Atos 22

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “O da lailad, mamelad aḏi, ag doyeg! Da geha iiḵu ahilag nai amu nob meḵulnu heṯem,” awa aum.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Aria ag Paulus nug Hibru naip̱a nai maṯie doona, ag oh to eṯan, oqoṯi iiṯa, oḏelag qamutna daaegeg, Paulus nug nai madiḵunu ha, nug aum.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Da am Juda danab. Da anil amu nug da Tasus Silisia wanp̱a menuiḏom amge da ab oḵai imup̱a ena mein, Gamalielnu sulp̱a sul hei, nug ig alanḵad dilag ḏo amu oh nug da tutuḵu ip̱uniḏom. Ip̱uniḏe amu da Kayak dim lamidḵulnu wagainab memi, gemu ag ḏo amu dim lamidna, wagai mena heṯeb amubia.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Amu kristen danab ah ag Jesusnu oolagp̱a genab doona, ib imu dim lamidp̱ig ele amu, da ag eheḏ haṯen, danab ah ele aqai mauhegeg, laala senp̱a hip̱alaṯen, diie uḵen, mani guiṯakp̱a maadmi.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Da anam hemi amu mana meṯak danab dilag iḵi nug, amu Juda dilag heṯoḏiak oḵai, onig Sanhidren, amunu danab ele oh ag dooṯeb, ag amunu maṯiglagnu elele. Da hei, ag ig lainḵad Damaskus dilagnu uḏug yan, da meḏaeg, da Damaskus goḵulnu gomi. Da kristen danab ah ap̱anu amu hip̱alaṯen diien, Jerusalem uḏip̱i, ag heṯoḏiakp̱a guiṯak aoglagnu gomi,” awa aum.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Paulus nug nai amu anana, nug nai tuḏiṯa aum. “Da uḵen Damaskus guguiṯen uḵai, belo meeme amu hab aṯannu amahlak oḵainab na, da taliliḏa amahlom.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Amahlele amu da nein qein, da baag laa dooiyi amu Nug inam aum. ‘Saul, Saul, na aḏinu da eheḏ heiḏṯem?’ awa aum.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 A amu da ami. ‘Naḏi, na am aun?’ Ai am Nug aum. ‘Da am Jesus, Nasaret ted. Na da eheḏ heiḏṯem,’ awa aum.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Aria danab laala ag da ele gomut amu ag amahlak anidp̱ig amge Naḏi Nug nai da amelp̱a maṯiom ele amu, ag amu ii doop̱ig.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nug nai amu maṯia male amu da ami. ‘Naḏi, da aḏitai heḵul,’ awe ami. Ai amu Nug aum. ‘Na ahan, Damaskus gona daap̱e, ap̱a amu danab laa nug Kayak na aḏi aḏi heḵutnu tituaniṯom daaṯem amu, nug ab, na dooḵut,’ awa aum.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Nug anam ana male amu amahlak oḵainab amup̱a da neegḵulnu elele iiṯa amunu laala ag da ele gomut amu ag da ep̱el aḏan omaiḏeg nota, Damaskus daami.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Aria ap̱a danab laa dayom, nug onig Ananias. Nug am ḏo dim lamiṯak danab. Juda oh, Damaskus daaṯeb ele, ag nuhignu, ‘Nug am danab ena,’ aon aṯeb.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Da daaiyi, danab amu nug da gumiḏa uḏia, guḵuiḏa hibaiṯa dayaya, nug da amelp̱a aum. ‘Lai Saul, na amen eḏua obaṯeb, na neeḵe!’ awa aum.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Nug anam a da ena neeḵi, nug da amelp̱a aum. ‘Ig alanḵad dilag Kayak, Nug na nuhig dab mak dooḵutnu amu, na nuhig Danab Tutuḵu anidḵutnu, nuhig nai ele na dautp̱a dooḵutnu tituaniṯom.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Nug a doome amu na keeke oh anidna doome ele amu na geha nai amu danab amelagp̱a mehuqp̱e dooglag.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Aria na aib hamu daame! Na ahan, layaṯak aon amu na Jesus onigp̱a unuqidp̱ep̱e, Nug hip̱unin nahip uhuqa medaḵu.’ Ananias nug anam da amelp̱a aum.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Aria dimp̱a da eḏuen, Jerusalem uḏien amu da mana meṯak lag oop̱a unuqidmi. Unuqiṯiṯi amu amel eḏue,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 aria da Naḏi aniṯi, Nug da amelp̱a aum. ‘Na paha ahan, Jerusalem uun uḵe! Na dahil nai ip̱a mehuqḵut amu ag nai amu dooglagnu oolag ii daama,’ awa aum.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 A am da ami. ‘Naḏi ag da dooiḏṯeb. Anuḵa da Juda dilag nai doyak lag ohp̱a oiyeye, danab ah ag nahipnu oolagp̱a genab doop̱ig ele amu, da diie hip̱alaṯen, da ag bu aqami.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Amu anuḵa ag Stepanus qeeg mauhom, nug am nahip nai mehuqak danab, haen amup̱a amu da nug aniṯiṯi, ag nug qeeg mauhom amunu am da ool ena dayom. Amu ele da danab Stepanus qep̱ig, amu dilag lamen amu da gumami.’ Da anam awe, Kayak amegp̱a ami.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Anam ami amge Naḏi Nug da amelp̱a aum. ‘Na uḵe! Da na meidp̱i, na atu uma, iiṯa aḏi, amu gumadna goḵut,’ awa aum.” Paulus nug anam aum.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Paulus nug nai amu maṯie, Juda danab ag Paulus nai maṯiom amu doyeg uḵe uḵe, nug iiṯa aḏi gumaṯa goḵunu aum, haen amup̱a ag ahan, huana qaṯiḏna, baalag oḵaip̱a ep̱ig. “Qep̱eg mauhaḏ! Danab anam amu nug daaḵunu elele iiṯa,” aon ap̱ig.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ag anam anana, ahan muṯub qenana, lamen ulahnu beḏulagp̱anu amu uḏadna aḵaeg uḵe, gap̱ud aḵan, aḵaeg aṯan teum.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ag anam heegeg amu daup dilag oḵai nug he, ag Paulus omalna, daup laulag oop̱a noeg, daup dilag oḵai nug aḏinu Juda ag Paulusnu anam henan ep̱ig ele amu, nug amunu diig dooḵunu, nug nuhiḵud daup ag Paulus wipp̱a eheḏ mataḏakp̱a heṯoḏiglagnu aum.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Nug anam a, Paulus muḏip̱a hip̱alegeg amu daup iḵi laa nug Paulus guguiṯa hibaiṯa dayeye, Paulus nug amu amegp̱a inam aum. “Rom dilag ḏo am aṯem ip̱unigṯe? Ag Rom danab amu nug tatam wipp̱a eheḏ mataḏp̱eg, dimp̱a nug heṯoḏiakp̱a, nug eheḏ heumtai o iiṯatai anidḵulagnu aṯete?” awa oḏ meṯom.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Daup 100 dilag iḵi amu nug nai amu doya, nug uḵa daup dilag oḵai amegp̱a aum. “Na imu aṯem heḵut? Danab imu nug Rom danab,” awa aum.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Daup dilag oḵai nug amu doya, nug Paulus gumiṯa uḵa, nug oḏ meṯom. “Na da amelp̱a ap̱e doyei! Na amu Rom danabte?” awa aum. A amu Paulus nug aum. “Ao, da Rom danab,” awa aum.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Nug anam a, aria daup dilag oḵai nug aum. “Da amu men doḏo naḏi ewoya, Rom danab daaṯem,” awa aum. Awa a amu Paulus nug aum. “Da am anam iiṯa, da anai Rom danab tutuḵu menuiḏom,” awa aum.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Amu danab ag nug wipp̱a eheḏ mataḏna oḏ meṯaglagnu hep̱ig ele, ag Paulus anam a doon, ag pahanab eḏun uuidna gop̱ig. Aria daup dilag oḵai nug Paulus nug am Rom danab doya, nug he hip̱alp̱ig amunu nug oo baḏom.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ag anam heeg, wagḏe, deḏ amup̱a daup dilag oḵai nug Juda ag Paulus beḏup̱a nai yaan hep̱ig, amu diig dooḵunu nug Paulus senp̱a qagap̱ig amu uhuqowa, nug nai me uḵe, mana meṯak danab oḵai amu Juda dilag heṯoḏiak oḵai, onig Sanhidren, amunu danab oh ele qag meeg, nug Paulus omala doa, ag noolagp̱a he hibaiṯom.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.