Atos 22
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ACF
1 “O da lailad, mamelad aḏi, ag doyeg! Da geha iiḵu ahilag nai amu nob meḵulnu heṯem,” awa aum.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Aria ag Paulus nug Hibru naip̱a nai maṯie doona, ag oh to eṯan, oqoṯi iiṯa, oḏelag qamutna daaegeg, Paulus nug nai madiḵunu ha, nug aum.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 “Da am Juda danab. Da anil amu nug da Tasus Silisia wanp̱a menuiḏom amge da ab oḵai imup̱a ena mein, Gamalielnu sulp̱a sul hei, nug ig alanḵad dilag ḏo amu oh nug da tutuḵu ip̱uniḏom. Ip̱uniḏe amu da Kayak dim lamidḵulnu wagainab memi, gemu ag ḏo amu dim lamidna, wagai mena heṯeb amubia.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Amu kristen danab ah ag Jesusnu oolagp̱a genab doona, ib imu dim lamidp̱ig ele amu, da ag eheḏ haṯen, danab ah ele aqai mauhegeg, laala senp̱a hip̱alaṯen, diie uḵen, mani guiṯakp̱a maadmi.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Da anam hemi amu mana meṯak danab dilag iḵi nug, amu Juda dilag heṯoḏiak oḵai, onig Sanhidren, amunu danab ele oh ag dooṯeb, ag amunu maṯiglagnu elele. Da hei, ag ig lainḵad Damaskus dilagnu uḏug yan, da meḏaeg, da Damaskus goḵulnu gomi. Da kristen danab ah ap̱anu amu hip̱alaṯen diien, Jerusalem uḏip̱i, ag heṯoḏiakp̱a guiṯak aoglagnu gomi,” awa aum.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Paulus nug nai amu anana, nug nai tuḏiṯa aum. “Da uḵen Damaskus guguiṯen uḵai, belo meeme amu hab aṯannu amahlak oḵainab na, da taliliḏa amahlom.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Amahlele amu da nein qein, da baag laa dooiyi amu Nug inam aum. ‘Saul, Saul, na aḏinu da eheḏ heiḏṯem?’ awa aum.
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 A amu da ami. ‘Naḏi, na am aun?’ Ai am Nug aum. ‘Da am Jesus, Nasaret ted. Na da eheḏ heiḏṯem,’ awa aum.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Aria danab laala ag da ele gomut amu ag amahlak anidp̱ig amge Naḏi Nug nai da amelp̱a maṯiom ele amu, ag amu ii doop̱ig.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Nug nai amu maṯia male amu da ami. ‘Naḏi, da aḏitai heḵul,’ awe ami. Ai amu Nug aum. ‘Na ahan, Damaskus gona daap̱e, ap̱a amu danab laa nug Kayak na aḏi aḏi heḵutnu tituaniṯom daaṯem amu, nug ab, na dooḵut,’ awa aum.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nug anam ana male amu amahlak oḵainab amup̱a da neegḵulnu elele iiṯa amunu laala ag da ele gomut amu ag da ep̱el aḏan omaiḏeg nota, Damaskus daami.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Aria ap̱a danab laa dayom, nug onig Ananias. Nug am ḏo dim lamiṯak danab. Juda oh, Damaskus daaṯeb ele, ag nuhignu, ‘Nug am danab ena,’ aon aṯeb.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Da daaiyi, danab amu nug da gumiḏa uḏia, guḵuiḏa hibaiṯa dayaya, nug da amelp̱a aum. ‘Lai Saul, na amen eḏua obaṯeb, na neeḵe!’ awa aum.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Nug anam a da ena neeḵi, nug da amelp̱a aum. ‘Ig alanḵad dilag Kayak, Nug na nuhig dab mak dooḵutnu amu, na nuhig Danab Tutuḵu anidḵutnu, nuhig nai ele na dautp̱a dooḵutnu tituaniṯom.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Nug a doome amu na keeke oh anidna doome ele amu na geha nai amu danab amelagp̱a mehuqp̱e dooglag.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Aria na aib hamu daame! Na ahan, layaṯak aon amu na Jesus onigp̱a unuqidp̱ep̱e, Nug hip̱unin nahip uhuqa medaḵu.’ Ananias nug anam da amelp̱a aum.
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Aria dimp̱a da eḏuen, Jerusalem uḏien amu da mana meṯak lag oop̱a unuqidmi. Unuqiṯiṯi amu amel eḏue,
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 aria da Naḏi aniṯi, Nug da amelp̱a aum. ‘Na paha ahan, Jerusalem uun uḵe! Na dahil nai ip̱a mehuqḵut amu ag nai amu dooglagnu oolag ii daama,’ awa aum.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 A am da ami. ‘Naḏi ag da dooiḏṯeb. Anuḵa da Juda dilag nai doyak lag ohp̱a oiyeye, danab ah ag nahipnu oolagp̱a genab doop̱ig ele amu, da diie hip̱alaṯen, da ag bu aqami.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Amu anuḵa ag Stepanus qeeg mauhom, nug am nahip nai mehuqak danab, haen amup̱a amu da nug aniṯiṯi, ag nug qeeg mauhom amunu am da ool ena dayom. Amu ele da danab Stepanus qep̱ig, amu dilag lamen amu da gumami.’ Da anam awe, Kayak amegp̱a ami.
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Anam ami amge Naḏi Nug da amelp̱a aum. ‘Na uḵe! Da na meidp̱i, na atu uma, iiṯa aḏi, amu gumadna goḵut,’ awa aum.” Paulus nug anam aum.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Paulus nug nai amu maṯie, Juda danab ag Paulus nai maṯiom amu doyeg uḵe uḵe, nug iiṯa aḏi gumaṯa goḵunu aum, haen amup̱a ag ahan, huana qaṯiḏna, baalag oḵaip̱a ep̱ig. “Qep̱eg mauhaḏ! Danab anam amu nug daaḵunu elele iiṯa,” aon ap̱ig.
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Ag anam anana, ahan muṯub qenana, lamen ulahnu beḏulagp̱anu amu uḏadna aḵaeg uḵe, gap̱ud aḵan, aḵaeg aṯan teum.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ag anam heegeg amu daup dilag oḵai nug he, ag Paulus omalna, daup laulag oop̱a noeg, daup dilag oḵai nug aḏinu Juda ag Paulusnu anam henan ep̱ig ele amu, nug amunu diig dooḵunu, nug nuhiḵud daup ag Paulus wipp̱a eheḏ mataḏakp̱a heṯoḏiglagnu aum.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Nug anam a, Paulus muḏip̱a hip̱alegeg amu daup iḵi laa nug Paulus guguiṯa hibaiṯa dayeye, Paulus nug amu amegp̱a inam aum. “Rom dilag ḏo am aṯem ip̱unigṯe? Ag Rom danab amu nug tatam wipp̱a eheḏ mataḏp̱eg, dimp̱a nug heṯoḏiakp̱a, nug eheḏ heumtai o iiṯatai anidḵulagnu aṯete?” awa oḏ meṯom.
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Daup 100 dilag iḵi amu nug nai amu doya, nug uḵa daup dilag oḵai amegp̱a aum. “Na imu aṯem heḵut? Danab imu nug Rom danab,” awa aum.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Daup dilag oḵai nug amu doya, nug Paulus gumiṯa uḵa, nug oḏ meṯom. “Na da amelp̱a ap̱e doyei! Na amu Rom danabte?” awa aum. A amu Paulus nug aum. “Ao, da Rom danab,” awa aum.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Nug anam a, aria daup dilag oḵai nug aum. “Da amu men doḏo naḏi ewoya, Rom danab daaṯem,” awa aum. Awa a amu Paulus nug aum. “Da am anam iiṯa, da anai Rom danab tutuḵu menuiḏom,” awa aum.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Amu danab ag nug wipp̱a eheḏ mataḏna oḏ meṯaglagnu hep̱ig ele, ag Paulus anam a doon, ag pahanab eḏun uuidna gop̱ig. Aria daup dilag oḵai nug Paulus nug am Rom danab doya, nug he hip̱alp̱ig amunu nug oo baḏom.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ag anam heeg, wagḏe, deḏ amup̱a daup dilag oḵai nug Juda ag Paulus beḏup̱a nai yaan hep̱ig, amu diig dooḵunu nug Paulus senp̱a qagap̱ig amu uhuqowa, nug nai me uḵe, mana meṯak danab oḵai amu Juda dilag heṯoḏiak oḵai, onig Sanhidren, amunu danab oh ele qag meeg, nug Paulus omala doa, ag noolagp̱a he hibaiṯom.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.