Lucas 11
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs VC
1 Karica Iesusa taup ianna mbendeia eaca taŋga mbendeia maiatke, mana iŋa raŋgairena ramoot ianna manmo gaindopatna, “Kacoot, u aimo mbendeia momona kamna tɨp kirar ripti, ŋgaua Ionna ndona iŋa raŋgairina ramtaɨra riptirina kirar.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Aindopri, Iesusa mimo gaindopatna, “Ne mbendeina mo te, ne gainda mbendei,
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Memetmbaca u aina amna reikmo
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Na meikramtaɨra aimo tɨpemb ŋgorikta makukara moreke,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Aindopacarica Iesusa minmo gaind mac mbopatna, “Ŋarikca nena rɨkna ramoot ian, ma ndona aikndamoot laŋ ŋgoinmo, ma mouŋ rɨkniŋ ŋgoinna taŋi laruca ndona aikndamootmo aindop te, ‘Aukna aikndamoot, aku toŋgorinanna, u aukmo tapacar tɨpemb mbonkac pac neaŋ.
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Aukna aikndamoot ianna, taup ndiŋ nakɨp kɨpca, aukna kacnɨm ndaruca, aku mana neaŋamna amta reik kocor.’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Aindop te, an kacna inik ndeacrina ramootta gainda rutica mbopnande, ‘U aukmo aiŋ aniaca, kai neaŋi mo teac. Aku tɨŋ kaptikica leacarica ndona mombonikap maŋgoreke. Aku mba ŋgepca unmo amna reac, tɨp ianna mba neaŋitndai!’”
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Aku nemo gaindopnande, an kacna aet, ma ndona aikndamootmo ŋatŋaetap. Na ma ŋgepca mana rurina reik maneaŋgat. Ŋarikca manmo mouŋ aniaca reikta ru te, mana ŋgogo katac narica, ma ainda moatna, ma ŋgepca ndona aikndamootna toŋgorina kainta reikmo, mana aikndamootmo aŋgɨri neaŋnande.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Ainda moca aku nemo gaindopnande. Ne Raraŋ Aetaniacmo ndorimo otacna mbendeia digi te, ma nemo otacnande. Na ne ore te, ne watnandet. Na ne manmo ac te, ma nemo waraca ruti te, ne man ndambuŋ nakɨpnande.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Aintik mandaia digiraŋ te, Raraŋ Aetaniaca manmo memetmbaca neaŋnande. Na mandaia oreraŋ te, ma memetmbaca watnandet. Na mandaia acraŋ te, Raraŋ Aetaniac mamo, waraca rutica ma man ndambuŋ nakɨpnande.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 “Ne atera tida moit? Nena ianna mooŋnuoc ian, ma unmo ŋgoaem ian neaŋna digi te, ne mamo nduop ŋgoreac ian aŋgɨri neaŋit ki, co wanaiŋ.
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Co, tida moit? Mooŋnuoca nemo ŋgorac loor ian neaŋna digi te, ne mamo kaŋur ŋgoreac ianna aŋgɨri neaŋit ki, a? An toca laŋa wanaiŋ!
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Mindacniŋ. Na ne ater, ne tɨp ŋgorik wɨt aniaca morena ramtaɨr, na ne ndorita mombonikta ndamŋireke, na ne mimo mataua moreke, mimo reik laiŋ neaŋrena. Ainda moca anna gidik ecte, ne gaind ŋgoin ndamŋi. Nena tamuŋna Aet, ma mandaibinna mbendeica Ŋeroŋ Rat aŋgɨna digi te, ma neaŋnandet!”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Karica Iesusa ramoot ianna ŋeroŋ ŋgoreac ianna manap eacrenanna, moa kecariatna. Ma manap eacreke, ma mana kam leaca ma kam ndop ŋgocor ndeacrenanna. An ŋeroŋ ŋgoreaca taŋgatke. Ri, an kam kocorta ramootta kam ndopri, meikramtaɨr wɨt aniaca an mbatca tamtam ndamŋirina.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Ri, meikramtaɨr ndeida gaindopatna, “Iesusa ŋerŋgaur ŋgorikca moa kecarirenanna, ma Belsebulna gargar mbuŋa morena. Na Belsebul ma Ramoot Mbɨk. Ma ŋerŋgaur ŋgorikta ramoot paŋan.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Aindopri, meikramtaɨr ndeida ndorimo Iesusa towai ndopca, mina mamo ainda digiatna, “U tamuŋna auŋna ŋgagatrac ianna mo te, aia lamŋinande, u Raraŋ Aetaniacna gargarap.”
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Aindopri, Iesusa mina iroara atuna ndamŋica, ma mimo gaindopatna, “Gagrirta ramoot paŋan ianna, mana bubuocna kaŋgauk ndeacrena meikramtaɨra, mina ndorimo rɨkca titaca tumbun mbuniŋ ndaruca ndorica ruŋ te, mina ndorimo mo ŋgocrainande. Co, kamin kabena meikramtaɨra, mina ndorita kɨdrɨkca tumbun mbuniŋa titaca ndorica ruŋ te, mina ndorita kaminna mo ŋgocrainandet.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Na Ramoot Mbɨkna bubuocna kaŋgauk ndeacrenanda, mina ndorimo tumbun mbuniŋa titaca ndorimo paŋaindamtaɨra moca mo te, ma titocna gargarap eacraŋit? Aria, ne mbop, aku Belsebulna gargar mbuŋa meikramtaɨrta ŋerŋgaur ŋgorikca moa kecarire ki, a?
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Aku Belsebulna gargar mbuŋa morenanna, anna gidik ecte, mandaia ndo nena ndeidmo otaca mina nena ndeidta ŋerŋgaur ŋgorik ŋgotta mandacrina? Nena ndeida ndori nenmo mbopnande, ‘Na man ndoprena kambca, anna gidikca wanaiŋ.’
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Moca Raraŋ Aetaniaca ndo aukmo an gargar neaŋga, aku ŋerŋgaur ŋgorikca mo kecari te, ne aind ndamŋi, Raraŋ Aetaniacna bubuoca nena kɨdrɨk makɨpri.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Na ramoot gargar ianna mana lapoiknan aŋgɨca, ndona kac tɨŋa wɨtɨkca anna ŋginaŋa mo te, mana reikca muruŋa laŋ ŋgoin ndeacnandet.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Ma an reikta gagrarmo ndo ŋgopotac ndopca moeknanna, ramoot gargar aniac ianna laruca manap ruŋca manmo pi kɨtac wɨtɨk te, ma mana gagrarca ruŋrena reik aŋgɨ te, ma mana reikmo ramtaɨr ndeida biŋainande.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Na ramootta aukna aikndamootta wanaiŋ, ma aukmo ndona paŋaindamoota monande. Na ramootta aukmo otaca meikramtaɨrmo, aŋgɨri puni ŋgocor, ma ndo minmo aŋgɨri ootca mina tamtamma taŋ mainandet.”
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Moca ŋeroŋ ŋgoreaca ramoot ian tɨkcarica, ma puik kocorta taupca ndo mbukca mbiraca wɨktɨki eacna taupembta kore taŋ, taŋi tambacari te, ma aindopnande, ‘Aku mac nda taŋca ndona atu ndeacrena kac mac nda taŋca, an ndeacna.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Aindopca ma mac nda kɨpca, an kaca wattatnanna anna mina mataua maica laŋ ŋgoin ndeacri.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ainda moca ma nda taŋga kabena tɨpemb ŋgorik koindara morena ŋerŋgaur parmbaiapa mbut mbuniŋna mɨn naaŋgɨca kɨpca mina an kac ndeacnande. An ŋerŋgaura mina tɨpemb ŋgorikca, mana tɨpemb ŋgorikmo, minanna kunda tamuŋ ŋgoin ndeacrenan, aŋgɨca kɨpca mina an kacna inik ndeac te, an ramootta ma ŋgaua laŋmbai ndeacrenanna. Mandeaca ma kocnai ŋgocrainande.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Karica Iesusa an kamb ndopatna mɨn mbuŋa meikramtaɨra muruŋ ndeacatke, ma mbopri mbuŋa, meac ianna mina rɨk ndeacrinanna, ma kam aniac mbuŋa aindopatna, “Gan meac, ma una mɨrca unmo ndona mɨr mbuŋa wirambrina meac, ma toŋtoŋap.”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Na Iesusa gaindopatna, “Aia gaind ŋgoin ndopnande, ‘Mandaibinna Raraŋ Aetaniacna kam mbaraca raŋgairenanna, mina toŋtoŋgar koindap eacnande.’”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Karica meikramtaɨr wɨt aniaca Iesus ndambuŋa andu nakɨpri, Iesusa minmo gaindopatna, “Gan mɨnna meikramtaɨr, mina meikramtaɨr ŋgorik, mina ndorimo ŋgagatrac ianna wat garacna, mina ndorimo an nagarac te, anna ndo minmo wandacnande, aku Raraŋ Aetaniacna aiŋna ramoot. Na mina mba ŋgagatrac ianna mba garacitndai, wanaiŋ ŋgoin. Mina ŋgagatrac kabe niŋgik mbatnande, an ŋgagatraca ramma morina ramoot, Iounanan.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Atua Iouna, ma ŋgagatracna kirar ndaruca, Raraŋ Aetaniac manmo Niniwa auŋ aniacnanda wandacatna. Anna kirara Ramootna Nuoc, ma toca ainta ŋgagatracna kirar ndarunandet, te, Raraŋ Aetaniaca manmo gan mɨnna meikramtaɨrmo an wandacnandet.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Kaina ra ian, Raraŋ Aetaniac ma ndo meikramtaɨrta makukara waparacna ra laru te, mon tawan ŋgoinna raŋmbaina tiacarpaikna mamaina pitrikna auŋna gagrirta meac ianna ndo kɨpca gan mɨnna meikramtaɨr morena tɨpemb ŋgorikta kirarira wandacnande. Aintik an gagrirta meac paŋan, ma mon tiacarpaikna mamaina auŋ ndeacrenanna, ma ndomo kɨpca Solomonna, ndona landamŋi laiŋta kam ndop te, ma ndomo anna waracna moca anna nakɨpatna. Na nena kɨdrɨk ndeacrena ramoot ian, mana landamŋi laiŋ mananna Solomonna landamŋimo kunda tamuŋmbai.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Na Niniwananda, atu ŋgoinna mina Iounana mimitpacna kam mbaraca mina anduna iroar inkar ŋgetrikirina. Na ramoot ianna ma aina kɨdrɨk ndeacrenanna, mana gargara Iounana gargarmo kunda tamuŋ ŋgoin ndeacrena. Ainda moca Raraŋ Aetaniac, ma meikramtaɨrta makukara waparacna ra laru te, Niniwana meikramtaɨra mitoco ŋgepca laruca gan mɨnna meikramtaɨr morena tɨpemb ŋgorikca wandacnande.”
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 Ri, Iesusa gaind mac mbopatna, “Meikramtaɨra mina tac wɨwɨrmo mba aŋgɨri iŋgorocitndai. Na mina mba aŋgɨra tuoŋ kaŋgaukca mba aŋgɨri iŋgorocitndai. Wanaiŋ ŋgoin. Mina aŋgɨri tacna taupca mbirac te, meikramtaɨra an kacnɨm nakɨp mbuk te, mina an tacna memetac mbatnande.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Una lamnɨaca anna una tikna tac wɨwɨrna kirar. Na una lamnɨaca laŋ ndeac te, mana memetaca una tikmo muruŋ naaŋgɨnande. Na una lamnɨaca ŋgocrai te, una tikca muruŋa nenepucarinande.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Ainda moca u ndona ŋginaŋa mataui mo, moca an memetaca un ndambuŋ ndeacrenanna, moca taŋi nenepu nari.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Aintik una tikca muruŋa memetacap eac te, una tik umbum ianna mba nenepuca eacitndai. Ainda moca una tikna memetaca bagaraniac ndaruca una tikca muruŋa tac wɨwɨrna memetac nakirar toca, una tikca muruŋa metacarinande.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Iesusa kamb ndopca maiatke, Parisina ramoot ianna manmo kɨpca ndoap amna digiri. Ainda moca Iesusa taŋga mana kacna inikca mbukca gagamna taupca mbiraca ambri.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Na an Parisia, watrinanna ma para tuki ŋgocora ambatke, ainda moca ma tamtam ndamŋirina.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Ri, Kacootta manmo aindopatna, “Ne, Parisiara ne gainda morena, ne tuoŋgourapa kabarmo mina raekrembca mataua tukia ŋgaib tarureke. Na nena inkara, ne macmakɨmapa tɨpemb kirarir ŋgorikca momona mɨnɨŋ koindar.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Na ne ŋaŋaŋaona ramtaɨr koindar! Na ramootta raekmbaina reikca morenan, ma an inikmbaina reik toco ma mba more ki, a?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Ainda moca reikca inikmbai ndeacrenan, ne anmo reik kocorta ramtaɨr ndaekpembca neaŋ, minmo otac. Ne ainda mo te, nena reikca muruŋa ŋgaib tarunande.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Na ne Parisiara, ne ndoripembta kadmai! Ne makukara aŋgɨnandet. Ne iniŋpaik, co gagamna raikdar, co ainta warɨŋna ambrena ikir uprirmo, ne muruŋ naaŋgɨca anmo ne nduca parniŋ ndaru te, ne an parniŋ ndarurina kabemo, ne aŋgɨca Raraŋ Aetaniaca neaŋ te. Na ne taup wandoŋ laŋ gidikna kirarapa Raraŋ Aetaniacna matŋirena toŋtoŋna kirarmo ne kecamacariek. Aintik ne an taup wandoŋ laŋapa manmo matŋirena toŋtoŋna tɨp kirarmo, mo gagra te, ne an kabenanmo mba ndarekrekeitndai.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Na ne Parisiar, ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Ne gainda morena, ne ndorimo Iudananta mimitpac aŋgɨrena kaikta ramtaɨr paŋainda mbiracrena taupemb koinda riaca toŋgo aŋgɨreke. Na ne ndorimo meikramtaɨr punirena taupembta toŋgorena, mimo kɨp te, ndorimo kam laŋ neaŋna moca, ne anna punirena.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 “Ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Ne ande gom kɨndik kocorta mukna kirar, meikramtaɨra lamŋi ŋgocora mina an nambatta taŋraŋnande.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Aindopatke, tɨpemb wandik tamŋirena ramoot ianna an kam mbaraca, ma Iesusmo nda rutica gaindoprina, “Riripti. U Parisiarmo ainta kam ndopapeke, u ai motocmo mapepereca.”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Aindopatke, Iesusa mana kam rutica aindopatna, “Ne tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨr, ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Ne toco ne gainda morena. Ne meikramtaɨrmo makukar neaŋga, mina an makuk aniac maaŋgɨreke. Ne ndori koinda nena patŋit ianna mina makukara mba aŋgɨrenanna.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 “Na ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Nena nicara atuna rambca morina ramtaɨrmo rɨŋga menacri, na ne min ndamŋina moca, ne mina warir mutocrina taupembca ne ŋgagatraca tɨkrena.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Na an tɨpembta kirarira ne meikramtaɨrmo an wandacri, nena nicarta ater, mina ndorimo ainda mori, na ne an kirarirmo, laiŋga mori ndopca. Aintik mina rambna ramtaɨra rɨŋga menacri, na ne min ndamŋina moca, mina warir mutocrina taupembmo ne wat garacna reik tɨkrina.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 “Ainda moca Raraŋ Aetaniacna landamŋiapa iro laŋ mananna ma gaindopatna, ‘Aku ndona rambca morena ramtaɨrapa ndona up aŋgɨrena ramtaɨrmo mbagɨrica mina taŋga meikramtaɨra mina ndeidmo mo ŋgoreaca moatke, mina ndeidmo rɨŋga menacatna.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Ainda moca an meikramtaɨr wɨt aniaca an kirar ŋgoreacap eacreke, mina rambca morina ramtaɨrmo rɨŋga menacatke, an rɨŋ memenacna tɨp kirara Raraŋ Aetaniaca gan tiacarpaikmo mandeb moca eacri, an makukara an mɨn ndaruca, kɨpca mandeacna mɨn. An tɨp kirara mandeacna mɨnna meikramtaɨra anap eacraŋ te, mina an tɨpembta makukar aŋgɨraŋnande.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Reac lacaua memenaca Abolna mɨn ndaruca kɨpca, Raraŋ Aetaniacna ramma morina ramoot Sekaraiana memenacna mɨn mbuŋ. An ramoot Sekaraia, mina mamo gɨmbambara morena taupapa Raraŋ Aetaniacna Kacna kɨdrɨkca tɨkca mina anna tɨkca manmo pia menacarina. Anna gidik ŋgoin, na aku nenmo aindopnande, an tɨp ŋgoreacna opoik ŋgoreaca, gan mɨnna meikramtaɨr puŋga larunande.”
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 Aindopacarica ma gaind mac mbopatna, “Ne tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨr, ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Ne ande landamŋi laŋ aŋgɨrena taupmo mbuk narica, an leacarica, ne kabena meikramtaɨra ndorimo taŋi mbukca kam laŋ aŋgɨna mo te, ne mina taupemb mboracraŋnande.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Karica Iesusa ndona eacrina kac tɨkcarica taŋna moatke, iŋmbaia tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨrapa Parisina ramtaɨrap, mina manmo nikkatta ŋgocraica, mamo digdigiara wɨt aniaca digiatna.
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 Mina manmo kam tɨp ŋgoreac ian ndopekna moca, anna towaia digirina. Ma kam tɨp ian katti mbop te, mina anna wat rapacna moca.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.