Atos 19
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NVT
1 Apolos nug Korint ap̱a dayeye, haen amup̱a Paulus nug uḵa, atu heqo laih qauko elep̱a oiya oiya, nug Epesus ta, ap̱a nug kristen laala daaegeg anaṯa,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Nug oḏ maṯom. “Ag oolagp̱a genab doyona amu ag Kayak Ouḏi aop̱igte?” awa aum. Awa a ag ap̱ig. “Iiṯa! Ig Kayak Ouḏi daaṯe, nai amu laa nug a ii doomut,” aon ap̱ig.
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Aon aeg aria Paulus nug oḏ maṯa aum. “Aaḵu amunu ag layaṯak aḏi aop̱ig?” oḏ maṯom. Oḏ maṯe amu ag ap̱ig, “Ig am Johanes nai maṯiom, nai amu dim lamidta layaṯak aomut,” aon ap̱ig.
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Anam aeg amu Paulus nug aum. “Anuḵa Johanes nug danab ah layaṯaṯa, nug inam amelagp̱a aum. ‘Kayak Nug ahilag hip̱unin uhuqa madaḵunu amu ag oolag eḏueb, ag layaṯak aweg!’ awa aum. Nug ele, ‘Danab nug da dimulp̱a uḏiṯe, ag nuhignu oolagp̱a genab doyeg!’ awa aum. Danab amu nug Jesus,” awa aum.
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Paulus anam a, ag nai amu doona amu ag Naḏi Jesus onigp̱a layaṯak aop̱ig.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Paulus nug ep̱eg qaḏelagp̱a me, Kayak Ouḏi ne aona, ag ab ab nailagp̱a nai maṯinna, ag Kayak nai ele mehuqp̱ig.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Danab layaṯak aop̱ig ag oh amu 12 keeke anam.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Aria Paulus nug Juda dilag nai doyak lag oop̱a noa, nug Kayaknu ḏo maḏoḏnu nai g̱agaṯag mehuqom.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Nug kalam ewam anam mehuqeqe, laala ag nai amu ii aḏaglagnu g̱agaṯagnab daap̱ig amu ag oolagp̱a genab ii doop̱ig. Ag danab ah kuḏum amelagp̱a Naḏinu ib amu dap̱idna, nai nau madip̱ig. Anam heeg, Paulus nug ag uuaṯa, kristenib diia uḵa, deḏ oh Tiranasnu sul lag oop̱a noa, nai mehuqṯom.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Maḏ aḏit Paulus nug anam heehe, danab ah Asia daap̱ig, Juda amu Grik ele, ag oh Naḏinu nai doop̱ig.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Kayak Nug Paulus ep̱egp̱a kobol danab heḵunu elele iiṯa oḵainab heum.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Danab ag taḵaknu lamen amu lamen qaṯi laala ele aḵan uḏin, Paulus beḏup̱a mena aon, dimp̱a ag amu aon oḏe danab gumadna gona, beḏulagp̱a maaṯeg, danab oḏe ele ena daap̱ig. Ouḏi nau ele amu uuadna gop̱ig.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Am Juda laala ag oinna, ouḏi nau lamadp̱ig ele amu, ag Naḏi Jesus onigp̱a ap̱eg heeb, ouḏi nau danab ah uuadna goḵulagnu aon anana, ag inam ap̱ig. “Ig Jesus onigp̱a, Paulus nug nai nuhig mehuqṯe ele amu ig, ‘Ag danab imu uuidna uḵeg!’ ag amelagp̱a aṯem,” aon ap̱ig.
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Aria Juda dilag mana meṯak danab oḵai laa Skiwa, nug am nid danab eblaih aḏit ele amu, nug beḵod ag kobol amu hedap̱ig.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Ag anam henana, ag Jesus onigp̱a ouḏi nau laa amegp̱a anam ap̱ig amge ouḏi nau amu eḏua amelagp̱a inam aum. “Jesus amu da dooṯem, Paulus ele amu da dooṯem amge ag am aun?” awa aum.
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Ouḏi nau amu anam awa oḏ maṯe amu danab ouḏi nau nug beḏup̱a dayom ele amu, nug aha oola qaḏelagp̱a ta, eheḏ maḵuḏaṯa, beḏulag he nauha auta awe, ahilag lamen ele paṯiḏe ne, ag lag amup̱anu beḏulag miag ele dayeye, tiilag neene, ahan oolna gop̱ig.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Ag anam heeg, dimp̱a Juda danab amu Grik danab ele Epesus daap̱ig amu ag nai amu doon, ag oh baḏan, ag Naḏi Jesus binag mep̱ig.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Anam heegeg amu danab ah kuḏum ag oolagp̱a genab doop̱ig ele amu ag aḏi keeke nau anuḵa hep̱ig amu oh ag miag mena anam madip̱ig.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Amu ag oolagp̱anu danab kuḏum ag anuḵa onig awak, baḏ maknu buk ele aon aḏan, uḏat amu hep̱ig ele amu, ag buk amu aḵan qag mena, danab ah oh noolagp̱a manaṯeg ewom. Ag buk amunu ahilag nob men doḏo amu oh eb qep̱ig amu 50,000 men doḏo silwa.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Anam heegeg, Naḏinu nai tuala ugeḵe, kuḏumnab doona, kuḏum ag Jesusnu oolagp̱a genab doop̱ig.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Amu dimp̱a amu Kayak Ouḏi Nug Paulus dab mak meṯe, Paulus nug aha, Makedonia Akaia ele dilagp̱a uḵa oiyowa amu dimp̱a nug Jerusalem goḵunu dab meum. Dab ma amu nug aum. “Da Jerusalem ap̱a uḵoya, dimp̱a amu da uḵen ab oḵai onig Rom ele anidḵul,” awa aum.
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Nug anam awowa amu danab aḏit nug ehanidpiḏ ele amu maate, Makedonia gopiḏ. A am Timotius Erastas ele. Paulus nuḵa Asia wanp̱a, ap̱a nakok dayom.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Paulus nug ap̱a dayeye, haen amup̱a danab laala ag Naḏinu ib amu kekeḏ meṯan, ahan muṯub naḏi qenana hep̱ig.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Kobol amu inam beum. Danab laa onig Demitrias nug am keeke silwap̱a haknu doyak ele. Aria danab laala ag ele uḏat amu doop̱ig amu ag nug waap̱a daanna uḏat amu henana, ag kayak ham bup̱uak onig Atmas, nuhig meṯid lag doṯog naunau henana, men doḏo oḵai aodp̱ig.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Nug danab amu qag maṯowa amu danab laala ag silwap̱a, keeke diig laala haknu doyak ele amu, ag ele he uḏieg, nug amelagp̱a aum. “O danab, ag dooṯeb, uḏat imup̱a men doḏo ihinig ena beṯe.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Amu danab laa onig Paulus nug uḏia, danab ah ameg naḏi eeḏaṯa ham bup̱uewe, ahilag dab mak am kaboliak daaṯe. Ag amu ele anidna dooṯeb. Anṯeg, nug Epesusib anam ii heum. Iiṯa! Nug Asia wan imu ohp̱a bia oiyaya, nug anam heṯe. Nug inam aṯe. ‘Nigul, ig ep̱enigp̱a heṯem imu am, Kayak iiṯa!’ Nug hanhan anam aṯe.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Paulus nai aṯe, amuam ihinig men doḏo aognignu uḏat imu onig aaḵu heeb nauhḵutai. Amuib iiṯa, nug nai aṯe amuam geha danab ah ag genab doop̱eg amu kayak ah onig Atmas amu nuhig mana meṯak lag amunu geha danab ah ag, ‘Umu am keeke genab iiṯa, keeke ham bup̱uak,’ aon aḵulagtai. Gemu Asia oop̱anu oh amu danab ah wan ohp̱anu ele ag kayak ah onig Atmas binag meṯeb amge Paulusnu nai heeb, Atmas onig naḏi aaḵu iiṯa meḵutai,” awa aum.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Demitrias nug anam awa a, ag nai amu doona, ag opoḏilag huana be, ag huanak qalan ena ap̱ig. “Atmas, nug amu ig Epesus ihinig kayak, nug am naḏi, anuqak,” aon ep̱ig.
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Ag anam aon eeg amu ewak baag naḏinab ab amup̱a ahehe, danab ah oh ag muṯub qenana, ag ahan oh qaibaḏ qag mak abenp̱a gonana, ag Gaias Aristakus ele aḏualatna eeḏatna ag ele oh gop̱ig. A amu Makedonia danab aḏit, a Paulus ele oh oip̱ig.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Aria ag gona amup̱a daaegeg, Paulus nug noa danab ah noolagp̱a nai madiḵunu heum amge nug guiṯak aomanu kristen ag nug hagaḵa aop̱ig.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Asia gabman laala, ag Paulus ele layam batap̱ig amu, ag nai meeg uḵe, ag Paulus nug qag mak abenp̱a ii gomanu ii daye daye ap̱ig.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Danab ah ameg naḏi amu ag ahilag dab mak kaboliom, ag kuḏum ag aḏinu qag makp̱a uḏip̱ig amu ag ootot aqom amunu danab laala ag nai iḏu laa anan eegeg, laala ag nai iḏu laa anan ep̱ig.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ag anam heegeg, Juda daap̱ig ele amu ag ab amup̱an danab ag ahilagp̱a nai yaaglagnu baḏan, ag ahan, Aleksanda duṯuneg noolagp̱a no amu danab laa ap̱a daap̱ig ele, ag nug nai madiḵunu heeg, Aleksanda nug ep̱eg huma, danab ah amelagp̱a nai ab dooglagnu dig ma aḵunu heum.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Amge muṯub qenan daap̱ig ele, ag nug anidna doop̱ig, nug am Juda amunu ag oh oḏelag ooho, ag huanak ep̱ig. “Atmas, nug am ig Epesus ihinig kayak, nug am naḏi, anuqak!” Ag anamib aam ameg aḏit anam anana ep̱ig.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Anam heegeg, dimp̱a Epesus abnu ḏo meṯak danab amu nug he, danab ah ag to eṯeg, nug amelagp̱a aum. “Epesus danab! Wan ohp̱an danab oolagp̱anu amu aun laa nug Epesus, ab imup̱an danab, ig naḏi Atmas, nug nigul hab aṯannu igup̱a na qeum amu, ig nuhig mana meṯak lag ele gumaṯem ii dooṯe?
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Amu danab laa nai amu tap̱eb noḵunu elele iiṯa amunu ag uun to eṯeg! Ag aib ahan pahanab keeke laa hep̱ig.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Danab aḏit imu ag a diiatna uḏip̱ig amge a Atmasnu mana meṯak laḵanu keeke yab laa ii aopiḏ. A ihinig kayak ah ele dap̱idya, aoi aoi ii qedapiḏ.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Amu Demitrias nug nuhiḵud uḏat danab ele ag danab laa nug ahilagnu eheḏ laa heum dayeb amu ag danab amu heṯoḏiakp̱a meḵulagnu ib daaṯe. Gabman oḵai daaṯeb. Ag geha heṯoḏiakp̱a nai amu bap̱aidḵulag.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Amu ag oolagp̱a nai laala dayeb amu aria ag qag mak haenp̱a ag qag mena, nai amu bap̱aidḵulag.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Ag gemu hep̱ig imu am eheḏ laa ana beḵutai. Aḏinu? Gemu ag aaḵu muṯub qenan hep̱ig amu gabman oḵai amunu nai heḵulag bia, amuam aḏitai keeke laa eheḏ dayom amunu hep̱ig laa iiṯa. Aria am laa ag ig qag mak nau imunu oḏ megap̱eg amu geha ig nai laa aḵunignu elele iiṯa.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Aria abnu ḏo meṯak danab nug amelagp̱a anam awowa he, danab ah amu qatiadna gop̱ig.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.