Lucas 11
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ACF
1 Karica Iesusa taup ianna mbendeia eaca taŋga mbendeia maiatke, mana iŋa raŋgairena ramoot ianna manmo gaindopatna, “Kacoot, u aimo mbendeia momona kamna tɨp kirar ripti, ŋgaua Ionna ndona iŋa raŋgairina ramtaɨra riptirina kirar.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Aindopri, Iesusa mimo gaindopatna, “Ne mbendeina mo te, ne gainda mbendei,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Memetmbaca u aina amna reikmo
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Na meikramtaɨra aimo tɨpemb ŋgorikta makukara moreke,
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Aindopacarica Iesusa minmo gaind mac mbopatna, “Ŋarikca nena rɨkna ramoot ian, ma ndona aikndamoot laŋ ŋgoinmo, ma mouŋ rɨkniŋ ŋgoinna taŋi laruca ndona aikndamootmo aindop te, ‘Aukna aikndamoot, aku toŋgorinanna, u aukmo tapacar tɨpemb mbonkac pac neaŋ.
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Aukna aikndamoot ianna, taup ndiŋ nakɨp kɨpca, aukna kacnɨm ndaruca, aku mana neaŋamna amta reik kocor.’
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Aindop te, an kacna inik ndeacrina ramootta gainda rutica mbopnande, ‘U aukmo aiŋ aniaca, kai neaŋi mo teac. Aku tɨŋ kaptikica leacarica ndona mombonikap maŋgoreke. Aku mba ŋgepca unmo amna reac, tɨp ianna mba neaŋitndai!’”
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Aku nemo gaindopnande, an kacna aet, ma ndona aikndamootmo ŋatŋaetap. Na ma ŋgepca mana rurina reik maneaŋgat. Ŋarikca manmo mouŋ aniaca reikta ru te, mana ŋgogo katac narica, ma ainda moatna, ma ŋgepca ndona aikndamootna toŋgorina kainta reikmo, mana aikndamootmo aŋgɨri neaŋnande.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Ainda moca aku nemo gaindopnande. Ne Raraŋ Aetaniacmo ndorimo otacna mbendeia digi te, ma nemo otacnande. Na ne ore te, ne watnandet. Na ne manmo ac te, ma nemo waraca ruti te, ne man ndambuŋ nakɨpnande.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Aintik mandaia digiraŋ te, Raraŋ Aetaniaca manmo memetmbaca neaŋnande. Na mandaia oreraŋ te, ma memetmbaca watnandet. Na mandaia acraŋ te, Raraŋ Aetaniac mamo, waraca rutica ma man ndambuŋ nakɨpnande.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 “Ne atera tida moit? Nena ianna mooŋnuoc ian, ma unmo ŋgoaem ian neaŋna digi te, ne mamo nduop ŋgoreac ian aŋgɨri neaŋit ki, co wanaiŋ.
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Co, tida moit? Mooŋnuoca nemo ŋgorac loor ian neaŋna digi te, ne mamo kaŋur ŋgoreac ianna aŋgɨri neaŋit ki, a? An toca laŋa wanaiŋ!
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Mindacniŋ. Na ne ater, ne tɨp ŋgorik wɨt aniaca morena ramtaɨr, na ne ndorita mombonikta ndamŋireke, na ne mimo mataua moreke, mimo reik laiŋ neaŋrena. Ainda moca anna gidik ecte, ne gaind ŋgoin ndamŋi. Nena tamuŋna Aet, ma mandaibinna mbendeica Ŋeroŋ Rat aŋgɨna digi te, ma neaŋnandet!”
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Karica Iesusa ramoot ianna ŋeroŋ ŋgoreac ianna manap eacrenanna, moa kecariatna. Ma manap eacreke, ma mana kam leaca ma kam ndop ŋgocor ndeacrenanna. An ŋeroŋ ŋgoreaca taŋgatke. Ri, an kam kocorta ramootta kam ndopri, meikramtaɨr wɨt aniaca an mbatca tamtam ndamŋirina.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Ri, meikramtaɨr ndeida gaindopatna, “Iesusa ŋerŋgaur ŋgorikca moa kecarirenanna, ma Belsebulna gargar mbuŋa morena. Na Belsebul ma Ramoot Mbɨk. Ma ŋerŋgaur ŋgorikta ramoot paŋan.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Aindopri, meikramtaɨr ndeida ndorimo Iesusa towai ndopca, mina mamo ainda digiatna, “U tamuŋna auŋna ŋgagatrac ianna mo te, aia lamŋinande, u Raraŋ Aetaniacna gargarap.”
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Aindopri, Iesusa mina iroara atuna ndamŋica, ma mimo gaindopatna, “Gagrirta ramoot paŋan ianna, mana bubuocna kaŋgauk ndeacrena meikramtaɨra, mina ndorimo rɨkca titaca tumbun mbuniŋ ndaruca ndorica ruŋ te, mina ndorimo mo ŋgocrainande. Co, kamin kabena meikramtaɨra, mina ndorita kɨdrɨkca tumbun mbuniŋa titaca ndorica ruŋ te, mina ndorita kaminna mo ŋgocrainandet.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Na Ramoot Mbɨkna bubuocna kaŋgauk ndeacrenanda, mina ndorimo tumbun mbuniŋa titaca ndorimo paŋaindamtaɨra moca mo te, ma titocna gargarap eacraŋit? Aria, ne mbop, aku Belsebulna gargar mbuŋa meikramtaɨrta ŋerŋgaur ŋgorikca moa kecarire ki, a?
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Aku Belsebulna gargar mbuŋa morenanna, anna gidik ecte, mandaia ndo nena ndeidmo otaca mina nena ndeidta ŋerŋgaur ŋgorik ŋgotta mandacrina? Nena ndeida ndori nenmo mbopnande, ‘Na man ndoprena kambca, anna gidikca wanaiŋ.’
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Moca Raraŋ Aetaniaca ndo aukmo an gargar neaŋga, aku ŋerŋgaur ŋgorikca mo kecari te, ne aind ndamŋi, Raraŋ Aetaniacna bubuoca nena kɨdrɨk makɨpri.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “Na ramoot gargar ianna mana lapoiknan aŋgɨca, ndona kac tɨŋa wɨtɨkca anna ŋginaŋa mo te, mana reikca muruŋa laŋ ŋgoin ndeacnandet.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Ma an reikta gagrarmo ndo ŋgopotac ndopca moeknanna, ramoot gargar aniac ianna laruca manap ruŋca manmo pi kɨtac wɨtɨk te, ma mana gagrarca ruŋrena reik aŋgɨ te, ma mana reikmo ramtaɨr ndeida biŋainande.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Na ramootta aukna aikndamootta wanaiŋ, ma aukmo ndona paŋaindamoota monande. Na ramootta aukmo otaca meikramtaɨrmo, aŋgɨri puni ŋgocor, ma ndo minmo aŋgɨri ootca mina tamtamma taŋ mainandet.”
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Moca ŋeroŋ ŋgoreaca ramoot ian tɨkcarica, ma puik kocorta taupca ndo mbukca mbiraca wɨktɨki eacna taupembta kore taŋ, taŋi tambacari te, ma aindopnande, ‘Aku mac nda taŋca ndona atu ndeacrena kac mac nda taŋca, an ndeacna.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Aindopca ma mac nda kɨpca, an kaca wattatnanna anna mina mataua maica laŋ ŋgoin ndeacri.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ainda moca ma nda taŋga kabena tɨpemb ŋgorik koindara morena ŋerŋgaur parmbaiapa mbut mbuniŋna mɨn naaŋgɨca kɨpca mina an kac ndeacnande. An ŋerŋgaura mina tɨpemb ŋgorikca, mana tɨpemb ŋgorikmo, minanna kunda tamuŋ ŋgoin ndeacrenan, aŋgɨca kɨpca mina an kacna inik ndeac te, an ramootta ma ŋgaua laŋmbai ndeacrenanna. Mandeaca ma kocnai ŋgocrainande.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Karica Iesusa an kamb ndopatna mɨn mbuŋa meikramtaɨra muruŋ ndeacatke, ma mbopri mbuŋa, meac ianna mina rɨk ndeacrinanna, ma kam aniac mbuŋa aindopatna, “Gan meac, ma una mɨrca unmo ndona mɨr mbuŋa wirambrina meac, ma toŋtoŋap.”
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Na Iesusa gaindopatna, “Aia gaind ŋgoin ndopnande, ‘Mandaibinna Raraŋ Aetaniacna kam mbaraca raŋgairenanna, mina toŋtoŋgar koindap eacnande.’”
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Karica meikramtaɨr wɨt aniaca Iesus ndambuŋa andu nakɨpri, Iesusa minmo gaindopatna, “Gan mɨnna meikramtaɨr, mina meikramtaɨr ŋgorik, mina ndorimo ŋgagatrac ianna wat garacna, mina ndorimo an nagarac te, anna ndo minmo wandacnande, aku Raraŋ Aetaniacna aiŋna ramoot. Na mina mba ŋgagatrac ianna mba garacitndai, wanaiŋ ŋgoin. Mina ŋgagatrac kabe niŋgik mbatnande, an ŋgagatraca ramma morina ramoot, Iounanan.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Atua Iouna, ma ŋgagatracna kirar ndaruca, Raraŋ Aetaniac manmo Niniwa auŋ aniacnanda wandacatna. Anna kirara Ramootna Nuoc, ma toca ainta ŋgagatracna kirar ndarunandet, te, Raraŋ Aetaniaca manmo gan mɨnna meikramtaɨrmo an wandacnandet.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Kaina ra ian, Raraŋ Aetaniac ma ndo meikramtaɨrta makukara waparacna ra laru te, mon tawan ŋgoinna raŋmbaina tiacarpaikna mamaina pitrikna auŋna gagrirta meac ianna ndo kɨpca gan mɨnna meikramtaɨr morena tɨpemb ŋgorikta kirarira wandacnande. Aintik an gagrirta meac paŋan, ma mon tiacarpaikna mamaina auŋ ndeacrenanna, ma ndomo kɨpca Solomonna, ndona landamŋi laiŋta kam ndop te, ma ndomo anna waracna moca anna nakɨpatna. Na nena kɨdrɨk ndeacrena ramoot ian, mana landamŋi laiŋ mananna Solomonna landamŋimo kunda tamuŋmbai.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Na Niniwananda, atu ŋgoinna mina Iounana mimitpacna kam mbaraca mina anduna iroar inkar ŋgetrikirina. Na ramoot ianna ma aina kɨdrɨk ndeacrenanna, mana gargara Iounana gargarmo kunda tamuŋ ŋgoin ndeacrena. Ainda moca Raraŋ Aetaniac, ma meikramtaɨrta makukara waparacna ra laru te, Niniwana meikramtaɨra mitoco ŋgepca laruca gan mɨnna meikramtaɨr morena tɨpemb ŋgorikca wandacnande.”
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 Ri, Iesusa gaind mac mbopatna, “Meikramtaɨra mina tac wɨwɨrmo mba aŋgɨri iŋgorocitndai. Na mina mba aŋgɨra tuoŋ kaŋgaukca mba aŋgɨri iŋgorocitndai. Wanaiŋ ŋgoin. Mina aŋgɨri tacna taupca mbirac te, meikramtaɨra an kacnɨm nakɨp mbuk te, mina an tacna memetac mbatnande.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Una lamnɨaca anna una tikna tac wɨwɨrna kirar. Na una lamnɨaca laŋ ndeac te, mana memetaca una tikmo muruŋ naaŋgɨnande. Na una lamnɨaca ŋgocrai te, una tikca muruŋa nenepucarinande.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Ainda moca u ndona ŋginaŋa mataui mo, moca an memetaca un ndambuŋ ndeacrenanna, moca taŋi nenepu nari.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Aintik una tikca muruŋa memetacap eac te, una tik umbum ianna mba nenepuca eacitndai. Ainda moca una tikna memetaca bagaraniac ndaruca una tikca muruŋa tac wɨwɨrna memetac nakirar toca, una tikca muruŋa metacarinande.”
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Iesusa kamb ndopca maiatke, Parisina ramoot ianna manmo kɨpca ndoap amna digiri. Ainda moca Iesusa taŋga mana kacna inikca mbukca gagamna taupca mbiraca ambri.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Na an Parisia, watrinanna ma para tuki ŋgocora ambatke, ainda moca ma tamtam ndamŋirina.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Ri, Kacootta manmo aindopatna, “Ne, Parisiara ne gainda morena, ne tuoŋgourapa kabarmo mina raekrembca mataua tukia ŋgaib tarureke. Na nena inkara, ne macmakɨmapa tɨpemb kirarir ŋgorikca momona mɨnɨŋ koindar.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Na ne ŋaŋaŋaona ramtaɨr koindar! Na ramootta raekmbaina reikca morenan, ma an inikmbaina reik toco ma mba more ki, a?
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Ainda moca reikca inikmbai ndeacrenan, ne anmo reik kocorta ramtaɨr ndaekpembca neaŋ, minmo otac. Ne ainda mo te, nena reikca muruŋa ŋgaib tarunande.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Na ne Parisiara, ne ndoripembta kadmai! Ne makukara aŋgɨnandet. Ne iniŋpaik, co gagamna raikdar, co ainta warɨŋna ambrena ikir uprirmo, ne muruŋ naaŋgɨca anmo ne nduca parniŋ ndaru te, ne an parniŋ ndarurina kabemo, ne aŋgɨca Raraŋ Aetaniaca neaŋ te. Na ne taup wandoŋ laŋ gidikna kirarapa Raraŋ Aetaniacna matŋirena toŋtoŋna kirarmo ne kecamacariek. Aintik ne an taup wandoŋ laŋapa manmo matŋirena toŋtoŋna tɨp kirarmo, mo gagra te, ne an kabenanmo mba ndarekrekeitndai.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 “Na ne Parisiar, ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Ne gainda morena, ne ndorimo Iudananta mimitpac aŋgɨrena kaikta ramtaɨr paŋainda mbiracrena taupemb koinda riaca toŋgo aŋgɨreke. Na ne ndorimo meikramtaɨr punirena taupembta toŋgorena, mimo kɨp te, ndorimo kam laŋ neaŋna moca, ne anna punirena.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 “Ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Ne ande gom kɨndik kocorta mukna kirar, meikramtaɨra lamŋi ŋgocora mina an nambatta taŋraŋnande.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Aindopatke, tɨpemb wandik tamŋirena ramoot ianna an kam mbaraca, ma Iesusmo nda rutica gaindoprina, “Riripti. U Parisiarmo ainta kam ndopapeke, u ai motocmo mapepereca.”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Aindopatke, Iesusa mana kam rutica aindopatna, “Ne tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨr, ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Ne toco ne gainda morena. Ne meikramtaɨrmo makukar neaŋga, mina an makuk aniac maaŋgɨreke. Ne ndori koinda nena patŋit ianna mina makukara mba aŋgɨrenanna.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 “Na ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Nena nicara atuna rambca morina ramtaɨrmo rɨŋga menacri, na ne min ndamŋina moca, ne mina warir mutocrina taupembca ne ŋgagatraca tɨkrena.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Na an tɨpembta kirarira ne meikramtaɨrmo an wandacri, nena nicarta ater, mina ndorimo ainda mori, na ne an kirarirmo, laiŋga mori ndopca. Aintik mina rambna ramtaɨra rɨŋga menacri, na ne min ndamŋina moca, mina warir mutocrina taupembmo ne wat garacna reik tɨkrina.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 “Ainda moca Raraŋ Aetaniacna landamŋiapa iro laŋ mananna ma gaindopatna, ‘Aku ndona rambca morena ramtaɨrapa ndona up aŋgɨrena ramtaɨrmo mbagɨrica mina taŋga meikramtaɨra mina ndeidmo mo ŋgoreaca moatke, mina ndeidmo rɨŋga menacatna.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Ainda moca an meikramtaɨr wɨt aniaca an kirar ŋgoreacap eacreke, mina rambca morina ramtaɨrmo rɨŋga menacatke, an rɨŋ memenacna tɨp kirara Raraŋ Aetaniaca gan tiacarpaikmo mandeb moca eacri, an makukara an mɨn ndaruca, kɨpca mandeacna mɨn. An tɨp kirara mandeacna mɨnna meikramtaɨra anap eacraŋ te, mina an tɨpembta makukar aŋgɨraŋnande.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Reac lacaua memenaca Abolna mɨn ndaruca kɨpca, Raraŋ Aetaniacna ramma morina ramoot Sekaraiana memenacna mɨn mbuŋ. An ramoot Sekaraia, mina mamo gɨmbambara morena taupapa Raraŋ Aetaniacna Kacna kɨdrɨkca tɨkca mina anna tɨkca manmo pia menacarina. Anna gidik ŋgoin, na aku nenmo aindopnande, an tɨp ŋgoreacna opoik ŋgoreaca, gan mɨnna meikramtaɨr puŋga larunande.”
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 Aindopacarica ma gaind mac mbopatna, “Ne tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨr, ne ndoripembta kadmai! Ne makukar aŋgɨnandet. Ne ande landamŋi laŋ aŋgɨrena taupmo mbuk narica, an leacarica, ne kabena meikramtaɨra ndorimo taŋi mbukca kam laŋ aŋgɨna mo te, ne mina taupemb mboracraŋnande.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Karica Iesusa ndona eacrina kac tɨkcarica taŋna moatke, iŋmbaia tɨpemb wandik tamŋirena ramtaɨrapa Parisina ramtaɨrap, mina manmo nikkatta ŋgocraica, mamo digdigiara wɨt aniaca digiatna.
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 Mina manmo kam tɨp ŋgoreac ian ndopekna moca, anna towaia digirina. Ma kam tɨp ian katti mbop te, mina anna wat rapacna moca.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.