Atos 19

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Apolos nug Korint ap̱a dayeye, haen amup̱a Paulus nug uḵa, atu heqo laih qauko elep̱a oiya oiya, nug Epesus ta, ap̱a nug kristen laala daaegeg anaṯa,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Nug oḏ maṯom. “Ag oolagp̱a genab doyona amu ag Kayak Ouḏi aop̱igte?” awa aum. Awa a ag ap̱ig. “Iiṯa! Ig Kayak Ouḏi daaṯe, nai amu laa nug a ii doomut,” aon ap̱ig.
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Aon aeg aria Paulus nug oḏ maṯa aum. “Aaḵu amunu ag layaṯak aḏi aop̱ig?” oḏ maṯom. Oḏ maṯe amu ag ap̱ig, “Ig am Johanes nai maṯiom, nai amu dim lamidta layaṯak aomut,” aon ap̱ig.
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Anam aeg amu Paulus nug aum. “Anuḵa Johanes nug danab ah layaṯaṯa, nug inam amelagp̱a aum. ‘Kayak Nug ahilag hip̱unin uhuqa madaḵunu amu ag oolag eḏueb, ag layaṯak aweg!’ awa aum. Nug ele, ‘Danab nug da dimulp̱a uḏiṯe, ag nuhignu oolagp̱a genab doyeg!’ awa aum. Danab amu nug Jesus,” awa aum.
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Paulus anam a, ag nai amu doona amu ag Naḏi Jesus onigp̱a layaṯak aop̱ig.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Paulus nug ep̱eg qaḏelagp̱a me, Kayak Ouḏi ne aona, ag ab ab nailagp̱a nai maṯinna, ag Kayak nai ele mehuqp̱ig.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Danab layaṯak aop̱ig ag oh amu 12 keeke anam.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Aria Paulus nug Juda dilag nai doyak lag oop̱a noa, nug Kayaknu ḏo maḏoḏnu nai g̱agaṯag mehuqom.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Nug kalam ewam anam mehuqeqe, laala ag nai amu ii aḏaglagnu g̱agaṯagnab daap̱ig amu ag oolagp̱a genab ii doop̱ig. Ag danab ah kuḏum amelagp̱a Naḏinu ib amu dap̱idna, nai nau madip̱ig. Anam heeg, Paulus nug ag uuaṯa, kristenib diia uḵa, deḏ oh Tiranasnu sul lag oop̱a noa, nai mehuqṯom.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Maḏ aḏit Paulus nug anam heehe, danab ah Asia daap̱ig, Juda amu Grik ele, ag oh Naḏinu nai doop̱ig.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Kayak Nug Paulus ep̱egp̱a kobol danab heḵunu elele iiṯa oḵainab heum.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Danab ag taḵaknu lamen amu lamen qaṯi laala ele aḵan uḏin, Paulus beḏup̱a mena aon, dimp̱a ag amu aon oḏe danab gumadna gona, beḏulagp̱a maaṯeg, danab oḏe ele ena daap̱ig. Ouḏi nau ele amu uuadna gop̱ig.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Am Juda laala ag oinna, ouḏi nau lamadp̱ig ele amu, ag Naḏi Jesus onigp̱a ap̱eg heeb, ouḏi nau danab ah uuadna goḵulagnu aon anana, ag inam ap̱ig. “Ig Jesus onigp̱a, Paulus nug nai nuhig mehuqṯe ele amu ig, ‘Ag danab imu uuidna uḵeg!’ ag amelagp̱a aṯem,” aon ap̱ig.
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Aria Juda dilag mana meṯak danab oḵai laa Skiwa, nug am nid danab eblaih aḏit ele amu, nug beḵod ag kobol amu hedap̱ig.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ag anam henana, ag Jesus onigp̱a ouḏi nau laa amegp̱a anam ap̱ig amge ouḏi nau amu eḏua amelagp̱a inam aum. “Jesus amu da dooṯem, Paulus ele amu da dooṯem amge ag am aun?” awa aum.
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ouḏi nau amu anam awa oḏ maṯe amu danab ouḏi nau nug beḏup̱a dayom ele amu, nug aha oola qaḏelagp̱a ta, eheḏ maḵuḏaṯa, beḏulag he nauha auta awe, ahilag lamen ele paṯiḏe ne, ag lag amup̱anu beḏulag miag ele dayeye, tiilag neene, ahan oolna gop̱ig.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ag anam heeg, dimp̱a Juda danab amu Grik danab ele Epesus daap̱ig amu ag nai amu doon, ag oh baḏan, ag Naḏi Jesus binag mep̱ig.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Anam heegeg amu danab ah kuḏum ag oolagp̱a genab doop̱ig ele amu ag aḏi keeke nau anuḵa hep̱ig amu oh ag miag mena anam madip̱ig.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Amu ag oolagp̱anu danab kuḏum ag anuḵa onig awak, baḏ maknu buk ele aon aḏan, uḏat amu hep̱ig ele amu, ag buk amu aḵan qag mena, danab ah oh noolagp̱a manaṯeg ewom. Ag buk amunu ahilag nob men doḏo amu oh eb qep̱ig amu 50,000 men doḏo silwa.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Anam heegeg, Naḏinu nai tuala ugeḵe, kuḏumnab doona, kuḏum ag Jesusnu oolagp̱a genab doop̱ig.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Amu dimp̱a amu Kayak Ouḏi Nug Paulus dab mak meṯe, Paulus nug aha, Makedonia Akaia ele dilagp̱a uḵa oiyowa amu dimp̱a nug Jerusalem goḵunu dab meum. Dab ma amu nug aum. “Da Jerusalem ap̱a uḵoya, dimp̱a amu da uḵen ab oḵai onig Rom ele anidḵul,” awa aum.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Nug anam awowa amu danab aḏit nug ehanidpiḏ ele amu maate, Makedonia gopiḏ. A am Timotius Erastas ele. Paulus nuḵa Asia wanp̱a, ap̱a nakok dayom.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Paulus nug ap̱a dayeye, haen amup̱a danab laala ag Naḏinu ib amu kekeḏ meṯan, ahan muṯub naḏi qenana hep̱ig.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Kobol amu inam beum. Danab laa onig Demitrias nug am keeke silwap̱a haknu doyak ele. Aria danab laala ag ele uḏat amu doop̱ig amu ag nug waap̱a daanna uḏat amu henana, ag kayak ham bup̱uak onig Atmas, nuhig meṯid lag doṯog naunau henana, men doḏo oḵai aodp̱ig.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Nug danab amu qag maṯowa amu danab laala ag silwap̱a, keeke diig laala haknu doyak ele amu, ag ele he uḏieg, nug amelagp̱a aum. “O danab, ag dooṯeb, uḏat imup̱a men doḏo ihinig ena beṯe.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Amu danab laa onig Paulus nug uḏia, danab ah ameg naḏi eeḏaṯa ham bup̱uewe, ahilag dab mak am kaboliak daaṯe. Ag amu ele anidna dooṯeb. Anṯeg, nug Epesusib anam ii heum. Iiṯa! Nug Asia wan imu ohp̱a bia oiyaya, nug anam heṯe. Nug inam aṯe. ‘Nigul, ig ep̱enigp̱a heṯem imu am, Kayak iiṯa!’ Nug hanhan anam aṯe.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Paulus nai aṯe, amuam ihinig men doḏo aognignu uḏat imu onig aaḵu heeb nauhḵutai. Amuib iiṯa, nug nai aṯe amuam geha danab ah ag genab doop̱eg amu kayak ah onig Atmas amu nuhig mana meṯak lag amunu geha danab ah ag, ‘Umu am keeke genab iiṯa, keeke ham bup̱uak,’ aon aḵulagtai. Gemu Asia oop̱anu oh amu danab ah wan ohp̱anu ele ag kayak ah onig Atmas binag meṯeb amge Paulusnu nai heeb, Atmas onig naḏi aaḵu iiṯa meḵutai,” awa aum.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Demitrias nug anam awa a, ag nai amu doona, ag opoḏilag huana be, ag huanak qalan ena ap̱ig. “Atmas, nug amu ig Epesus ihinig kayak, nug am naḏi, anuqak,” aon ep̱ig.
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ag anam aon eeg amu ewak baag naḏinab ab amup̱a ahehe, danab ah oh ag muṯub qenana, ag ahan oh qaibaḏ qag mak abenp̱a gonana, ag Gaias Aristakus ele aḏualatna eeḏatna ag ele oh gop̱ig. A amu Makedonia danab aḏit, a Paulus ele oh oip̱ig.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Aria ag gona amup̱a daaegeg, Paulus nug noa danab ah noolagp̱a nai madiḵunu heum amge nug guiṯak aomanu kristen ag nug hagaḵa aop̱ig.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Asia gabman laala, ag Paulus ele layam batap̱ig amu, ag nai meeg uḵe, ag Paulus nug qag mak abenp̱a ii gomanu ii daye daye ap̱ig.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Danab ah ameg naḏi amu ag ahilag dab mak kaboliom, ag kuḏum ag aḏinu qag makp̱a uḏip̱ig amu ag ootot aqom amunu danab laala ag nai iḏu laa anan eegeg, laala ag nai iḏu laa anan ep̱ig.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ag anam heegeg, Juda daap̱ig ele amu ag ab amup̱an danab ag ahilagp̱a nai yaaglagnu baḏan, ag ahan, Aleksanda duṯuneg noolagp̱a no amu danab laa ap̱a daap̱ig ele, ag nug nai madiḵunu heeg, Aleksanda nug ep̱eg huma, danab ah amelagp̱a nai ab dooglagnu dig ma aḵunu heum.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Amge muṯub qenan daap̱ig ele, ag nug anidna doop̱ig, nug am Juda amunu ag oh oḏelag ooho, ag huanak ep̱ig. “Atmas, nug am ig Epesus ihinig kayak, nug am naḏi, anuqak!” Ag anamib aam ameg aḏit anam anana ep̱ig.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Anam heegeg, dimp̱a Epesus abnu ḏo meṯak danab amu nug he, danab ah ag to eṯeg, nug amelagp̱a aum. “Epesus danab! Wan ohp̱an danab oolagp̱anu amu aun laa nug Epesus, ab imup̱an danab, ig naḏi Atmas, nug nigul hab aṯannu igup̱a na qeum amu, ig nuhig mana meṯak lag ele gumaṯem ii dooṯe?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Amu danab laa nai amu tap̱eb noḵunu elele iiṯa amunu ag uun to eṯeg! Ag aib ahan pahanab keeke laa hep̱ig.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Danab aḏit imu ag a diiatna uḏip̱ig amge a Atmasnu mana meṯak laḵanu keeke yab laa ii aopiḏ. A ihinig kayak ah ele dap̱idya, aoi aoi ii qedapiḏ.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Amu Demitrias nug nuhiḵud uḏat danab ele ag danab laa nug ahilagnu eheḏ laa heum dayeb amu ag danab amu heṯoḏiakp̱a meḵulagnu ib daaṯe. Gabman oḵai daaṯeb. Ag geha heṯoḏiakp̱a nai amu bap̱aidḵulag.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Amu ag oolagp̱a nai laala dayeb amu aria ag qag mak haenp̱a ag qag mena, nai amu bap̱aidḵulag.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Ag gemu hep̱ig imu am eheḏ laa ana beḵutai. Aḏinu? Gemu ag aaḵu muṯub qenan hep̱ig amu gabman oḵai amunu nai heḵulag bia, amuam aḏitai keeke laa eheḏ dayom amunu hep̱ig laa iiṯa. Aria am laa ag ig qag mak nau imunu oḏ megap̱eg amu geha ig nai laa aḵunignu elele iiṯa.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Aria abnu ḏo meṯak danab nug amelagp̱a anam awowa he, danab ah amu qatiadna gop̱ig.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.