João 4
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ARA
1 Haen amup̱a ḏo gumak danab-Parasia ag, “Jesus Nug Johanes eḏiṯa, danab ah kuḏum diia layadṯe,” nai anam doop̱ig.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Amge Jesus ii layaṯom, nuhig ip̱uniṯak awak danab ag layadp̱ig.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Ḏo gumak danab-Parasia ag nai amu doyeg, Jesus Nug amu doyom amunu Nug Juda atu uua, eḏua Galelia uḵom.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Nug Galelia goḵunu ib elab uḵak uua, Samaria op̱ata wana, Galelia goḵunu ugaḵa,
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Nug Samaria ab oḵai laa onig Saika, ap̱a teum. Ab amuam Jakop nug beḵa Josep wan meṯom, amu guguiṯak.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Anuḵa Jakop nug ap̱a le moḏ nuhig buuom. Amu Jesus Nug uḵa, amup̱a ta, beḏu bahi yom amunu Nug le moḏ amu guguiṯak hik awa, ap̱a dayom. Haen amu aam ameg tutuḵu anam.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Nug anam a amu Samaria ah nug aum. “Na amu Juda danab, da am Samaria ah. Amu aṯemun na, ‘Le aon dop̱e lai!’ aon aṯem? Da am Samaria ah, Juda ag Samaria ele ou qak ii oiṯeb,” awa aum.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ah anam a amu Jesus oḏep̱a awa aum. “Na Kayak Nug ḏo medaḵunu heṯe doolom amu na danab aun Nug nahipnu, ‘Na le aon dop̱e lai!’ aum ele amu, na Nug amegp̱a ap̱e, Nug na le bauklel ele amu meṯalo,” awa aum.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Jesus Nug anam a amu ah nug aum. “Danab Naḏi, na le itaḵutnu tap̱iḏ iiṯa am le moḏ imu ele umanab unuqagnab daaṯe amunu amu na le bauklel ele amu adep̱anu aoḵutnu ame?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Am ig alanig Jakop, nug le moḏ imu meḵom. Nug beḵod amu nuhiḵud bulmakau, sipsip ele ag anuḵa le imu ladap̱ig ele amu, na nug eḏidṯemte? Iiṯa!” awa aum.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ah anam a amu Jesus oḏep̱a awa aum. “Danab oh ag le moḏ imup̱anu le laṯeb ele amu, ag le lap̱eg, haen oh le baalag baula diiḵu
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 amge laa nug le da medaṯem ele imu, nug amu laḵu amu nug baula le baag ii diima. Iiṯa. Le da medaḵul ele imu amu le moḏ bia nug oop̱a baaba daaḵu. Anam haen oh qep̱uḏia baaba, nug bau dayak hanhannu medaḵu,” awa aum.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Jesus anam a amu ah nug Jesus amegp̱a aum. “Naḏi, le amu da meḏe! Meḏap̱e, da baula le baal ii diima, ip̱a haen oh le itaḵulnu ele ii uḏipa,” awa aum.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Anam a amu Jesus Nug amegp̱a aum. “Gona, na gamut ap̱e doyeb, eḏuya uḏieḏ!” awa aum.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Anam a amu ah nug Jesus oḏep̱a awa aum. “Da danab iiṯa,” awa aum. Anam a amu Jesus amegp̱a aum. “Na danab iiṯa aṯem am na genab aṯem.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Aḏinu? Danab tanig ele ag tatam na gamutad daap̱ig amu danab laa gemu na ele daaṯep amu nug am na gamut iiṯa,” awa aum.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Jesus Nug anam a aria ah nug Jesus amegp̱a aum. “Danab Naḏi, da aaḵu na dooidmi, na am propet amunu
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 na ap̱e doyei! Ig mamenḵad amu ag qauko imup̱a Kayak binag medap̱ig, gemu ig ele heṯem amge ag Juda amu, ag danab ah oh Jerusalem ap̱a binag meḵulagnu aṯeb, amu ig aṯem heḵunig am ena?” awa aum.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Anam a amu Jesus oḏep̱a awa aum. “Ah, na dahil nai ootp̱a genab doye! Haen elab iiṯa ag baula Mame Kayak Nug binag meḵulagnu amu qauko imup̱aib binag ii memana o Jerusalem ap̱aib ele Mame Kayak Nug binag ii memana.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaria ag amu ag Kayak binag meṯeb amu ag nuhig diig peheṯak ii dooṯeb amge eḏua diiaknu uḏat amu ig Juda ihinigp̱a beṯe amunu ig Nug binag meṯem amu ig nuhig diig tutuḵu dooṯem.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Amge haen aaḵu uḏiom, danab ag binag mak genab heḵulagnu amu ag Kayak Nug diig ip̱uniḵom dab menana, ag Kayak Ouḏi ehaniṯakp̱a ele Mame binag meḵulag. Binag mak anam amu Mame Nug oo daaṯe.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kayak Nug am Ouḏi amunu danab ag Nug binag elele meḵulagnu amu ag Nug diig ip̱uniḵom dab menana, ag Ouḏi ehaniṯakp̱a ele binag mep̱eg, elele beḵu,” awa aum.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Jesus anam a amu ah nug Jesus amegp̱a aum. “Da Mesias uḏiḵunu aeg doomi, Nug am Kristus aṯeb. Nug uḏia, keeke oh danab ah ip̱uanadḵu,” awa aum.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ah nug anam maṯie amu Jesus amegp̱a aum. “Da na ele nai madiṯep imu amu daib am Nug aaḵu,” awa aum.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Jesus anam aawo, haen amup̱a nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag eḏun uḏin, Jesus Nug ah ele nai maṯieheh anatna, ag dab mak kuḏum aop̱ig amge laip̱u laa nug ah amegp̱a, “Na aḏin oot heṯe?” awa oot ii meṯom. O iiṯa, laa nug Jesus amegp̱a, “Na aḏinu nug ele nai madiṯep?” oḏ ii meṯom.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Anam daaegeg, ah nug le itaḵunu hanak nuhig uue dayeye, eḏua abp̱a uḵa, danab amelagp̱a aum.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Dona, danab imu anṯeg! Nug keeke oh da anuḵa hemi amu miag amelp̱a aum. Nug am Kristustai?” awa aum.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Aria danab ag ahan, ab uuna, Jesus gumidna uḏip̱ig.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Amge haen gamag amup̱a nuhiḵud ip̱uniṯak awak danab ag Jesus amegp̱a ap̱ig. “Ip̱uniṯak danab na e la!” aon ap̱ig.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Amge Nug aum. “Da e laa ele, ag e amu ii dooṯeb,” awa aum.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Nug anam a amu ip̱uniṯak awak danab ag aḵa aḵa nug oḏ meṯan ap̱ig. “Danab laa e nuhig awa uḏia meṯomtai,” aon ap̱ig.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Ag anam maṯiegeg amu Jesus Nug aum. “Laa Nug da meiḏe uḏimi ele amu da Nug oḏe dim lamiṯeṯe, nuhig uḏat oh hein malaḵul amuam e dahil.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ag inam aon aṯeb. ‘Kalam waḏele uueb, e oḏuak haen doḵu,’ aon aṯeb. Amge da ag amelagp̱a aṯem. Ag amelag humana, atu oh italna anṯeg. E oh oḏun malap̱ig.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Am laa nug meu aoṯe amu nug nuhig uḏat nob awawa, nug danab laala bauklel hanhannu aoglagnu ehanadṯe. Ehanadṯe amunu e ep̱ak danab amu meu awak danab ele a oh oolah gamag ahaḵu.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Anam daaṯe amunu nai imu am genab, ‘Danab laa nug e ebaṯe amu laa nug meu aoṯe’.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Da danab laa uḏat hep̱igp̱a ag dahilad, gemu daaṯeb amu, ag dad amup̱a meu aoglagnu maaṯi gop̱ig. Laa ag tatam ahilag wagai makp̱a dad oop̱a e ebap̱ig amu ag oop̱a nona meu aoṯeb,” awa aum.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Aria Samaria kuḏum ag ahnu nai doona, ag Jesusnu oolagp̱a genab doop̱ig. Aḏinu? Ah nug, “Da anuḵa keeke oh hemi amu Nug da amelp̱a aum,” awa aum.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Amunu Samaria danab ag Jesus gumidna donana, Nug ag ele daaglagnu unuqidp̱ig. Unuqiṯeg amu Jesus Nug deḏ aḏit ag ele ab amup̱a daap̱ig.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Anam daanna, danab kuḏumnab ag nuhig nai doona, oolagp̱a genab doop̱ig.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Oolagp̱a genab doona amu ag ah amu amegp̱a ap̱ig. “Ig na ame amup̱a oonigp̱a genab ii doomut. Iiṯa. Ig iḵa ele Nug oḏep̱a a doomut amup̱a ig aaḵu dooṯem, Nug am genab ig wan imup̱anu danab ah eḏua awiḵak danab,” aon ap̱ig.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Deḏ aḏit amu uue, Jesus aha, Galelia uḵom amge ap̱ag diigp̱anab ii uḵom. Aḏinu?
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Jesus Nug nuḵa anuḵa, “Propet nug ap̱ag diigp̱a amu onig iiṯa,” awa aum.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Amu Nug uḵa, Galelia te, Galelia danab ag ele Pasowanu meṯid hobul naḏip̱a gona, ag Jesus Jerusalem ap̱a meṯid naḏip̱a uḏat heehe anidp̱ig amunu ag nuhignu oolag gamag ahom.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Aria Jesus Nug Galelia wanp̱a oiyaya, ab onig Kana ap̱a uḵom. Ab amup̱a Nug anuḵa le he, eḏua wain beum. Ap̱a dayeye, Kapenaum abp̱a gabmannu iḵi danab laa amu nug beḵa oḏe ele dayom.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Haen amu danab amu nug Jesus Judanu aha, Galelia teum doya, nug ab, Jesus Kapenaum uḵa heeb, beḵa ena daaḵunu unuqidḵunu uḵom. Aḏinu? Nug beḵa oḏe ele amu nug mauhḵunu miag dayom. Danab amu uḵa, Jesus gumiṯa ta, nug beḵanu Jesus unuqiṯe
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 amu Jesus Nug nug amegp̱a inam aum. “Da hep̱i, ag ep̱onak keeke, danab heḵunu elele iiṯa diigdiig ii anidḵulag amu ag oolagp̱a genab ii dooglag,” awa aum.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Nug anam a amu gabmannu iḵi danab nug aum. “Naḏi, nid dahil mauhmanu paha ne!” awa aum.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Nug anam a, Jesus Nug amegp̱a aum. “Na oot ug aib dayom. Na uḵe! Na beḵat nug bau ena daaḵu,” awa aum. Danab amu nug Jesusnu nai doya, oop̱a genab doya, nug uḵom.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nug ugeḵe amu begbeg nuhiḵud ag uḏin, ibp̱a anidna amegp̱a ap̱ig. “Na beḵat nug bau meum daaṯe,” aon ap̱ig.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Anam aeg amu nug oḏ maṯom. “Aam ameg aṯenp̱a nug ena daaḵunu dig meum?” awa oḏ maṯom. Oḏ maṯe amu ag ap̱ig. “Tumai belo bek, wan kilok amu beḏu gakaḏak oug meum,” aon ap̱ig.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Aeg amu nug aam ameg amup̱anab Jesus Nug, nug beḵanu amegp̱a aum doyom amunu nug nuhiḵudp̱a ele ag oh oolagp̱a genab doop̱ig.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jesus Nug Judanu Galelia uḏia amu ep̱onak keeke, danab heḵunu elele iiṯa namba tu aaḵu heum.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.