Atos 19

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Apolos nug Korint ap̱a dayeye, haen amup̱a Paulus nug uḵa, atu heqo laih qauko elep̱a oiya oiya, nug Epesus ta, ap̱a nug kristen laala daaegeg anaṯa,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Nug oḏ maṯom. “Ag oolagp̱a genab doyona amu ag Kayak Ouḏi aop̱igte?” awa aum. Awa a ag ap̱ig. “Iiṯa! Ig Kayak Ouḏi daaṯe, nai amu laa nug a ii doomut,” aon ap̱ig.
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Aon aeg aria Paulus nug oḏ maṯa aum. “Aaḵu amunu ag layaṯak aḏi aop̱ig?” oḏ maṯom. Oḏ maṯe amu ag ap̱ig, “Ig am Johanes nai maṯiom, nai amu dim lamidta layaṯak aomut,” aon ap̱ig.
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Anam aeg amu Paulus nug aum. “Anuḵa Johanes nug danab ah layaṯaṯa, nug inam amelagp̱a aum. ‘Kayak Nug ahilag hip̱unin uhuqa madaḵunu amu ag oolag eḏueb, ag layaṯak aweg!’ awa aum. Nug ele, ‘Danab nug da dimulp̱a uḏiṯe, ag nuhignu oolagp̱a genab doyeg!’ awa aum. Danab amu nug Jesus,” awa aum.
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Paulus anam a, ag nai amu doona amu ag Naḏi Jesus onigp̱a layaṯak aop̱ig.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Paulus nug ep̱eg qaḏelagp̱a me, Kayak Ouḏi ne aona, ag ab ab nailagp̱a nai maṯinna, ag Kayak nai ele mehuqp̱ig.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Danab layaṯak aop̱ig ag oh amu 12 keeke anam.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Aria Paulus nug Juda dilag nai doyak lag oop̱a noa, nug Kayaknu ḏo maḏoḏnu nai g̱agaṯag mehuqom.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Nug kalam ewam anam mehuqeqe, laala ag nai amu ii aḏaglagnu g̱agaṯagnab daap̱ig amu ag oolagp̱a genab ii doop̱ig. Ag danab ah kuḏum amelagp̱a Naḏinu ib amu dap̱idna, nai nau madip̱ig. Anam heeg, Paulus nug ag uuaṯa, kristenib diia uḵa, deḏ oh Tiranasnu sul lag oop̱a noa, nai mehuqṯom.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Maḏ aḏit Paulus nug anam heehe, danab ah Asia daap̱ig, Juda amu Grik ele, ag oh Naḏinu nai doop̱ig.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Kayak Nug Paulus ep̱egp̱a kobol danab heḵunu elele iiṯa oḵainab heum.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Danab ag taḵaknu lamen amu lamen qaṯi laala ele aḵan uḏin, Paulus beḏup̱a mena aon, dimp̱a ag amu aon oḏe danab gumadna gona, beḏulagp̱a maaṯeg, danab oḏe ele ena daap̱ig. Ouḏi nau ele amu uuadna gop̱ig.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Am Juda laala ag oinna, ouḏi nau lamadp̱ig ele amu, ag Naḏi Jesus onigp̱a ap̱eg heeb, ouḏi nau danab ah uuadna goḵulagnu aon anana, ag inam ap̱ig. “Ig Jesus onigp̱a, Paulus nug nai nuhig mehuqṯe ele amu ig, ‘Ag danab imu uuidna uḵeg!’ ag amelagp̱a aṯem,” aon ap̱ig.
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Aria Juda dilag mana meṯak danab oḵai laa Skiwa, nug am nid danab eblaih aḏit ele amu, nug beḵod ag kobol amu hedap̱ig.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Ag anam henana, ag Jesus onigp̱a ouḏi nau laa amegp̱a anam ap̱ig amge ouḏi nau amu eḏua amelagp̱a inam aum. “Jesus amu da dooṯem, Paulus ele amu da dooṯem amge ag am aun?” awa aum.
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Ouḏi nau amu anam awa oḏ maṯe amu danab ouḏi nau nug beḏup̱a dayom ele amu, nug aha oola qaḏelagp̱a ta, eheḏ maḵuḏaṯa, beḏulag he nauha auta awe, ahilag lamen ele paṯiḏe ne, ag lag amup̱anu beḏulag miag ele dayeye, tiilag neene, ahan oolna gop̱ig.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Ag anam heeg, dimp̱a Juda danab amu Grik danab ele Epesus daap̱ig amu ag nai amu doon, ag oh baḏan, ag Naḏi Jesus binag mep̱ig.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Anam heegeg amu danab ah kuḏum ag oolagp̱a genab doop̱ig ele amu ag aḏi keeke nau anuḵa hep̱ig amu oh ag miag mena anam madip̱ig.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Amu ag oolagp̱anu danab kuḏum ag anuḵa onig awak, baḏ maknu buk ele aon aḏan, uḏat amu hep̱ig ele amu, ag buk amu aḵan qag mena, danab ah oh noolagp̱a manaṯeg ewom. Ag buk amunu ahilag nob men doḏo amu oh eb qep̱ig amu 50,000 men doḏo silwa.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Anam heegeg, Naḏinu nai tuala ugeḵe, kuḏumnab doona, kuḏum ag Jesusnu oolagp̱a genab doop̱ig.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Amu dimp̱a amu Kayak Ouḏi Nug Paulus dab mak meṯe, Paulus nug aha, Makedonia Akaia ele dilagp̱a uḵa oiyowa amu dimp̱a nug Jerusalem goḵunu dab meum. Dab ma amu nug aum. “Da Jerusalem ap̱a uḵoya, dimp̱a amu da uḵen ab oḵai onig Rom ele anidḵul,” awa aum.
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Nug anam awowa amu danab aḏit nug ehanidpiḏ ele amu maate, Makedonia gopiḏ. A am Timotius Erastas ele. Paulus nuḵa Asia wanp̱a, ap̱a nakok dayom.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Paulus nug ap̱a dayeye, haen amup̱a danab laala ag Naḏinu ib amu kekeḏ meṯan, ahan muṯub naḏi qenana hep̱ig.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Kobol amu inam beum. Danab laa onig Demitrias nug am keeke silwap̱a haknu doyak ele. Aria danab laala ag ele uḏat amu doop̱ig amu ag nug waap̱a daanna uḏat amu henana, ag kayak ham bup̱uak onig Atmas, nuhig meṯid lag doṯog naunau henana, men doḏo oḵai aodp̱ig.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Nug danab amu qag maṯowa amu danab laala ag silwap̱a, keeke diig laala haknu doyak ele amu, ag ele he uḏieg, nug amelagp̱a aum. “O danab, ag dooṯeb, uḏat imup̱a men doḏo ihinig ena beṯe.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Amu danab laa onig Paulus nug uḏia, danab ah ameg naḏi eeḏaṯa ham bup̱uewe, ahilag dab mak am kaboliak daaṯe. Ag amu ele anidna dooṯeb. Anṯeg, nug Epesusib anam ii heum. Iiṯa! Nug Asia wan imu ohp̱a bia oiyaya, nug anam heṯe. Nug inam aṯe. ‘Nigul, ig ep̱enigp̱a heṯem imu am, Kayak iiṯa!’ Nug hanhan anam aṯe.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Paulus nai aṯe, amuam ihinig men doḏo aognignu uḏat imu onig aaḵu heeb nauhḵutai. Amuib iiṯa, nug nai aṯe amuam geha danab ah ag genab doop̱eg amu kayak ah onig Atmas amu nuhig mana meṯak lag amunu geha danab ah ag, ‘Umu am keeke genab iiṯa, keeke ham bup̱uak,’ aon aḵulagtai. Gemu Asia oop̱anu oh amu danab ah wan ohp̱anu ele ag kayak ah onig Atmas binag meṯeb amge Paulusnu nai heeb, Atmas onig naḏi aaḵu iiṯa meḵutai,” awa aum.
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Demitrias nug anam awa a, ag nai amu doona, ag opoḏilag huana be, ag huanak qalan ena ap̱ig. “Atmas, nug amu ig Epesus ihinig kayak, nug am naḏi, anuqak,” aon ep̱ig.
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Ag anam aon eeg amu ewak baag naḏinab ab amup̱a ahehe, danab ah oh ag muṯub qenana, ag ahan oh qaibaḏ qag mak abenp̱a gonana, ag Gaias Aristakus ele aḏualatna eeḏatna ag ele oh gop̱ig. A amu Makedonia danab aḏit, a Paulus ele oh oip̱ig.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Aria ag gona amup̱a daaegeg, Paulus nug noa danab ah noolagp̱a nai madiḵunu heum amge nug guiṯak aomanu kristen ag nug hagaḵa aop̱ig.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Asia gabman laala, ag Paulus ele layam batap̱ig amu, ag nai meeg uḵe, ag Paulus nug qag mak abenp̱a ii gomanu ii daye daye ap̱ig.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Danab ah ameg naḏi amu ag ahilag dab mak kaboliom, ag kuḏum ag aḏinu qag makp̱a uḏip̱ig amu ag ootot aqom amunu danab laala ag nai iḏu laa anan eegeg, laala ag nai iḏu laa anan ep̱ig.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Ag anam heegeg, Juda daap̱ig ele amu ag ab amup̱an danab ag ahilagp̱a nai yaaglagnu baḏan, ag ahan, Aleksanda duṯuneg noolagp̱a no amu danab laa ap̱a daap̱ig ele, ag nug nai madiḵunu heeg, Aleksanda nug ep̱eg huma, danab ah amelagp̱a nai ab dooglagnu dig ma aḵunu heum.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Amge muṯub qenan daap̱ig ele, ag nug anidna doop̱ig, nug am Juda amunu ag oh oḏelag ooho, ag huanak ep̱ig. “Atmas, nug am ig Epesus ihinig kayak, nug am naḏi, anuqak!” Ag anamib aam ameg aḏit anam anana ep̱ig.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Anam heegeg, dimp̱a Epesus abnu ḏo meṯak danab amu nug he, danab ah ag to eṯeg, nug amelagp̱a aum. “Epesus danab! Wan ohp̱an danab oolagp̱anu amu aun laa nug Epesus, ab imup̱an danab, ig naḏi Atmas, nug nigul hab aṯannu igup̱a na qeum amu, ig nuhig mana meṯak lag ele gumaṯem ii dooṯe?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Amu danab laa nai amu tap̱eb noḵunu elele iiṯa amunu ag uun to eṯeg! Ag aib ahan pahanab keeke laa hep̱ig.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Danab aḏit imu ag a diiatna uḏip̱ig amge a Atmasnu mana meṯak laḵanu keeke yab laa ii aopiḏ. A ihinig kayak ah ele dap̱idya, aoi aoi ii qedapiḏ.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Amu Demitrias nug nuhiḵud uḏat danab ele ag danab laa nug ahilagnu eheḏ laa heum dayeb amu ag danab amu heṯoḏiakp̱a meḵulagnu ib daaṯe. Gabman oḵai daaṯeb. Ag geha heṯoḏiakp̱a nai amu bap̱aidḵulag.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Amu ag oolagp̱a nai laala dayeb amu aria ag qag mak haenp̱a ag qag mena, nai amu bap̱aidḵulag.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Ag gemu hep̱ig imu am eheḏ laa ana beḵutai. Aḏinu? Gemu ag aaḵu muṯub qenan hep̱ig amu gabman oḵai amunu nai heḵulag bia, amuam aḏitai keeke laa eheḏ dayom amunu hep̱ig laa iiṯa. Aria am laa ag ig qag mak nau imunu oḏ megap̱eg amu geha ig nai laa aḵunignu elele iiṯa.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Aria abnu ḏo meṯak danab nug amelagp̱a anam awowa he, danab ah amu qatiadna gop̱ig.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.