João 5
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARIB
1 Na iŋmbaia Iudanaŋgepta mbembendeina ra aniac ianna laruatna, ri, Iesusa Ierusalemma taŋgatna.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Na Ierusalem auŋ aniacna inikca rurena au puk ianna eacrenan, na ma wuocna tɨŋ ianna roumbca eacrenan. Na an wuocna tɨŋna ia Sipsiparta Tɨŋ. Na an rurena au pukna ia mina Iburuna kam mbuŋa gaind ŋgacrena Betesda. Na mana roumbmbaica wacraet parmbaiap eacrenan.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 — ausente —
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 — ausente —
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Na ramoot ianna roumbapnanna anna tɨmpaik up ian ndeacrena, na mana an roumbca iarir 38na mɨn, na ma anap eacrenan.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Na Iesusa watrinanna, an ramootta meraca eacrenan, na ma lamŋirenan, ma an roumbapmo kɨdrɨk rocotap eacrenan. Ainda moca Iesusa manmo madigiat, “U toŋgorinanna una tikca laŋa mona ki?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Ri, an roumbbebta ramootta mana kambmo gainda rutirinan, “Kacoot, an mɨnna pukca numai te, auk aŋgɨca taŋca an rurena au puk inikca tɨkna ramtaɨr kocor. Na aku ndo anna irikna mo te, kabena ramootta aukmo kunda anna iriknandet.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Karica Iesusa manmo gaindopatna, “U ŋgepca wɨtɨkca ndona bar aŋgɨca taŋ.”
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Na tawi ŋgoinna an ramootna tikca laŋ mamoat. Ri, ma ŋgepca wɨtɨkca ndona bar aŋgɨca mataŋgat.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 ainda moca Iudanaŋgepca an ramootmo watca mina manmo gaindopatna, “Mandeaca anna Wɨktɨtɨkna Ra, na anna wandɨk, u ndona bara kai aŋgɨca taŋ teac.”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Na ma mina kambmo nda rutica aindopatna, “An ramootta aukmo moa laŋa morinanna, ma aukmo aindoprina, ‘U ndona barmo aŋgɨca taŋ.’”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Ri, mina manmo madigiat, “Titocna ramootta unmo mboprinan? Na u ndona bar aŋgɨca taŋrena?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Na an ramootta laŋa larurinanna, ma mba lamŋiri, mandai ŋgoinna manmo mboprina. Na mana mɨnɨŋa gaind, meikramtaɨr wɨt ŋgoinna an ndeacrinan, na Iesus toco ma mataŋgat.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Karica iŋmbaia Iesusa Raraŋ Aetaniacna Kacna wuocna inikca mbukca an ramootmo watrinanna ma eacrena. Ri, ma an ramootmo aindopatna, “U warac. Mandeaca u laŋ mamori. Na u tɨp ŋgoreacna makukca kai mac mo teac, moca makuk aniac ianna unmo laruca u ŋgocrainandet.”
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Karica an ramootta taŋga Iudanaŋgepmo gaindopatna, “An ramootta aukmo, mo laŋa morinanna, anna Iesus niŋgik.”
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Ainda moca Iudanaŋgepca Iesusmo tɨp kirar ŋgoreaca morenan, na anna mɨnɨŋa gaind, ma an reikmo Wɨktɨtɨkna Ra mbuŋa morena.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Na Iesusa mina kambmo gainda rutirinan, “Aukna Aetta ma memetmbaca aiŋa moa kɨp, kɨpca mandeacna mɨn. Na auk toco aku aiŋa morenan.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Na Iudanaŋgepca an kamma waraca mina Iesusa mo menacna toŋtoŋgar anikap. Na anna mɨnɨŋa gaind, ma Wɨktɨtɨkna Ra niŋgikna tɨpmo mba kundrenan. Wanaiŋ. Ma aindoprenan, Raraŋ Aetaniaca mana Aet ŋgoin. Na an kam mbuŋa ma ndomo moca Raraŋ Aetaniacna kirara larurinan.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ainda moca Iesusa Iudanaŋgepta kambmo gainda rutirinan, “Aku nemo gidik, gidik ŋgoinna aindopnande, Nuoca ma ndona iro mbuŋa reac ianna mba moitndai, wanaiŋ. Ma ndona Aetta morina reik tiŋgikca watca ma morenan. Na reik muruŋa Aetta morenan, Nuoc toco anna morena.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Na Aetta ma Nuocmo matŋirenan tik, ma ndo morena reik muruŋmo manmo wandacrenan. Te, nenmo moca ne ŋgep ŋgoreac naŋgepnande. Na Aetta ma Nuocmo kabena aiŋir anik toco waracnandet, an aiŋira ma outta morinanmo kunnandet.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Na Aetta menacrina meikramtaɨrmo, moca mac nda ŋgeprinan, na minmo eteacna watta neaŋrena. Ainda moca Nuoc toco, ma meikramtaɨrmo ndona toŋtoŋ mbuŋa minmo eteacna watta neaŋrena.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Na Aetta ma ramoot ianmo ritri waparaca mba morena. An ritri waparacna aiŋir muruŋa ma ndona Nuocna para tɨkrina.
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 Ainda moca meikramtaɨr muruŋcamiŋa Nuocna imo aŋgɨ ŋgepnandet. Na an tɨpna kirara mina Aetna i aŋgɨ ŋgeprena. Na meacramoota Nuocna imo aŋgɨ ŋgep ŋgocor, ma an Aetta an Nuocmo mandaca kɨprina imo mba aŋgɨ ŋgeprinan.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “Na aku nemo gidik, gidik ŋgoinna aindopnande, ramootta aukna kambca waracrenan, na Aetta aukmo mbagɨrica kɨprinanmo rɨpac te, ma iarwarna eteacna watapmo memetmbaca eacraŋnandet. Na ma ritri waparac ŋgocor, na ma memenacmo tɨkcarica ma eteacna watap eacrenan.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 “Na aku nemo gidik, gidik ŋgoinna aindopnande, kɨdrɨkca kɨpca laruna mamoek, na mandeaca ma kɨpca larurina, te, an menacrina meikramtaɨra Raraŋ Aetaniacna Nuocna upna kambmo waracnandet. Na meikramtaɨra anna waracrenan, mina eteacna watta aŋgɨnande.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Na Aetta ma ndo ŋgoinna ma eteacna watap. Na ma Nuocmo gargara neaŋrinan, na Nuoc toco ma ndo ŋgoinna eteacna watap.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Na ma Ramootna Nuoc, ainda moca Aetta manmo i aniaca neaŋrinan, te, ma meikramtaɨrmo ritri waparaca mo te, mina tɨpemb kirarirmo ma ritrina.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Na ne aukna an kambta moca kai tamtamca lamŋi teac. Na an kɨdrɨkca laruna mamoek, na mukca eacrena meikramtaɨr muruŋa mina Nuocna upna kambmo waracnandet,
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 te, mina mukmo tɨkcarica ŋgepca larunandet. Na meikramtaɨra tɨpemb kirarir laiŋga morenan, mina mac nda ŋgepca eacnandet. Na meikramtaɨra tɨpemb ŋgorikca morenan, mitoco mac nda ŋgepca ritri waparac taŋnandet. Te, ritri waparaca aindopnandet, mina ŋgocrainandet.”
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Karica Iesusa gaind mac mbopatna, “Aku ndona nikinik iro mbuŋa reac ianna mona towanaiŋ. Aku Aet ndambuŋna kambca aŋgɨrenan, na anna raŋgairenan, na meikramtaɨrta tɨpemb kirarirmo ritrirena. Na aukna ritri waparac, ma wandoŋ niŋgik. Na anna mɨnɨŋa gaind, aku ndo ndona nikinikna iro mbuŋa mba raŋgairenan. Wanaiŋ. Aku Aetna toŋtoŋ niŋgikca raŋgairena, na ma ndo aukmo mbagɨrica aku kɨprina.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “Na aku ndo kabea ndona aiŋapa ndona tɨpna kirara mbop te, meikramtaɨra aukna wiwitirina kambmo mba rɨpacitndai.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Na kabena ramoot ian toco ma eacrenan, na ma toco aukna aiŋna kambapa aukna tɨp kirarmo wiwitirena. Na aku lamŋirenan, an kambca ma wiwitirenanna anna gidik.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 — ausente —
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 — ausente —
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Na Ion tikca ma tacna wɨwɨr toca wɨra eacrina kirara meikramtaɨrmo memetaca neaŋgatna. Na kɨdrɨk teker motem mbuŋa nena iroar inkara mana memetacna moca toŋtoŋgar koind.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 “Na reaca Ionmo kunda tamuŋmbai, ma mandeaca aukmo wiwitirenan. Na anna aiŋira Aetta aukmo neaŋga aku muruŋa kocnai monandet. Na an aiŋa aku morenanna, anna meikramtaɨrmo mataua wiwitica mbopnandet, Aetta aukmo mbagɨrica aku kɨprinan.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Na Aetta ndo aukmo mandaca aku kɨprinan, na ma ndo aukmo wiwitirena. Na ne mana kam upa mba waracrenan. Wanaiŋ ŋgoin. Na ne mana inpaŋanna mba watrenan.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 Na mana kamb toco, nenap mba eacrenan, na ramootta Aetta mandaca kɨprinanna, ne mana kambca mba rɨpacrena.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 “Na ne gaind ndamŋirena, kambca Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kapca eacrenanna, ma nenmo iarwarna eteacna wat laŋa neaŋrena. Ainda moca ne Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kapna kambmo muruŋcamiŋa watreke, na ritrirena. Na Raraŋ Aetaniacna Timbigta Kap toco aukna moca wiwitirena,
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 na ne auk ndambuŋ nakɨpca eteacna wat aŋgɨna karirenan.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 “Na aku gainda mba lamŋireke, aku i aniac aŋgɨna moca aku meikramtaɨrmo an kambca mboprenan.
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 Na aku nenmo lamŋirenan. Nena iroar inkara ne Raraŋ Aetaniacmo mba matŋirena.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Na aku ndona Aetna i mbuŋa kɨprinan, na ne aukna kambmo mba aŋgɨatke. Na ramoot ianna ndona i mbuŋa kɨp te, ne tawi ŋgoinna mana kambmo aŋgɨnandet.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Na ne ndorita wiwitnanmo i aniaca aŋgɨrenan. Na an i aniaca Raraŋ Aetaniaca ndo niŋgikca neaŋrenan, na ne anmo aŋgɨna karirenan. Na ne ainta tɨpembta kirarira mo te, ne toca titoca tɨkca rɨpacit?
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 “Na ne gainda kai lamŋi teac, aku nenmo Aetna lamnɨac ŋgoutta tɨkca ritri waparaca monanna. Wanaiŋ. Na ramootta nenmo ritri waparaca monanna, anna Mosesa ndo ŋgoin, na anna an ramootta ne gainda lamŋirenan, ma nenmo otacnandet.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Na ne Mosesna kambmo rɨpac te, ne aukna kamb motocmo rɨpacnandet. Na anna mɨnɨŋa gaind, an kambca ma tirrinan, anna aukmo wiwitirena.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Na ne an mana tirrina kambmo rɨpac ŋgocor te, ne titoca tɨkca aukna kambmo rɨpacit?”
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.