Apocalipse 18

KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Keeke amu oh dimp̱a engel laa nug hab aṯannu neene anidmi. Nug g̱agaṯag oḵainab ele, nuhig bala amu he, wan oh amahlom.
1 Depois disso, vi descer do céu outro anjo que tinha grande poder, e a terra foi iluminada por sua glória.
2 Nug na, baag oḵaip̱anab ewa aum. “Ab oḵai Babilon aaḵu nauhom! Aaḵu na qeum! Nug aaḵu ouḏi nau daaglagnu abenlag daaṯe. Ouḏi nau, ai op̱ia awak iiṯa amu ai laala naunab abenlag ele.
2 Clamou em alta voz, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, a Grande. Tornou-se morada dos demônios, prisão dos espíritos imundos e das aves impuras e abomináveis,
3 Aḏinu? Danab ah kuḏum wan atu ohp̱anu nug ele gap̱ai kobol, danab le g̱agaṯag laeg kaaka aqaṯe, amubia hep̱ig. Amu king atu atunu amu ele nug ele gap̱ai kobol hep̱ig. Danab ah wanp̱anu men doḏo uḏat heṯeb ele, amu ele ag nuhig kobol eheḏp̱a enulag ele daap̱ig,” awa aum.
3 porque todas as nações beberam do vinho da ira de sua luxúria, pecaram com ela os reis da terra e os mercadores da terra se enriqueceram com o excesso do seu luxo.
4 Amu da baula baag laa hab aṯannu be doomi amu nug inam aum. “Dahilad danab ah ag nug oop̱anu uḏin, dimiṯim ip̱a doig! Iiṯa dayeb, ag nug ou qep̱eg, ag nug ele nuhig hip̱uninp̱a daaglag, nuhig hip̱unin nob amu ele ag nug ele aoglag.
4 Ouvi outra voz do céu que dizia: Meu povo, sai de seu meio para que não participes de seus pecados e não tenhas parte nas suas pragas,
5 Aḏinu? Nuhig hip̱unin, ameg naḏi qauko bia, hab aṯan daaegeg, kobol nuhig tutuḵu iiṯa amu Kayak daugp̱a doum.
5 porque seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das suas injustiças.
6 Ag nuhig kobol nau amunu dab mena, nob elelenab eḏun meṯeg! Nug kobol nuhig nau qag me, kuḏumnab beum, amubia ag tuḏidna, ag nuhig nob nau qag mena kuḏumnab meṯeg! Nug le g̱agaṯag hai goḵoḏp̱a kaboliom bia ag ele le g̱agaṯagnab tuḏidna, hai goḵoḏ amup̱a kabolina, kuḏum meṯeg!
6 Faze com ela o que fez {contigo}, e retribui-lhe o dobro de seus malefícios; na taça que ela deu de beber, dá-lhe o dobro.
7 Nug nuḵa enaen ma, binag humama, keeke ena enaib aoḵunu wagai ma, kobol kuḏum heum. Amunu ag nug guiṯak melemel amup̱aib meṯeg! Nuhig gayak ele melemel amup̱a mena hep̱eg, nug gayaḏ! Aḏinu? Nug, ‘Da kuin, da ah qab iiṯa amunu gayak baag laa dahilp̱a ii bema,’ aṯe.
7 Na mesma proporção em que fez ostentação de luxo, dá-lhe em tormentos e prantos. Pois ela disse no seu coração: Estou no trono como rainha, e não viúva, e nunca conhecerei o luto.
8 Anam aṯe amunu keeke nau diigdiig oh deḏ laip̱up̱a nuhigp̱a beḵu. Oḏe kuḏum beḵu, danab kuḏum eheḏnab gaaglag. Enug haen naḏi ele beebeb, ab oḵai Babilon ele ab eweb iiṯa meḵu. Aḏinu? Naḏi Kayak, Nug g̱agaṯag oḵai ele, Nug epeḏidṯe.
8 Por isso, num só dia virão sobre ela as pragas: morte, pranto, fome. Ela será consumida pelo fogo, porque forte é o Senhor Deus que a condenou.
9 Wanp̱anu king ag ah amu ele gap̱ai kobol henana, kobol nau kuḏum ele hep̱ig amunu geha wanp̱anu king ag nug ab aḏup̱a ewebeb, nuhig ab kahug anidna, ag momolag qeutnana, beḏulag paḵunna gaaglag.
9 Hão de chorar e lamentar-se por sua causa os reis da terra que com ela se contaminaram e pecaram, quando avistarem a fumaça do seu incêndio.
10 Ag piḏe daanna, nuhig guiṯak amunu baḏana aḵulag. “O gadonnab Babilon! Na ab oḵai, na g̱agaṯag oḵai ele amge aam ameg laip̱up̱aib nahip hip̱uninnu nob nau aaḵu neum,” aon aḵulag.
10 Parados ao longe, de medo de seus tormentos, eles dirão: Ai, ai da grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Bastou um momento para tua execução!
11 Danab ag enulag uḏat heṯeb ele amu, ag ele nuhignu dab mak aonna, oolag ug ele dayebeb gaaglag. Aḏinu? Ab amup̱an danab ag ahilag keeke ele baula daden ii memana.
11 Também os negociantes da terra choram e se lamentam a seu respeito, porque já não há ninguém que lhes compre os carregamentos:
12 Keeke amuam gol, silwa, men ena, linen lamen, lamen kokoḏ diigdiig, lamen laa silkp̱a hak, ad muṯuḏig ele diigdiig, keeke laala ag doḏ onig elepan aelagp̱a hoip̱ig ele amu, keeke laala, ad maha nob oḵai elep̱a hep̱ig amu bras, aen, men geḏaḏlak ele.
12 carregamento de ouro e prata, pedras preciosas e pérolas, linho e púrpura, seda e escarlate, bem como de toda espécie de madeira odorífera, objetos de marfim e madeira preciosa; de bronze, ferro e mármore;
13 Keeke laala imu ele laa sinimon, lanaknu qanai, kalu muṯuḏig ele, bala goḏen, wain, wit, wit kalu amu bulmakau, sipsip, hos karis ele, begbeg danab ele. Keeke amu oh amu ab oḵai amunu danab ag baula daden ii memana.
13 de cinamomo e essência; de aromas, mirra e incenso; de vinho e óleo, de farinha e trigo, de animais de carga, ovelhas, cavalos e carros, escravos e outros homens.
14 Danab ag enulagnu uḏat heṯeb ele ag aḵulag. “Keeke oh na haen oh aoḵutnu oot huana dayom amu, na baula ii aomna. Na enun oh padal meum amu na keeke amu oh baula ii anidmana,” aon aḵulag.
14 Eis que o bom tempo de tuas paixões animalescas se escoou. Toda a magnificência e todo o brilho se apagaram, e jamais serão reencontrados.
15 Aria danab ag keeke amup̱a enub uḏat henana, men doḏo ab oḵai amup̱anu aop̱ig ele amu, ag guiṯak nau ab oḵai amu awom amunu baḏana autna aona, piḏe umanab gona gaanna, oolag ug ele daanna,
15 Os mercadores destas coisas, que delas se enriqueceram, pararão ao longe, de medo de seus tormentos, e hão de chorar e lamentar-se, dizendo:
16 aḵulag. “O gadon gadonnab ab oḵai. Anuḵa nug linen lamen enanag amu lamen kokoḏ diigdiig ma amu golp̱a, men enanagp̱a amu oogog daden oḵai elep̱a beḏu bala medṯom.
16 Ai, ai da grande cidade, que se revestia de linho, púrpura e escarlate, toda ornada de ouro, pedras preciosas e pérolas.
17 Amge aam ameg laip̱up̱a nuhig enub amu oh iiṯa meum.” Ub gumak danab, danab ub daden mena, ubp̱a tena, yu qaḏep̱a ab laap̱a goṯeb ele, ub gumak danabnu uḏat nid amu danab men doḏo uḏat yu qaḏep̱a heṯeb ele amu, ag oh ab oḵai amu anidna, piḏenab daaglag.
17 Num só momento toda essa riqueza foi devastada! Todos os pilotos e todos os navegantes, os marinheiros e todos os que trabalham no mar paravam ao longe
18 Ag ab oḵai Babilon ewebeb, nuhig kahug amu anidna, enan aḵulag. “Ab aṯen amu ab oḵai umu ele elele?” aon aḵulag.
18 e exclamavam, ao ver a fumaça do incêndio: Que havia de comparável a essa grande cidade?
19 Ag anam anana, ag wan gap̱ud agap̱eg, iḵilagp̱a teebeb, oolag mabaṯeb, gayak oolagp̱a am beeb, enan aḵulag. “O gadon gadonnab. Danab oh ag ub yu qaḏep̱a oiyakp̱a ag keeke awona, ab oḵai amup̱a meeg, daden meegeg, enulag ele daap̱ig amu, aam ameg laip̱up̱a ab oḵai amu aaḵu iiṯa meum,” aon aḵulag.
19 E lançavam pó sobre as cabeças, chorando e lamentando-se com estas palavras: Ai, ai da grande cidade, de cuja opulência se enriqueceram todos os que tinham navios no mar. Bastou um momento para ser arrasada!
20 O hab, na nuhignu oot gamag ahaḏ! Amu op̱ia awak danab, Kristusnu totol danab amu Kayaknu propet, ag ele anam heig! Kayak Nug ab oḵai amu nug ahilagnu heum, amubia nug nob meṯom.
20 Exulta sobre ela, ó céu; e também vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou contra ela a vossa causa.
21 Nai amu oh male amu engel ebehi ele laa nug men oḵai ug ele huma, yup̱a buḏie noowo aum. “Babilon naḏi, nug anam aaḵu na qeḵu, baula ii daama.
21 Então um anjo poderoso tomou uma pedra do tamanho de uma grande mó de moinho e lançou-a no mar, dizendo: Com tal ímpeto será precipitada Babilônia, a grande cidade, e jamais será encontrada.
22 Nahipp̱a gita oqoṯi, musik diigdiig haknu oqoṯi, dumuṯum iwalaknu oqoṯi, biugal iwalaknu oqoṯi ele amu baula nahipp̱a ii daama. Danab ag uḏat amu ohnu sul hep̱ig ele amu nahipp̱a baula ii anadmana, men wit lab kalu neḵunu keeke amu nuhig oqoṯi ele baula nahipp̱a ii daama.
22 Já não se ouvirá mais em ti o som dos citaristas, dos cantores, dos tocadores de flauta, de trombetas. Nem se encontrará em ti artífice algum de qualquer espécie. Não se ouvirá mais em ti o ruído do moinho,
23 Amahlak ag baula nahipp̱a ii amahlmana, danab ah aoḵunu, ah nug danab aoḵunu hobul amunu musik oqoṯi ele nahipp̱a baula ii daama,” awa aum. Anana amu nug nai tuḏiṯa aum. “Anuḵa nahipad danab enulag ele ag wanp̱anu danab oḵai daap̱ig amu na onig awak kobol nahipp̱a na atu atu danab amelag aonna, ham ele bup̱ualadme.
23 não brilhará mais em ti a luz de lâmpada, não se ouvirá mais em ti a voz do esposo e da esposa; porque teus mercadores eram senhores do mundo, e todas as nações foram seduzidas por teus malefícios.
24 Laa ele Kayak Nug ab oḵai amup̱a nuhig propet amu nuhiḵud danab ah oh tiilag wanp̱a ne anṯom amunu Nug epeḏiak amu aoḵu,” awa aum.
24 Foi em ti que se encontrou o sangue dos profetas e dos santos, como também de todos aqueles que foram imolados na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.