Atos 27
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NVI
1 Ag nai maṯin, ig Rom goḵunignu dab mak awona, ag Paulus nug am mani guiṯak danab laala ele amu ag daup 100 dilag iḵi nug gumadḵunu ap̱ig. Nug am Kaisa huunu daup iḵi onig Julias.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ig goḵunignu ahat, oolta Adramtiam dilag ub laap̱a temut. Ub amuam Asia dilag ab oḵai oḵainu aben ilon daaṯebp̱a oiyaya eeḏḵunu uḵom. Aristakus, nug am Tesalonika ted, nug ig ele oh gomut. Tesalonika am Makedonianu ab oḵai laa.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Uḵautut, deḏ amu uue, wagḏe, deḏ amup̱a ig gota Saidon eeḏmut. Julias nug Paulus nuhigp̱a kobol enaib haaha amu Paulus nug laiḵud gumaṯa oiyebeb, e keeke meṯaglagnu aum.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Aria ap̱anu ig ahat, Saidon uuta uḵautut, ulah nug eheḏ duṯuniḵa heum amunu ig nud Saipras heqo laih ulah ii uḵomp̱a gomut.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Gota gota ig Silisia Pampilia ele dilah yu gamagp̱anab oḵulta gota, ig Maira, Lisia wanp̱a, ap̱a temut.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ab amup̱a teta amu daup 100 dilag iḵi nug Aleksandrianu ub laa Rom goḵunu dayeye anṯa, nug omaiḵe, ub amup̱a temut.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Aria ig ahat, ub amu huana ii ugeḵe, deḏ laala qinonob gota gota, Kinidus guḵuidta gomut. Aria ulah nug he, ig ib goḵunignu dab memut am elele iiṯa amunu ig nud Krit heqo laih ulah huana ii uḵomp̱a gota, Salmani guḵuidta temut.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Ulah nug heehe, ig qinonob, kagi ele Krit lang aiḏta gota gota, aben laap̱a temut. Aben amunu ag, “Ilon Ena,” aon aṯeb. Amu ab oḵai Lasia guguiṯak.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ig anam qinobnob gota, deḏ kuḏum kakidmut, Juda dilag kud ma e ii lanaknu deḏ amu uḵa iiṯa meum amunu yup̱a oiyaknu elele iiṯa haen aaḵu doum. Yu nauha auta awom amunu Paulus nug aha amelagp̱a aum.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “O danab, ig ahat goḵunig dayeb amu geha ig qagaiṯak oḵai anidḵunig dooṯem. Keeke kuḏum padal meḵulag. Ub oop̱anu keeke amu ub eleib ii padal memaya! Iiṯa. Ig beḏunig ele padal meḵu,” awa aum.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Paulus nug amelagp̱a aum amge daup 100 dilag iḵi nug ub gumak iḵi amu ulum aḏak danab ele, nug amu dilah nai oop̱a genab doya, Paulus nai aum amu oop̱a genab ii doyom.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ilon amup̱a amu ulah naḏi haenp̱a ub eeḏa daaḵunu amu aben ena iiṯa amunu ubp̱an danab kuḏum ag aben amu eḏidna goḵulagnu ap̱ig. Ag gona, Piniks tena, aben amup̱a oug haenp̱a daaglagnu oolag dayom. Piniks amu Kritnu ilon laa amup̱a amu ulah heeb, loḵuma dayaknu aben ena.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Am dimp̱a ulah yau uḏiom, nug am g̱agaṯagnab ii heum amunu ag ap̱ig. “Ig onig dayom bia, ulah imu uḏiṯe amunu ig ilon imu uut laih goḵunig,” aon maṯinna amu ag anga eeḏeg te, ig Kritnu langnab aiḏta gomut.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Amge ig nakokib wautut amu ulah yawalti g̱agaṯag Kritnu neum.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Na ulah amu ub duṯune, ub tutuḵu goḵunu elele iiṯa daye, ig hamu maya memut.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Maya meta gota, nud laa Koda aṯeb amu heqo laih gota, ig oolaknu ub nakok amu qaḵagnignu uḏat naḏinab heta, ig qaḵamut.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Aria ag muḏi laala aḵan, ub oḵai amu g̱agaṯag daaḵunu gamagp̱a itap̱ig amge ag baḏap̱ig. Aḏinu? Ag, “Ig eheḏ gota, Aprika guḵuidtata, malp̱a temata,” dab menan doop̱ig amunu ag ahan, ubnu lamen g̱agaṯag ulah duṯunṯe ele amu, uhuqeg ne, ig hamu maya memut.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Amu ulah duban ele ig eheḏ naunab iqom amunu deḏ amu dimp̱a ag ahan, dig mena ubp̱anu keeke aḵaeg yup̱a noum.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ag anam heeg uḵe, deḏ ewamp̱a amu ag aḵa ep̱elagp̱a ubnu keeke laa autna buḏieg noum.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Am deḏ kuḏum ig aam hoḏop̱ai ele ii anadmut, ulah oḵainab hanhan ig duṯunigṯom. Anam heehe, ig ihinig dab makp̱a, “Geha ig gota aben laap̱a teta ena daagnig,” laa ii dab memut. Iiṯa, “Ig aaḵu padal meḵunig,” aot amut.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Anam dayeye, aria deḏ kuḏum ag e ii lap̱ig, baalag qeṯom. Amu dimp̱a anam daaegeg, Paulus nug aha, hip̱aiṯa aum. “Danab ag da tatam nai ami amu dim lamidna Krit ii uulob, ig ap̱a daalom am ena. Anamlob amu ig qagaiṯak imu ii anidlom. Amu keeke oh padal ii melo.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Amge da geha iiḵu ag amelagp̱a aṯem. Ag oolagp̱a maḏoḏ ena dayeg! Ig oonigp̱anu danab laip̱u laa ii mauhma. Ub nuḵa nauhḵu,” awa aum.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Paulus nug anam awowa amu nug baula tuḏiṯa aum. “Gemu tuqan imup̱a, Kayak, da nuhig daaṯem, da Nug binag ele meṯem amu, nuhig engel nug da guḵuiḏa hibaiṯa dayaya,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 nug aum. ‘Paulus na aib baḏame! Na am gona, Kaisa noobp̱a hip̱aidḵut. Am doye! Danab oh na ele ubp̱a daaṯeb amu Kayak Nug unuqiṯak nahip doyom amunu geha ag ii mauhmana.’ Nug anam awa, da amelp̱a aum.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Amunu ag aib baḏap̱ig. Aḏinu? Da Kayak, Nug da amelp̱a nai aum amu keeke amu anam beḵunu oolp̱a genab dooṯem.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Anam aaḵu amge ig gota, nud laa guḵuidp̱ut ub aolḵu,” awa aum.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Aria deḏ amun tuqan ele eb qak 14 amup̱a ig maya meta, Adria yup̱a gotata, tuqan aam ameg tutuḵu aoḵunu heehe, ubp̱anu danab ag, “Ub uḏia, nud laa aaḵu guguiṯom,” doop̱ig
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 amunu ag melemel meḵulagnu melemel yup̱a buḏieg no amu melemel anidp̱ig, amu le noa uḵak 40 mita. Aria ig nakok wata gota, ag eḏun melemel mep̱ig am le noa uḵak 30 mita anidna,
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 aaḵu ag baḏan, “Ig gota gota, aben men elep̱a aolḵunigtai,” ap̱ig. Ag anam dab mena amu ag anga waḏele aḵan eeg, ub nob laih dimugp̱a noeg, ag ahan paha wagḏeb aam neḵunu tap̱aḏna unuqidp̱ig.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Anam henana, ubp̱anu uḏat danab ag ahan, ub uun goḵulagnu ib maṯin, ag oolaknu ub nakok amu uhuqeg noono, ag ham bup̱una, “Ub oḵai noobp̱a anga ep̱ut noḵulagnu heṯem,” anana hep̱ig
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 amge Paulus nug daup 100 dilag iḵi am daup ele amelagp̱a aum. “Am danab umu ag ubp̱a ii daaglag amu ag ubp̱a daaṯeb amu ag padal meḵulag,” awa aum.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Nug anam aum amunu daup ag oolaknu ub amunu muḏi otaḏeg, ub nakok maya ma uḵom.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Aria wagḏe, aam beḵunu heehe, Paulus nug aha, danab oh ag nakok beḏulag g̱agaṯag qeḵunu amu nug ag amelagp̱a aum. “Ag ahan, e nakok aon laig! Haen elabnab ag oolagp̱a maḏoḏ iiṯa daanna, oolag ug ele daap̱ig. E laa ii lap̱ig. Deḏ 14 iiḵu hamu daap̱ig.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Amunu da ag amelagp̱a iiḵu aṯem. Ag e laala aon lana, g̱agaṯag aweg! Doyeg! Ag oolagp̱a laip̱u laa nug ii mauhma,” awa aum.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Nug anam awa amelagp̱a anana amu nug bret awe, ag anṯegeg, nug ag noolagp̱a Kayak unuqiṯa, nug bret pana awa laum.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Paulus nug anam he amu danab oh ag anidna, ag oolagp̱a g̱agaṯag doon, ag ele e aon lap̱ig.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ig danab ubp̱a daamut ele oh amu 276.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ag e laeg elele daye amu aria ub amu ug iiṯa daaḵunu ag wit aḵaeg yup̱a noum.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ag anam heeg, waḵaḏe, aam be, ag atu anidp̱ig amge ag wan amu adep̱a amu ag ii doop̱ig. Ag ii doop̱ig amge ag ilon laa wana uḵak ihi ena ele anidna, “Ap̱a gota ihip̱a teḵunignu eleletai,” ap̱ig.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ag anam anana, anganu muḏi otaḏeg yup̱a noono amu ag muḏi ulum g̱agaṯag daaḵunu itap̱ig am ele uhuqnana, ulah lamen heeg te, ub ihi amup̱a teḵunu uḵom.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Uḵom amge yu gamagp̱a ihi duṯune bak, nud amu guguiṯak daaṯe ele amu, ub nug uḵa, amup̱a ta, aola g̱agaṯag ep̱om. Ub nob amu aola, g̱agaṯag ep̱a dayeye, aaḵu duban ub nob laih dimugp̱a o, ub aaḵu aoḏom.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ub aoḏe, daup ag ahan mani guiṯak danab ilog mena oolna gomananu aqaglagnu hep̱ig.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ag anam hep̱ig amge daup 100 dilag iḵi nug Paulus ehaniṯa, ag anam ii hemananu ana, nug danab oh laa ilog mak doodp̱ig ele amu ag tatam ubp̱anu oolna, yup̱a ilog men gona, yu ihip̱a goḵulagnu aum.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Aria danab laala amu ag ilog mak ii doodp̱ig ele amu ag ub aoḏom amunu ad maha laip̱u laip̱u diin, maya mena gona eeḏḵulagnu aum. Nug anam a amu ag anam henana, danab oh ag enaib gona, yu ihip̱a tep̱ig.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.