Apocalipse 18
KAYAKNU NAI Tituanak Bau (GAW) vs ARA
1 Keeke amu oh dimp̱a engel laa nug hab aṯannu neene anidmi. Nug g̱agaṯag oḵainab ele, nuhig bala amu he, wan oh amahlom.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Nug na, baag oḵaip̱anab ewa aum. “Ab oḵai Babilon aaḵu nauhom! Aaḵu na qeum! Nug aaḵu ouḏi nau daaglagnu abenlag daaṯe. Ouḏi nau, ai op̱ia awak iiṯa amu ai laala naunab abenlag ele.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Aḏinu? Danab ah kuḏum wan atu ohp̱anu nug ele gap̱ai kobol, danab le g̱agaṯag laeg kaaka aqaṯe, amubia hep̱ig. Amu king atu atunu amu ele nug ele gap̱ai kobol hep̱ig. Danab ah wanp̱anu men doḏo uḏat heṯeb ele, amu ele ag nuhig kobol eheḏp̱a enulag ele daap̱ig,” awa aum.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Amu da baula baag laa hab aṯannu be doomi amu nug inam aum. “Dahilad danab ah ag nug oop̱anu uḏin, dimiṯim ip̱a doig! Iiṯa dayeb, ag nug ou qep̱eg, ag nug ele nuhig hip̱uninp̱a daaglag, nuhig hip̱unin nob amu ele ag nug ele aoglag.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Aḏinu? Nuhig hip̱unin, ameg naḏi qauko bia, hab aṯan daaegeg, kobol nuhig tutuḵu iiṯa amu Kayak daugp̱a doum.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Ag nuhig kobol nau amunu dab mena, nob elelenab eḏun meṯeg! Nug kobol nuhig nau qag me, kuḏumnab beum, amubia ag tuḏidna, ag nuhig nob nau qag mena kuḏumnab meṯeg! Nug le g̱agaṯag hai goḵoḏp̱a kaboliom bia ag ele le g̱agaṯagnab tuḏidna, hai goḵoḏ amup̱a kabolina, kuḏum meṯeg!
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Nug nuḵa enaen ma, binag humama, keeke ena enaib aoḵunu wagai ma, kobol kuḏum heum. Amunu ag nug guiṯak melemel amup̱aib meṯeg! Nuhig gayak ele melemel amup̱a mena hep̱eg, nug gayaḏ! Aḏinu? Nug, ‘Da kuin, da ah qab iiṯa amunu gayak baag laa dahilp̱a ii bema,’ aṯe.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Anam aṯe amunu keeke nau diigdiig oh deḏ laip̱up̱a nuhigp̱a beḵu. Oḏe kuḏum beḵu, danab kuḏum eheḏnab gaaglag. Enug haen naḏi ele beebeb, ab oḵai Babilon ele ab eweb iiṯa meḵu. Aḏinu? Naḏi Kayak, Nug g̱agaṯag oḵai ele, Nug epeḏidṯe.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Wanp̱anu king ag ah amu ele gap̱ai kobol henana, kobol nau kuḏum ele hep̱ig amunu geha wanp̱anu king ag nug ab aḏup̱a ewebeb, nuhig ab kahug anidna, ag momolag qeutnana, beḏulag paḵunna gaaglag.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Ag piḏe daanna, nuhig guiṯak amunu baḏana aḵulag. “O gadonnab Babilon! Na ab oḵai, na g̱agaṯag oḵai ele amge aam ameg laip̱up̱aib nahip hip̱uninnu nob nau aaḵu neum,” aon aḵulag.
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Danab ag enulag uḏat heṯeb ele amu, ag ele nuhignu dab mak aonna, oolag ug ele dayebeb gaaglag. Aḏinu? Ab amup̱an danab ag ahilag keeke ele baula daden ii memana.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Keeke amuam gol, silwa, men ena, linen lamen, lamen kokoḏ diigdiig, lamen laa silkp̱a hak, ad muṯuḏig ele diigdiig, keeke laala ag doḏ onig elepan aelagp̱a hoip̱ig ele amu, keeke laala, ad maha nob oḵai elep̱a hep̱ig amu bras, aen, men geḏaḏlak ele.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Keeke laala imu ele laa sinimon, lanaknu qanai, kalu muṯuḏig ele, bala goḏen, wain, wit, wit kalu amu bulmakau, sipsip, hos karis ele, begbeg danab ele. Keeke amu oh amu ab oḵai amunu danab ag baula daden ii memana.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Danab ag enulagnu uḏat heṯeb ele ag aḵulag. “Keeke oh na haen oh aoḵutnu oot huana dayom amu, na baula ii aomna. Na enun oh padal meum amu na keeke amu oh baula ii anidmana,” aon aḵulag.
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Aria danab ag keeke amup̱a enub uḏat henana, men doḏo ab oḵai amup̱anu aop̱ig ele amu, ag guiṯak nau ab oḵai amu awom amunu baḏana autna aona, piḏe umanab gona gaanna, oolag ug ele daanna,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 aḵulag. “O gadon gadonnab ab oḵai. Anuḵa nug linen lamen enanag amu lamen kokoḏ diigdiig ma amu golp̱a, men enanagp̱a amu oogog daden oḵai elep̱a beḏu bala medṯom.
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Amge aam ameg laip̱up̱a nuhig enub amu oh iiṯa meum.” Ub gumak danab, danab ub daden mena, ubp̱a tena, yu qaḏep̱a ab laap̱a goṯeb ele, ub gumak danabnu uḏat nid amu danab men doḏo uḏat yu qaḏep̱a heṯeb ele amu, ag oh ab oḵai amu anidna, piḏenab daaglag.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Ag ab oḵai Babilon ewebeb, nuhig kahug amu anidna, enan aḵulag. “Ab aṯen amu ab oḵai umu ele elele?” aon aḵulag.
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Ag anam anana, ag wan gap̱ud agap̱eg, iḵilagp̱a teebeb, oolag mabaṯeb, gayak oolagp̱a am beeb, enan aḵulag. “O gadon gadonnab. Danab oh ag ub yu qaḏep̱a oiyakp̱a ag keeke awona, ab oḵai amup̱a meeg, daden meegeg, enulag ele daap̱ig amu, aam ameg laip̱up̱a ab oḵai amu aaḵu iiṯa meum,” aon aḵulag.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 O hab, na nuhignu oot gamag ahaḏ! Amu op̱ia awak danab, Kristusnu totol danab amu Kayaknu propet, ag ele anam heig! Kayak Nug ab oḵai amu nug ahilagnu heum, amubia nug nob meṯom.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Nai amu oh male amu engel ebehi ele laa nug men oḵai ug ele huma, yup̱a buḏie noowo aum. “Babilon naḏi, nug anam aaḵu na qeḵu, baula ii daama.
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Nahipp̱a gita oqoṯi, musik diigdiig haknu oqoṯi, dumuṯum iwalaknu oqoṯi, biugal iwalaknu oqoṯi ele amu baula nahipp̱a ii daama. Danab ag uḏat amu ohnu sul hep̱ig ele amu nahipp̱a baula ii anadmana, men wit lab kalu neḵunu keeke amu nuhig oqoṯi ele baula nahipp̱a ii daama.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Amahlak ag baula nahipp̱a ii amahlmana, danab ah aoḵunu, ah nug danab aoḵunu hobul amunu musik oqoṯi ele nahipp̱a baula ii daama,” awa aum. Anana amu nug nai tuḏiṯa aum. “Anuḵa nahipad danab enulag ele ag wanp̱anu danab oḵai daap̱ig amu na onig awak kobol nahipp̱a na atu atu danab amelag aonna, ham ele bup̱ualadme.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Laa ele Kayak Nug ab oḵai amup̱a nuhig propet amu nuhiḵud danab ah oh tiilag wanp̱a ne anṯom amunu Nug epeḏiak amu aoḵu,” awa aum.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.