Atos 23

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Paulus nug noolagp̱a hibaiṯa dayaya, heṯoḏiak oḵai danab daap̱ig amu oh neeḵaṯaṯa, nug aum. “O lailad, da oiiyi uḏie, gemu ele oiṯem amu da Kayak noobp̱a, da doyeye eheḏ laa ii hemi,” awa aum.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Paulus nug anam awa a amu mana meṯak danab dilag iḵi Ananias, nug aha, danab Paulus guguiṯak daap̱ig amu ag nug oṯi mataḏḵulagnu amelagp̱a aum.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Nug Paulus mataḏḵulagnu a amu Paulus nug amegp̱a aum. “Na am gilil dubuṯid tak amu, amup̱a gau haḵab hamu atantan laaidp̱ig amubia daaṯem! Geha Kayak Nug na oidḵu! Na ḏo aḏi aṯe amup̱a epeḏilḵutnu uḏime amge na danab imu amelagp̱a, ‘Ag nug oig!’ ame, amup̱a na ḏo tap̱ae neum,” awa aum.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Anam awa a amu danab ag guguiṯak hip̱aidna daap̱ig ele amu ag ap̱ig. “Na Kayaknu mana meṯak danab dilag iḵi, nuhignu nai nau aḵutnu iite baḏaṯem?” aon ap̱ig.
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Aeg Paulus aum. “O lailad, nug mana meṯak danab dilag iḵi daaṯe amu da ii doomi. Kayaknu yak aṯe, ‘Nahip huup̱an iḵi danabnu amu na nai nau aib ame,’ amu da dooṯem,” awa aum.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Aria Paulus nug anam a daaegeg, nug doyom, heṯoḏiak oḵai danab laala ag am ḏo gumak danab-Sadusi amu laala ag ḏo gumak danab-Parasia amunu nug heṯoḏiak oḵaip̱a ewa aum. “O lailad, da am ḏo gumak danab-Parasia. Da mamel ele am ḏo gumak danab-Parasia. Danab mauhp̱ig amu dimp̱a ag eḏun hip̱aidḵulagnu amu da oolp̱a genab doyen, ameg meṯem amunu gemu ag da iiḵu heṯoḏiakp̱a meiḏeg daaṯem,” awa aum.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Paulus nug nai amu a amu ḏo gumak danab-Parasia amu ḏo gumak danab-Sadusi ele gamagp̱a oo aeg bak be, aeg ona aeg do, aaḵu qag mak amu lop̱aḏp̱ig.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Ḏo gumak danab-Sadusi ag, “Danab mauhṯeb, ag eḏun ii hip̱aidmana amu engel ele iiṯa amu ouḏi ele iiṯa”, aon adap̱ig. Amge ḏo gumak danab-Parasia ag amu nai amu oh genab daaṯe, ag amunu oolagp̱a genab doop̱ig.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Amunu qag mep̱ig ele amu ag ahan, wagai mena, huana baalag oḵai eegeg uḵe amu ḏo gumak danab laala, ag ḏo gumak danab-Parasia huup̱anu, ag ahan g̱agaṯag mena ap̱ig. “Ig danab amu anidṯem amu nuhigp̱a eheḏ hak laa daye ii anidṯem. Amu ouḏi laatai, iiṯa engel laatai ele nai madipiḏ,” aon ap̱ig.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Amu ag anam aon aeg, oo aeg bak oḵainab be, huana heeg, daup dilag oḵai nug anṯa, “Ag Paulus aḏan eeḏna, gamagp̱a pagup̱eg mauhḵutai,” anana, oo baḏe, nug daup amelagp̱a, “Ag nona, Paulus gamagp̱anu aon, omalna gona, ag laulag oop̱a noig!” awa aum.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ag anam heeg, deḏ amu tuqan amup̱a Naḏi Nug Paulus guguiṯa hibaiṯa dayaya nug aum. “Na hip̱aidna g̱agaṯag daye! Na aib baḏame! Na dahil nai Jerusalem mehuqme amubia na dahil nai Rom ap̱a mehuqḵut.” Naḏi Nug anam awa aum.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Naḏi Nug Paulus amegp̱a anam a, wagḏe deḏ amup̱a Juda laala ag qag mena, ag nai laip̱u g̱agaṯag qeṯan, ag inam ap̱ig. “Genab aṯan ig Paulus qep̱ut mauhḵu. Ig e le ele paha ii lamata. Iiṯa ig hamu daata, ig Paulus qep̱ut mauheb, ig eḏut e le ele laḵunig,” aon ap̱ig.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Amu danab Paulus qep̱eg mauhḵunu nai g̱agaṯag qedap̱ig ele amu, ahilag eb qak amu 40 eḏiṯak.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ag anam hewona, ag ahan, mana meṯak danab oḵai amu Juda dilag iḵi danab ele gumadna gona ap̱ig. “Ig nai g̱agaṯag qeṯat, aṯan atata, ig inam amut. ‘Ig e nakok laa paha ii lamata. Iiṯa, ig hamu daap̱ut uḵeb, Paulus qep̱ut mauheb amu ig eḏut e laḵunig.’ Ig anam amut,” aon ap̱ig.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ag anam anana amu ag nai baula tuḏidna ap̱ig. “Ig anam amut amunu ag amu heṯoḏiak oḵai danab ele ag gemu nai mep̱eg, daup dilag oḵai top̱a uḵeb, nug Paulus omala ag gumaṯa neḵunu oḏ meṯaglag. Ag inam aon amegp̱a aig! ‘Ig Paulusnu nai amu baula diignab doognignu oonig daaṯe!’ Ag anam ap̱eg, nug omala neebeb amu ig bap̱aidta meidta daagnig amunu Paulus nug ag gumaṯa ii beebeb, ig geha nug qep̱ut mauhḵu,” aon ap̱ig.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ag anam heḵulagnu ap̱ig amge Paulus ap̱inag beḵa nug ag ib aḏan daap̱eg, Paulus noobob, qep̱eg mauhḵunu maṯiegeg doya amu nug uḵa, daup laulag oop̱a noa, nug Paulus amegp̱a amunu aum.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Paulus nug nai amu doya amu nug daup 100 dilag iḵi laa onigp̱a e do, nug aum. “Na nid bau imu omalna, daup dilag oḵai top̱a gop̱e, nug nai laa ab dooḵunu aṯe,” awa aum.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Aria daup 100 dilag iḵi nug nai amu doya, nug nid amu omala, daup dilag oḵai gumiṯa uḵa, nug aum. “Mani guiṯak danab Paulus, nug da onilp̱a e uḵai, nug nid bau imu omale nagatop̱a uḏiḵulnu amelp̱a a, da omale bemi. Nug nai laa ele na amenp̱a aḵunu oo daaṯe,” awa aum.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Aria nug omala uḵe, daup dilag oḵai nug nid amu ep̱eg aḏa, omale giginp̱a goya, aya daaiya, nug nid amu amegp̱a aum. “Na aḏi nai da amelp̱a aḵut amu na a!” awa aum.
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Awa a amu nid bau amu nug amegp̱a aum. “Juda ag Paulusnu nai amu eḏun baula diig dooglagnu, na buṯi Paulus omalna heṯoḏiak oḵai qag makp̱a noḵutnu oḏ meṯaglagnu ap̱ig.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Amge ag ham bubuṯeb amunu na ahilag nai amu aib dim lamidme. Aḏinu? Ag ahilḵad danab 40 eḏiṯak amu ag Paulus qep̱eg mauhḵunu nai g̱agaṯag qeṯan, inam ap̱ig. ‘Ig e le ele paha ii lamata. Iiṯa, ig hamu daap̱ut uḵeb, ig Paulus qep̱ut mauheb dimp̱a ig eḏut e laḵunig.’ Ag anam ap̱ig. Ag anam heḵulagnu maṯin bap̱aidp̱ig amu geha iiḵu ag na ahilag nai amu doon, aḏi ap̱e dooglagnu dab mena, ameg mak daaṯeb” awa aum.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Daup dilag oḵai nug nid bau nai amu maṯie doyowa amu nug amegp̱a aum. “Na da amelp̱a nai imu miag ame amu na danab laa amegp̱a nai amunu iinab maṯimna!” Nug nai g̱agaṯag amu awowa, he uḵom.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Aria daup dilag oḵai nug nai amu doya, nug daup 100 dilag iḵi aḏit onilahp̱a e doeh, amelahp̱a aum. “A daup 200 diiya, danab 70 hosp̱a goḵulagnu ele diiya, danab 200 laa amu ag ban aḏaglagnu ele diipeḏ bap̱aidna, ag tuqan nain kilok amu Paulus omalna Sisaria goḵulag.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Ag Paulusnu hos laala bap̱aidna medap̱eg, ena dayebeb, ag nug omalna gabman oḵai anuqak onig Piliks top̱a goḵulag,” awa aum.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Nug anam ana malowa aria daup dilag oḵai nug ad uḏug laa inam yom.
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Da Klodias Lisias, da ad uḏug imu danab oḵai, gabman danab anuqak oḵai, Piliksnu yaaṯem. Da na humidṯem.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Juda ag danab imu aḏan, qep̱eg mauhḵunu hep̱ig amge nug am Rom danab doomi amunu ag anam heegeg, da daup ele ig gota anadta, Paulus ag ep̱elagp̱an aomut.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ag anam hep̱ig amunu da ag nai aḏi diignu hep̱ig amu da dooḵulnu danab imu omale, heṯoḏiak ahilag qag makp̱a nomi.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Noin, da oḏ maṯai, ag da amelp̱a ahilag ḏo naip̱anu nai laala nug beḏup̱a yaana madip̱ig amge ag nug keeke eheḏ heum amunu nug qep̱ut mauhḵunu o mani guiṯakp̱a meḵunignu laa maṯieg ii doomi.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ag anam heeg, da nug aoi dayeye amu aria laa nug, Juda ag aḵa danab imu qep̱eg mauhḵunu loḵumakp̱a nai qagap̱ignu doya, da amelp̱a aum amunu da danab imu iiḵu paha awe mei, nahipp̱a uḵom. Amu da danab ag nuhignu nai ele amu ag gona, na amenp̱anab nug aḏi eheḏ heum madip̱eg, amu anidḵut.” Nug anam yom.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Amu daup ag ahilag oḵai oḏe dim lamidna, ag tuqan Paulus aon, Antipatris gop̱ig.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Gona tena daaegeg, wagḏe buṯua daup laa oh ag eḏun laulagp̱a uḵaegeg amu, danab hosp̱a gop̱ig amu ag Paulus omalna, Sisaria nop̱ig.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Danab hos ele ag Sisaria nona, ag yak uḏug amu gabman danab oḵai anuqak amu meṯona, Paulus ele omalna waeg, noobp̱a hibaiṯa dayom.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Paulus nug hibaiṯa dayeye, danab oḵai Piliks nug ad uḏug amu eb qa anṯowa, nug Paulus oḏ meṯom. “Na ap̱an diig am wan obatak oḵai adep̱a daaṯe?” A amu Paulus nug aum. “Da am Silisia danab,” awa aum.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Amu Piliks nug aum. “Laa ag na beḏunp̱a nai yaap̱ig ele amu, ag uḏip̱eg aria geha da nai nahip dooḵul,” awa aum. Awowa nug nuhiḵud daup amelagp̱a, “Ag Paulus aon, Herodesnu gabman laugp̱a inap̱eg dayaḏ!” awa aum.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.