Atos 23

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Paulus nug noolagp̱a hibaiṯa dayaya, heṯoḏiak oḵai danab daap̱ig amu oh neeḵaṯaṯa, nug aum. “O lailad, da oiiyi uḏie, gemu ele oiṯem amu da Kayak noobp̱a, da doyeye eheḏ laa ii hemi,” awa aum.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Paulus nug anam awa a amu mana meṯak danab dilag iḵi Ananias, nug aha, danab Paulus guguiṯak daap̱ig amu ag nug oṯi mataḏḵulagnu amelagp̱a aum.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Nug Paulus mataḏḵulagnu a amu Paulus nug amegp̱a aum. “Na am gilil dubuṯid tak amu, amup̱a gau haḵab hamu atantan laaidp̱ig amubia daaṯem! Geha Kayak Nug na oidḵu! Na ḏo aḏi aṯe amup̱a epeḏilḵutnu uḏime amge na danab imu amelagp̱a, ‘Ag nug oig!’ ame, amup̱a na ḏo tap̱ae neum,” awa aum.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Anam awa a amu danab ag guguiṯak hip̱aidna daap̱ig ele amu ag ap̱ig. “Na Kayaknu mana meṯak danab dilag iḵi, nuhignu nai nau aḵutnu iite baḏaṯem?” aon ap̱ig.
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Aeg Paulus aum. “O lailad, nug mana meṯak danab dilag iḵi daaṯe amu da ii doomi. Kayaknu yak aṯe, ‘Nahip huup̱an iḵi danabnu amu na nai nau aib ame,’ amu da dooṯem,” awa aum.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Aria Paulus nug anam a daaegeg, nug doyom, heṯoḏiak oḵai danab laala ag am ḏo gumak danab-Sadusi amu laala ag ḏo gumak danab-Parasia amunu nug heṯoḏiak oḵaip̱a ewa aum. “O lailad, da am ḏo gumak danab-Parasia. Da mamel ele am ḏo gumak danab-Parasia. Danab mauhp̱ig amu dimp̱a ag eḏun hip̱aidḵulagnu amu da oolp̱a genab doyen, ameg meṯem amunu gemu ag da iiḵu heṯoḏiakp̱a meiḏeg daaṯem,” awa aum.
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Paulus nug nai amu a amu ḏo gumak danab-Parasia amu ḏo gumak danab-Sadusi ele gamagp̱a oo aeg bak be, aeg ona aeg do, aaḵu qag mak amu lop̱aḏp̱ig.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Ḏo gumak danab-Sadusi ag, “Danab mauhṯeb, ag eḏun ii hip̱aidmana amu engel ele iiṯa amu ouḏi ele iiṯa”, aon adap̱ig. Amge ḏo gumak danab-Parasia ag amu nai amu oh genab daaṯe, ag amunu oolagp̱a genab doop̱ig.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Amunu qag mep̱ig ele amu ag ahan, wagai mena, huana baalag oḵai eegeg uḵe amu ḏo gumak danab laala, ag ḏo gumak danab-Parasia huup̱anu, ag ahan g̱agaṯag mena ap̱ig. “Ig danab amu anidṯem amu nuhigp̱a eheḏ hak laa daye ii anidṯem. Amu ouḏi laatai, iiṯa engel laatai ele nai madipiḏ,” aon ap̱ig.
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Amu ag anam aon aeg, oo aeg bak oḵainab be, huana heeg, daup dilag oḵai nug anṯa, “Ag Paulus aḏan eeḏna, gamagp̱a pagup̱eg mauhḵutai,” anana, oo baḏe, nug daup amelagp̱a, “Ag nona, Paulus gamagp̱anu aon, omalna gona, ag laulag oop̱a noig!” awa aum.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Ag anam heeg, deḏ amu tuqan amup̱a Naḏi Nug Paulus guguiṯa hibaiṯa dayaya nug aum. “Na hip̱aidna g̱agaṯag daye! Na aib baḏame! Na dahil nai Jerusalem mehuqme amubia na dahil nai Rom ap̱a mehuqḵut.” Naḏi Nug anam awa aum.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Naḏi Nug Paulus amegp̱a anam a, wagḏe deḏ amup̱a Juda laala ag qag mena, ag nai laip̱u g̱agaṯag qeṯan, ag inam ap̱ig. “Genab aṯan ig Paulus qep̱ut mauhḵu. Ig e le ele paha ii lamata. Iiṯa ig hamu daata, ig Paulus qep̱ut mauheb, ig eḏut e le ele laḵunig,” aon ap̱ig.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Amu danab Paulus qep̱eg mauhḵunu nai g̱agaṯag qedap̱ig ele amu, ahilag eb qak amu 40 eḏiṯak.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ag anam hewona, ag ahan, mana meṯak danab oḵai amu Juda dilag iḵi danab ele gumadna gona ap̱ig. “Ig nai g̱agaṯag qeṯat, aṯan atata, ig inam amut. ‘Ig e nakok laa paha ii lamata. Iiṯa, ig hamu daap̱ut uḵeb, Paulus qep̱ut mauheb amu ig eḏut e laḵunig.’ Ig anam amut,” aon ap̱ig.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ag anam anana amu ag nai baula tuḏidna ap̱ig. “Ig anam amut amunu ag amu heṯoḏiak oḵai danab ele ag gemu nai mep̱eg, daup dilag oḵai top̱a uḵeb, nug Paulus omala ag gumaṯa neḵunu oḏ meṯaglag. Ag inam aon amegp̱a aig! ‘Ig Paulusnu nai amu baula diignab doognignu oonig daaṯe!’ Ag anam ap̱eg, nug omala neebeb amu ig bap̱aidta meidta daagnig amunu Paulus nug ag gumaṯa ii beebeb, ig geha nug qep̱ut mauhḵu,” aon ap̱ig.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Ag anam heḵulagnu ap̱ig amge Paulus ap̱inag beḵa nug ag ib aḏan daap̱eg, Paulus noobob, qep̱eg mauhḵunu maṯiegeg doya amu nug uḵa, daup laulag oop̱a noa, nug Paulus amegp̱a amunu aum.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Paulus nug nai amu doya amu nug daup 100 dilag iḵi laa onigp̱a e do, nug aum. “Na nid bau imu omalna, daup dilag oḵai top̱a gop̱e, nug nai laa ab dooḵunu aṯe,” awa aum.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Aria daup 100 dilag iḵi nug nai amu doya, nug nid amu omala, daup dilag oḵai gumiṯa uḵa, nug aum. “Mani guiṯak danab Paulus, nug da onilp̱a e uḵai, nug nid bau imu omale nagatop̱a uḏiḵulnu amelp̱a a, da omale bemi. Nug nai laa ele na amenp̱a aḵunu oo daaṯe,” awa aum.
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Aria nug omala uḵe, daup dilag oḵai nug nid amu ep̱eg aḏa, omale giginp̱a goya, aya daaiya, nug nid amu amegp̱a aum. “Na aḏi nai da amelp̱a aḵut amu na a!” awa aum.
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Awa a amu nid bau amu nug amegp̱a aum. “Juda ag Paulusnu nai amu eḏun baula diig dooglagnu, na buṯi Paulus omalna heṯoḏiak oḵai qag makp̱a noḵutnu oḏ meṯaglagnu ap̱ig.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Amge ag ham bubuṯeb amunu na ahilag nai amu aib dim lamidme. Aḏinu? Ag ahilḵad danab 40 eḏiṯak amu ag Paulus qep̱eg mauhḵunu nai g̱agaṯag qeṯan, inam ap̱ig. ‘Ig e le ele paha ii lamata. Iiṯa, ig hamu daap̱ut uḵeb, ig Paulus qep̱ut mauheb dimp̱a ig eḏut e laḵunig.’ Ag anam ap̱ig. Ag anam heḵulagnu maṯin bap̱aidp̱ig amu geha iiḵu ag na ahilag nai amu doon, aḏi ap̱e dooglagnu dab mena, ameg mak daaṯeb” awa aum.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Daup dilag oḵai nug nid bau nai amu maṯie doyowa amu nug amegp̱a aum. “Na da amelp̱a nai imu miag ame amu na danab laa amegp̱a nai amunu iinab maṯimna!” Nug nai g̱agaṯag amu awowa, he uḵom.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Aria daup dilag oḵai nug nai amu doya, nug daup 100 dilag iḵi aḏit onilahp̱a e doeh, amelahp̱a aum. “A daup 200 diiya, danab 70 hosp̱a goḵulagnu ele diiya, danab 200 laa amu ag ban aḏaglagnu ele diipeḏ bap̱aidna, ag tuqan nain kilok amu Paulus omalna Sisaria goḵulag.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Ag Paulusnu hos laala bap̱aidna medap̱eg, ena dayebeb, ag nug omalna gabman oḵai anuqak onig Piliks top̱a goḵulag,” awa aum.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Nug anam ana malowa aria daup dilag oḵai nug ad uḏug laa inam yom.
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Da Klodias Lisias, da ad uḏug imu danab oḵai, gabman danab anuqak oḵai, Piliksnu yaaṯem. Da na humidṯem.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Juda ag danab imu aḏan, qep̱eg mauhḵunu hep̱ig amge nug am Rom danab doomi amunu ag anam heegeg, da daup ele ig gota anadta, Paulus ag ep̱elagp̱an aomut.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Ag anam hep̱ig amunu da ag nai aḏi diignu hep̱ig amu da dooḵulnu danab imu omale, heṯoḏiak ahilag qag makp̱a nomi.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Noin, da oḏ maṯai, ag da amelp̱a ahilag ḏo naip̱anu nai laala nug beḏup̱a yaana madip̱ig amge ag nug keeke eheḏ heum amunu nug qep̱ut mauhḵunu o mani guiṯakp̱a meḵunignu laa maṯieg ii doomi.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Ag anam heeg, da nug aoi dayeye amu aria laa nug, Juda ag aḵa danab imu qep̱eg mauhḵunu loḵumakp̱a nai qagap̱ignu doya, da amelp̱a aum amunu da danab imu iiḵu paha awe mei, nahipp̱a uḵom. Amu da danab ag nuhignu nai ele amu ag gona, na amenp̱anab nug aḏi eheḏ heum madip̱eg, amu anidḵut.” Nug anam yom.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Amu daup ag ahilag oḵai oḏe dim lamidna, ag tuqan Paulus aon, Antipatris gop̱ig.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Gona tena daaegeg, wagḏe buṯua daup laa oh ag eḏun laulagp̱a uḵaegeg amu, danab hosp̱a gop̱ig amu ag Paulus omalna, Sisaria nop̱ig.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Danab hos ele ag Sisaria nona, ag yak uḏug amu gabman danab oḵai anuqak amu meṯona, Paulus ele omalna waeg, noobp̱a hibaiṯa dayom.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Paulus nug hibaiṯa dayeye, danab oḵai Piliks nug ad uḏug amu eb qa anṯowa, nug Paulus oḏ meṯom. “Na ap̱an diig am wan obatak oḵai adep̱a daaṯe?” A amu Paulus nug aum. “Da am Silisia danab,” awa aum.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Amu Piliks nug aum. “Laa ag na beḏunp̱a nai yaap̱ig ele amu, ag uḏip̱eg aria geha da nai nahip dooḵul,” awa aum. Awowa nug nuhiḵud daup amelagp̱a, “Ag Paulus aon, Herodesnu gabman laugp̱a inap̱eg dayaḏ!” awa aum.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.