Lucas 14

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Am Juda dilag Meṯid laap̱a Jesus Nug ḏo gumak danab-Parasia dilag iḵi laa laugp̱a e laḵunu uḵom. Uḵe amu ḏo gumak danab-Parasia ag nug meidna daap̱ig.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Amu danab laa nug leele agiṯak ele amu nug ele ap̱a dayom.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Am Jesus Nug danab amu anṯa, nug ḏonu doyak danab amu ḏo gumak danab-Parasia ele oḏ maṯa aum. “Ḏop̱a aḏi yak niiṯe? Ig Meṯidp̱a danab oḏe ele bap̱aidḵunignu am elelete o iiṯate?” awa aum.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Nug anam aum amge ag Nug amegp̱a amunu nai laa ii madip̱ig amunu Nug danab amu awa, oḏe nuhig amu babaiṯowa, he uḵe,
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Nug ag amelagp̱a aum. “Ag oolagp̱anu danab laa nug nuhig nidtai o doḏ nuhigtai le moḏp̱a nob amu danab nug Meṯidp̱a paha eeḏeb iite bema?” awa aum.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Nug nai amu maṯia oḏ maṯom amu ag nob meḵulagnu nai laa ii anidp̱ig.
6 A isto nada puderam responder.
7 Aria Jesus Nug danab ag hobulp̱a uḏip̱ig amu ag balalp̱a daaglagnu, ag balal anuqak tituanaṯegeg anaṯa, Nug keeke danab ag dooṯeb ii dooṯeb ele ou aqata, ip̱uanaṯa, nai maṯiaya amelagp̱a aum.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Am danab laa nug, nug awaknu hobul naḏip̱a goḵutnu na oninp̱a eeb amu na gona, na balal anuqakp̱a aib daame. Aḏinu? Danab nug hobul amu heṯe ele amu nug danab laa, binag oḵai ele, na binan eḏiṯak, nug ele onigp̱a eeb uḏiḵutai.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Anam dayeb amu a oh hobulp̱a uḏipeḏ aria danab onilahp̱a eum ele nug doa, na balal anuqakp̱a daap̱e aniṯa amu nug na amenp̱a, ‘Na balal amu danab oḵai binag ele imu meṯe!’ aḵu. Anam ab am na geha uḏan eheḏ neebeb, na gona dimulagp̱anab daaḵut.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Amge danab laa nug hobul amup̱a goḵutnu na oninp̱a eeb amu na gona, na laa dimulagp̱a daye! Na anam daap̱e, danab oninp̱a eum ele nug geha amenp̱a, ‘Lai na uḏin balal anuqak imup̱a daye!’ awa aḵu. Nug anam heeb amu na geha e lanakp̱a danab oh noolagp̱a am na binan ele daaḵut.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Am danab aun nug onig humaṯe amu Kayak Nug heeb, danab amu nug onig neḵu amge danab aun nug onig qe neṯe amu Kayak Nug danab amu onig am humaḵu,” awa aum.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Aria Jesus Nug ag amelagp̱a anam anana, Nug danab nug ele e laḵulahnu onigp̱a eum ele amu, nug amegp̱a aum. “Am na hobul heḵutnu oot dayeb, na laipad, na awanad amapad, na buḏunad, nahip mudip̱an, ag enulag kuḏum ele amu, ag dimp̱a na ahilag hobulp̱a eḏun daaḵutnu oninp̱a emananu, na amup̱a nob ena eḏun aomnanu, na ag onilagp̱a aib eme.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Iiṯa. Na e naḏi hewona aria na daḏek danab, beḏulag nauhak, baelḵad nau, amelag gaḏuak ele amu onilagp̱a eḵut.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Am danab amu, ag am nahip e amu nob meṯaglagnu elele iiṯa, am na anam hep̱e amu Kayak na itiṯak medaḵu. Yo dimp̱a Kayak Nug amunu haen danab tutuḵu ag eḏun hip̱aidḵulag amu Nug na nob ena medaḵu,” awa aum.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Nug nai maṯia male, ag daap̱ig ele amu ag oolagp̱anu danab laa nug nai amu doya, Jesus amegp̱a aum. “Danab nug geha Kayaknu ḏo maḏoḏ oop̱a e laḵu amu, nuhignu am ena,” awa aum.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Amge Jesus Nug amegp̱a aum. “Am danab laa nug hobul oḵai heḵunu ha, nug danab kuḏum ag nuhig hobul oḵai amup̱a uḏin, e laḵulagnu onilagp̱a eum.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Aria e lanak haen amu do amu danab amu nug begbeg nuhig nug uḵa, danab anuḵa uḏiglagnu deḏ maaṯom ele amu, nug ag amelagp̱a inam aḵunu aum. ‘Ag uḏieg! Keeke oh amu babaiṯa malak.’ Nug anam amegp̱a a, nug uḵa anam aum.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Nug anam aum amge danab amu ag oh ahilag dab mak anen anen aḏaeg be maṯina, ag hobul amu anuqak iiṯa doona uup̱ig. Anam maṯin, danab laa nug amegp̱a aum. ‘Da amu dad laa daden memi amunu da uḵen anidḵul. Gadon, hobulp̱a goḵulnu am elele iiṯa. Amu na oḵai nahip amunu amegp̱a ap̱e doya, nug oo ug aib qeum,’ awa aum.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Am laa nug amegp̱a aum. ‘Da amu bulmakau uḏat haknu eblaih tanig ele daden maadmi amunu da uḵen uḏat maṯe anidḵul. Gadon, da hobulp̱a goḵulnu am elele iiṯa amu na oḵai nahip amunu amegp̱a ap̱e doya, nug oo ug aib qeum,’ awa aum.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Amu laa nug aum. ‘Ge da amu geha iiḵu ah aomi amunu da am goḵulnu elele iiṯa,’ awa aum.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Aria begbeg amu nug eḏua uḵa, nug nuhig danab oḵai amegp̱a ag ap̱ig amu maṯiom. Aaḵu lag mameg nug op̱oḏi be, nuhig begbeg amu amegp̱a aum. ‘Na paha gona, ab oḵai imunu ib oḵai ohp̱anu, ib nakok ohp̱anu ele daḏek danab amu danab beḏulag nauhaṯak ele, amelag gaḏuak, baelag nauhak ele amu, na amu oh omaladp̱e, ag da laul oop̱a uḏieg!’ awa aum.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Nug anam a am dimp̱a begbeg nug nuhig oḵai amegp̱a aum. ‘Naḏi, da na ame amu dim lamiṯen hein malami amge balal laa oh am ii beum,’ awa aum.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Anam a amu danab oḵai nug begbeg amegp̱a eḏua aum. ‘Na gona, ib oḵai ohp̱a, dad ohnu aḏ ele maṯan gonana amu na danab ah oh eeḏadp̱e uḏin, oop̱a noig! Da laul imu nug am beḵunu da ool daaṯe.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Am imu da na amenp̱a ele aṯem. Danab amu oh da ag anuḵa onilagp̱a emi ele amu, ag e dahil iinab aomna,’ awa aum.” Jesus Nug anam aum.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Aria dimp̱a danab ah ameg naḏi ag Jesus dim lamiṯeg gonana, Nug eḏua ag amelagp̱a aum.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Am danab nug dahilp̱a uḏiṯe amge nug am mameg, anig, am nuhig ah, beḵod dilag am awag amag ap̱inḵud dilag, nug nuḵa nuhig bau dayak ele amunu anuqak dooṯe ele, aria nug dahil ip̱uniṯak awak danab daaḵunu am elele iiṯa.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Am danab nug nuḵa nuhig ad emaitak mawa, da dim ii lamiḏṯe, nug am dahil ip̱uniṯak awak danab daaḵunu am elele iiṯa.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Am ag oolagp̱anu danab laa nug lag elab laa heeb, aṯan teḵunu ha am aṯemtai heḵu? Nug tatam dayaya, nug lag amunu nob amun dab ma tutuḵu dooḵu. Nuhig men doḏo, lag amu ha malaḵunu am elelete o elele iiṯate amu dooḵunu anam heḵu.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Amu nug tatam anam ii heḵu amu aria dimp̱a nug lag amunu mawa daaḵunu keeke hewowa, lag malaḵunu amu elele iiṯa dayeb, danab oh ag nug anidna, geha ag nug imidna,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 inam aḵulag. ‘Danab umu nug am lag umu heḵunu dig meum amge nug ha malaḵunu elele iiṯa,’ aon aḵulag.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Amu anamib king laa nug king laa ele ban heḵulag aria nug am tatam dayaya, dab mak tutuḵu aoḵu. Aḏinu? Nug am nuhig daup 10 tausenib, am king laa nug nuhig daup am 20 tausen amunu nug tatam dooḵu, nug am king laa amu ele ban heya, nug lamidḵunu elele o elele iiṯa.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Amu nug dab ma, nug elele iiṯa anṯa amu aria haen nuhig kekeḏ amu nug uma dayebeb amu, nug nuhiḵud danab laala heeb, ag gop̱eg, ag ban hep̱eg ii bemanu nai maṯiglag.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Amge amubia ag oolagp̱anu danab nug nuhig keeke oh uuaṯa ii di madaṯe aria nug dahil ip̱uniṯak awak danab daaḵunu am nug elele iiṯa,” awa aum.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Jesus Nug anam anana, Nug nai tuḏiṯa aum. “Yu kalu amuam keeke ena amge yu kalu nug nuhig ubuhi amu iiṯa meeb aria geha danab laa nug heeb, yu amu nug eḏua ena daaḵunu aṯem heḵu?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Am yu kalu anam amu danab ag wanp̱a o iiṯa aben laap̱a uḏat meṯaglagnu elele iiṯa. Ag hamu maop̱eg goḵu. Danab nug daug ele dayeb amu nug doyaḏ!” awa aum.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.