Marcos 6
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs VC
1 Anam hewowa, deḏ laa Jesus Nug ap̱ag diigp̱a goḵunu ahe, nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele ag oh gop̱ig.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ag gona tena daanna, Meṯidp̱a Nug Juda dilag nai doyak laḵa ta, Kayaknu nai ip̱uanaṯom. Ip̱uanaṯe amu danab ag doona, dab mak kuḏum aona ap̱ig. “Danab imu am aṯemun? Aun danab imu doyak imu oh meṯom? Nug aṯem ha uḏat laala danab haknu elele iiṯa ele heṯe?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Nug am lag hak danab! Ig dooṯem, nug am Maria beḵa. Nug amaḵud am Jakobus, Joses, Judas, Simon ele. Amu nug ap̱inḵud amu ag ig ele iite daaṯem?” aon ap̱ig. Ag anam anana amu ag Jesus ele oolag laip̱u ii dayom.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ag oolag laip̱u ii dayom amunu Jesus Nug ag amelagp̱a aum. “Propet nug ab ohp̱a onig ele amge nug ap̱ag diigp̱a, nug tiilag laip̱u ele oolagp̱a amu nug laugp̱a ele amu nug onig iiṯa,” awa aum.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ag nuhignu oolagp̱a genab ii doop̱ig amunu ap̱a Nug oḏe danab kuḏum ii bap̱alaṯom, laip̱u laip̱uib.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ag oolagp̱a genab ii doop̱ig amunu Nug dab mak kuḏum awa, Nug ab amup̱anu aha, ab laalap̱a uḵa, Kayak nai mehuqom.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Nug anam oiyaya amu Nug nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab tuelp onilagp̱a e uḏieg, Nug aḏit aḏit maaṯe, ag ab laalap̱a goḵulagnu daaegeg amu Jesus Nug ag ouḏi nau lamadḵulagnu g̱agaṯag maṯa,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Nug ag amelagp̱a aum. “Ag hoḵat dud qaknu amu aḏaglagnu elele amge bret, baṯam, men doḏo ele amuam aib aop̱ig.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Ag baelag gaḏa lamen ele amu meḵulag amge lamen aḏit amu aib mep̱ig,” awa aum.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Nug anam anana amu Nug nai baula tuḏiṯa aum. “Ag gona, ab laap̱a danab laa laugp̱a tena, ag lag amup̱aib daanna, uḵaknu haen beeb, ab amup̱anu ahan uḵeg!
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Amge deḏ laa ag ab laap̱a tep̱eg, ab amup̱an danab ag diin, laḵa ii maadna, nai ahilag ele ii doop̱eg amu ag ahan, ab amu uunna, ag ab amup̱an danab ag eheḏ hep̱ig dooglagnu, ag baelagp̱anu gap̱ud qeqalp̱eg naḏ!” awa aum.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Nug anam aum amunu ag ahan gona, nai mehuqnana, danab ah oh ag hip̱uninnu oolag eḏuḵunu ap̱ig.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Anam henana amu ag ouḏi nau ele lamadnana, oḏe danab ag Kayaknu dab meḵulagnu, ip̱uniṯak awak danab ag olipnu goḏen layadna unuqiṯeg, beḏulag ena dayom.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Amu Jesus Nug uḏat heehe, uḏatnu nai wan amu oh tone, king Herodes Antipas doyom. Doyeye, danab laala ag Jesusnu uḏat amu anidna doona ag, “Layaṯak Johanes mauhowa, nug eḏua hibaiṯa oiṯe amunu g̱agaṯag oḵai oḵai nuhigp̱a beṯe,” ap̱ig.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ag anam ap̱ig amge laala ag, “Nug am Elias,” aegeg, laala ag, “Nug am propet, anuḵa propet daap̱ig, amubia,” aon ap̱ig.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Laa ag anam ap̱ig amge Herodes Antipas nug anam doya, nug aum. “Imu am genab Layaṯak Johanes. Da nug baag otaḏmi amge Kayak Nug he, nug eḏua hibaiṯom,” awa aum.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Johanes aum, diig amunu ele Herodes Antipas wau Herodias nug oo aeg be, nug Johanes qeeb mauhḵunu heum amge elele iiṯa.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Aḏinu? Herodes Antipas nug doyom, Johanes am Kayak noobp̱a danab tutuḵu, oiyak nuhig am ena amunu Herodes Antipas nug heeb mauhmanu baḏa, atog noum. Amu deḏ laala Herodes Antipas nug Johanes nai madiḵunu onigp̱a e uḏia, nai maṯie amu Herodes Antipas nug Johanesnu nai amunu dab mak kuḏum awom amge nug nai amu dooḵunu oo ele dayom.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Aria ag anam daanna, deḏ laa Herodias nug Johanes qeḵunu ib anṯom. Deḏ amup̱a Herodes Antipas nug nuhig menuak deḏ be, nug gabmannu iḵi danab amu daup iḵi danab amu Galelianu danab oḵai laala ele, ag nuhig menuak deḏ amunu gamag ahak heḵulagnu hobul heum.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Haen amup̱a ag Herodes Antipasnu hobulp̱a daaegeg, Herodias aḏeg, lag oo amu oop̱a noa, ahi goḏeḏe, Herodes Antipas aḏi ag nug anidna, ag iṯag aqe, Herodes Antipas nug aha, nug nid ahin amu amegp̱a nai g̱agaṯag qeṯa, inam aum. “Na aḏin oot heṯe? Na keeke laa aoḵutnu oot dayeb am da na medaḵul.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Na keeke dahil imu oh laih aoḵutnu oot dayeb amu da gamagp̱a opatp̱i, laih na aoḵut,” awa aum.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Nug anam a amu nid ahin nug aha, dimiṯim uḵa, nug keeke aḏi aoḵunu amu Herodes Antipas amegp̱a aḵunu anig oḏ meṯom. Oḏ meṯe amu anig nug aum. “Na Layaṯak Johanes iḵi medaḵunu ap̱e doyaḏ!” awa aum.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nug anam a amu nid ahin nug paha eḏua uḵa, Herodes Antipas amegp̱a aum. “Na geha iiḵunab Layaṯak Johanes baag otaḏna, iḵi tap̱iḏp̱a mena, meḏaḵutnu ool daaṯe,” awa aum.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Nid ahin nug anam a amu Herodes Antipas nug oo ug oḵainab ele dayom amge nug tatam nai g̱agaṯag qeṯa aawo, ḏo danab ag nug ele daap̱ig amu ag ele nai amu doop̱ig
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 amunu nug paha nuhig daup laa amegp̱a, “Na gona, Johanes baag otaḏna, na nug iḵi aon do!” awa aum. Nug anam a, nuhig daup danab mani guiṯakp̱a uḵa, Johanes baag otaḏa,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 nug iḵi tap̱iḏp̱a ma, awa uḏia, nid ahin meṯe, nug anig meṯom.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ag anam heeg amu Johanesnu ip̱uniṯak awak danab ag doon gona, Johanes gaḏa aon gona boomp̱ig.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Aria Jesusnu ip̱uniṯak awak danab ag eḏun uḏieg, ag Jesus ele qag mena, ag uḏat hep̱ignu amu nai ip̱uanadp̱ignu ele Jesus amegp̱a ap̱ig.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ap̱a daaegeg, danab ah kuḏum ag uḵak uḏiak heegeg, Jesus amu nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele ag e lanaknu haen laa ii anidp̱ig amunu Jesus Nug nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab amelagp̱a aum. “Ahap̱eg gota, aben danab ii daaṯebp̱a amu ag ap̱a hik nakok aweg!” awa aum.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Jesus anam a amu ag ubp̱a tena, atu laih danab ii daaṯebp̱a gop̱ig.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ag anam gop̱ig amge ap̱an danab ag Jesus nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele anadna doona, ag ab ohp̱anu ahan, baelagp̱a tatam anuqna gona, aben Jesus aḏi goḵulagnu gop̱ig amup̱a ag tatam tep̱ig.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Tena daaegeg amu Jesus Nug nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ele ag gona eeḏna, Jesus Nug danab ah kuḏum gona, aben amup̱a daaegeg anaṯa, Nug ahilagnu oo doyom. Aḏinu? Ag am doḏ sipsip ag gumak danab iiṯa, mauhnoak oiṯeb, amubia daap̱ig. Nug oo doyak awa, Nug ag keeke kuḏum ip̱uanaṯom.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ip̱uanaṯeṯe aam no, nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag Jesus gumidna dona, amegp̱a ap̱ig. “Imu am aben danab ii daaṯeb ele. Aam ele noḵun heṯe.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Amu danab ah imu ag e laa iiṯa amunu na ap̱e, ag ahan, danab laulagp̱a amu ab ab ele gona, e aon laig!” aon ap̱ig.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ag anam aeg amu Jesus Nug aum. “Ag e madap̱eg laig!” awa aum. Awa a amu ip̱uniṯak awak danab ag ap̱ig. “Ehe, Ig gota, bret 1000 kina keeke anamp̱a daden meḵunigte? Ig men doḏo amubia iiṯanab iiṯa,” aon ap̱ig.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ag anam aeg amu Jesus Nug aum. “Ag ep̱elagp̱a e gane daaṯe. Gona anṯeg!” awa aum. Awa a amu ag gona, maṯin anidna, ag eḏun dona, amegp̱a ap̱ig. “Bret kunum tanig ele amu kakai aḏit ele daaṯe,” aon ap̱ig.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ag anam aeg amu Jesus Nug ip̱uniṯak awak danab amelagp̱a aum. “Danab ah oh ap̱eg doona, ag ameg ameg giḵiḏa enap̱a dayeg!” awa aum.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nug anam a amu ip̱uniṯak awak danab ag aeg, danab ah anam daap̱ig. Ameg laala eb qak 100, ameg laala eb qak 50. Ag anam daaeg uḵom.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ag anam daaegeg amu Jesus Nug bret tanig ele amu kakai aḏit ele diia aḏa, Nug hab aṯan neeḵa dayaya, unuqiṯom. Unuqiṯowa amu Nug bret, kakai ele pane ne, ip̱uniṯak awak danab ag aon panin maṯaglagnu maṯe, ag danab ah maṯaeg,
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 oh laeg, ag oolag diṯie,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 e big dayom amu ip̱uniṯak awak danab ag aon, kaleg tuelp inaeg am beum.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Danab e lap̱ig ele amu ahilag eb qak am 5000.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ag e lana malaeg amu Jesus Nug nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab amelagp̱a aum. “Da danab ah imu oh qatiglagnu abip̱i, ag ahan, ubp̱a tena, Galelia le ameg mataḏna, laih Betsaida uḵeg!” awa aum.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Nug anam a amu ag ahan uḵaegeg, Jesus Nug danab ah amelagp̱a, “Enade uḵeg,” awowa, Nug nuḵa amu unuqidḵunu qaukop̱a teum.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ta dayeye, aam no, ip̱uniṯak awak danab ag ubp̱a, le ameg gamagp̱a uḵaegeg, Jesus Nug nuḵa ap̱a dayom.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Anam dayeye amu ulah oḵai ub nob awe, eḏue laih goḵunu heehe amu ip̱uniṯak awak danab ag el qak uḏat oḵai heegeg, Jesus anaṯom. Anaṯe, wagḵaḏeḏe buṯuanab Nug aha, le gaḏa tap̱a, gumaṯa uḵa, qe eḏaṯa goḵunu uḵom amge ip̱uniṯak awak danab ag
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Nug anam le gaḏap̱a ugeḵe, ag anidna, “Umuam doṯog,” anana, baḏan, huan ep̱ig.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ag oh anidna, eheḏ baḏaeg, Jesus Nug ag amelagp̱a aum. “Ag g̱agaṯag dayeg! Imu daib, aib baḏap̱ig,” awa aum.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Nug anam anana amu Nug ub aṯan oola te, ulah oḵai to eṯom. To eṯe amu ip̱uniṯak awak danab ag dab mak kuḏum aop̱ig.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Aḏinu? Ag Jesus bretp̱a kobol heum amu ag oolag ii maiṯom. Ag oolag ituak dayom. Jesus Nug ag atog noadḵunu elele ii doop̱ig.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Aria ag le ameg mataḏna, Genesaret eeḏna tep̱ig.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Eeḏna teeg, haen amup̱anab amu ap̱an danab ag Jesus anidna amu ag Nug iḏu doona,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 ag paha ab ohp̱a gona, aeg doona, ag oḏe danab diin, Jesus adep̱a dayom doona amu ag ap̱a gumidna gop̱ig.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Amu Jesus Nug ab ab oiyeye, ag oḏe danab diin, ab gamagp̱a maadna, ag Jesusnu lamen daugib aḏaglagnu unuqidna ap̱ig. Unuqidna aeg amu oḏe danab oh ag Jesusnu lamen aḏap̱ig ele amu, ag aḏaeg, ag beḏulag ena dayom.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.