǝfara tsin shaghwvay da di kǝ udanǝn, baw ad dǝv sar ǝn tǝf. Ka ndiɗarwal, “Ən nǝgha nǝgha kha digita?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:
24 Ka lando ngulfen ad ghǝr, ni, “Ən nǝgha nǝgha ka udakh, ai ǝn vastra ngwaɗa ufakhe ǝn gwayava kǝ.”
24 O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.
25 Ka gwidǝn bo Yasu ad dǝv sar ǝn tǝ di udanen. Ngwarǝf di sar charang. Ka farsan ad nǝgha vak tsugun. Ka nǝghan ad itsauɗa chaɗaɗ.
25 Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.
26 Ka ɓǝlars Yasu daks da mǝgh, ka kwar khai tsugun, “A ɗuwa daks diwa khuɗ kǝs.”
26 E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:
27 A ɗuwars Yasu zǝ furakh sar ad kǝs Betsaid, da itar da gǝdzar kǝsakh ǝn khaya ya Kaisari Filibi. Madǝv itar ǝn dǝga, ka ndiɗatǝrwal kǝ furakh sar, “Warek ka vek udakhi?”
27 Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:
28 Ka nǝv itar tsin, “Av yakhaya Yukhan dadak para ud khǝ. Av yakhay Ili khǝ. Av yakhaya tsuguna kha fang ǝn tǝb kǝ tlayanggakhe tsa dur.”
28 Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.
29 Ka niya tsitar, “Ai kur ma? Warek ka vek kuri?”
29 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.
30 Ka ndǝɗatǝrnǝf Yasu ad tlim, kwarara ba itar kǝ itsawar ad lavǝn tǝghǝr tsin bi.
30 Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Ən tǝkhal kǝ yan, ka farsa Yasu ad tsagatǝrdu tsaga kǝ furakh sar kwarne, “Ka Zǝr Ud, da khǝɓa khǝɓa ka dlaɗ char sikh sikh sikh. Malanakh ǝn tǝghǝr kǝ udakh, zǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh, da ɗukda ɗuwa itar. Da kǝɗ kai kǝɗud, ǝn tǝ fitsa khekǝrɗa da tsiya kǝn nggitl.
31 Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 A kwara tǝrkhai ad ina kǝ lav ǝn ɓal a ɓǝghana bi, ka ndaɗala Bitrus ad Yasu da tǝ kalam, ka farsa tavarghǝr di tsin.
32 E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ai guyafkhai kǝ Yasu, ka vazgan ad chalǝm furakh sar. Ka tavarghǝr ad di kǝ Bitrus, “Tsiya dǝgal ǝn tǝvǝgh tsǝka kha Shatan, rǝvagha a khayanǝf ba dǝ dǝge ǝn nagha Yazhigǝl bi, ǝn khaya dǝge ǝn nagha ud dǝg sig.”
33 Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:
34 Ka ɗakhga Yasu ad dzakhava udakh zǝ furakh sar da vak sar. Ka ni, “Ɗeghwa ude ǝn na nǝga kǝ furara, akwa ɗudin ghǝr sar, ɓǝfin ufa khǝrta sar, ka gataks in.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:
35 Wirva ɗeghwa ude ǝn na kat safa sar, da bǝghǝmb. Ai ɗeghwa ude ǝn bǝdu safa sar wirva kǝ, zǝ kǝ lav Yazhigǝl, da gǝmadu gǝma dǝ safa kǝ ngǝɗ.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.
36 Khwara ndǝk uɗa da gǝmadu udan ad digit daghan ǝn lard, ai ka bǝghalǝn safa sari?
36 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Uɗǝn da bǝdu udan kǝ dleva safa sari?
37 Que daria uma pessoa em troca de sua alma?
38 Itsawar ǝn man zhiruwar, zǝ zhiru kwardu lavar, ǝn nguɗi nguɗi kwargǝn, ka Zǝr Uda, da man zhiru sar kǝn sarte da sǝgadagh kǝn ndanga Dadar, dagha zǝ zar ɓǝla Yazhigǝl.”
38 Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.