Atos 22

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “O da lailad, mamelad aḏi, ag doyeg! Da geha iiḵu ahilag nai amu nob meḵulnu heṯem,” awa aum.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Aria ag Paulus nug Hibru naip̱a nai maṯie doona, ag oh to eṯan, oqoṯi iiṯa, oḏelag qamutna daaegeg, Paulus nug nai madiḵunu ha, nug aum.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Da am Juda danab. Da anil amu nug da Tasus Silisia wanp̱a menuiḏom amge da ab oḵai imup̱a ena mein, Gamalielnu sulp̱a sul hei, nug ig alanḵad dilag ḏo amu oh nug da tutuḵu ip̱uniḏom. Ip̱uniḏe amu da Kayak dim lamidḵulnu wagainab memi, gemu ag ḏo amu dim lamidna, wagai mena heṯeb amubia.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Amu kristen danab ah ag Jesusnu oolagp̱a genab doona, ib imu dim lamidp̱ig ele amu, da ag eheḏ haṯen, danab ah ele aqai mauhegeg, laala senp̱a hip̱alaṯen, diie uḵen, mani guiṯakp̱a maadmi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Da anam hemi amu mana meṯak danab dilag iḵi nug, amu Juda dilag heṯoḏiak oḵai, onig Sanhidren, amunu danab ele oh ag dooṯeb, ag amunu maṯiglagnu elele. Da hei, ag ig lainḵad Damaskus dilagnu uḏug yan, da meḏaeg, da Damaskus goḵulnu gomi. Da kristen danab ah ap̱anu amu hip̱alaṯen diien, Jerusalem uḏip̱i, ag heṯoḏiakp̱a guiṯak aoglagnu gomi,” awa aum.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Paulus nug nai amu anana, nug nai tuḏiṯa aum. “Da uḵen Damaskus guguiṯen uḵai, belo meeme amu hab aṯannu amahlak oḵainab na, da taliliḏa amahlom.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Amahlele amu da nein qein, da baag laa dooiyi amu Nug inam aum. ‘Saul, Saul, na aḏinu da eheḏ heiḏṯem?’ awa aum.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 A amu da ami. ‘Naḏi, na am aun?’ Ai am Nug aum. ‘Da am Jesus, Nasaret ted. Na da eheḏ heiḏṯem,’ awa aum.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Aria danab laala ag da ele gomut amu ag amahlak anidp̱ig amge Naḏi Nug nai da amelp̱a maṯiom ele amu, ag amu ii doop̱ig.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nug nai amu maṯia male amu da ami. ‘Naḏi, da aḏitai heḵul,’ awe ami. Ai amu Nug aum. ‘Na ahan, Damaskus gona daap̱e, ap̱a amu danab laa nug Kayak na aḏi aḏi heḵutnu tituaniṯom daaṯem amu, nug ab, na dooḵut,’ awa aum.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Nug anam ana male amu amahlak oḵainab amup̱a da neegḵulnu elele iiṯa amunu laala ag da ele gomut amu ag da ep̱el aḏan omaiḏeg nota, Damaskus daami.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Aria ap̱a danab laa dayom, nug onig Ananias. Nug am ḏo dim lamiṯak danab. Juda oh, Damaskus daaṯeb ele, ag nuhignu, ‘Nug am danab ena,’ aon aṯeb.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Da daaiyi, danab amu nug da gumiḏa uḏia, guḵuiḏa hibaiṯa dayaya, nug da amelp̱a aum. ‘Lai Saul, na amen eḏua obaṯeb, na neeḵe!’ awa aum.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nug anam a da ena neeḵi, nug da amelp̱a aum. ‘Ig alanḵad dilag Kayak, Nug na nuhig dab mak dooḵutnu amu, na nuhig Danab Tutuḵu anidḵutnu, nuhig nai ele na dautp̱a dooḵutnu tituaniṯom.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Nug a doome amu na keeke oh anidna doome ele amu na geha nai amu danab amelagp̱a mehuqp̱e dooglag.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Aria na aib hamu daame! Na ahan, layaṯak aon amu na Jesus onigp̱a unuqidp̱ep̱e, Nug hip̱unin nahip uhuqa medaḵu.’ Ananias nug anam da amelp̱a aum.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Aria dimp̱a da eḏuen, Jerusalem uḏien amu da mana meṯak lag oop̱a unuqidmi. Unuqiṯiṯi amu amel eḏue,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 aria da Naḏi aniṯi, Nug da amelp̱a aum. ‘Na paha ahan, Jerusalem uun uḵe! Na dahil nai ip̱a mehuqḵut amu ag nai amu dooglagnu oolag ii daama,’ awa aum.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 A am da ami. ‘Naḏi ag da dooiḏṯeb. Anuḵa da Juda dilag nai doyak lag ohp̱a oiyeye, danab ah ag nahipnu oolagp̱a genab doop̱ig ele amu, da diie hip̱alaṯen, da ag bu aqami.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Amu anuḵa ag Stepanus qeeg mauhom, nug am nahip nai mehuqak danab, haen amup̱a amu da nug aniṯiṯi, ag nug qeeg mauhom amunu am da ool ena dayom. Amu ele da danab Stepanus qep̱ig, amu dilag lamen amu da gumami.’ Da anam awe, Kayak amegp̱a ami.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Anam ami amge Naḏi Nug da amelp̱a aum. ‘Na uḵe! Da na meidp̱i, na atu uma, iiṯa aḏi, amu gumadna goḵut,’ awa aum.” Paulus nug anam aum.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Paulus nug nai amu maṯie, Juda danab ag Paulus nai maṯiom amu doyeg uḵe uḵe, nug iiṯa aḏi gumaṯa goḵunu aum, haen amup̱a ag ahan, huana qaṯiḏna, baalag oḵaip̱a ep̱ig. “Qep̱eg mauhaḏ! Danab anam amu nug daaḵunu elele iiṯa,” aon ap̱ig.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ag anam anana, ahan muṯub qenana, lamen ulahnu beḏulagp̱anu amu uḏadna aḵaeg uḵe, gap̱ud aḵan, aḵaeg aṯan teum.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ag anam heegeg amu daup dilag oḵai nug he, ag Paulus omalna, daup laulag oop̱a noeg, daup dilag oḵai nug aḏinu Juda ag Paulusnu anam henan ep̱ig ele amu, nug amunu diig dooḵunu, nug nuhiḵud daup ag Paulus wipp̱a eheḏ mataḏakp̱a heṯoḏiglagnu aum.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Nug anam a, Paulus muḏip̱a hip̱alegeg amu daup iḵi laa nug Paulus guguiṯa hibaiṯa dayeye, Paulus nug amu amegp̱a inam aum. “Rom dilag ḏo am aṯem ip̱unigṯe? Ag Rom danab amu nug tatam wipp̱a eheḏ mataḏp̱eg, dimp̱a nug heṯoḏiakp̱a, nug eheḏ heumtai o iiṯatai anidḵulagnu aṯete?” awa oḏ meṯom.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Daup 100 dilag iḵi amu nug nai amu doya, nug uḵa daup dilag oḵai amegp̱a aum. “Na imu aṯem heḵut? Danab imu nug Rom danab,” awa aum.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Daup dilag oḵai nug amu doya, nug Paulus gumiṯa uḵa, nug oḏ meṯom. “Na da amelp̱a ap̱e doyei! Na amu Rom danabte?” awa aum. A amu Paulus nug aum. “Ao, da Rom danab,” awa aum.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Nug anam a, aria daup dilag oḵai nug aum. “Da amu men doḏo naḏi ewoya, Rom danab daaṯem,” awa aum. Awa a amu Paulus nug aum. “Da am anam iiṯa, da anai Rom danab tutuḵu menuiḏom,” awa aum.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Amu danab ag nug wipp̱a eheḏ mataḏna oḏ meṯaglagnu hep̱ig ele, ag Paulus anam a doon, ag pahanab eḏun uuidna gop̱ig. Aria daup dilag oḵai nug Paulus nug am Rom danab doya, nug he hip̱alp̱ig amunu nug oo baḏom.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ag anam heeg, wagḏe, deḏ amup̱a daup dilag oḵai nug Juda ag Paulus beḏup̱a nai yaan hep̱ig, amu diig dooḵunu nug Paulus senp̱a qagap̱ig amu uhuqowa, nug nai me uḵe, mana meṯak danab oḵai amu Juda dilag heṯoḏiak oḵai, onig Sanhidren, amunu danab oh ele qag meeg, nug Paulus omala doa, ag noolagp̱a he hibaiṯom.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.